۱۴۰۵ تیر ۲۷, شنبه


زنده
پیام منتسب به مجتبی خامنه‌ای و کشته‌شدن دو سرباز آمریکاییانتشار 13 ساعت پیشانتشار 13 ساعت پیشآخرین به‌روز رسانی 18 دقیقه پیشآخرین به‌روز رسانی 18 دقیقه پیش

طبق پیام منتسب به مجتبی خامنه‌ای، آمریکا تهدید شده که در صورت "جنگ‌افروزی"، از ایران و گروه‌های نیابتی‌اش درس "فراموش‌نشدنی" خواهد گرفت. همزمان سنتکام از کشته شدن دو سرباز آمریکایی در اردن در جریان حملات ایران خبر داد.



https://p.dw.com/p/5HLUu
در پیامی منتسب به مجتبی خامنه‌ای نقض تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا نشانه بی‌ارزشی و نامعتبر بودن امضای رئیس‌جمهور آمریکا خوانده شدعکس: DW
تبلیغات


18 دقیقه پیش18 دقیقه پیش
سنتکام: دو نظامی آمریکایی در حملات ایران به اردن کشته شدند

سنتکام اعلام کرد، دو نظامی این کشور روز ۱۷ ژوئیه در اردن و هنگام مقابله با حملات موشکی و پهپادی ایران کشته شدندعکس: Sepahnews.com/AFP

فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، در بیانیه‌ای اعلام کرد، دو نظامی آمریکایی روز ۱۷ ژوئیه (۲۶ تیر) در اردن، هنگام دفاع نیروهای آمریکا و نیروهای هم‌پیمان در برابر حملات موشکی بالستیک و پهپادی ایران، کشته شدند. بر اساس این بیانیه، یک نظامی آمریکایی نیز همچنان مفقود است.



سنتکام اعلام کرد، چهار نظامی آمریکایی برای درمان به بیمارستان‌هایی در اردن منتقل شده بودند، اما اکنون مرخص شده‌اند.

در این بیانیه آمده است که شماری دیگر از نیروها که به‌دلیل جراحات جزئی معاینه شده بودند، به خدمت بازگشته‌اند.

فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا گفت، به احترام خانواده‌ها، اطلاعات بیشتر، از جمله هویت دو نظامی کشته‌شده، تا ۲۴ ساعت پس از اطلاع‌رسانی به نزدیکان آن‌ها منتشر نخواهد شد.
https://p.dw.com/p/5HMrr
کپی‌کردن لینک
46 دقیقه پیش46 دقیقه پیش
پیام منتسب به مجتبی خامنه‌ای: آمریکا بی‌اعتباری امضای خود را نشان داد

در پیامی منتسب به مجتبی خامنه‌ای نقض تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا نشانه بی‌ارزشی و نامعتبر بودن امضای رئیس‌جمهور آمریکا خوانده شدعکس: Tasnim

در پیام مکتوب منتسب به مجتبی خامنه‌ای، سومین رهبر اعلام‌شده جمهوری اسلامی که در تلویزیون ایران خوانده شد، او آمریکا را به نقض تفاهم‌نامه با جمهوری اسلامی متهم کرد و نوشت، این اقدام بار دیگر "بی‌ارزشی و نامعتبر بودن امضای رئیس‌جمهور آمریکا" را نشان داده است.

رهبر جمهوری اسلامی همچنین گفت، اگر آمریکا به دنبال جنگ‌افروزی و تحمیل هزینه‌های بیشتر است، ایران و گروه‌های تحت حمایتش در منطقه به این کشور "درس‌های فراموش‌نشدنی" خواهند داد.

مجتبی خامنه‌ای در این پیام، تشییع جنازه پدرش را حماسه تاریخی خواند و نوشت، ملت ایران باید با ادامه اعتماد به مسئولان سه قوه، برای صیانت از منافع جمهوری اسلامی "هوشیار و فعال در میدان" بماند.

او گفت، انتقاد از عملکرد مسئولان نباید به وحدت و انسجام اجتماعی آسیب بزند.

در این پیام، "وحدت کلمه و اتحاد" میان مردم و مسئولان از ضرورت‌های اصلی شرایط کنونی توصیف شده است.

مجتبی خامنه‌ای همچنین پرهیز از تفرقه، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوت‌های اجتماعی را وظیفه‌ای همگانی دانست.

او در بخش دیگری از پیام خود تاکید کرد که دشمن نباید هیچ نشانه‌ای از ضعف در ایران ببیند.

پسر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی آمریکا را به جنگ‌افروزی متهم کرد و نوشت، اکنون که واشنگتن به دنبال تحمل هزینه‌های سنگین‌تر و "بی‌آبرویی بیشتر" است، باید بداند ملت ایران و جبهه مقاومت برای آن پاسخ خواهند داشت.
https://p.dw.com/p/5HMnG
کپی‌کردن لینک
2 ساعت پیش2 ساعت پیش
ایران اجرای تعهدات خود در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را متوقف کرد

کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر خارجه ایران، اعلام کرد که جمهوری اسلامی اجرای تعهدات خود در چارچوب تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را متوقف کرده استعکس: Rouzbeh Fouladi/ZUMA/picture alliance

کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت خارجه ایران، با این ادعا که آمریکا با اقدامات نظامی خود تعهداتش در چارچوب یادداشت تفاهم اسلام‌آباد را نقض و متوقف کرده گفت، ایران نیز تعهدات خود ذیل این تفاهم‌نامه را متوقف کرده و در حال اجرای آن‌ها نیست.

غریب‌آبادی روز شنبه ۲۷ تیر در پاسخ به پرسشی درباره تماس احتمالی آمریکا برای ادامه مذاکرات گفت، ایران در روند مذاکره قرار داشت، اما آمریکا با اقدامات "متجاوزانه" تعهدات خود در چارچوب یادداشت تفاهم اسلام‌آباد را نقض کرد.

او افزود، آنچه اکنون در برابر ایران قرار دارد، "دفاع یکپارچه و قاطعانه از کشور" است و آمریکایی‌ها تا این مرحله پاسخ اقدامات خود را گرفته‌اند.

معاون وزیر خارجه ایران گفت، اگر آمریکا عاقل باشد باید راهکارهای دیگری را انتخاب کند.

همزمان رضا امیری‌مقدم، سفیر ایران در اسلام‌آباد، نیز در شبکه ایکس نوشت، پس از چند ماه میانجی‌گری پاکستان، یادداشت تفاهمی ۱۴ بندی میان ایران و آمریکا به دست آمد و قرار شد مذاکرات طی شش ماه ادامه یابد.

او مدعی شد، آمریکا مفاد این یادداشت تفاهم را برخلاف متن آن تفسیر کرده و برای دستیابی به آنچه در میدان جنگ نتوانسته بود به دست آورد، کنترل بخش‌هایی از تنگه هرمز را در اختیار گرفته است.

امیری‌مقدم نوشت، روشن بود ایران چنین تفسیری را نمی‌پذیرد، زیرا به گفته او، این اقدام نقض آشکار یادداشت تفاهم بود.

او همچنین آمریکا را متهم کرد که برخلاف مفاد تفاهم‌نامه و اصول بین‌المللی، جنگ را آغاز کرده و به زیرساخت‌ها حمله کرده است.
https://p.dw.com/p/5HMj3
کپی‌کردن لینک
5 ساعت پیش5 ساعت پیش
بحرین برای ششمین بار آژیر هشدار حمله هوایی را فعال کرد

بحرین اعلام کرد، در چند ساعت گذشته برای ششمین بار آژیر هشدار حمله هوایی در این کشور فعال شده استعکس: Stringer/REUTERS

وزارت کشور بحرین اعلام کرد، آژیرهای هشدار حمله هوایی برای ششمین بار در چند ساعت اخیر در این کشور فعال شده‌اند و از شهروندان خواست، آرامش خود را حفظ کنند و به نزدیک‌ترین محل امن بروند.

هم‌زمان، فرماندهی کل نیروی دفاع بحرین گفت، سامانه‌های پدافند هوایی این کشور چندین حمله هوایی ایران را رهگیری و منهدم کرده‌اند.

فرماندهی کل نیروی دفاع بحرین در بیانیه‌ای اعلام کرد، ایران به گفته این نهاد، "رویکرد خصمانه و نظام‌مند" خود را از طریق حملاتی که غیرنظامیان در بحرین را هدف قرار می‌دهد، ادامه داده است.

این نهاد گفت، پدافند هوایی بحرین روز شنبه ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۶ با "آمادگی رزمی بالا" چند حمله هوایی منتسب به ایران را رهگیری و منهدم کرده است.


وزارت دفاع بحرین نیز تاکید کرد، همه یگان‌ها و نیروهای این کشور در بالاترین سطح آمادگی قرار دارند و برای دفاع از بحرین آماده‌اند.

این وزارتخانه از مردم خواست، احتیاط کنند، به هیچ جسم ناشناس یا مشکوکی که ممکن است از بقایای حملات باشد نزدیک نشوند و موارد احتمالی را فورا گزارش دهند.

فرماندهی کل نیروی دفاع بحرین اعلام کرده که واحد مهندسی میدانی سلطنتی این کشور برای رسیدگی فنی و ایمن به اشیای مشکوک در آماده‌باش کامل است.

