۱۴۰۵ تیر ۳۰, سه‌شنبه

 

۳۰ تیر ۱۴۰۵، ۱۸:۲۶
  •  
  •  
  •   

چراغ سبز ترامپ به الزیدی برای پایان دادن به جنگ آمریکا و ایران

چراغ سبز ترامپ به الزیدی برای پایان دادن به جنگ آمریکا و ایران

منابع آگاه به العربیه اعلام کردند که واشنگتن به نخست وزیر عراق برای پایان دادن به جنگ آمریکا و ایران چراغ سبز نشان داده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، منابع آگاه به العربیه فاش کردند که واشنگتن به علی الزیدی نخست‌وزیر عراق، چراغ سبز نشان داده تا در تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ بین آمریکا و ایران مشارکت کند.

این اقدام پس از سفر او به واشنگتن در ماه جاری صورت می‌گیرد که طی آن دیدارهایی بین نخست وزیر عراق و رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ و مقامات این کشور انجام شد.

به گفته منابع مذکور، بغداد به دنبال این است که با استفاده از روابط خود با هر دو طرف و توانایی‌ برقراری ارتباط با آنها، در زمره کشورهایی باشد که در پرونده کاهش تنش بین واشنگتن و تهران ایفای نقش می‌کنند.

این منابع خبر دادند که در سفر آتی نخست‌وزیر عراق به تهران که برای پنجشنبه آینده برنامه‌ریزی شده، تعدادی از پرونده‌های مهم بررسی خواهد کرد.

به گزارش العربیه، در کنار بررسی پرونده انحصار سلاح در دست دولت عراق، خروج نیروهای آمریکایی از این کشور هم مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

این منابع با تأکید بر اینکه الزیدی در سفر به تهران، «همکاری امنیتی» بین عراق و ایران را بررسی خواهد کرد، حل معضل حضور تروریستهای تجزیه‌طلب ضد ایرانی که در عراق استقرار دارند، در دستور وی قرار دارد.

العربیه نوشت: تحرکات عراق در سایه تلاش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای مهار تشدید تنش بین واشنگتن و تهران و جلوگیری از گسترش دامنه جنگ و پیامدهای آن بر امنیت منطقه صورت می‌گیرد. پیشتر فواد حسین، وزیر امور خارجه عراق، روز جمعه تأکید کرده بود که این کشور مخالف جنگ و ادامه و گسترش آن است.

کد مطلب 6895048

تقی آزاد ارمکی

 تقی آزاد ارمکی[۱][۲] (زاده ۱۰ شهریور ۱۳۳۶ در ارمک کاشان) جامعه‌شناس و نویسنده ایرانی و استاد تمام دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. او در سال‌های ۱۳۷۴–۱۳۸۴ رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بود. وی همچنین ریاست مرکز تحقیقات، مطالعات و سنجش برنامه‌ای صدا و سیما را بر عهده داشت. تقی آزاد ارمکی یکی از برجسته ترین جامعه شناسان ایرانی است که در طرح پیمایش جهانی با اینگلهارت همکاری داشت، در بزرگداشتی که دانشگاه تهران برای ایشان برگزار کرد جورج ریتزر نظریه پرداز از دانشگاه مریلند و رونالد اینگلهارت در مورد بینش و نگرش منحصر بفرست وی سخنرانی کردند. وی نظریه پرداز نظریه جامعه ایرانی و ارایه دهنده نظریه تغییرات فرهنگی در ایران است. تز اصلی وی امکان جامعه ایرانی در برابر اندیشمندانی است که بر امتناع جامعه ایرانی تاکید دارند.[۳]

زندگی

با مهاجرت خانواده به تهران سال آخر دوره ابتدایی و دبیرستان را در تهران (نظام‌آباد) تحصیل کرد. او در سال ۱۳۵۹ مدرک کارشناسی علوم اجتماعی خود را از دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و در سال ۱۳۶۴، کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد. پس از آن با سمت مربی در گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران مشغول به‌کار شد. سپس در سال ۱۳۶۷ برای دریافت دکتری جامعه‌شناسی به دانشگاه مریلند رفت و در سال ۱۳۷۱ زیر نظر جورج ریتزر، دکترای جامعه‌شناسی نظری گرفت و به ایران بازگشت.

