۱۴۰۵ خرداد ۲۰, چهارشنبه

نِلك - چیزی باشد گرد و سرخ و زرد نیز بود و ترش بُوَد و آلوی کوهی گویندش. بو المؤید گفت : صفرای مرا سود ندارد نلکا درد سر من كجا نِشانَد عِلكا.

 

نلک . [ ن ِ / ن َ ] (اِ) آلوی کوهی بود سرخ و خرد و ترش . (لغت فرس اسدی ص 286). آلوی ترش و کوهی بود. (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). میوه ای است گرد سرخ یا زرد و ترش . آلوی کوهی . (یادداشت مؤلف ) (از فرهنگ اسدی ). آلوی کوهی . (جهانگیری ) (آنندراج ) (انجمن آرا). آلوی کوهی . آلوچه ٔ کوهی . ادرک . آلوی زرد و تلخ . (یادداشت مؤلف ) (از زمخشری ). به فتح اول و سکون ثانی و کاف ، آلوچه ٔ کوهی را گویند و آن را به عربی زعرور خوانند، و بعضی گویند نام درخت زعرور است و به کسر اول هم به این معنی و هم به معنی آلوی خشک شده باشد. (از برهان قاطع). کشته آلو باشد و آلوی ترش کوهی را نیز گویند. (اوبهی ). آلوی خشک شده . (معیار جمالی ). اسم درخت زعرور است . (از عقار). نمتک . زعرور. مثلث العجم . علف شیران . آلوچه ٔ کوهی . علف خرس .تفاح البرّی . شجرةالدب . در خراسان به معنی آلوچه سگک است و در گناباد اِلغ. (یادداشت مؤلف ) :
صفرای مرا سود ندارد نلکا
دردسر من کجا نشاند علکا.

ابوالمؤید (از لغت فرس).


و روز دوم غذا سبک تر و اندک تر به کار بردن چون جوژه ٔ مرغ به آب غوره و نلک و مانند آن . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).
به کوهستان نمتک و نلک و ابهل
به اندر باغ ناکس از به و گل.

لطیفی .


حاسدان تو نلک و تو رطبی
از قیاس رطب نباشد نلک.

سوزنی.


زآنسان که لاَّلی دهد آن شاه به سائل
دهقان به در باغ به مردم ندهد نلک.

شمس فخری.


|| ازگیل . (یادداشت مؤلف ). || دانه ٔ شنبلیت . (برهان قاطع) (جهانگیری ). دانه ٔ شنبلید. (آنندراج ) (انجمن آرا). || فهم و ادراک . (جهانگیری ) (برهان قاطع) (آنندراج ) (انجمن آرا).

///////////////


/

ازگیل

 

اشاره

 

به‌طور کلی در ایران ازگیل گفته می‌شود و در مناطق شمال ایران که به‌طور وحشی در جنگلها می‌روید با نامهای محلی شناخته می‌شود از جمله در آستارا «ازگیل»، در طوالش «سر، زر و ترشه‌سر»، در اطراف رشت «ترشه‌سر»، در رامسر و شهسوار «ترشه‌کنس»، در رامیان «تالاس‌گور»، در گیلان و مازندران «کنس‌کنوس» و در گرگان و کجور «کندز و کندس». به عربی «نلکا»، «زعرور»، «کنوس طبری»، «ینی‌دنیا» و «مشملا» نامیده می‌شود. به فرانسوی‌Neflier و به انگلیسی‌Medlar وMedlar tree گفته می‌شود. درختی است از خانواده‌Rosaceae ، نام علمی آن‌Mespilus germanica L . و مترادفهای آن‌Mespilus communis Guldenst . وPyrus germanica L . وMespilus vulgaris Rchb . وOstinia mespilus ,Clairv از طرف گیاه‌شناسان مختلف نامگذاری شده است.