این نهاد گفت، هدف از این هشدار، حفظ امنیت عمومی شهروندان و ساکنان بحرین است.
https://p.dw.com/p/5HMUz
کپی‌کردن لینک
5 ساعت پیش5 ساعت پیش
شهردار نیویورک: امکان بازداشت نتانیاهو در سفر به نیویورک را بررسی می‌کنیم

شهردار نیویورک گفت، در حال بررسی است که آیا قانونا امکان بازداشت بنیامین نتانیاهو هنگام سفر او به نیویورک وجود دارد یا نهعکس: Michael Brochstein/ZUMA/picture alliance

زهران ممدانی، شهردار نیویورک، گفت، در حال گفت‌وگو با اداره حقوقی این شهر درباره امکان بازداشت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در صورت سفر او به نیویورک برای شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر است.

او به روزنامه نیویورک تایمز گفت: «هر کاری که قانون در نیویورک به من اجازه دهد انجام دهم، همان را انجام خواهیم داد؛ اما برای این هدف، قانون خودمان را نخواهیم نوشت.»

ممدانی افزود، درباره این موضوع "گفت‌وگویی فعال" با اداره حقوقی شهر نیویورک در جریان است.

او تاکید کرد، هر اقدامی تنها در چارچوب قوانین موجود انجام خواهد شد و دولت شهری قصد ندارد برای بازداشت نتانیاهو قانون‌گذاری تازه‌ای انجام دهد.

شهردار نیویورک گفت، معتقد است نتانیاهو باید در لاهه باشد؛ اشاره‌ای به محل دیوان کیفری بین‌المللی که برای نخست‌وزیر اسرائیل به اتهام "جنایات جنگی در غزه" حکم بازداشت صادر کرده است.

او گفت: «او یک جنایتکار جنگی است که از سوی دیوان کیفری بین‌المللی متهم شده است.»

ممدانی افزود، بسیاری از مردم همین دیدگاه را دارند و دلیل آن، به گفته او، پیامدهای اقدامات نتانیاهو در سال‌های گذشته است.
https://p.dw.com/p/5HMTS
کپی‌کردن لینک
6 ساعت پیش6 ساعت پیش
روسیه دو شهر بندری اوکراین در دریای سیاه را هدف قرار داد

مقام‌های اوکراین اعلام کردند، روسیه دو شهر بندری این کشور در دریای سیاه را هدف قرار داده استعکس: Michael Shtekel/AP Photo/dpa/picture alliance

به گفته مقام‌های اوکراین، روسیه روز جمعه ۱۷ ژوئیه با حمله به دو شهر بندری میکولایف و اودسا در دریای سیاه، سه نفر را کشت و به چند کشتی غیرنظامی با پرچم خارجی آسیب زد.

دادستانی منطقه‌ای اعلام کرد که حمله پهپادی روسیه به زیرساخت‌های بندری در میکولایف به سه کشتی غیرنظامی آسیب رساند و دو شهروند اوکراینی نیز در یکی از این حملات، روی یک کشتی خارجی کشته شدند.

به گفته دادستان‌های اوکراینی، یکی از حملات بامداد جمعه به زیرساخت‌های بندری میکولایف انجام شد.

در این حمله، سه کشتی غیرنظامی با پرچم خارجی آسیب دیدند و دو اوکراینی که روی یکی از این کشتی‌ها بودند، کشته شدند.

مقام‌های محلی اوکراین می‌گویند، یک مرد دیگر نیز در حمله روسیه به اودسا، بزرگترین بندر این کشور، کشته شد.

اوله کیپر، فرماندار منطقه اودسا، اعلام کرد، در حمله‌ای دیگر، یک کشتی با پرچم جزایر مارشال در یکی از بنادر این منطقه هدف قرار گرفت. به گفته او، این حمله به کشتی آسیب زد، باعث آتش‌سوزی شد و چهار نفر از ۱۷ خدمه آن را زخمی کرد و سایر خدمه این کشتی هم تخلیه شدند.



وزارت دفاع روسیه اعلام کرد، نیروهای این کشور شبانه تاسیسات بندری اوکراین را در اودسا و چورنومورسک هدف قرار داده‌اند.

روسیه در طول جنگ بارها مسیرهای صادرات دریایی اوکراین را هدف گرفته، اما این حملات در هفته‌های اخیر شدت گرفته و بیشتر بر بنادر آب‌عمیقی متمرکز شده که بخش مهمی از صادرات غلات و دیگر محموله‌های اوکراین از آن‌ها انجام می‌شود.

اداره بنادر دریایی اوکراین روز پنج‌شنبه اعلام کرد روسیه در ماه ژوئیه چندین بار بنادر اوکراین و کشتی‌های غیرنظامی را هدف قرار داده است.

به گفته این نهاد، در این حملات ۱۱ نفر، از جمله کارکنان بندر و خدمه خارجی کشتی‌ها، کشته شده‌اند.
https://p.dw.com/p/5HMRm
کپی‌کردن لینک
6 ساعت پیش6 ساعت پیش
کویت ایران را به حمله به تاسیسات حیاتی خود متهم کرد

کویت حملات منتسب به ایران به خاک این کشور را به‌شدت محکوم کردعکس: KUNA/AFP

وزارت خارجه کویت روز پنج‌شنبه حملات ایران علیه این کشور را "تجاوز" خواند و آن را با شدیدترین لحن محکوم کرد. هم‌زمان، شرکت نفت کویت اعلام کرد یکی از تاسیسات حیاتی بخش نفت هدف "حملات مکرر و وحشیانه ایران" قرار گرفته و این حملات به زخمی شدن چند نفر و خسارت‌های قابل توجه منجر شده است.

وزارت خارجه کویت در بیانیه‌ای اعلام کرد هدف قرار گرفتن مکرر تاسیسات حیاتی این کشور نشان‌دهنده رویکردی "نظام‌مند و تهاجمی" است.

این وزارتخانه گفت این حملات سازه‌های غیرنظامی و زیرساخت‌های ضروری را هدف قرار داده و جان و امنیت غیرنظامیان را به خطر انداخته است.



کویت همچنین اعلام کرد حق کامل خود را برای اتخاذ همه اقدامات لازم به‌منظور حفظ امنیت، دفاع از سرزمین و حفاظت از تاسیسات حیاتی‌اش محفوظ می‌داند.

وزارت خارجه این کشور تاکید کرد این حق بر پایه اصل دفاع مشروع از خود است.

بر اساس گزارش خبرگزاری رسمی کویت، کونا، مجروحان تحت درمان قرار گرفته‌اند و محل حادثه تخلیه شده است.

نیروی آتش‌نشانی کویت نیز اعلام کرد شماری از آتش‌نشانان و یک کارگر هنگام مهار آتش‌سوزی ناشی از حملات صبح پنج‌شنبه زخمی شده‌اند.

کویت پیش‌تر اعلام کرده بود دو نیروگاه برق و آب‌شیرین‌کن این کشور نیز در حملات ایران هدف قرار گرفته‌اند.
https://p.dw.com/p/5HMQJ
کپی‌کردن لینک
7 ساعت پیش7 ساعت پیش
رئیس‌ جمهور لبنان برای دیدار با ترامپ راهی واشنگتن شد

جوزف عون برای دیدار با دونالد ترامپ و رایزنی با مقام‌های آمریکایی، بیروت را به مقصد واشنگتن ترک کرده استعکس: Lebanese Presidency Office/APA Images/ZUMA/picture alliance

جوزف عون، رئیس‌ جمهور لبنان، برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌ جمهور آمریکا، بیروت را به مقصد واشنگتن ترک کرد. دفتر ریاست‌جمهوری لبنان اعلام کرد محور این سفر، بررسی وضعیت لبنان، تقویت آتش‌بس و "خروج اسرائیل از مناطق اشغالی لبنان" خواهد بود.

بر اساس بیانیه ریاست‌ جمهوری لبنان، عون در واشنگتن با شماری از مقام‌های آمریکایی درباره وضعیت لبنان گفت‌وگو خواهد کرد و در این رایزنی‌ها، راه‌های تقویت آتش‌بس، به‌ویژه در جنوب لبنان، بررسی می‌شود.

این سفر در حالی انجام می‌شود که لبنان و اسرائیل به‌تازگی دوری از گفت‌وگوهای خود را در ایتالیا به پایان رسانده‌اند.
https://p.dw.com/p/5HMKT
کپی‌کردن لینک
8 ساعت پیش8 ساعت پیش
محسن رضایی: در صورت ادامه جنگ، وارد مرحله "تهاجم و انهدام کامل" می‌شویم

محسن رضایی ضمن تهدید آمریکا گفت در صورت ادامه جنگ، وارد مرحله "تهاجم و انهدام کامل" می‌شویمعکس: Sepahnews.com/AFP

محسن رضایی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و مشاور نظامی "فرمانده کل قوا"، با اشاره به درگیری‌های اخیر میان ایران و آمریکا در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر گفته است که اگر آمریکا به اقدامات نظامی خود ادامه دهد، جمهوری اسلامی "از سایر توانمندی‌های خود، از جمله توان زمینی و دیگر ظرفیت‌های نظامی" استفاده خواهد کرد و دامنه جنگ گسترش خواهد یافت.

مشاور نظامی مجتبی خامنه‌ای همچنین مدعی شده که جمهوری اسلامی توان شلیک "هزار موشک و دو هزار پهپاد در یک روز" را دارد، اما استفاده از این ظرفیت‌ها بر اساس ملاحظات عملیاتی و با هدف وارد کردن "ضربه نهایی" به دشمن، مدیریت می‌شود.

رضایی گفت: «جمهوری اسلامی دو پرونده در برابر آمریکا دارد؛ نخست، مطالبه حقوق و دریافت خسارت‌های واردشده، و دوم، مسئله انتقام.»

