۱۴۰۵ مهر ۱, چهارشنبه

 

تحریم شرکت‌های هواپیمایی ایران؛ «نمی‌دانم تا چه اندازه می‌توانیم با هر شرایطی کنار بیاییم»

دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۴
۲ مارس ۲۰۲۶ ، نمایی از گذرگاه مرزی کاپیکوی در شهرستان سارای استان وان ترکیه. زنی در حال راه رفتن همراه با چمدان از مرز گذر می کند

منبع تصویر،Getty Images

    • نویسنده,فرن تقی‌زاده
    • شغل,بی‌بی‌سی
  • منتشر شده در
  • زمان مطالعه: ۱۳ دقیقه

از روز چهارشنبه اول مهر (۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶)، فشار بر صنعت هوانوردی ایران وارد مرحله تازه‌ای شده است. آمریکا همه شرکت‌های هواپیمایی فعال ایران را تحریم کرده و به فرودگاه‌ها و شرکت‌های خارجی هشدار داده است که ارائه سوخت، خدمات فرودگاهی یا امکان فروش بلیت به این شرکت‌ها می‌تواند دسترسی آن‌ها به نظام مالی آمریکا را به خطر بیندازد.

با این حال، در همین روز یک فروند هواپیمای ماهان‌ایر که از تهران برخاسته بود، در فرودگاه بین‌المللی بایون گوانگژو به زمین نشست. داده‌های فلایت‌رادار۲۴ این پرواز را ثبت کرده‌اند.

این پرواز یک روز پس از آن انجام شد که چین مخالفت خود را با تحریم‌های آمریکا علیه شرکت‌های هواپیمایی ایران اعلام کرد؛ تحریم‌هایی که پکن آن‌ها را «غیرقانونی» توصیف کرده است. ادامه پرواز ماهان به چین نشان می‌دهد که فشار آمریکا، دست‌کم در نخستین ساعات پس از پایان مهلت، به توقف کامل همه پروازهای خارجی شرکت‌های ایرانی منجر نشده است.

با این حال، هنوز روشن نیست که پروازهای ماهان به چین ادامه خواهند یافت یا این پرواز موردی استثنایی هم‌زمان با پایان مهلت تعیین‌شده بوده است. حتی در صورت ادامه این پروازها، مسیر چین برای بسیاری از مسافرانی که مقصدشان ترکیه، کشورهای همسایه یا کشورهای غربی است، جایگزین عملی و مناسبی محسوب نمی‌شود.

در حالی که شماری از پروازها از همین حالا متوقف شده‌اند و آینده برخی دیگر نامعلوم است، یک پرسش فوری پیش روی مسافران قرار گرفته است: حالا چگونه می‌توان از ایران خارج شد یا به ایران بازگشت؟

برای بسیاری از مسافران، یکی از گزینه‌های باقی‌مانده عبور از مرزهای زمینی است؛ گزینه‌ای که خود با چالش‌های متعددی همراه است. در این گزارش، وضعیت گذرگاه‌های زمینی ایران، مسیرهای ورود و خروج و تجربه مسافرانی بررسی می‌شود که پس از لغو یا توقف پروازها در خارج از ایران مانده‌اند و به دنبال راهی زمینی برای بازگشت هستند. وضعیت این گذرگاه‌ها نیز ممکن است با توجه به تحولات منطقه تغییر کند.

سارا (نام مستعار) همراه چهار نفر از اعضای خانواده‌اش، پس از چند بار لغو سفرشان به دلیل جنگ و نبود پرواز، برای دیدن اقوام به لندن آمدند. حالا پرواز بازگشت آن‌ها با ماهان لغو شده و نمی‌دانند چگونه در موعد مقرر به ایران برگردند. مادر هشتادساله سارا نیز همراه آن‌هاست و توانایی راه رفتن یا نشستن طولانی‌مدت را ندارد.

نخستین اقدام سارا و خانواده‌اش تماس با آژانس مسافرتی در ایران بود؛ همان آژانسی که بلیت‌هایشان را تهیه کرده بود. به گفته آن‌ها، آژانس توصیه کرده است که فعلا منتظر بمانند و خودشان بلیت‌های ماهان را لغو نکنند، زیرا با وجود توقف پروازها، این شرکت هواپیمایی هنوز بلیت‌ها را رسما لغو نکرده است. آژانس گفته اگر مسافران خودشان بلیت را لغو کنند، پول آن بازپرداخت نخواهد شد.

از % title % عبور کنید و به ادامه مطلب بروید
خبرنامه
خبرنامه بی‌بی‌سی فارسی

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

اینجا مشترک شوید

پایان % title %

آژانس مسافری به آنها گفته است در صورت بازپرداخت پول بلیت‌ها، شش میلیون تومان هزینه از آن کسر می‌شود هرچند دلیل این کسری فعلا اعلام نشده است.