 

مشخصات

 

ازگیل درخت کوچکی است که ارتفاع آن حدود 6 متر، شاخه‌های آن خاردار، در جوانی خزی و رفته‌رفته صاف می‌شود. از مشخصات اختصاصی آن این است که دارای ریشه‌ای عمودی و پوست خاکستری نقره‌ای است. برگهای آن بیضی کمی کشیده نوک‌تیز کناره برگها بی‌دندانه یا چند دندانه دارد و ابعاد آن 13- 10* 5- 3 سانتی‌متر تغییر می‌کند. روی برگ سبز تیره پشت برگ سبز خاکستری. گلهای آن سفید

معارف گیاهی، ج‌2، ص: 8

درشت منفرد بدون پایه و میوه آن گرد و کروی و گاهی گلابی‌شکل و قهوه‌ای‌رنگ است. روی پوست میوه کرکهای نمدی مخملی و عدسکهای سفید دیده می‌شود. ابعاد میوه در حد گیلاس تا گردو می‌باشد. چوب آن سخت و به رنگ حنایی روشن است.

از چوب آن روستاییان عصا و داس و چوب‌دستی درست می‌کنند. چوب‌دستی پرگره درویشان معمولا از چوب ازگیل تهیه می‌شود.

ازگیل در تمام جنگلهای شمال ایران از ارسباران تا گلی‌داغ و چناران از بجنورد و در تمام ارتفاعات سواحل دریا تا ارتفاعات بالای جنگل انتشار دارد. در دامنه‌های جنوبی البرز در دره کرج و مناطق استپی نیز دیده می‌شود.

در مناطق خشک برای تکثیر ازگیل از پیوند آن روی پایه زالزالک یا ولیک 14] استفاده می‌شود. گاهی نیز در خاکهای غنی و قوی می‌توان ازگیل را روی پایه گلابی پیوند زد (البته بندرت) و در زمینهایی که خاک زیرین آن مرطوب است، روی پایه به پیوند می‌زنند. نوع پیوند شکمی است که در تابستان انجام می‌شود.

ازگیل شاخه میوه‌دار

ازگیل شاخه گل‌دار

معارف گیاهی، ج‌2، ص: 9

 

ترکیبات شیمیایی

 

از نظر ترکیبات شیمیایی در پوست درخت و برگ و میوه ازگیل مقدار زیادی تانن وجود دارد. به علاوه میوه ازگیل دارای لعاب و مقداری قند و در حدود 1 درصد اسیدهایی نظیر مالیک اسید[15] و سیتریک اسید[16] و ... می‌باشد.

 

خواص و کاربرد

 

ازگیل طبق نظر حکمای طب سنتی از نظر طبیعت سرد و خشک است و با تانن قابل ملاحظه‌ای که دارد مقوی و قابض است. ورم روده را کاهش می‌دهد و در رفع اسهالهای ساده بسیار مؤثر است. اگر نارس باشد بیشتر قابض است و برای جلوگیری از خونریزی مفید است. از جوشانده برگ ازگیل که 50 گرم برگ را در هزار گرم آب بجوشانند بصورت غرغره برای فرونشاندن ورم مخاط گلو و ناراحتیهای حلق و گلو استفاده می‌شود.

شربت ازگیل: در حدود 200 گرم ازگیل نارس را، پوست و هسته خارج کرده و گوشت آن را قطعه‌قطعه می‌نمایند و در یک لیتر آب در حدود 20- 15 دقیقه می‌جوشانند و پس از آن در حدود 50 گرم برگ تازه ازگیل به آن اضافه کرده به مدت 5- 4 ساعت دم می‌کنند و بعدا قند اضافه می‌نمایند تا به شکل شربت غلیظ درآید، از این شربت یکی دو فنجان در شبانه‌روز برای رفع حالت اسهالی و جمع شدن شکم به بچه‌ها می‌دهند و خیلی مفید است.