او همچنین آمریکا را به نقش‌آفرینی در رویدادهایی از جمله "کودتای ۲۸ مرداد، حمایت از عراق" در جنگ هشت‌ساله و جنگ‌های اخیر متهم کرد و گفت، آنچه رخ می‌دهد "یک اختلاف سیاسی" نیست، بلکه "انقلابی با شعار قیام برای خدا" است.

رضایی در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نیز نوشت: «سیاست هم مذاکره هم جنگ تمام شد؛ اگر آمریکا طی ۲ تا ۳ روز آینده جنگ را ادامه دهد، وارد مرحله “تهاجم و انهدام کامل” دشمن خواهیم شد.»
https://p.dw.com/p/5HMDk
کپی‌کردن لینک
8 ساعت پیش8 ساعت پیش
قوه قضاییه: برای رضا پهلوی و چند متهم دیگر پرونده تشکیل شده است

سخنگوی قوه قضاییه از تشکیل پرونده علیه رضا پهلوی خبر دادعکس: Michael Kappeler/dpa/picture alliance

اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضاییه، در نشست خبری روز شنبه ۲۷ تیر اعلام کرد که با اعلام جرم دادستانی کل کشور، پرونده‌ای در دادسرای تهران علیه رضا پهلوی، فرزند شاه سابق ایران و تعدادی دیگر از متهمانی که به گفته او به "همکاری با اسرائیل و اقدام علیه ملت ایران" متهم هستند، تشکیل شده است.

او گفت که قوه قضاییه همچنین در ارتباط با "جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان" علیه افرادی که به گفته او با "دولت‌های متخاصم همکاری کرده‌اند و خواستار حمله، جنگ و تجزیه ایران بوده‌اند" پرونده تشکیل داده است.

جهانگیر همچنین مدعی شد که این افراد به "همکاری با دولت‌های متخاصم، جاسوسی، همکاری با سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه، تشویق مردم به خشونت، جنگ و کشتار، هدایت شبکه‌های تروریستی، مشارکت در قتل، تخریب زیرساخت‌ها، تامین مالی تروریسم و ضربه به اقتصاد کشور" متهم هستند.

او همچنین گفت: «این افراد همچنین به اقداماتی علیه تمامیت ارضی کشور و حمله به زیرساخت‌ها و مراکز نظامی متهم هستند» و افزود که این پرونده‌ها بر اساس قوانین جمهوری اسلامی در حال رسیدگی است.
https://p.dw.com/p/5HMFT
کپی‌کردن لینک
8 ساعت پیش8 ساعت پیش
صدیقه وسمقی خواستار حذف نامش از فهرست "رسانه‌های معاند" شد

وسمقی می‌گوید، اتهام‌های مطرح‌شده علیه او بدون حکم دادگاه مطرح شده استعکس: Sedighe Vasmaghi/Instagram

صدیقه وسمقی، فعال مدنی و پژوهشگر دینی با انتشار بیانیه‌ای به درج نام خود در فهرست "انسان‌رسانه‌های معاند" که در بخشنامه وزارت اطلاعات آمده، اعتراض کرد و خواستار حذف نامش از این فهرست شد.

او با اشاره به قرار گرفتن نامش در این فهرست نوشت: «در بخشنامه صادرشده توسط مهم‌ترین دستگاه امنیتی کشور، اتهامات ناروا و حتی فراتر از آن، ارتکاب جرایمی به من نسبت داده شده که در هیچ دادگاهی به اثبات نرسیده است.»

وسمقی همچنین نوشت، وزارت اطلاعات به اشتباه او را به یک حساب کاربری در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) منتسب کرده، در حالی که به گفته او هرگز در این شبکه حساب فعالی نداشته است.

او با استناد به اصل ۳۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی تاکید کرد: "هیچ‌کس را نمی‌توان مجرم دانست مگر آنکه جرم او در یک دادگاه صالح به اثبات رسیده باشد" و در ادامه نوشت که وزارت اطلاعات صلاحیت صدور چنین احکامی را ندارد.

وسمقی در پایان اعلام کرد که حق شکایت از وزارت اطلاعات را برای خود محفوظ می‌داند و از این وزارتخانه و همچنین نهاد ریاست‌جمهوری خواست نام او از این فهرست حذف شود و درباره این اقدام پاسخگو باشند.

https://p.dw.com/p/5HMAI
کپی‌کردن لینک
8 ساعت پیش8 ساعت پیش
سپاه مدعی حمله به پایگاه آمریکا در اردن شد

سپاه از حمله به یک پایگاه نظامی آمریکا در اردن خبر دادعکس: IRIB/Handout/REUTERS

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مدعی شد پایگاه هوایی الازرق در اردن، محل استقرار نیروهای آمریکایی، را با حمله‌ای "هم‌زمان" از طریق موشک و پهپاد هدف قرار داده است.

سپاه در بیانیه‌ای ادعا کرد این حمله پناهگاه جنگنده‌ها و محل استقرار هواپیماهای نظامی را هدف قرار داده و "دست‌کم دو جنگنده آمریکایی" را منهدم و به چند فروند دیگر خسارت وارد کرده است.

سپاه همچنین از ارتش اردن خواست نیروهای آمریکایی را هدف قرار دهد و مدعی شد این نیروها "اهداف مشروع" هستند.

این ادعاها تاکنون از سوی منابع مستقل یا مقام‌های آمریکایی و اردنی تایید نشده است.
https://p.dw.com/p/5HM7d
کپی‌کردن لینک
9 ساعت پیش9 ساعت پیش
برخی مسیرهای خروجی هرمزگان به سمت فارس و کرمان "موقتا" بسته شد

آسیب به پل‌ها و تونل‌ها بخشی از راه‌های هرمزگان را مسدود کردعکس: Shady Alassar/Anadolu Agency/IMAGO

رئیس پلیس راه راهور فراجا اعلام کرد در پی آسیب به پل‌ها، تونل‌ها و برخی زیرساخت‌های حمل‌ونقل استان هرمزگان، بخشی از محورهای خروجی این استان به سمت فارس و کرمان به طور موقت مسدود شده است.

احمد کرمی‌اسد گفت، محورهای بندرعباس-بندرخمیر-لار و بندرعباس-حاجی‌آباد-کرمان آسیب دیده‌اند و دو تونل و یک پل در محدوده ایستگاه بازرسی شهید میرزایی نیز دچار خسارت شده‌اند.

کریمی همچنین گفت که عملیات ایمن‌سازی و بازگشایی مسیرها در حال انجام است و پیش‌بینی می‌شود طی ساعات آینده دست‌کم یک مسیر برای تردد بازگشایی شود.

به گفته رئیس پلیس راه، در حال حاضر یک مسیر جایگزین برای خودروهای سواری فعال است، اما تردد خودروهای سنگین تا اطلاع بعدی امکان‌پذیر نخواهد بود.
https://p.dw.com/p/5HM3U
کپی‌کردن لینک
9 ساعت پیش9 ساعت پیش
کویت از آتش‌سوزی در نیروگاه و آب‌شیرین‌کن پس از حملات ایران خبر داد

کویت از آتش‌سوزی در یک نیروگاه و تاسیسات آب‌شیرین‌کن خبر دادعکس: Xinhua/dpa/picture alliance

وزارت برق، آب و انرژی‌های تجدیدپذیر کویت اعلام کرد در جریان موج اخیر حملات ایران، بخشی از یک نیروگاه برق و تاسیسات آب‌شیرین‌کن این کشور دچار آتش‌سوزی شده است.

این وزارتخانه در بیانیه‌ای اعلام کرد برای حفظ ایمنی کارکنان و پایداری شبکه برق، شماری از واحدهای تولید برق به طور احتیاطی از مدار خارج شده‌اند.

وزارت برق کویت همچنین تاکید کرد همه طرح‌های اضطراری بلافاصله پس از وقوع حادثه اجرا شده و اقدامات لازم برای حفظ پایداری شبکه‌های برق و آب و کاهش اختلال در خدمات ادامه دارد.
https://p.dw.com/p/5HLzb
کپی‌کردن لینک
10 ساعت پیش10 ساعت پیش
امتحانات نهایی در چهار استان جنوبی ایران لغو شد

امتحانات نهایی در چهار استان جنوبی به تعویق افتادعکس: Zaniyar/Middle East Images/IMAGO

وزارت آموزش و پرورش ایران اعلام کرد امتحانات نهایی دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم در روزهای یکشنبه و دوشنبه، ۲۸ و ۲۹ تیر در استان‌های هرمزگان، بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان لغو شده است.

در اطلاعیه این وزارتخانه علت این تصمیم "استمرار شرایط ناپایدار در جنوب کشور" عنوان شده و آمده است که زمان برگزاری این آزمون‌ها متعاقباً اعلام خواهد شد.