تا پیش از اول مهر (۲۳ سپتامبر)، یکی از گزینه‌ها پیدا کردن پرواز جایگزین از مسیر استانبول بود؛ مسیری که مسافران در آن با تاخیرها و لغوهای متعدد روبه‌رو می‌شدند. به آن‌ها توصیه می‌شد خود را برای دست‌کم یک شب توقف در فرودگاه استانبول آماده کنند. این توقف، با توجه به گرانی هتل‌های فرودگاه و لزوم پرداخت هزینه به یورو، برای مسافران پرهزینه بود.

حالا دیگر همین گزینه هم وجود ندارد و تنها راه بازگشت به ایران مرزهای زمینی هستند. مرزهایی که در دوران جنگ‌های اخیر هم جایگزین مسیرهای هوایی شده بودند.

ایران ۱۶ استان مرزی دارد. از این میان، ۹ استان آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، خراسان رضوی، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، کرمانشاه، کردستان و ایلام تنها مرز زمینی دارند. سه استان مازندران، هرمزگان و بوشهر دارای مرز دریایی‌اند و چهار استان گیلان، گلستان، سیستان‌ و بلوچستان و خوزستان نیز هم مرز زمینی و هم مرز دریایی دارند.

در روزهای اخیر و پس از توقف پروازهای خارجی ماهان، بسیاری از صفحات اینستاگرامی حوزه سفر و آژانس‌های مسافرتی، سه گذرگاه رازی، بازرگان و سرو در مرز ترکیه را از آسان‌ترین مسیرهای ورود به ایران و خروج از آن معرفی کرده‌اند.

مرز ترکیه و ایران - کاپیکوی - ۱۴ مارس ۲۰۲۶ - شنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۴


گروهی از زنان در گذرگاه مرزی ایران و ترکیه در استان وان ترکیه، ۱۴ مارس ۲۰۲۶، در حال خروج از ایران هستند. تردد مرزی در پی جنگی که پس از حمله ایالات متحده و اسرائیل به ایران آغاز شد، به صورت کنترل‌شده ادامه دارد و مسافران در هر دو جهت در رفت‌وآمد هستند. همچنین برخی کشورها از این گذرگاه برای تخلیه شهروندان خود استفاده می‌کنند. ترکیه دارای سه گذرگاه مرزی با ایران است: گوربولاق در استان آغری، کاپیکوی در استان وان و اسندره در استان حکاری.

منبع تصویر،Getty Images

توضیح تصویر،مسافران باید بخشی از مسیر خاکی مرز ترکیه را پیاده و همراه با چمدان‌هایشان طی کنند

مرزهای زمینی ترکیه

سفر زمینی از ایران به ترکیه تابع مقررات ورود این کشور است. وزارت خارجه ترکیه توصیه کرده است گذرنامه مسافران هنگام ورود دست‌کم شش ماه اعتبار داشته باشد. دارندگان گذرنامه ایرانی می‌توانند بدون دریافت ویزا، در هر دوره ۱۸۰روزه حداکثر ۹۰ روز در ترکیه اقامت کنند. پرداخت عوارض خروج از ایران نیز پیش از عبور از مرز الزامی است.

خروج از ایران با خودروی شخصی مستلزم داشتن گواهینامه بین‌المللی، کارت و سند مالکیت خودرو، مجوز خروج موقت یا کاپوتاژ، پلاک و دفترچه بین‌المللی خودرو و بیمه معتبر در ترکیه است. در موارد مشمول، مابه‌التفاوت بهای سوخت نیز باید پرداخت شود. عوارض خروج از کشور هزینه جداگانه‌ای است که مبلغ آن به تعداد دفعات خروج فرد در همان سال بستگی دارد. به گفته برخی فعالان حوزه گردشگری، پرداخت اینترنتی این عوارض پیش از رسیدن به مرز، در روزهای پرازدحام از زمان انتظار مسافران می‌کاهد.

  • مبلغ عوارض خروج از کشور در سال ۱۴۰۵ به صورت پلکانی محاسبه می‌شود یعنی بر اساس تعداد دفعات خروج در سال جاری محاسبه می شود:
  • هزینه عوارض خروج از کشور (سال ۱۴۰۵)
  • سفر اول در سال: ۹۰۰,۰۰۰ تومان
  • سفر دوم در سال: ۱,۵۰۰,۰۰۰ تومان
  • سفر سوم و بیشتر: ۲,۲۰۰,۰۰۰ تومان

گذرگاه مرزی بازرگان در شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی و در فاصله یک کیلومتری شهر بازرگان قرار دارد. این گذرگاه در سمت ترکیه «گوربولاغ» نامیده می‌شود و به‌صورت شبانه‌روزی فعالیت می‌کند. بخش عمده تردد از این مرز به ترانزیت کالا و عبور خودروهای باری اختصاص دارد.