معارف گیاهی، ج‌2، ص: 10

 

////////////////////

زعرور جرماني

اضغط هنا للاطلاع على كيفية قراءة التصنيف

زعرور جرماني

حالة الحفظ   تعديل قيمة خاصية (P141) في ويكي بيانات

أنواع غير مهددة أو خطر انقراض ضعيف جدا 
المرتبة التصنيفيةنوع  تعديل قيمة خاصية (P105) في ويكي بيانات
التصنيف العلمي  تعديل قيمة خاصية (P171) في ويكي بيانات
فوق النطاق حياة خلوية
مملكة عليا حقيقيات النوى
مملكة نباتات عديدة المباغات
شعبة نباتات وعائية
كتيبة بذريات
رتبة ورديات
فصيلة وردية
فُصيلة تفاحاوات
جنس مشملة
الاسم العلمي
Mespilus germanica  تعديل قيمة خاصية (P225) في ويكي بيانات
كارولوس لينيوس ، 1753  تعديل قيمة خاصية (P225) في ويكي بيانات
Wikimedia Commons logo الوسائط المتعلّقة بزعرور جرماني على ويكيميديا كومنز  تعديل قيمة خاصية (P935) في ويكي بيانات
تعديل مصدري - تعديل طالع توثيق القالب

إكي دنيا أو المُشْمَلة المبذولة أو المُشمُلَة أو الزعرور الجرماني أو الزعرور البستاني (ويعرف شعبيا بالزعرور البري) أو ذو ثلاث حبات  أو مُثلث العجم أو أرونيا أو ذو الثلاثة النوى أو مَشْمُلا أو بشملة (اللاتينية: Crataegus germanica) نوع نباتي يتبع جنس المُشْمَلة من الفصيلة الوردية.

الموئل والانتشار

موطنه بلاد الشام وقبرص وتركيا والقوقاز واليونان وبلغاريا. يزرع أيضًا في المغرب العربي وفي مناطق من أوروبا.

مرادفات للاسم العلمي

شجرة الزعرور الجرماني

المصادر

  1.  The IUCN Red List of Threatened Species 2022.2 (بالإنجليزية), 9 Dec 2022, QID:Q115962546
  2.  Carolus Linnaeus (1753), Species Plantarum: Exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas (باللاتينية), vol. 1, p. 478, QID:Q21856106
  3.  وديع جبر (1987)، معجم النباتات الطبية (بالعربية والإنجليزية والفرنسية واللاتينية) (ط. 1)، بيروت: دار الجيل للطبع والنشر والتوزيع، ص. 449، OCLC:20296221، QID:Q125946799
  4.  أرمناك ك. بديفيان (2006)، المعجم المصور لأسماء النباتات: ويشمل النباتات الاقتصادية والطبية والسامة ونباتات الزينة وأهم الحشائش والأعشاب (بالعربية واللاتينية والأرمنية والإنجليزية والفرنسية والألمانية والإيطالية والتركية)، القاهرة: مكتبة مدبولي، ص. 395، OCLC:929657095، QID:Q117464906
  5.  سمير إسماعيل الحلو (1999)، القاموس الجديد للنباتات الطبية: أكثر من 2000 نبات بأسمائها العربية والإنجليزية واللاتينية (بالعربية والإنجليزية واللاتينية) (ط. 1)، جدة: دار المنارة، ص. 67، OCLC:1158805225، QID:Q117357050
  6.  ميشال حايك (2001)، موسوعة النباتات الطبية (بالعربية والإنجليزية والفرنسية والألمانية واللاتينية) (ط. 3)، بيروت: مكتبة لبنان ناشرون، ج. 2، ص. 255، OCLC:956983042، QID:Q118724964
  7.  إدوار غالب (1988). الموسوعة في علوم الطبيعة: تبحث في الزراعة والنبات والحيوان والجيولوجيا (بالعربية واللاتينية والألمانية والفرنسية والإنجليزية) (ط. 2). بيروت: دار المشرق. ص. 1562. ISBN:978-2-7214-2148-7. OCLC:44585590. OL:12529883M. QID:Q113297966.
  8.  منير البعلبكي؛ رمزي البعلبكي (2008). المورد الحديث: قاموس إنكليزي عربي (بالعربية والإنجليزية) (ط. 1). بيروت: دار العلم للملايين. ص. 713. ISBN:978-9953-63-541-5. OCLC:405515532. OL:50197876M. QID:Q112315598.
  9.  إبراهيم نحال (2009). معجم نحال في الأسماء العلمية للنباتات: لاتيني - عربي (دراسة نباتية لغوية بيئية وتاريخية) مع مسارد ألفبائية (بالعربية واللاتينية) (ط. 1). بيروت: مكتبة لبنان ناشرون. ص. 110. ISBN:978-9953-86-550-8. OCLC:1110134190. OL:45257084M. QID:Q115858440.
  10.  أحمد عيسى (1930)، معجم أسماء النبات (بالعربية والفرنسية واللاتينية والإنجليزية) (ط. 1)، القاهرة: الهيئة العامة لشؤون المطابع الأميرية، ص. 151، OCLC:122890879، QID:Q113440369
  11.  قاموس مصطلحات الفلاحة (بالعربية والفرنسية). الجزائر العاصمة: المجلس الأعلى للغة العربية بالجزائر. 2018. ص. 194. ISBN:978-9931-681-42-7. OCLC:1100055505. QID:Q121071043.
  12.  قاعدة البيانات الأوروبية-المتوسطية للنباتات.خريطة انتشار الزعرور الجرماني (بالإنكليزية). تاريخ الولوج 27 نيسان 2012. نسخة محفوظة 09 يناير 2018 على موقع واي باك مشين.
/////////////////
"Medlar" redirects here. For other uses, see Medlar (disambiguation).
Mespilus germanica
Foliage and fruit
Scientific classificationEdit this classification
Kingdom:Plantae
Clade:Embryophytes
Clade:Tracheophytes
Clade:Spermatophytes
Clade:Angiosperms
Clade:Eudicots
Clade:Rosids
Order:Rosales
Family:Rosaceae
Genus:Mespilus
Species:
M. germanica
Binomial name
Mespilus germanica

