Feed posts
چنانت بکوبم به گرز گران که مسمار کوبند آهنگران!ایران در ایستادگی در برابر تجاوز آمریکایی/اسرائیلی دارد چه می کند؟ روایت استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو
رابرت ای. پیپ
ایران فقط با آمریکا مذاکره نمیکند.
ایران در حال انتخاب «کدام آمریکا» برای مذاکره است.
و این موضوع بیشتر از هر چیزی که ترامپ گفته، به شما میگوید این جنگ به کجا میرود.
دولتهای ضعیف هرگز با دولتهای قوی رو در رو نمیجنگند. آنها کار هوشمندانهتری انجام میدهند:
شکافها و اختلافات داخلی آنها را بهرهبرداری میکنند.
این همان راهی است که با آن قدرتی را که نمیتوانید مستقیماً مقابله کنید، خنثی میکنید.
پس چرا ایران به جای کوشنر یا ویتکوف، دقیقاً جِیدی ونس را میخواهد؟ چون ونس نماینده جناح متفاوتی در داخل آمریکاست:
بیشتر نسبت به جنگ شکاک است،
بیشتر نسبت به تشدید تنش محتاط است.
این موضوع شخصیتی نیست. این موضوع اهرم فشار است.
این شکاف همین حالا هم قابل مشاهده است: ونس و کارلسون → سیاست مهار و خویشتنداری
دیگران → سیاست تشدید و جنگ بیشتر
و در زیر همه اینها، سؤال عمیقتری در حال شکلگیری است:
آیا این جنگ واقعاً به نفع آمریکاست... یا به نفع کس دیگری؟
همینجا است که موضوع خطرناک میشود.
این استراتژی جدیدی نیست. ویتنام شمالی دقیقاً همین کار را کرد — از مذاکرات برای عمیقتر کردن شکافهای داخل آمریکا استفاده کرد و اراده سیاسی آمریکا را فرسوده کرد.
دولتهای ضعیف، دولتهای قوی را شکست نمیدهند.
آنها وحدت آنها را تمام میکنند.