بر اساس این اطلاعیه، امتحانات نهایی در سایر استان‌ها و همچنین آزمون‌های بعدی در چهار استان یادشده مطابق برنامه قبلی برگزار خواهد شد.
https://p.dw.com/p/5HLxx
کپی‌کردن لینک

پست‌های بیشتر
نظر خود را با ما در میان بگذارید

نظر شما








گزارش روز
زنده
سیاست18 دقیقه پیش18 دقیقه پیش


صفحه 1 از 1


Footer
درباره دویچه ولهدرباره ماانگلیسی
مطبوعاتانگلیسی
DW Global Media Forumانگلیسی
عرضه‌های دویچه ولهآموزش زبان آلمانی
DW Akademieانگلیسی
خدماتدریافت برنامه‌انگلیسی
تماس با ماانگلیسی
‌‌روابط معاملاتیپخش و فروشانگلیسی
سفرانگلیسی
تبلیغاتانگلیسی
به ما بپیوندید








علیه سفته‌بازی ، یک راه حل فراموش شده
چه کسی از کنترل قیمت‌ها هراس دارد؟


از چندسال پیش، با بازگشت تورمی روبرو هستیم که حاصل بحران‌های پی‌درپی است: پاندمی، جنگ در اوکراین، بسته‌شدن تنگه هرمز. در مقابله با افزایش قیمت‌ها، «علم اقتصاد» توضیح می‌دهد که این آتش‌سوزی‌ها پاسخی است به قانون بازار – که هرگز اشتباه نمی‌کند... بااین‌وجود، دورانی بود که هیئت حاکمه در استفاده از آتش‌نشانی بسیار مؤثر تردیدی به خود راه نمی‌داد.
نویسنده Clément Quintard برگردان تقي تام


همیشه در یک میدان نبرد، امکان سرقت دندان‌های طلای قربانیان وجود دارد. و برای آن‌که مبادا به ناگهان، دست دردهان مقتول غافلگیر شود، مطمئن‌ترین راه همچنان پوشیدن لباس متحدالشکل کسانی است که برانکارد حمل می‌کنند، یعنی خود را به‌جای مامور آمبولانس جازدن. این را آقای مدیر‌کل شرکت توتال خوب می‌داند. قیمت سوخت به شدت افزایش می یابد؟ رئیس شرکت توتال‌انرژی برای ۳۳۰۰ پمپ بنزین گروه، سقف قیمت تعیین می‌کند. آقای رئیس به نشریه Sud-ouest (جنوب غرب) توضیح می‌دهد (شماره ۵ مه ۲۰۲۶) که «این تصمیمی است درست، سخاوتمندانه و با نیت همبستگی». اما در واقع از راه انسداد قیمت‌ هر لیتر بنزین و گازوئیل، شرکت چند‌ملیتی توتال هدف دوگانه‌ای را دنبال می‌کند.

از یک‌سو خنثی کردن اتهامات «سودبردن از جنگ» که به طور دائم در معرض آن قرار دارد: زیرا هرگاه که در زنجیره‌ی تامین گسستی صورت می‌گیرد، حاشیه‌ی سود‌های هنگفتی برای شرکت‌های نفتی ایجاد می‌گردد که از آن برای بالا بردن هرچه بیشتر قیمت‌ها استفاده می‌کنند . در آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، شرکت‌های مزبور موفق شدند سود‌های خود نسبت به سال پیش را سه برابر کنند‌، در حالی‌که قدرت خرید درسراسر دنیا کاهش یافته بود (۱). در اقتصاد این یک قانون آهنین است که یک تورم سودا‌گرانه، به گونه‌ای سیستماتیک موجب شدید‌تر شدن تورم جاری می‌گردد.

از سوی دیگر، جلوی مالیات‌بندی بر این مافوق‌سود‌ها را می‌گیرد. در همان مصاحبه با روزنامه « Sud-ouest » آقای رئیس تهدید می‌کند که «اگر از پالایشگاه‌های ما (جائی‌که بخش اصلی سود‌های اضافی توتال انرژی از آن جا بدست می‌آید) عوارض اضافی گرفته شود، ما قادر نخواهیم بود سقف قیمت‌ها را در پمپ بنزین‌های‌مان در فرانسه تأمین کنیم». در تاریخ ۳ آوریل گذشته، وزیران دارائی کشورهای اطریش، آلمان، پرتقال، ایتالیا و اسپانیا از کمیسیون اروپا درخواست کردند که بر روی منافع استثنائی شرکت های تولید‌کننده انرژی در زمان جنگ، عوارض جدیدی در مقیاس اتحادیه اروپا وضع کند.

این ابتکار عملی بود که دولت فرانسه آن را نادیده گرفت، در حالی‌که خانم برژرون، سخنگوی دولت در ۲۹ آوریل ۲۰۲۶ اطمینان داده بود که «هیچ‌گونه ممنوعیتی برای دولت وجود ندارد». در عمل، قوه‌اجرائیه مملکت به‌جای آنکه بر روی پویایی سوداگرانه‌ای اثر گذارد که به‌نفع صعود قیمت‌هاست وآن را تغذیه می‌کند، می‌کوشد علائم آن را تسکین دهد. کمک‌های نقدی، غرامت و کمک‌های هدفمند به خانواده‌های کم درآمد و به صاحبان حرفه‌هائی که بیشتر در معرض دو موج تورمی چهارساله اخیر قرار داشته‌اند، ارائه شده است. اما در مورد پخش‌کنندگان بزرگ چی؟ از آن‌ها درخواست شد که بامسئولیت برخورد کنند.

برای برخی، این‌هم زیادی است. در تاریخ ۲۸ ماه مه، میشل-ادوآرلُکلِر، رئیس فروشگاه‌های زنجیره‌ای لکلر در مصاحبه با رادیو مونت کارلو تردید بخود راه نداد که از وزیر اقتصاد، رولان لِسکور، به‌ شدت انتقاد کند، زیرا شب پیش از آن، وزیر به ادوارد لکلرک امر و نهی کرده بود که مثل توتال انرژی رفتار کند و قیمت ها را پائین بیاورد. « در برابر گفته‌ی وزیر،‌ تاجر ما چنین شورید: ما هستیم که برای حفظ قدرت خرید، با پائین نگهداشتن قیمت‌ها مبارزه می‌کنیم! این ما، [فروشگاه‌های] لکلر، سیستم یو، انترمارشه، کارفور...هستیم که مانند سپری در برابر تورم عمل می‌کنیم.»
«راهزنی و برادرکُشی»

اما هزینه زندگی که همچنان گران است، شکل دیگری از حمایت، یعنی هدایت سیاسی قیمت‌ها را می‌طلبد. در میان انبوهی از اقدامات حمایتی از قدرت خرید مصرف‌کنندگان، که به‌دنبال جنگ در خاورمیانه، در ۹۱ کشور صورت گرفت، آژانس بین‌المللی انرژی توانست ابزار‌های کنترل تعرفه‌های سوخت اتوموبیل یا نفت کوره خانگی را در ۲۳ تای آن‌ها، از جمله شیلی، هند، ژاپن یا حتی لهستان شناسائی کنند. و بحث‌ها اکنون از موضوع کالا‌های عرصه‌ی انرژی فراتر رفته است. حزب ملی اسکاتلند ( حزبی طرفدار استقلال از بریتانیای کبیر و چپ میانه‌ است) که درانتخابات ماه مه ۲۰۲۶ به پیروزی رسید، برای «بیست تا بیست و پنج» کالا، سقف قیمت پیش‌بینی می‌کند، کالاهائی مانند نان، شیر، پنیر، برنج ومرغ، به منظور آن‌که مواد غذائی «لازم برای یک تغذیه‌ی متعادل برای مردم مقرون به صرفه» باشد (۲). قبلا در سال ۲۰۲۴، قیمت‌ فراورده‌های مایحتاج اولیه در برنامه «جبهه نوین مردمی» گنجانده شده بود.

با این حال برای مشتاقان رقابت، حذف برخی کالا‌ها از قواعد عرضه و تقاضا کاری است همچنان کفرآمیز و یا پوپولیستی. فرانسوا فوره، نویسنده فرانسوی، در باره‌ی موضوع «جنگ آرد‌» [شورش‌های سال ۱۷۷۵ در فرانسه-م] چنین می نویسد : «طبقه‌های پائین، از کارگر روزمزد تا پیشه‌ور کوچک، از طریق خشونت علیه قیمت‌ها، و نه از طریق رقابت سیاسی بر سر مسائل اصلی، به بدتر شدن اوضاع اقتصادی اعتراض می‌کنند. در این‌جا نیز شکست از ویژگی‌های خود جنبش است.(۳)» در ۱۷۷۵ واقعا شورش‌هائی در پاریس و در دهات اطراف در می‌گیرد. این شورش‌ها پس از برداشت نامساعد غلات و به‌ویژه فرمان تورگو، وزیر ارشد دولت، که تجارت غلات را آزاد ساخت، در میگیرد. هدف آن چه بود؟ تسهیل توسعه بهره‌برداری‌های بزرگ. اما در برابر این «علم اقتصاد»، مردم آنچه را که ادوارد پالمر تامپسون، تاریخ‌نگار انگلیسی «اقتصاد اخلاقی»(۴) می نامد، را قرار دادند. انبوه جمعیت به داخل مغازه‌های کاسبان غلات و یا نانوائی‌ها هجوم بردند، محصولات را به تصرف خود در آورده و دسته‌جمعی بر روی یک «قیمت عادلانه» به توافق رسیدند و آن را به کاسب‌کاران پرداخت کردند.