Mespilus germanica, known as the medlar or common medlar, is a large shrub or small tree in the rose family Rosaceae. When the genus Mespilus is included in the genus Crataegus, the correct name for this species is Crataegus germanica (L.) Kuntze.

The fruit of this tree, also called medlar, has been cultivated since Roman times. It is usually available in winter and eaten when bletted. It may be consumed raw and in a range of cooked dishes.

Description

Under ideal circumstances, the deciduous plant grows up to 8 metres (26 feet) tall. Generally, it is shorter and more shrub-like than tree-like. With a lifespan of 30–60 years, the tree is rather short-lived.[2] Its bark is grayish brown with deep vertical cracks forming rectangular plates that tend to lift off.[3]

The wild form of M. germanica is mostly a thorny, more shrub-like than tree-like plant, which is between 1.5 and 4 m (5 and 13 ft) high. In the cultivated forms, the thorns are usually reduced or even completely absent.[4] In general, the medlar is a small, deciduous tree with an overhanging, almost round crown. The trunk is irregularly shaped.[5] The tree has a height between 1 and 6 m (3+1⁄2 and 19+1⁄2 ft), but can become significantly larger in culture.[6] The diameter at breast height is usually between 20 and 25 cm (8 and 10 in), but in exceptional cases it can be up to 50 cm (20 in). The roots are heavily branched and far-ranging, with a somewhat fibrous root system.[5]

The wood has a fine texture, but is very hard.[4] It has a white, slightly pink-tinted sapwood. The core is brownish. The annual rings are clearly visible.[5]

The winter buds are pointed, ovoid and up to 5 millimetres (1⁄4 inch) long.[5] The leaves are dark green and elliptic, 8–15 centimetres (3–6 in) long and 3–5 cm (1–2 in) wide. The leaves are densely hairy (pubescent) below, and turn red in autumn before falling.[7]

Medlar flowers are 2–5 cm (3⁄4–2 in) in diameter, have a short stalk and are terminal and single on short side shoots. They have five elongated, narrow sepals and five free, white or pale pink petals.[4] Compared to other fruit trees in the European latitudes, the medlar flowers very late (May or June).[6] The flowers are hermaphrodite and pollinated by bees.[3] Normally, self-pollination occurs in this plant.[5] The flower then develops flattened, reddish-brown, hairy fruits with juicy flesh.[6] The reddish-brown fruit is a pome, 2–3 cm (3⁄4–1+1⁄4 in) diameter, with wide-spreading persistent sepals around a central pit, giving a 'hollow' appearance to the fruit.[7] In cultivated forms the diameter is even between 3 and 8 cm (1+1⁄4 and 3+1⁄4 in).[5]