از آن زمان تاکنون در رشته جامعه‌شناسی به تدریس، پژوهش پرداخته و چنددوره به عنوان مدیر گروه و رئیس دانشکده در حوزه علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی فعال بوده است.

آزاد ارمکی، در طی سال‌های فعالیت خود ۳۰ کتاب در حوزه جامعه‌شناسی و مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران تألیف کرده است و بیش از ۱۰۰ مقاله و گزارش پژوهشی نوشته است. او همچنین در چند طرح پژوهشی بین‌المللی مشارکت کرده است.

همچنین او که در سال ۱۳۸۷ برای گذراندن یک فرصت مطالعاتی به دانشگاه تورنتو رفت و پس از پایان این دوره به ایران بازگشت.

نظرات

آزاد ارمکی در سال ۱۳۹۷ با اشاره به «تز دشمن» در جمهوری اسلامی گفت: «من منتقد تز دشمن بودم ولی امروز به این باور رسیدم که دشمن وجود دارد و سر میز حضور دارد. امروز در عرصه رویارویی با دشمن و تصمیم‌گیرنده در قوای خودی و دشمن، در جامعه ایرانی تنها تصمیم‌گیر، رهبری است و در جناح مقابل هم ترامپ قرار دارد و جناح‌ها و دستگاه‌های دیگر کاره‌ای نیستند.»[۴]

آزادارمکی جامعه ایران را جامعه ای طبقاتی می داند که «طبقات اجتماعی متفاوتی در آن وجود داشته و خود همین وضعیت طبقاتی جامعه در برهه‌هایی دارای افت‌وخیزهایی بوده و در عین پیوستگی طبقاتی، می‌بینیم در موقعیت‌هایی طبقات با هم در حال تعارض قرار گرفته‌اند.» او همچنین اعتقاد دارد کمک های حداقلی دولت ها در حوزه اقتصاد مانع شورش فرودستان شده است.[۵]