فلورانس گوتیه، تاریخ‌نگار در این عملیاتِ توده‌ای کنترل، مقدماتِ یک ضد-الگوی جامعه را می بیند که گابریل بونو، سپس روبسپیر و سن ژوست تئوری آن را تدوین کردند (۵). دو انقلابی اخیر، مالکیتی را که آزادی تجارت بر آن اتکا دارد، همچون حقوق طبیعی تلقی نمی‌کنند. برخلافِ حق «وجود داشتن» که اصل اساسی هرنوع کنش سیاسی آنان است ؛ «فساد ناپذیر» [لقب روبسپیر-م]در ۲ دسامبر ۱۷۹۲ در مجلس کنوانسیون چنین اعلام کرد : «مواد غذائی لازم برای انسان همانقدر مقدس است که خود زندگی. چیز‌هائی که برای حفظ زندگی لازم است جزء مایملک مشترک کل جامعه است. (...) هرگونه سفته-بازی تجاری که من به‌ضرر زندگی هم‌نوعانم انجام دهم، قاچاقچی‌گری نیست، بلکه راهزنی و برادرکشی است.» درماه اوت ۱۷۹۳، انبار‌های غله عمومی ایجاد شد. تولید کنندگان می-بایستی برداشت محصولات خود را گزارش کنند که امکان داشت به دستور شهرداری‌ها مصادره گردد. در ماه سپتامبر قانونِ بالاترین سقف مجاز عمومی به تصویب رسید که حداکثر قیمت سی و نه فراورده و مواد غذائی را تعیین می‌کرد؛ از جمله‌ی این مواد عبارت بود از گندم، کره، روغن، شکر و نیز صابون، توتون، دمپائی و چرم.

مسئله اولویت نیاز‌های حیاتی بر آزادی بازرگانان برای تجارت، مانند سفته بازان برای سوداگری، هربار که اوضاع اقتصادی به بد گرایش پیدا می‌کند، دوباره پدیدار می‌گردد. پس از شوک نفتی سال ۱۹۷۳ ، داریو فو این تنش را در یک نمایش‌نامه طنزآمیز با عنوان «نباید پرداخت!»، جاودانه ساخت. وی این نماش‌نامه را در سال ۲۰۰۸ در جریان بحران ساب‌پرایم، به‌روز رسانی کرد. دودوست به نام‌های آنتونیا و ماگریتا، پس از این‌که سرخود، «به‌خود تخفیف می‌دهند»، به‌وسیله پلیس دستگیر می‌گردند و یکی از آنان شوهرش را از دست می‌دهد : به‌همراه زنان دیگری که از قیمت‌های بالای کالا در فروشگاه‌ها به تنگ-آمده بودند، از پرداخت پول خرید‌های‌شان به صندوق خود‌داری می‌کنند. در پیش‌گفتار چاپ دوم، نمایشنامه نویس واکنش تماشاگران را منعکس می‌سازد، تماشاگرانی که از به-روزبودن چنین نمایشنامه‌ای که سی سال پیش نوشته شده شگفت‌زده شده‌اند. یکی از تماشاچیان چنین می نویسد : «شما از چیز‌هائی حرف می‌زنید که ما در روزنامه‌ها می-خوانیم؛ (...) درست همان انحرافات، همان زدوبند‌ها که در آن دوران وجود داشته است.» هیچ چیز واقعا جدیدی وجود ندارد، حد اقل تا زمانی‌که بحران‌های اخیر، علم اقتصاد را وادارکند که استراتژی‌های شرکت‌های بزرگ در دوران تورم را زیر ذره‌بین برد.

از سال‌های دهه ۱۹۶۰ به این‌سو به‌نظر آشکار می‌رسد که کمبود‌ها و افزایش اعلام‌شده قیمت‌ها ( برای مثال، در مورد تنگناهائی که پس از یک شوک ژئوپولیتیک نظیر تنگه هرمز ظاهر می‌گردد ) رفتار عامل‌های اقتصادی را به گونه‌ای اصلاح خواهد کرد که ضمن کاهش اثرات آن، دامنه آن‌ها را وسعت داده، آن را تغذیه خواهند کرد. برای مثال، مصرف کنندگان تمایل خواهند داشت که بلافاصله مقدار زیادی ازکالاهائی را که پیش از افزایش قیمت‌ها، احتمال نایابی‌شان وجود دارد، خریداری کنند- واکنش‌هائی که می تواند اثر خود-تحقق‌بخشی [ مفهومی است که بنابرآن یک باور یا انتظار باعث می‌شود افراد به گونه‌ای رفتار کنند که در نهایت همان باور به واقعیت تبدیل شود-م]داشته باشد، زیرا به‌طور مصنوعی تقاضا را افزایش می‌دهد، و حتی پیش از خالی‌شدن انبار‌ها قیمت‌ها را بالا می‌برد. این نظریه‌ی به اصطلاح «پیش‌بینی تورم»، ایده‌ای را تقویت می‌کند که به موجب آن شدت بحران‌ها ناشی از تکانشگری توده‌هاست.

در سال ۲۰۰۳ دو اقتصاد‌دان در مقاله‌ای که به «تورم فروشندگان» اختصاص داشت، تصمیم گرفتند بر پیش‌بینی‌های بنگاه‌ها تمرکز کنند (۶). ایزابلا وِبِر و اِوان واسنِر نشان می‌دهند چگونه در طی همه‌گیری کووید - ۱۹ شرکت‌های بزرگ، که در موقعیت انحصاری چند‌جانبه قرار داشتند، توانستند از قدرت خود در بازار استفاده کنند تا اختلالات اقتصادی را به سود‌های نان و آبدار برای خود تبدیل کنند. از راه تحلیل کنفرانس‌های تلفنی مابین مدیران گرو‌ه‌بندی‌های بزرگ اقتصادی امریکائی (شورون، دوپن، اکسون موبیل، پپسی‌کولا) و سهامداران‌شان به این نتیجه رسیدند که کمبود‌ها و گسست‌های زنجیره‌های تامین و افزایش قیمت‌های مواد اولیه به عنوان نشانه‌ (سیگنال)های هماهنگی ضمنی بین رقبا عمل می‌کند. آنان چنین توضیح می‌دهند، «بدون مشورت و بدون تشکیل کارتل، در یک بخش واحد اقتصادی، رقبا قیمت کالاهای خود را بالاتر از حد معمول، دوباره قیمت‌گذاری کردند، [به زبان ساده بدون این که مثل گذشته، از طریق مذاکره وسازش غیر قانونی و نقض قواعد رقابت قیمت‌ها را بالا برند، به طور هماهنگ به این کار دست زدند!-م]. سپس اختلال در نظم زنجیره‌های تولیدی، بهانه‌ای شد که مصرف‌کنندگان، مانند دولت‌ها، پیامد‌های آن را بر روی افزایش قیمت‌ها‌، که فقط خود بنگاه‌های اقتصادی درجه افراط آن را می‌دانند، قابل قبول سازند.

ایزابل وبر معتقد است که تثبیت گزینشی برخی قیمت‌ها، می‌تواند به متوقف کردن این پویایی منجر شود، پیش از آنکه به کل اقتصاد سرایت کند. برخلاف سیاست‌های ریاضتی ضد‌تورمی که شامل کاهش تقاضا از طریق سخت‌گیری‌های بودجه‌ای و بالابردن نرخ‌ بهره است، آثار سیاست تعیین سقف قیمت‌ها، فوری است. بازیل کلرکه از تز دکترای خود در باره کنترل قیمت‌ها در سپتامبر آینده دفاع خواهد کرد (۷)، مطلب را این‌گونه خلاصه می-کند : «تعیین سقف برای قیمت‌ها‌، در اصل باطل کردن پیش‌بینی‌های تورمی عامل‌های اقتصادی و کاهش هزینه‌ی اقتصادی اقدامات ضد‌تورمی بر اشتغال و تولید است. در حالی-که با اتخاذ سیاسی‌های ریاضت‌کشانه، پیش‌بینی‌های مربوط به تورم، مستقلاً به ایفای نقش خود ادامه خواهند داد».

به یقین استدلال‌های دیگری علیه تعیین سقف قیمت ها وجود دارد : بار سنگین اداری آن، خطر ایجاد بازار سیاه، منحرف‌کردن بازار از مسیر خود، دلسرد کردن سرمایه گذاری یا ابداعات نوین...مدیر کل اداره قیمت‌گذاری در فرانسه در بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ تصدیق کرد که نانواها با نبوغ خود، از راه اختراع شکل‌هائی متفاوت توانستند قیمت‌هائی را که برای شیرینی کرواسان تعیین شده بود، دور بزنند (۸)... اما، از یکسو این آثار انحرافی نادر خواهند بود در صورتی که تعیین سقف قیمت‌ها موقتی بوده، بدنبال آن یک مرحله نظارت ساده‌تر اعمال گردد. و از سوی دیگر، همانگونه که ژان باتیست سیمون (بازرس امور مربوط به رقابت، مصرف و سرکوب تقلب و کلاهبرداری) خاطر‌نشان می‌سازد، «بنیان این ایده که بگذاریم رقابت آزاد بدون دخالت دولت عمل کند، عمیقا غیر منطقی است، زیرا رقابت تمایل به حذف-خود دارد. بخش معینی را در نظر بگیریم، در طول زمان، فقط تعداد کمی از کنشگران در موقعیتی قرار می‌گیرند که بتوانند مزاحمت‌ها و باج‌گیریهای خود را تحمیل کنند.
از پاته‌ی مرغ تا پیچ و مهره

زیرا در واقعیت، «آزادی» قیمت های مورد دفاع بخش خصوصی، به‌ویژه از آن گونه است که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد، خود به تنهائی سطح سودی را که برای‌شان مناسب است، تعیین کنند. باری، مقامات دولتی همچنان این شیوه‌ی کارکرد را چون شیوه‌ای طبیعی تلقی نمی‌کنند. کلر بازیل یادآوری می‌کند که در فرانسه، همچون غالب کشور‌های اروپائی، تا آخر سال‌های ۱۹۷۰ تعیین سقف قیمت، بصورت یک قاعده معمول بوده است.این سیستم که میراث جنگ جهانی دوم و دوران بازسازی است، بر مداخله مستقیم دولت در تعیین قیمت‌ها استوار بوده‌است. دستگاه دولت با شرکت‌ها و سندیکاها در باره میزان افزایش مذاکره، سپس معیار‌های بالابردن قیمت‌ها را تعیین می‌کرد. برای نظارت بر اجرای آن، دولت هزاران کارمند را در سراسر کشور بسیج می‌کرد. این ترتیبات ازپایان سال‌های ۱۹۷۰، هنگامی‌که یک کمیسیون نظارت بر رقابت، مستقل از قدرت سیاسی شکل گرفت، به تدریج برچیده شد. بر زمینه ای که با گشایش اقتصاد‌های اروپائی وتائید بازار واحد مشخص می‌گردد، دگم لیبرال بازگشت بزرگ خود را رقم می‌زند : قیمت‌ها بایستی به واسطه بازار، و نه دستگاه دولتی تعیین گردند.