Sexual reproduction is the norm in wild forms of the medlar. The resulting seeds have a germination capacity lasting from 18 to 20 months. The seeds are distributed by various animals such as birds, squirrels and deer. Some varieties are sterile and can therefore only be propagated vegetatively.[6]

The number of chromosomes is given as 2n = 32 or 2n = 34.[4]

Taxonomy

The flower has long sepals that remain on the fruit.
Flower bud showing petals and sepals
Flower bud
The sepals are behind the petals.
Open flower

Until recently, M. germanica was the only known species of medlar. However, in 1990, a new species was discovered in North America, now named M. canescens. The loquat, Eriobotrya japonica, is more distantly related to the medlar than genera such as Crataegus, Amelanchier, Peraphyllum, and Malacomeles,[8] but was once thought to be closely related, and is still sometimes called the 'Chinese medlar' or 'Japanese medlar'.[9]

Systematics

Within the species M. germanica 23 taxa are distinguished, also comprising wild or semi-wild forms, ornamental and of different origin.[10] Among them there are the following varieties:[11]

  • Mespilus germanica var. gigantea Kirchn. with very large fruits
  • Mespilus germanica var. abortiva Kirchn. with fruits without seeds
  • Mespilus germanica var. argenteo-variegata with white variegated leaves as ornamental plant
  • Mespilus germanica var. aureo-variegata with yellow variegated leaves as ornamental plant

Cultivars of M. germanica that are grown for their fruit include 'Hollandia', 'Nottingham', and 'Russian',[11] the large-fruited variety 'Dutch' (also known as 'Giant' or 'Monstrous'), 'Breda giant', 'Large Russian',[12] 'Royal' with very high yield,[13] 'Early medlar' with early ripening and high quality fruits, 'Seedless' with seedless fruits of low quality.

The cultivar 'Nottingham' has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.[14][15]

For a time it was assumed that it was a species with narrow genetic resources and therefore subject to high risks of genetic erosion, whereby the limited evolution of M. germanica diversity was ascribed to the lack of economic interest for this fruit species in the last centuries.[16] However, current findings show that natural populations of medlar are diverse with a high genetic potential, which could be used to improve production by using specific genotypes.[17]

Etymology

The Latin name germanica means 'German', although the species is indigenous to other areas.[18]

Distribution and habitat

From an extensive study of literature and plant specimens, Kazimierz Browicz [pl][18] concluded that the true homeland of M. germanica is only in the southeastern part of the Balkan peninsula, in Asia Minor, on the Caucasus, Crimea, northern Iran, and possibly also in Turkmenistan. It is also found in southeastern Europe, especially the Black Sea coasts of Bulgaria and Turkey.[18]

The species requires temperate and sub-mediterranean climate conditions with warm summers and mild winters.[19] Air temperatures of 18 to 20 °C (64 to 68 °F) are mentioned as favourable for growth, cold of as low as −20 °C (−4 °F) is tolerated and late frosts hardly cause any damage. The wild form was observed in dry areas with annual precipitation of 700 mm (28 in) and at altitudes from 0 to 1,100 m (0 to 3,600 ft). The species grows in a wide range of soil types and prefers fresh, well-drained loamy soils with a pH that is between 6 and 8.[20][21] It is found across southern Europe where it is generally rare. It is reported to be naturalized in some woods in southeast England, but is found in few gardens.[7]

Ecology

Plant disease

M. germanica is only rarely attacked by diseases or harmed by insects.[5]

In plantations, the larvae of the leaf-mining butterfly species Lithocolletis blancardella can cause damage. Furthermore, especially in years with high precipitation, the fungus Monilinia fructigena can be a problem.[5] It causes brown blemishes on the fruit and continues to spread until the fruit becomes entirely rotten.[2]

M. germanica can also be infected by Podosphaera clandestina, the pathogen of powdery mildew, which can lead to the wilting of leaves and buds as well as by Entomosporium mespili that causes leaf spots.[5]