  • فاصله تهران تا مرز بازرگان: حدود ۹۰۰ کیلومتر (۱۰-۱۱ ساعت رانندگی با خودروی شخصی)
  • فاصله مرز بازرگان تا استانبول: حدود ۱,۵۵۰ کیلومتر (۱۸ -۲۰ ساعت رانندگی)
لیست کالاهایی که از مرز بازرگان نمی توان به همراه برد

منبع تصویر،@sepid.travel

توضیح تصویر،فهرست کالاهایی که مسافران ایرانی نمی‌توانند در مرز بازرگان همراه خود داشته باشند

گذرگاه مرزی رازی در بخش قطور شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی قرار دارد و در سمت ترکیه «کاپی‌کوی» (Kapıköy) نامیده می‌شود. فاصله این گذرگاه تا شهر خوی از مسیری کوهستانی و پرپیچ‌وخم حدود ۷۰ کیلومتر و تا شهر وان ترکیه حدود ۹۰ کیلومتر است.

فرودگاه فرید ملن حدود ۱۱۰ کیلومتر با گذرگاه کاپی‌کوی فاصله دارد و پیمودن این مسیر با خودرو نزدیک به یک ساعت‌ونیم طول می‌کشد. از این فرودگاه پروازهای داخلی مستقیم به استانبول و شماری دیگر از شهرهای ترکیه انجام می‌شود و مسافران می‌توانند از آنجا سفر خود را به مقصدهای بین‌المللی ادامه دهند.

  • فاصله تهران تا مرز رازی: حدود ۸۵۰ کیلومتر (۹ -۱۱ ساعت رانندگی)
  • مسیر اصلی: تهران ➔ قزوین ➔ زنجان ➔ تبریز ➔ مرند ➔ خوی ➔ مرز رازی.
  • معطلی مرزی: انجام امور گمرکی و عبور از مرز رازی معمولا بین ۲ تا ۳ ساعت
  • فاصله مرز رازی تا وان: از مرز رازی تا شهر وان حدود ۹۰ کیلومتر (نزدیک به ۲ ساعت) راه است
  • فاصله مرز رازی با فرودگاه وان: حدود ۱۱۰ کیلومتر (یک ساعت و نیم) راه است
  • فاصله مرز رازی تا استانبول: حدود ۱,۶۵۰ کیلومتر (۲۰-۲۴ ساعت رانندگی)
  • مسیر عبوری: از مرز رازی ابتدا وارد شهر وان می‌شوید و سپس از طریق شهرهایی نظیر تاتوان، موش، بینگول، الازیگ، مالاتیا، کایسری، بولو و ساکاریا به استانبول می‌رسید.
  • ساعت فعالیت: ۲۴ ساعته اما توصیه شده است که بهترین زمان عبور ساعت ۹ صبح تا ۵ عصر به وقت ایران است.

کیوان (نام مستعار) می‌گوید در جریان جنگ‌های اخیر، دو بار همراه خانواده‌اش برای ورود به ایران و خروج از آن از مرز زمینی ترکیه استفاده کرده است. او یکی از این سفرها در اسفندماه را به دلیل جاده‌های کوهستانی و کولاک شدید در سمت ایران، بسیار دشوار توصیف می‌کند: «تا به تهران برسم، مرگ را جلوی چشمانم دیدم.» به گفته او، تحمل دشواری‌های چنین سفری برای یک مسافر تنها آسان‌تر است، اما سفر با خانواده مسئولیت و نگرانی را چند برابر می‌کند.

گذرگاه مرزی سرو در شهر سرو از توابع شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی قرار دارد و حدود ۵۵ کیلومتر با ارومیه فاصله دارد. مسیر میان این گذرگاه و ارومیه کوهستانی است و رانندگی در آن، به‌ویژه در فصل‌های سرد، می‌تواند دشوار باشد. پیچ‌های تند، مه‌گرفتگی و کاهش دید و همچنین احتمال ریزش سنگ از دامنه کوه از مخاطرات این جاده است.

  • فاصله تهران تا مرز سرو: حدود ۸۰۰ کیلومتر (۱۰-۱۲ ساعت رانندگی٬ بسته به شرایط جاده)
  • فاصله مرز سرو تا استانبول: حدود ۱,۷۰۰ کیلومتر (۱۹-۲۲ ساعت رانندگی)
  • ساعت فعالیت: ۲۴ ساعته

کیوان می‌گوید در دوران جنگ پیدا کردن راننده برای این مسیر آسان نیست: «در شمال، راننده‌ای معمولی که بتوان مثل سفرهای دیگر در ترمینال پیدا کرد و با او تا مرز یا وان رفت، وجود ندارد. فقط شمار محدودی از راننده‌ها حاضرند در زمان جنگ این مسیر را طی کنند.»