این تحول تقریبا در همه جا مشاهده می‌گردد. در بریتانیا، حزب کارگر، حذف کنترل قیمت‌ها را که محافظه‌کاران در سال ۱۹۸۰ برقرار کردند، تدارک می‌بینند. در فرانسه، این ادواربالادور، وزیر اقتصاد وقت بود که آخرین میخ را بر تابوت کوبید : بخشنامه اول دسامبر ۱۹۸۶ «آزادی قیمت‌ها» را به عنوان قاعده تلقی می‌کند، در کنار معدود استثناهائی که امروز همچنان باقی است (قیمت کتاب، نرخ تاکسی یا قیمت سوخت اتومبیل در استان ماوراء-دریا). آقای سیمون، نماینده‌ی کنفدراسیون عمومی کار (CGT) در سازمان مدیریت بر رقابت، مصرف و سرکوب تقلب(DGCCRF)، خود این دگرگونی را ازدرون، زندگی کرده است : «همه ارزیابی تخصصی ما، همه‌ی کار ما در در مورد چگونگی شکل‌گرفتن قیمت‌ها، تحلیل تعرفه‌ها و میزان سود، با یک چرخش قلم خط زده‌شد. صاحبان حرفه‌ها، از تولیدکنندگان نوعی گوشت‌کوبیده تا سازندگان پیچ و مهره، پریشان‌حال مرتب از مامی-پرسیدند : «چه کنیم برای تعیین قیمت‌های‌مان؟»»

با سپردن مدیریت بحران به سوداگرانی که از هرج و مرج سود می‌برند، مقامات دولتی در نهایت فراموش کرده‌اند که زمانی خودشان جعبه کمک‌های اولیه را در اختیار داشتند .

زیرنویس‌ها:

۱-

Benjamin Braun et al., « Best of times, worst of times : record fossil-fuel profits, inflation and inequality », Energy Research & Social Science, vol. 127, Elsevier, Amsterdam, septembre 2025.

۲- « SNP Manifesto 2026. Always on Scotland’s side », 16 avril 2026, www.snp.org

۳-

François Furet, « Pour une définition des classes inférieures à l’époque moderne », Annales. Économies, sociétés, civilisations (ESC), n° 3, Paris, 1963.

۴-

Edward P. Thompson, La Formation de la classe ouvrière anglaise, Paris, Hautes Études - Gallimard - Seuil, 1988.

۵-

Florence Gauthier, « De Mably à Robespierre. De la critique de l’économique à la critique du politique », dans Florence Gauthier et Guy-Robert Ikni (sous la dir. de), La Guerre du blé au XVIIIe siècle, Éditions de la Passion, Paris, 1988.

۶-

Isabella M. Weber et Evan Wasner, « Sellers’inflation, profits and conflict : why can large firms hike prices in an emergency ? », Review of Keynesian Economics, vol. 11, n° 2, Cheltenham, avril 2023.

۷-

Basile Clerc, « Économie politique du contrôle des prix », thèse de doctorat, sous la direction de Laurence Scialom et Alexandre Chirat, université Paris Nanterre.

۸- Laurent Warlouzet, « “La liberté des prix devient la règle”. La libération des prix et l’établissement de la politique de la concurrence en 1986 », Histoire, économie et société, n° 2, Paris, juin 2022.


Clément Quintard
روزنامه نگار.

اسناد پيوسته




 تاکر کارلسون:

امریکا به سمت انقلاب می رود
اگر رهبران حرف مردم را گوش نکنند

تاکر کارلسون، روزنامه‌نگار امریکائیدر مصاحبه‌ای با برنامه «میشال حسین» در شبکه بلومبرگ که روز جمعه پخش شد، رئیس‌جمهور را به «بی‌وفایی کامل» نسبت به ایالات متحده متهم کرد و گفت که او «با یک قدرت خارجی به ایالات متحده خیانت کرده است. این همان دلیلی است که باعث وقوع انقلاب در کشورها می‌شود. من خواهان انقلاب نیستم، اما اگر این وضعیت ادامه یابد، شاهد انقلاب خواهیم بود.
ترامپ اجازه داد که دولت آمریکا کاملاً تحت هدایت یک کشور بسیار کوچک در خاورمیانه، یعنی اسرائیل، قرار گیرد؛ امری که به زیان شدید ما تمام شد و در نهایت نیز، کارمان به جنگی با ایران کشید که آسیب جدی به ایالات متحده وارد کرده است."
خبر گزاری تاس نیز از قول نیویورک نوشت:
تاکر کارلسون در مصاحبه‌ ای با بلومبرگ گفت: «ما با رهبرانی سر و کار داریم که از ما متنفرند، از ما سوءاستفاده می‌ کنند، به ما دروغ می‌ گویند و واقعاً به ما اهمیتی نمی‌ دهند. امید به زندگی در حال کاهش است، مردم در سنین جوانی می‌ میرند، طبقه متوسط در حال ناپدید شدن است و هیچ‌ کس در این باره چیزی نمی‌ گوید. این یک تصویر تاریک نیست، یک تصویر کاملاً عادی از مردم است. موفقیت وقتی منجر به افول می‌ شود فروپاشی را تسریع می‌ کند. امیدوارم این یک شروع مجدد رادیکال نباشد، بلکه شروعی باشد که در آن مردم به خود بیایند. اگر مردم به این نتیجه برسند که صدایشان شنیده نمی شود، بتدریج دیگر هیچ راهی غیر از خشونت‌ باقی نمی ماند و این ترسناک است.»



چه سیاست خارجی‌ای برای‌ حزب دموکرات ؟


با توجه به عدم محبوبیت روزافزون گزینه‌های دیپلماتیک رئیس جمهور ترامپ، دموکرات‌ها چگونه به جهان نگاه می‌کنند؟ با فقدان کنونی یک رهبر مشخص در درون حزب، و ورای بازگشت ساده به سیاست خارجی دوران اوباما-بایدن، هنوز نمی‌توان وجود هیچ‌گونه استراتژی سیاست خارجی‌ای را در میان صفوف آنها تشخیص داد. این به معنای نبود اجماع داخلی، چه در مورد خاورمیانه و چه در مورد چین است.
نویسنده Martin Barnay برگردان شروين احمدي


گزارش سنتی «کالبدشکافی» سفارش داده شده توسط کمیته ملی دموکرات‌ها (DNC) برای شناسایی علل شکست کامالا هریس، سرانجام پس از ماه‌ها تأخیر منتشر شد. این گزارش خشم برخی از کادرهای حزب را برانگیخت که به این به دلیل از آن انتقاد می‌کنند که به حساس‌ترین مسائل، از جمله پیامدهای انتخاباتی حمایت دولت بایدن-هریس از جنگ اسرائیل علیه غزه، نپرداخته است.

حذف این موضوع در گزارش به ویژه از آنرو توجه‌ها را جلب کرده است که در نسخه مقدماتی، بر هزینه سیاسی حمایت رئیس جمهور جوزف بایدن از دولت بنیامین نتانیاهو تاکید شده بود. اما در نسخه نهایی این سند تقریباً ۲۰۰ صفحه‌ای، نه نامی از غزه، نه اسرائیل و نه فلسطینی‌ها برده شده است. خود خانم هریس در اواخر فوریه اذعان کرده بود که دولتی که او معاون رئیس جمهور آن بود، باید از آقای نتانیاهو فاصله می‌گرفت. یک نظرسنجی پیش از انتخابات در چندین ایالت کلیدی نیز نشان می‌داد که به ازای هر رأی‌دهنده‌ای که با تحریم تسلیحاتی ایالات متحده علیه اسرائیل مخالف است، پنج نفر دیگر از آن حمایت می‌کنند. اکنون، تقریباً دو سوم از حامیان حزب دموکرات می‌گویند که با فلسطینی‌ها بیشتر از اسرائیلی‌ها همدردی می‌کنند، سه برابر بیشتر از سال ۲۰۱۳ (۱).

با این وجود، کمیته ملی دموکرات‌ها در بهار امسال بارها قطعنامه‌هایی را رد کرد که پیشنهاد مشروط کردن کمک‌های نظامی ایالات متحده به احترام به قوانین بین‌المللی را می‌داد. خط رسمی حزب کم و بیش مانند دوران بایدن باقی مانده است: انتقاد شدید هرازگاهی از دولت آقای نتانیاهو، اما امتناع از زیر سوال بردن مبانی مشارکت استراتژیک واشنگتن و تل آویو.

این ثبات در خط رسمی حزب نشان‌دهنده وزن عادات ریشه‌داری است که طی دهه‌ها برپایه روابط ممتاز یک طبقه سیاسی با اسرائیل شکل گرفته است. این امر همچنین دلالت بر این واقعیت دارد که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک)، لابی اصلی طرفداری از اسرائیل، کمک‌های مالی‌اش به مبارزات انتخاباتی را به طور قابل توجهی افزایش داده و مبالغ بی‌سابقه‌ای را برای شکست دادن نامزدهای دموکراتی اختصاص می‌دهد که بیشترین مواضع انتقادی را نسبت به تل آویو دارند.