کتاب‌شناسی

تألیف

  • مجموعه مقالات گزارش دبیر سمینار، ۱۳۷۳.
  • اندیشه اجتماعی متفکران مسلمان از فارابی تا ابن خلدون، تهران: سروش، ۱۳۷۴.
  • نظریه در جامعه‌شناسی، تهران: علمی و فرهنگی، ۱۳۷۵.
  • جامعه‌شناسی ابن خلدون، تهران: تبیان، ۱۳۷۶.
  • اندیشه اجتماعی متفکران مسلمان از خواجه نظام‌الملک تا مطهری، تهران: جهاد دانشگاهی، ۱۳۷۷.
  • کتاب و جامعه کتاب در عصر تحول فرهنگ شفاهی به فرهنگ مکتوب، تهران: سروش، ۱۳۷۷.
  • جامعه مدنی (اصول، رویکردها و زمینه شکل‌گیری آن در جمهوری اسلامی ایران)، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبری، ۱۳۷۸.
  • جامعه‌شناسی جامعه‌شناسی در ایران، تهران: کلمه، ۱۳۷۸.
  • زن در رسانه‌ها، تهران: دفتر امور زنان در نهاد ریاست جمهوری، ۱۳۷۸.
  • درآمدی بر نظریه‌سازی در جامعه‌شناسی، تهران: کلمه، ۱۳۷۹.
  • اندیشه نوسازی در ایران، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۸۰.
  • پست‌مدرنیسم و توسعه جامعه‌شناسی معاصر تهران: بقعه، ۱۳۸۰.
  • مدرنیته ایرانی، روشنفکران و پارادایم فکری عقب‌ماندگی در ایران، تهران: اجتماع، ۱۳۸۰.
  • بررسی عوامل مؤثر بر رضایت شغلی زنان شاغل در مشهد، ۱۳۸۱.
  • روشنفکری ایرانی و هویت، ۱۳۸۱.
  • جامعه‌شناسی تغییرات فرهنگی در ایران، (با احمد غیاثوند)، تهران: آن، ۱۳۸۳.
  • جامعه‌شناسی نسلی در ایران، (با غلامرضا غفاری)، تهران: پژوهشکده علوم انسانی و اجتماعی جهاد دانشگاهی، ۱۳۸۳.
  • نظریه‌های جامعه‌شناسی، تهران: سروش، ۱۳۸۳.
  • تغییرات اجتماعی در ایران، تهران: اجتماع، ۱۳۸۴.
  • روشنفکری در گذر اندیشه‌ها، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و معارف، ۱۳۸۵.
  • علم و مدرنتیه ایرانی، تهران: مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی، ۱۳۸۵.
  • تاریخ تفکر اجتماعی در اسلام از آغاز تا دوره معاصر، تهران: علم، ۱۳۸۶.
  • جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، تهران: سمت، ۱۳۸۶.
  • جامعه‌شناسی ایران: جامعه‌شناسی مناسبات بین نسلی، تهران: علم، ۱۳۸۹.
  • نظریه‌پردازی در جامعه‌شناسی، تهران: جهاد دانشگاهی (دانشگاه تربیت معلم)، ۱۳۸۹.
  • تاریخ تکوین جامعه‌شناسی نظریه‌های جامعه‌شناسی، ۱۳۹۰.
  • جامعه‌شناسی توسعه (اصول و نظریه‌ها)، تهران: علم، ۱۳۹۰.
  • جامعه‌شناسی علم مناقشه برانگیز در ایران، تهران: علم، ۱۳۹۰.
  • نظریه‌های جامعه شناختی (تاریخ تکوین نظریه‌های جامعه‌شناسی)، تهران: سمت، ۱۳۹۰.
  • دهیاری‌ها و توسعه بازارهای محلی روستایی، (با غلامرضا خوش فر). قم: استاد مطهری، ۱۳۹۱.
  • نظریه‌های جامعه‌شناسی (نظریه‌های کلاسیک جامعه‌شناسی)، تهران: سمت، ۱۳۹۲.
  • خانواده ایرانی، تهران: علم، ۱۳۹۳.
  • درس گفتارهای دربارهٔ جامعه‌شناسی امیل دورکیم و ماکس وبر، تهران: علم، ۱۳۹۳.
  • مکتب‌ها و نظریه‌های جامعه‌شناسی، تهران: علم، ۱۳۹۳.
  • تحلیل نحوه بازنمایی خانواده در سریال‌های ایرانی، (با مریم ایثاری و محمدحسین شریفی ساعی)، تهران: مرکز تحقیقات صدا و سیما، ۱۳۹۴.
  • الزام نظری و عملی در دستیابی به توسعه در ایران. تهران: مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، ۱۳۹۵.
  • تغییرات، چالش‌ها و آینده خانواده ایرانی، تهران: تیسا، ۱۳۹۵.
  • جامعه، سیاست و فرهنگ در ایران، تهران: علم، ۱۳۹۵.
  • کارگزاری محلی توسعه در ایران (زندگی و فعالیت‌های استاد فتح‌الله آزاد ارمکی)، تهران: کنش، ۱۳۹۶.
  • نظریه تغییرات فرهنگی در ایران، تهران: اطلاعات، ۱۳۹۶.
  • کرونا و جامعه ایرانی، تهران: علم، ۱۳۹۹

منابع

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ آوریل ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۲۲.
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۲۲.
  3. «تقی آزاد ارمکی کیست؟». abdimedia.
  4. «روزنامه صبح نو | شماره: 508 | تاریخ: 1397/4/23». sobhe-no.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۱۴.
  5. مصاحبه با فصلنامه روایت اصفهان، ضمیمه روزنامه اصفهان زیبا

 کدام رئیس جمهور امریکا در کودتای 28 مرداد دخیل بود.

کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ (۱۹ اوت ۱۹۵۳) که منجر به سرنگونی دولت قانونی دکتر محمد مصدق شد، در دوره ریاست‌جمهوری دوایت Eisenhower (آیزنهاور) — سی و چهارمین رئیس‌جمهور آمریکا — رخ داد و به دستور مستقیم او اجرا شد.