او می‌گوید راننده‌ای که خانواده‌اش را تا مرز برد، با سرعت زیادی می‌راند. به گفته کیوان، سرعت بالای خودرو در جاده کوهستانی، سفر را برای او و خانواده‌اش دشوار کرد؛ تجربه‌ای که می‌گوید دیگر حاضر نیست همراه خانواده تکرار کند.

سارا (نام مستعار) پیش از سفر به لندن با راننده‌ای آشنا قرار گذاشته بود که اگر پروازها مختل شد، یک هفته زودتر به او خبر دهد تا برای بردن خانواده‌اش از تهران به مرز رازی برود. اکنون که پرواز بازگشت آن‌ها لغو شده، سارا مسیر جایگزین را بررسی کرده است: پرواز به استانبول، ادامه سفر به وان و سپس عبور زمینی از مرز ایران.

اما بخش پایانی این مسیر برای مادر سارا که توانایی راه رفتن ندارد، چالش‌برانگیز است. بر اساس اطلاعاتی که سارا دریافت کرده، خدمات ویلچر فقط در کریدور مرزی سمت ترکیه ارائه می‌شود و در سمت ایران در دسترس نیست. مسافران همچنین باید بخشی از مسیر خاکی مرز را پیاده و همراه با چمدان‌هایشان طی کنند.

با توجه به این شرایط، سارا می‌گوید عبور از مرز رازی برای او و مادرش دیگر گزینه‌ای عملی نیست.

ایرانیان سوار اتوبوسی می‌شوند که از استانبول به سمت مرز ایران حرکت می‌کند؛ ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، استانبول، ترکیه. پس از حمله اسرائیل به ایران در ۱۳ ژوئن، حریم هوایی ایران بسته شد و بسیاری از گردشگران ایرانی نتوانستند به کشور بازگردند و با کمبود منابع مالی مواجه شدند.

منبع تصویر،Getty Images

توضیح تصویر،

اتوبوس‌های «وی آی پی» با ۲۵ صندلی

سارا سفر با اتوبوس‌های ۲۵ نفره «وی‌آی‌پی» را نیز بررسی کرده است. او می‌گوید آژانس‌های مسافرتی به او گفته‌اند اتوبوس‌ها ممکن است در مسیر ترکیه در چند ایست بازرسی متوقف شوند و پلیس هر بار از مسافران بخواهد همراه وسایل و چمدان‌هایشان از اتوبوس پیاده شوند تا بازرسی انجام شود. از آنجا که مادر سارا قادر به بالا و پایین رفتن از پله‌های اتوبوس نیست، این گزینه نیز برای آن‌ها عملی به نظر نمی‌رسد.

سفر با قطار تهران‌ـ‌وان گزینه دیگری است که سارا بررسی کرده است. بر اساس برنامه منتشرشده، قطارهای تهران به وان روزهای یکشنبه و چهارشنبه و قطارهای وان به تهران روزهای دوشنبه و پنجشنبه حرکت می‌کنند. با این حال، سارا می‌گوید هنگام جست‌وجو در وب‌سایت‌های فروش، تا آذرماه بلیتی برای این مسیر پیدا نکرده است.

تشریفات مرزی این سفر نیز می‌تواند برای مسافران سالمند دشوار باشد. بر اساس روایت‌های منتشرشده از مسافران، آن‌ها در ایستگاه مرزی رازی همراه چمدان‌هایشان از قطار پیاده می‌شوند و پس از انجام تشریفات خروج دوباره سوار قطار می‌شوند. این روند دقایقی بعد در ایستگاه کاپی‌کوی ترکیه برای کنترل گذرنامه و گمرک تکرار می‌شود. برخی مسافران در شبکه‌های اجتماعی مجموع زمان انتظار در دو سوی مرز را دست‌کم پنج ساعت برآورد کرده‌اند. نبود خدمات ویلچر می‌تواند این بخش از سفر را برای مادر سارا دشوار کند.

مرزهای زمینی ایران با عراق، ارمنستان و جمهوری آذربایجان نیز از دیگر مسیرهایی‌اند که برخی مسافران، با توجه به مقصد و شرایط سفرشان، از آن‌ها استفاده می‌کنند.

قطاری به ترکیه می رود

منبع تصویر،ISNA

مرزهای ارمنستان و جمهوری آذربایجان

فرماندار جلفا روز ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ گفت مرزهای ایران با جمهوری آذربایجان و ارمنستان در محدوده جلفا و نوردوز «در شرایط کاملا عادی» قرار دارند. با این حال، این اظهارات به معنای باز بودن هر دو گذرگاه برای تردد عادی مسافران نیست.