با این وجود، رای‌گیری مقدماتی برای آماده‌سازی انتخابات میان‌دوره‌ای پارلمانی نوامبر آینده نشان داد که آیپک متوجه تغییری شده که در افکار عمومی آمریکا نسبت به اسرائیل رخ داده است. نفوذ آن اکنون از طریق کانال‌های غیرمستقیم‌تری اعمال می‌شود. کمک‌های مالی آن اغلب هدفی را پنهان می‌کند که در خدمت آنست. مثلا در ایلینوی از این کمک‌ها از طریق ساختارهایی با نام‌های پیش‌وپاافتاده، مانند «در شیکاگو زنان را انتخاب کنید» یا «شیکاگوی مقرون به صرفه برای همه»، انجام می‌گیرد. با این وجود، اگرچه چندین نامزد مورد حمایت آیپک در این ایالت شکست خوردند، اما نامزد مورد علاقه این لابی در انتخابات مقدماتی برای کرسی سنا پیروز شد.

نسل جوان دموکرات باید با محدودیت‌هایی مانند فشار بدنه حزب، نفوذ اهداکنندگان مالی و بی‌تحرکی دستگاه حزب، در رقابت‌های انتخاباتی شرکت کند.خانم الکساندریا اوکاسیو-کورتز یکی از چهره‌های اصلی آن است. این نماینده کنگره از نیویورک، نزدیک به برنی سندرز، به شیوه‌ای در مورد غزه صحبت می‌کند که به شدت با رویکرد محتاطانه مقامات حاکم در تضاد است: او اسرائیل را به ارتکاب نسل‌کشی متهم و مسئولیت واشنگتن را در ادامه این جنگ محکوم می‌کند. با این حال، تلاش او برای نمایندگی در سنا - که احتمالاً برای کنار زدن چارلز (« Chuck ») شومر، رهبر اکثریت سنا که به شدت طرفدار اسرائیل است - نیاز به درجه‌ای از مصالحه دارد. ازاینرو، خانم اوکاسیو-کورتز پیوسته به نفع تأمین بودجه گنبد آهنین اسرائیل رأی داده است.

انتقاد از روش، سکوت در مورد اصل ماجرا

سیاست خارجی که به عرصه‌ای پرخطر برای دموکرات‌ها تبدیل شده، حزب را برآن داشت که پس از شکست سال ۲۰۲۴، تلاش کند تا بحث را به سمت مسائلی که کمتر تفرقه‌انگیز تلقی می‌شوند مانند هزینه زندگی، مسکن و سوء رفتار مأموران اداره مهاجرت و گمرک (ICE)، سوق دهد. و هنگامی که رهبران حزب دموکرات مجبور شدند در مورد عملیات نظامی در ونزوئلا و ایران موضع بگیرند، مخالفت آنها سطحی باقی ماند: انتقاد از روش، سکوت در مورد اصل ماجرا.

در جریان حمله به کاراکاس، آقای حکیم جفریس، رهبر اقلیت دموکرات در مجلس نمایندگان، تنها یک بیانیه مختصر صادر کرد. در این بیانیه، او ربودن «دیکتاتور جنایتکار و مستبد» نیکولاس مادورو را ستود و صرفاً خاطرنشان کرد که کاخ سفید «از قبل به درستی کنگره را در جریان قرار نداده بود» و یادآوری نمود که رئیس جمهور «طبق قانون اساسی مسئولیت احترام به قانون و محافظت از هنجارهای دموکراتیک را دارد» (۲).

جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران، که نشان‌دهنده بازگشت به رویارویی مستقیم بین ایالات متحده و دشمنی که قادر به ایستادگی در برابر آن است، حزب را در موقعیت حساس‌تری قرار داده. وقتی از هر ده رأی‌دهنده دموکرات، نه نفر خود را مخالف این درگیری اعلام می‌کنند، محدود کردن خود به انتقاد رسمی و سطحی دشوار است. به خصوص از آنجایی که این جنگ بسیار پرهزینه است: تقریباً ۳۵ میلیارد دلار تنها در دو ماه اول (۳)، آنهم در حالی که دولت ترامپ به کاهش شدید بودجه‌های آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و کمک‌های غذایی ادامه می‌دهد.

بنابراین، رهبران دموکرات بالاجبار تا حدودی صدای خود را بلند کرده‌اند. کریستوفر کونز، رئیس مشترک کمیته اخلاق سنا، مداخله‌ای را که به جای «تحلیل و توصیه‌های کارشناسی» برپایه «مزاح دمدمی» رئیس جمهور آغاز شده، محکوم کرد (نیویورک تایمز، ۴ مارس ۲۰۲۶). همانند مورد ونزوئلا، تأکید بر روی روش است - زیاده‌روی‌های قوه مجریه، دور زدن کنگره - تا بُعد اخلاقی مداخله، روشن نبودن اهداف جنگ و مشروعیت آن در چارچوب قوانین بین‌المللی. سناتور کریستوفر مورفی با رفتاری که به خوبی ابهامات موجود در تشکیلات دموکرات‌ها را نشان می‌داد، توافق‌نامه امضا شده در اواسط ژوئن در کاخ ورسای را «تسلیم در برابر ایران» توصیف کرد، و در عین حال اظهار داشت که آمریکایی‌ها باید از پایان یافتن این «جنگ احمقانه و غیرقانونی» خوشحال باشند (X، ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶).

ادامه چنین موضع‌گیری، دموکرات‌ها را مجبور می‌کند تا سهم خود در تشدید اوضاع را بپذیرند. در مقاله‌ای منتشر شده در نیویورک تایمز ، رابرت مالی، مذاکره‌کننده ارشد خاورمیانه در دوران باراک اوباما، و استفن ورتهایم، مورخ و از چهره‌های برجسته مکتب فکری «واقع‌گرا» در روابط بین‌الملل، از دولت‌های اوباما و بایدن انتقاد کردند. به گفته آنها، دو رئیس جمهور دموکرات در گرفتار کردن ایالات متحده در یک منطق رویارویی با ایران نقش داشتند، منطقی که گزینه نظامی یک پیش‌فرض غالب در آنست (۴).

به نظر می‌رسد این تحلیل با امضای توافق هسته‌ای در سال ۲۰۱۵ در تضاد باشد، توافقی که به دنبال آن نتانیاهو در برابر کنگره آمریکا آقای اوباما را به چالش کشید. اما این مصالحه که علیرغم مخالفت بخشی از واشنگتن - از جمله در میان دموکرات‌ها – به سختی حاصل شد، چارچوب روابط با تهران را تغییر نداد. علاوه بر این، آقای اوباما آن را همچون ابزاری با کاربردی محدود توصیف کرد: جلوگیری از بمب هسته‌ای ایران، بدون زیر سوال بردن سایر اهرم‌های فشار آمریکا. این توافق که فاقد حمایت جدی پارلمانی بود، پس از به قدرت رسیدن آقای ترامپ دوام نیاورد و او آن را در سال ۲۰۱۸ پاره کرد.

شدیدترین مخالفت با جنگ از سوی چهره‌های مرتبط با جنبش MAGA (« Make America Great Again ») مانند ستون‌نویس تاکر کارلسون ، تیلور گرین، نماینده سابق مارجوری و جو کنت، مدیر سابق مرکز ملی مبارزه با تروریسم، انجام گرفت. با این حال، انضباط حزبی جمهوری‌خواه‌ها در کنگره خدشه‌ناپذیر ماند: در اوایل ژوئن، تنها چهار عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان از قطعنامه‌ای با هدف وادار کردن آقای ترامپ به کسب مجوز کنگره حمایت کردند. چنین اتفاقی در سنا نیفتاد. قطعنامه‌ای که حتی اگر رای سنا را نیز می‌داشت، رئیس جمهور می‌توانست آن را وتو کند.

تغییر موضع جنگ‌طلبانه آقای ترامپ، ایده نزدیکی بین چپ ضد امپریالیست و راست لیبرتارین* را که هر دو با مداخلات مسلحانه مخالف هستند، احیا کرده است. این اتفاق قبلاً نیز رخ داده بود. در طول جنگ ویتنام، جورج مک‌گاورن دموکرات و مارک هتفیلد جمهوری‌خواه تلاش کردند نظارت کنگره بر درگیری‌های نظامی خارجی را به رئیس جمهور ریچارد نیکسون تحمیل کنند. ابتکار آنها شکست خورد، اما راه را برای تصویب قانون اختیارات جنگی(War Powers Act) در سال ۱۹۷۳ هموار کرد. این قانون رئیس جمهور را ملزم می‌کند برای درگیری‌هایی که بیش از شصت روز نیروهای نظامی در آن شرکت داشته باشند، مجوز کنگره را کسب کند. با این حال، اغلب دولت‌هایی که مشروعیت این قانون را به چالش کشیده‌ بودند، توانستند با استفاده از تاکتیک‌های مختلف، از جمله ادعای پایان جنگ و در همان‌حال ادامه آن، این قانون را دور بزنند.