نقش آیزنهاور و هری ترومن در این رویداد

برای درک بهتر، نقش دو رئیس‌جمهور وقت آمریکا در آن دوره قابل بررسی است:

  • هری ترومن (رئیس‌جمهور قبلی - تا ژانویه ۱۹۵۳): در زمان ترومن، انگلستان تلاش زیادی کرد تا آمریکا را برای سرنگونی مصدق همراه کند، اما ترومن با دخالت نظامی یا کودتای نظامی مخالفت می‌کرد و بیشتر طرفدار راه‌حل‌های دیپلماتیک و میانجی‌گری بود.

  • دوایت آیزنهاور (از ژانویه ۱۹۵۳ به بعد): با روی کار آمدن آیزنهاور و آغاز دکترین او در اوج «جنگ سرد»، سیاست آمریکا تغییر کرد. آیزنهاور و برادران دالس (جان فاستر دالس وزیر خارجه و آلن دالس رئیس سیا) نگران نفوذ شوروی و حزب توده در ایران بودند. در نتیجه، آیزنهاور عملیات آژاکس (Operation Ajax) را که طرح مشترک سیا (CIA) و ام‌آی۶ (MI6) بریتانیا بود، به صورت رسمی تصویب و اجرا کرد.

نکته تاریخی: سازمان سیا در سال‌های بعد (به‌ویژه با انتشار اسناد محرمانه در سال ۲۰۱۳) به طور رسمی به نقش محورِ دولت آیزنهاور و سازمان CIA در طراحی و رهبری کودتای ۲۸ مرداد اعتراف کرد.

 https://www.youtube.com/watch?v=T9wqbYwSIGI

 


 با استقرار نیرو در آن کشور

امریکا می خواهد بلغارستان را
گوشت دم موشک ایران کند!

امریکا که نیروهای نظامی مستقرش در شیخ نشین ها و پایگاههای نظامی منطقه به اهداف بی امان موشک های ایرانی قرار دارند، برای ادامه تجاوز نظامی به ایران، ظاهرا چاره را در یک گام به عقب و بهره گیری از کشورهای عضو پیمان ناتو در اطراف ایران گرفته است. از این جمله است کشور بلغارستان و اگر گرجستان و ارمنستان نیز عضو ناتو بودند باحتمال زیاد امریکا دراین کشورها نیز علیه ایران نیرو آماده می کرد!
از سوی دیگر، ایران بلافاصله اعلام کرد که در صورت همکاری همکاری بلغارستان با امریکا برای استفاده از خاک این کشور علیه ایران، از جمله استقرار هواپیماهای جنگنده با هدف بمباران ایران این همکاری را نه تنها جنایت جنگی می داند بلکه آماده پاسخ به چنین همکاری است.