جمهوری آذربایجان مرزهای زمینی خود را از سال ۲۰۲۰ به روی ورود عادی مسافران بسته نگه داشته است. بر اساس مقررات فعلی، ورود زمینی از ایران به جمهوری آذربایجان تنها در موارد استثنایی و با مجوز ویژه امکان‌پذیر است. بنابراین، گذرگاه جلفا با جمهوری آذربایجان، حتی اگر فعالیت‌های تجاری یا اداری آن در شرایط عادی ادامه داشته باشد، مسیر عمومی ورود مسافران به این کشور محسوب نمی‌شود.

در مقابل، نوردوز تنها گذرگاه رسمی زمینی میان ایران و ارمنستان است و برای تردد مسافری باز است. این گذرگاه در دهستان نوجه‌مهر، بخش سیه‌رود شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی قرار دارد و مسیر اصلی دسترسی به آن از تبریز می‌گذرد.

بر اساس توافق لغو روادید میان ایران و ارمنستان، دارندگان گذرنامه ایرانی می‌توانند بدون دریافت ویزا، در هر دوره ۱۸۰روزه حداکثر ۹۰ روز در ارمنستان اقامت کنند. پرداخت عوارض خروج از ایران نیز برای عبور از این مرز الزامی است.

در ارمنستان، مسافران می‌توانند سفر خود را از فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس ایروان ادامه دهند. بر اساس برنامه پروازها در زمان نگارش این گزارش، از ایروان پروازهای مستقیم به استانبول، دوبی، شارجه، ابوظبی و دوحه و همچنین شماری از شهرهای اروپایی، از جمله لندن، پاریس، فرانکفورت، بروکسل، وین، ورشو، رم و آتن انجام می‌شود. مسکو و چندین شهر دیگر روسیه نیز در شبکه پروازی این فرودگاه قرار دارند.

مسافران ایرانی پس از عبور از مرز ایران و ارمنستان در یک ایست بازرسی مرزی در شهر مغری در جنوب ارمنستان، ۹ مارس ۲۰۲۶، در بحبوحه جنگ خاورمیانه، در حالی که وسایل خود را حمل می‌کنند، دیده می‌شوند. دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۴۰۴

منبع تصویر،Getty Images

  • فاصله تهران تا مرز نوردوز: حدود ۷۶۰ کیلومتر (۱۰-۱۲ ساعت رانندگی)
  • فاصله مرز نوردوز تا ایروان: حدود ۳۸۰ کیلومتر (۶-۹ ساعت رانندگی)
  • فاصله تا تبریز: ۱۶۰ کیلومتر
  • فاصله با جلفا: ۱۰۰ کیلومتر
  • ساعت فعالیت: ۲۴ ساعت

برخی فعالان حوزه سفر می‌گویند صف‌ها و تشریفات گمرکی در ساعت‌های ابتدایی صبح یا اواخر شب معمولاً کوتاه‌تر است.

در روزهای اختلال پروازها و همچنین در دوره جنگ، آژانس‌های مسافرتی و ارائه‌دهندگان خدمات سفر زمینی در اینستاگرام جزئیات سفر با اتوبوس از تهران به ایروان را منتشر کردند. بر اساس اطلاعات این صفحات، اتوبوس‌ها حدود ساعت هفت شب از تهران حرکت می‌کنند و ظهر روز بعد به ایروان می‌رسند. این صفحات همچنین درباره همراه داشتن اقلام ممنوع یا مشمول محدودیت‌های گمرکی هشدار داده‌اند.

اینستاگرام ایرانیان ارمنستان لیستی عکسی  از داروهایی که نباید با خود به همراه داشته باشید را منتشر کرده که در مرز زمینی نوردوز اعلام شده بود

منبع تصویر،ugc

توضیح تصویر،اینستاگرام ایرانیان ارمنستان فهرستی از داروهایی که مسافران نباید هنگام ورود به این کشور با خود به همراه داشته باشند را منتشر کرده است

مرزهای ایران با عراق

خبرگزاری مهر روز ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ گزارش داد که هر پنج گذرگاه زمینی استان آذربایجان غربی فعال‌اند: بازرگان، رازی و سرو در مرز ترکیه، تمرچین در مرز عراق و پلدشت در مرز جمهوری آذربایجان.

هفت گذرگاه اصلی زمینی میان ایران و عراق از مهم‌ترین مسیرهای تردد میان دو کشور به شمار می‌روند. فعالیت برخی از این گذرگاه‌ها در مقاطع مختلف، به دلایلی مانند درگیری‌های نظامی، تنش‌های سیاسی یا ازدحام در مناسبت‌های زیارتی، موقتا متوقف و سپس از سر گرفته شده است.