میراث این گرایش دهه ۱۹۷۰ در میان دو حزب، پژواک معاصر خود را در اقدامات توماس ماسی، نماینده جمهوری‌خواه و همتای دموکرات او، روهیت خانا، یافته است. آقای خانا، دستیار سابق رئیس جمهور اوباما، مخالف اصلی مداخله‌گرایی دولت ترامپ از موضع چپ است. قطعنامه‌هایی که این دو نماینده در مورد ونزوئلا و ایران پیشنهاد کردند، بحث‌هایی را در مورد اعزام نیروهای آمریکایی برانگیخت و امیدهایی را برای ائتلاف بین حزبی علیه جنگ‌های بی‌پایان ایجاد کرد. اما موضع‌گیری‌های ضد مداخله‌گرایی چند چهره رسانه‌ای، حمایت کمی در مراکز تصمیم‌گیری واشنگتن می‌یابد. به خصوص به این دلیل که نمایندگان جمهوری‌خواهی که جرات کنند از خط غالب منحرف ‌شوند، بلافاصله در معرض مجازات قرار می‌گیرند. آقای ماسی این را از نزدیک تجربه کرد، زیرا در انتخابات مقدماتی حزب از کاندیدایی شکست خورد که توسط سه میلیاردر طرفدار اسرائیل - میریام ادلسون، جان پالسون و پل سینگر – حمایت می‌شد و آقای ترامپ کارزاری پرشور را برایش به‌ راه انداخته بود.

با وجود غزه، ایران و اختلافات داخلی در پایگاه سنتی حزب دموکرات ، به نظر می‌رسد این حزب قادر به اصلاح جدی دکترین سیاست خارجی خود نیست. هیچ یک از مدعیان اصلی نامزدی ۲۰۲۸، از جمله خانم هریس و فرماندار فعلی کالیفرنیا، گوین نیوسام، پیشنهاد کاهش قابل توجه تعهدات نظامی آمریکا در خارج از کشور یا مخالفت با بودجه‌ای که آنها را تأمین مالی می‌کند، ندادند.

فوریه گذشته، چندین چهره برجسته حزب در کنفرانس امنیتی مونیخ شرکت کردند، این گردهمایی عظیم که بسیاری از نخبگان دیپلماتیک غربی در آن شرکت کردند توسط تولیدکنندگان اسلحه آمریکایی تأمین مالی ‌شد. دموکرات‌ها در مقابل مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و ستاره هیئت آمریکایی، نقش «پلیس خوب» را بر عهده گرفتند. آنها با اطمینان خاطر دادن به متحدان اروپایی‌شان خود را همچون طرف‌های قابل اعتماد معرفی کردند و قول بازگشت به «وضعیت عادی» سابق را دادند. آقای نیوسام حتی ترامپیسم را یک پرانتز کوتاه توصیف کرد: «[ترامپ] امری با عمر چند سالی است، نه دهه‌‌ای» (۵).

این تسلسل هنجاری قابل پیش‌بینی یک نام دارد: انترناسیونالیسم لیبرال. این نوع بین‌المللی‌گرایی، به ویژه از دوران کلینتون (۱۹۹۳-۲۰۰۱)، ایالات متحده را ضامن نظم جهانی مبتنی بر اتحادها، قانون و نهادها معرفی می‌کرد، که هر زمان که شرایط ایجاب کند، توسط سلاح‌های آمریکایی و بودجه‌های نظامی کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) پشتیبانی می‌شود. تجدید حیات لفاظی‌های ضد جنگ در جناح چپ، اجماع دموکرات‌ها در مورد حمایت از اوکراین را متزلزل نکرده است. آقای خانا به همراه حزب خود به بسته‌های کمکی به کیف رأی داد. خانم اوکازیو-کورتز، که او نیز در مونیخ حضور داشت، عدم قاطعیت دولت ترامپ علیه روسیه را محکوم کرد و وی را به ایجاد دورانی متهم نمود که در آن آقای ولادیمیر پوتین می‌تواند «نقش مرد سرسخت را در اروپا بازی کند» (گاردین، ۱۳ فوریه ۲۰۲۶).

آیا کاخ سفید بیش از حد در مورد چین نرمش نشان می‌دهد؟

حضور خانم اوکاسیو-کورتز در این کنفرانس نمادین بود: او قصد داشت نشان دهد که دیدگاه ژئوپلیتیکی او فراتر از محکوم کردن قتل عام فلسطینیان است. اما پیشنهاد او در مورد سیاست خارجی «برای کارگران» در برابر بررسی دقیق دوام نیاورد. وقتی از او در مورد احتمال اعزام نیروی نظامی آمریکا برای دفاع از تایوان سوال شد، با حالتی شرم‌آور از پاسخ طفره رفت.

زیرا اگرچه غزه به خط گسل اخلاقی حزب تبدل شده، اما رقابت با چین افق استراتژیک دموکرات‌ها را شکل می‌دهد. در این مورد، در واقع آقای نیوسام است که از ارتدکسی حاکم بر حزب فاصله می‌گیرد. او که از سال ۲۰۱۹ فرماندار کالیفرنیا است، با سابقه هشت سال خدمت به عنوان معاون فرماندار پیش از خود ، تجربه مستقیمی در روابط با پکن دارد. مراکز صنعتی چین همچنان برای زنجیره‌های تولید ارزش‌ سیلیکون ولی، و همچنین برای انتقال انرژی، حوزه‌ای که کالیفرنیا دوست دارد خود را به عنوان یک الگو در آن معرفی کند، ضروری است.

ازاینرو، آقای نیوسام در مونیخ از همکاری منطقی با چین حمایت کرد و خاطرنشان نمود که چین سهم تعیین‌کننده‌ای از فلزات کمیاب لازم برای توسعه فناوری‌های سبز را تحت کنترل دارد. او وضعیت را چنین خلاصه کرد: «ما می‌دانیم بازارها به کدام سمت می‌روند: به سمت انرژی پاک. چین این را فهمیده است (...). برای آنها، این یک مسئله قدرت و کنترل زنجیره‌های ارزش است. آنها در مورد آن شوخی نمی‌کنند - من این را با تحسین می‌گویم» (X، ۱۳ فوریه ۲۰۲۶). این تحسین، آقای نیوسام را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد. اگرچه تشکیلات دموکرات‌ها با هدف کربن‌زدایی موافق است، اما متاثر از لفاظی‌های «رقابت قدرت‌های بزرگ» است که از اواخر دهه ۲۰۱۰ در واشنگتن رواج یافته، و به گذار الزامی به سوی انرژی‌ پاک، همچون عرصه رویارویی ژئوپلیتیکی نگاه می‌کند.

با این حال، جستجوی یک توافق موقت بین دو ابرقدرت منتفی نیست. دولت بایدن، که در افزایش تنش‌های تجاری با پکن نقش داشت، سرانجام تحت فشار غول‌هایی مانند انویدیا و اینتل، محدودیت‌های صادراتی خود را با معافیت‌های متعدد کاهش داد. خود آقای ترامپ قبل از اینکه استراتژی امنیت ملی خود را که در پایان سال ۲۰۲۵ منتشر شد و پکن را به عنوان یک رقیب اقتصادی به جای یک دشمن معرفی کند، اظهارات تهاجمی متعددی علیه چین مطرح کرده بود. سفر او به چین در ماه مه در فضایی انجام شد که ویژگی آن اکنون جستجوی «ثبات استراتژیک سازنده» است و پاییز امسال واشنگتن میزبان رئیس جمهور شی جین پینگ خواهد بود.

این عقب‌نشینی و مماشات دولت ترامپ، به جای اطمینان دادن به دموکرات‌ها، آنها را بر آن داشت تا موضع خود را سخت‌تر کنند. چند هفته قبل از دیدار بین دو رئیس دولت، رهبران این حزب در سنا گزارشی با عنوان «بهای عقب‌نشینی ۲.۰» (The price of retreat 2.0) منتشر کردند که در آن کاخ سفید به ضعف نشان دادن در مواجهه با حزب کمونیست چین متهم شده بود. این سند، که در آن به ویژه فروش ریزپردازنده‌های پیشرفته ساخت آمریکا به چین محکوم شده است، به راحتی فراموش می‌کند که یادآوری کند که این خود دموکرات‌ها بودند که در زمان حضور در کاخ سفید با این فروش‌ها موافقت کردند.

بخش قابل توجهی از رأی‌دهندگان حزب دموکرات به دلیل سیاست‌های سردرگم حزب، دیگر به آن اعتماد ندارند. دستگاه رهبری آن که فقط با تکیه بر غریزه بقا کارش را ادامه می‌دهد، تاکنون موفق به مهار مخالفت‌ها شده است. اما، فراتر از مخالفت سیستماتیک با آقای ترامپ، همچنان قادر به تجدید نظر بنیادین در دکترین اصلی خود نیست.

* فلسفه سیاسی و اقتصادی‌ای که آزادی فردی را یک ارزش مطلق می‌انگارد و می‌کوشد نقش دولت را به حداقل برساند. این فلسفه با هرگونه دخالت دولت در زندگی شهروندان، چه اجتماعی و چه اقتصادی، مخالف است.

۱- مقاله « حتی آمریکائیان از دست اسرائیل به‌ستوه آمده اند » ، لوموند دیپلماتیک، دسامبر ۲۰۲۵ https://ir.mondediplo.com/2025/12/article5545

۲- « Leader Jeffries statement on Trump administration actions in Venezuela », communiqué de presse, 3 janvier 2026.

۳- Eric Schmitt et Jonathan Swan, « Iran war has drained U.S. supplies of critical, costly weapons », The New York Times, 23 avril 2026.

۴- Robert Malley et Stephen Wertheim, « Of course Trump bombed Iran », The New York Times, 5 mars 2026.

۵- « Newsom takes his anti-Trump arguments to Europe during Munich security conference », Associated Press, 13 février 2026.


Martin Barnay
جامعه شناس