 سرمقاله راه توده 1007

مذاکرات برای خاتمه جنگ
پس از تصفیه الیگارش های غربگرا

در حالیکه ایران با حمله به پایگاه های آمریکایی در منطقه بر ضرورت کنترل تنگه هرمز بعنوان راهبردی ترین اهرم فشار بر آمریکا برای جلوگیری از تجاوز دوباره و پایان یافتن عملی تحریم ها و بازگشت دارایی های مسدوده شده تاکید می کند، در ایران زمزمه هایی درباره بازگشایی دوباره تنگه هرمز یا مذاکراتی تازه شنیده می شود.
ما از وضعیت نظامی ایران و توان آن در وارد آوردن ضربه و حفظ تنگه هرمز و مقابله به مثل اطلاعی نداریم و نمی دانیم که آیا این مذاکرات را ضرورت های نظامی تایید می کند یا خیر. ولی این را می دانیم که ایران در حملات اخیر با سازماندهی دقیق و تجهیزات و برنامه هدفمند و موثر در حال حمله به مواضع امریکا در منطقه و نابودی تجهیزات و لجستیک و پشتیبانی ان برای ادامه تجاوز به کشور است.
از سوی دیگر از وضعیت آمریکا هم اطلاع داریم و می دانیم که آنان بشدت بدنبال یک آتش بس هستند. این خواست آمریکا از خلال تغییر سمتگیری دستگاه رسانه ای خارجی و ستون پنجم آمریکا در داخل کشور کاملا قابل مشاهده است. همه کسانی که تا دیروز از "عمو ترامپ" خواهان بمباران ایران و حتی زیرساخت های آن بودند و می گفتند با رفتن این حکومت بهتر از آن را خواهیم ساخت، اکنون ماموریتشان تغییر یافته و به یاد مردم جنوب و زیرساخت های کشور افتاده اند و برای آنها دل می سوزانند. آنها می خواهند یک فشار داخلی افکار عمومی برای آتش بس ایجاد کنند. همین وضع است درباره رسانه های وابسته به الیگارش های غربگرای داخلی که آنها هم دلسوز مردم جنوب شده اند و از ضرورت مذاکره و آتش بس سخن می گویند. البته این بار پیام وحدت و همدلی و وفاق منتسب به آقای مجتبی خامنه ای عمدتا علیه این جریان جهت گرفته و آنها را وادار کرده در حملات خود به حامیان ضرورت کنترل تنگه هرمز و جلوگیری از ضربه به امکانات جنگی امریکا محتاط تر عمل کنند.
اگر مذاکره کنونی برخاسته از ضرورت های نظامی است، بصورت طبیعی باید رای فرماندهان نظامی در شعام تعیین کننده مذاکره و آتش بس باشد و نه اکثریت شعام
اما اگر مذاکره و آتش بس برآمده از فشار شرایط اقتصادی باشد، و تیم اقتصاد دولت مدعی باشد که بدون شوک درمانی، جراحی اقتصادی، فشار به مردم و داروی تلخ قادر به اداره کشور نیست، در اینصورت باید کارگزاران دولتی که قادر به درک شرایط جنگی نیستند و تیم اقتصادی دولت همگی از کار برکنار شوند و یک تیم جدید اقتصادی متناسب با شرایط جنگی که می تواند فشار را از روی مردم بردارد و به الیگارش ها و قشر فوقانی طبقه متوسط داخی منتقل کند هدایت اقتصاد کشور را بدست گیرد. این نکته ای است که خود اقای پزشکیان، رئیس جمهور هم این هفته بر ان تاکید کرده که با شیوه سابق نمی شود کشور را اداره کرد. اگر واقعا ایشان به این سخن اعتقاد دارد و نوعی سلب مسئولیت نیست، شمار کارشناسان و اقتصاددانان مردمدوست که توان و برنامه هایی برای اداره کشور در شرایط جنگی دارند در کشور بسیار زیاد است و بارها در نامه های مختلف به دولت های مختلف برنامه های جایگزین را ارائه داده اند. اکنون می توان از انها برای پاکسازی دستگاه دولتی از کارگزاران الیگارش ها بهره گرفت و هدایت اقتصاد کشور را بدانان سپرد.
به همان اندازه که مذاکره و آتش بس در صورت ضرورت های نظامی، قابل قبول و تایید است که شرایط وجود چنین ضرورت هایی را نشان نمی دهد، مذاکره و تسلیم بدلیل شرایط اقتصادی و ناتوانی حاکمیت از مبارزه و خلع ید از الیگارش ها پذیرفتنی نیست. هرکس که از مذاکره صحبت می کند باید روشن کند که دلایل آن در تایید مذاکره در شرایط کنونی و بدون داشتن اهرم کامل کنترل تنگه هرمز - از طریق نظامی و نه از طریق امضا و تعهد بی ارزش آمریکا - که تجربه بارها شکست آن را نشان داده، چیست؟
ایا هدف، نگرانی های نظامی است، یا هدف از مذاکرات جلوگیری از تشکیل یک دولت جنگی برای تصفیه الیگارش های غربگرا؛ و نجات دادن دستگاه دولتی و رسانه ای آنان است که برنامه شان نگه داشتن سایه همیشگی جنگ بالای سر ایران برای توجیه عدم تغییرات بنیادین و ادامه وضع کنونی است؟