  • مرز مهران در استان ایلام: مهم‌ترین و شلوغ‌ترین مرز زمینی برای سفرهای زیارتی و تردد زائران است.
  • مرز شلمچه در استان خوزستان: در نزدیکی خرمشهر واقع شده و یکی از پرترددترین مرزهای جنوبی برای سفر به شهرهای زیارتی عراق است.
  • مرز چذابه در استان خوزستان: در شمال غرب اهواز است و معمولا نسبت به مهران خلوت‌تر است.
  • مرز خسروی و پرویزخان در کرمانشاه.
  • مرز باشماق در کردستان٬‌ نزدیک مریوان: برای تردد مسافرات و مبادلات با اقلیم کردستان عراق فعال است.
  • مرز تمرچین در شهرستان پیرانشهر٬ آذربایجان غربی است و از مرزهای شمالی‌تر برای ارتباط با اقلیم کردستان است.

مرزهای شرقی و راه های دریایی

معاون امنیتی و انتظامی استانداری سیستان و بلوچستان در شهریور ۱۴۰۵ اعلام کرد که گذرگاه‌های میلک، میرجاوه، پیشین و ریمدان همچنان فعال‌اند و تردد مسافر و مبادلات مرزی از طریق آن‌ها ادامه دارد.

گذرگاه‌های مرزی شرق ایران با افغانستان و پاکستان بیشتر مورد استفاده ساکنان مناطق شرقی ایران و شهروندان دو کشور همسایه قرار می‌گیرند. گذرگاه دوغارون، در شهرستان تایباد استان خراسان رضوی، یکی از مرزهای زمینی ایران و افغانستان و از مسیرهای اصلی بازگشت مهاجران افغانستانی به کشورشان است.

در شمال ایران، با وجود ارتباط دریایی با دیگر کشورهای ساحلی خزر، هیچ خط منظم مسافری از بنادر ایران به جمهوری آذربایجان، روسیه، قزاقستان یا ترکمنستان فعالیت نمی‌کند.

راه‌اندازی چنین مسیرهایی سال‌هاست مطرح است. در سال ۱۳۹۶ مقام‌های بندر انزلی از مذاکره برای ایجاد خط منظم مسافری با باکو خبر دادند. در سال ۱۴۰۳ نیز اعلام شد کشتی کروزی از آستاراخان، پس از توقف در قزاقستان، ترکمنستان و باکو، به بندر انزلی خواهد آمد. با این حال، این طرح‌ها تاکنون عملی نشده‌اند و تا زمان انتشار این گزارش، مسیر دریایی خزر گزینه‌ای در دسترس برای مسافران نیست

در جنوب ایران، وب‌سایت فروش بلیت شرکت کشتیرانی والفجر، چهار مسیر دریایی بین‌المللی را در فهرست خود دارد: خرمشهر‌ـ‌کویت با یک سفر رفت و یک سفر برگشت در هفته، خرمشهر‌ـ‌بصره به‌صورت فصلی، بندرلنگه‌ـ‌دوبی با دو سفر رفت و دو سفر برگشت و بندرعباس‌ـ‌شارجه با همین تعداد سفر هفتگی. مسیر بندرعباس‌ـ‌عمان نیز در این وب‌سایت به‌عنوان «برنامه آینده» معرفی شده است.

اگرچه مسیرهای خرمشهر‌ـ‌کویت، بندرلنگه‌ـ‌دوبی و بندرعباس‌ـ‌شارجه «در حال فعالیت» معرفی شده‌اند، هنگام بررسی امکان خرید بلیت برای هیچ‌یک از مسیرها وجود نداشت و پیام «ظرفیت کلیه مسیرها تکمیل است» نمایش داده می‌شد. در وب‌سایت توضیحی داده نشده که آیا ظرفیت سفرها واقعا تکمیل شده، فروش بلیت متوقف است یا حرکت شناورها به حالت تعلیق درآمده است.

این ابهام در شرایطی ادامه دارد که تنش‌ها میان ایران و آمریکا در خلیج فارس، تردد دریایی را بسیار پرخطر کرده است و سفر دریایی عملا گزینه‌ای برای مسافران نیست.

سارا و دیگر زنان خانواده اکنون منتظرند ببینند شرایط در روزهای آینده چگونه پیش می‌رود. آیا راه تازه‌ای پیدا خواهد شد؟ آیا سارا می‌تواند همراه مادرش به ایران بازگردد و این سفر چند روز طول خواهد کشید؟

آن‌ها فعلا بلیت ایران‌ایرتور را جایگزین پرواز لغوشده ماهان کرده‌اند. تا زمان انتشار این گزارش، ماهان هنوز پول بلیت‌هایشان را پس نداده است. اکنون با پایان مهلت تعیین‌شده از سوی آمریکا در ۲۳ سپتامبر، سرنوشت پرواز جایگزین آن‌ها نیز روشن نیست.

برای رسیدن به این پرواز، آن‌ها باید یک روز زودتر به استانبول بروند و شب را در یکی از هتل‌های فرودگاه بگذرانند؛ اقامتی که به گفته سارا، حدود ۴۰۰ یورو هزینه دارد. اگر پرواز ایران‌ایرتور نیز لغو شود، آن‌ها باید هم‌زمان منتظر بازپرداخت پول بلیت‌هایشان از دو شرکت هواپیمایی ایرانی بمانند.

کیوان که در جریان جنگ‌های اخیر دو بار از مسیر زمینی وارد ایران شده و از آن خارج شده است، می‌گوید: «ما مردم، زندگی‌مان را با مدیریت بحران می‌گذرانیم. نمی‌دانم تا چه اندازه می‌توانیم با هر اتفاق و شرایط تازه‌ای کنار بیاییم و خودمان را تطبیق دهیم. فقط می‌دانم که ما زندگی نمی‌کنیم؛ فقط در تلاشیم زنده بمانیم.»

تاژ. خیمه بود، بهرامی گوید: خسرو غازی آهنگ بخارا دارد   زده از غزنین تا جیحون تاژ و خرگاه.

 تاژ.  خیمه بود، بهرامی گوید: 

خسرو غازی آهنگ بخارا دارد  

زده از غزنین تا جیحون تاژ و خرگاه.

این مدخل نکتهٔ مهمی دارد: «تاژ» با ژ، نه «تاج» با ج، و نه «تاز» با ز است. شاهد بهرامی نیز از کهن‌ترین شواهد شناخته‌شده برای این واژه است. در عین حال، دربارهٔ ریشهٔ آن هنوز نمی‌توان با اطمینان سخن گفت.

تاژ

تاژ: خیمه بود.

بهرامی گوید:

خسرو غازی آهنگ بخارا دارد
زده از غزنین تا جیحون تاژ و خرگاه

معنی

«تاژ» در این مدخل به صراحت به معنی خیمه، چادر، سراپرده است.

در بیت بهرامی، معنی واژه از هم‌نشینی آن با «خرگاه» نیز کاملاً روشن می‌شود:

زده از غزنین تا جیحون تاژ و خرگاه

یعنی از غزنین تا جیحون خیمه‌ها و خرگاه‌ها برپا کرده است.

در اینجا «زده» به معنای برپا کرده و افراشته است و «تاژ» نام آن گونه از جایگاه یا سرپناهِ خیمه‌ای است که در لشکرکشی برپا می‌کردند.

لغت‌نامهٔ دهخدا نیز همین مدخل را آورده است:

«تاژ. (اِ) خیمه. (لغت فرس اسدی) ... چادر ... خانهٔ کرباسی ... سایبان ...»

و همان بیت بهرامی را شاهد می‌آورد.
دهخدا، «تاژ»

اهمیت شاهد بهرامی

این شاهد از جهت تاریخ زبان اهمیت بسیار دارد. لغت فرس اسدی قدیم‌ترین مأخذی است که از بهرامی سرخسی نام می‌برد و بیت‌های او را برای توضیح برخی واژه‌ها حفظ کرده است. دربارهٔ خود بهرامی نیز منابع دائرةالمعارفی او را از شاعران و استادان عروض در عصر غزنوی دانسته‌اند.
دانشنامهٔ جهان اسلام، «بهرامی سرخسی»

ازاین‌رو، حتی اگر خودِ شعر بهرامی به‌طور کامل از میان رفته باشد، این بیت از راه لغت فرس برای تاریخ واژگان فارسی اهمیت ویژه‌ای دارد.

«تاژ» یا «پاژ»؟

در برخی منابع اینترنتیِ متأخر صورت «پاژ و خرگاه» نیز دیده می‌شود و حتی پیشنهاد شده که ضبط «تاژ» تصحیف باشد. اما این پیشنهاد به تنهایی برای تغییر متن کافی نیست.

در مقابل، سه نکته به سود حفظ تاژ است:

نخست، مدخل «تاژ» در لغت فرس و در فرهنگ‌های پس از آن با همین صورت نقل شده است.

دوم، دهخدا نیز مدخل را تاژ ضبط کرده و همان شاهد بهرامی را آورده است.

سوم، یک پژوهش زبان‌شناختی مستقل نیز دقیقاً همین بیت را با صورت تاژ نقل کرده و آن را از کهن‌ترین شواهد ادبی این واژه دانسته است.

بنابراین در ویرایش فعلی، ضبط اصلی را تاژ می‌گیریم؛ البته در کار نهایی نسخه‌شناختی، مقابلهٔ دست‌نویس‌های لغت فرس می‌تواند این مسئله را قطعی‌تر کند.

آیا «تاژ» با «تاز» و «تازی» ارتباط دارد؟

این قسمت بسیار مهم است.

در فرهنگ‌های متأخر و نوشته‌های بعدی، کوشش‌هایی برای مرتبط ساختن تاژِ «خیمه» با تاز/تازی شده است؛ از جمله این فرض که «تازی» در اصل به معنی «چادرنشین» بوده و از «تاژ/تاز» به معنی خیمه ساخته شده است.

اما این تحلیل اثبات تاریخی ندارد.

پژوهشی که به‌طور خاص دربارهٔ ریشه‌شناسی «تازی» و همین شاهد «تاژ» بحث کرده است، تصریح می‌کند که در فرهنگ‌های پهلوی، شاهدی برای «تاژ» به معنای خیمه و چادر پیدا نشده و برای خاستگاه خودِ «تاژ» نیز هنوز توضیح ریشه‌شناختی قابل اطمینانی در دست نیست. همان پژوهش، بر پایهٔ شواهد موجود، کاربرد ادبی «تاژ» را ظاهراً از حدود سدهٔ پنجم هجری به بعد می‌بیند و آن را واژه‌ای کم‌کاربرد و عمدتاً ادبی می‌داند.
پژوهش «ریشه‌شناسی واژة تازی با تکیه بر متون تاریخی و ادبی»

پس برای پروژهٔ حاضر باید این سه واژه را فعلاً از یکدیگر جدا نگه داریم:

تاژ = خیمه، چادر
تاز = شتابنده، تاختن و مانند آن
تازی = نام عرب/عربی در کاربرد تاریخی

شباهت آوایی آنها به‌تنهایی دلیل خویشاوندی نیست.

سابقهٔ پیش از اسلام

در مورد این واژه برخلاف برخی مدخل‌های دیگر لغت فرس، فعلاً نمی‌توان یک صورت اوستایی یا پهلوی مشخص برای «تاژ = خیمه» ارائه کرد.

این نکته برای کار ما بسیار مهم است؛ زیرا نباید صرفِ شباهت یک واژهٔ فارسی با واژه‌ای در پهلوی یا اوستایی، یک ریشهٔ باستانی برای آن بسازیم.

بنابراین وضعیت کنونی را می‌توان چنین ثبت کرد:

فارسی میانه / پهلوی: شاهد مستقیمِ معتبر برای tāž به معنی «خیمه» در دست نیست.

فارسی دریِ سده‌های چهارم و پنجم: «تاژ» در شاهد بهرامی از طریق لغت فرس به معنی خیمه ثبت شده است.

فارسی کلاسیک و پس از آن: تاژ، خیمه، چادر، خانهٔ کرباسی، سایبان؛ ولی کاربرد آن بسیار محدود شده است.

نکتهٔ معنایی

«تاژ» احتمالاً نامی عمومی برای نوعی سرپناهِ پارچه‌ای و قابل برپا کردن بوده است؛ اما از خود این شاهد نمی‌توان مشخص کرد که آیا از نظر شکل و ساختمان با «خرگاه» تفاوتی داشته یا «تاژ» و «خرگاه» در اینجا صرفاً دو واژهٔ هم‌معنی برای ایجاد تنوع شعری‌اند.

ازاین‌رو بهتر است در ترجمهٔ بیت، «تاژ» را به همان خیمه/چادر برگردانیم و تفاوت فنیِ آن با خرگاه را ادعا نکنیم.

ضبط پیشنهادی برای کار پژوهشی

تاژ
آوانویسی: tāž
معنی در لغت فرس: خیمه، چادر، سراپرده
شاهد: بهرامی سرخسی

خسرو غازی آهنگ بخارا دارد
زده از غزنین تا جیحون تاژ و خرگاه

معنی بیت:
خسرو غازی آهنگ بخارا کرده است و از غزنین تا جیحون، خیمه‌ها و خرگاه‌های سپاه را برپا کرده است.

وضعیت ریشه‌شناختی:
ریشهٔ «تاژ» به معنای خیمه هنوز روشن نیست؛ انتساب آن به «تاز/تازی» ثابت نشده است و برای آن صورت اوستایی یا پهلویِ اثبات‌شده‌ای نمی‌توان ارائه کرد.

نتیجه:
«تاژ» از نمونه‌های بسیار خوبِ واژه‌های کهن و کم‌مانند فارسی است که لغت فرس اسدی یک شاهد ادبی تقریباً فراموش‌شده از آن را حفظ کرده است. ارزش اصلی آن برای پژوهش ما در همین نکته است: واژه که در فارسی بعدی تقریباً از تداول افتاده، به‌وسیلهٔ اسدی و بیت بهرامی برای ما زنده مانده است.

در این مدخل، من عمداً برای «تاژ» صورت پهلویِ حدسی نمی‌سازم؛ این همان احتیاطی است که در تدوین علمی مجموعهٔ شما لازم است. وقتی به مدخلی برسیم که شاهد قطعی اوستایی یا پهلوی داشته باشد، آن را جداگانه و با ذکر درجهٔ اطمینان ثبت خواهیم کرد.