The medlar is, like other species of the rosacea family which are used for propagation, susceptible to Erwinia amylovora, the parasitic causative agent of fire blight.[5]

Cultivation

The species may have been cultivated for as long as 3,000 years.[18] The ancient Greek geographer Strabo refers to a μέσπιλον (méspilon) in Geographica, Book 16, Chapter 4.[22] The medlar was introduced to Greece around 700 BC and to Rome about 200 BC. It was an important fruit plant during Roman and medieval times. By the 17th and 18th centuries, however, it had been superseded by other fruits, and is little cultivated today.[citation needed]

M. germanica pomes are one of the few fruits that become edible in winter, making it an important tree for gardeners who wish to have fruit available all year round.[23]

Cultivated forms are propagated by inoculation and by grafting on various substrates such as Crataegus (hawthorn) species, mountain ash, pear or quince to improve the performance in different soils.[5][23] Cultivars reach full fruit set 6 to 7 years after grafting and they keep it for 20 to 25 years. The fruit production varies between 30 and 70 kilograms (70 and 150 pounds) per tree and year, depending on the variety and age.[5]

Grafting on medlar seedlings is not recommended because of the slow growth of the grafts. Irrigation and fertilization can stimulate growth in plantations.[5] If the fruit-bearing shoots are cut back after the harvest, the formation of new fertile short shoots is encouraged.[5]

Uses

Fruit cut in half showing brown 'bletting' which makes it edible
Bletting begins on one side of the fruit. Bletted flesh is brown; ripe but unbletted flesh is white.

The fruits are hard and acidic even when ripe, but become edible after being softened, "bletted", by frost,[24] or naturally in storage if given sufficient time by reducing tannin content and fruit acids, increasing sugar content, and changes in the content of minerals.[25]

Once softening begins, the skin rapidly takes on a wrinkled texture and turns dark brown, and the inside reduces to the consistency and flavour reminiscent of apple sauce. This process can confuse those new to medlars, as its softened fruit looks as if it has spoiled.[25][26]

In Gilan, northern Iran, the leaves, bark, fruits and wood of the medlar tree are traditionally used in herbal medicine.[24]

Product use

Once bletted, the fruit can be eaten raw, sometimes with sugar and cream—it has been described as being an "acquired taste"[27]—or used to make medlar jelly.[28] It is used in "medlar cheese", which is similar to lemon curd, made with the fruit pulp, eggs, and butter.[27]

Unripe fruits have a relatively high tannin content of about 2.6% and are therefore used for tanning. The tannin causes flocculation of proteins, enabling its use to reduce the turbidity of wine. In Saarland, Germany, a schnapps is made from the fruit of the medlar, which is refined with hawthorn.[29] "Medlar tea" usually is not made from M. germanica, but from wolfberry, or goji, which is sometimes inaccurately translated as "red medlar."[30]

Mespilus germanica kernel oil was used for the first time to produce biodiesel, whereby linoleic acid and oleic acid with about 40% are main constituents of the extracted oil. The physical properties of the produced biodiesel allows an alternative for diesel fuels without any modification to the conventional engines.[31] Leaves of medlar fruit were used to produce activated carbon to remove heavy metals like Ni2+ from aqueous solutions.[32]

Silver nanoparticles could be synthesized from M. germanica extract and show antibacterial, antibiofilm activities against multidrug resistance of Klebsiella pneumoniae clinical strains.[33]

Nutrients and phytochemicals

In general, the medlar fruits were found to be rich in potassium, calcium, phosphorus, magnesium and iron.[34]

M. germanica contains various phytochemicals varying between genotypes,[34] fruit ripeness, harvest time and storage conditions. The fruits are particularly rich in monoterpenes and organic acids.[25][35] Amino acids, sugars, and organic acids affect flavor.[25]

Due to their diuretic and astringent effects, the fruits have been used in traditional medicine.[36][37]

In 1984 and 1985, the following values were given for homogenized fruit:[37]

Time FrameL-ascorbic acidGlucoseFructosePotassiumCalcium
Early 19841.64 mg/l53.75 mg/l37.31 mg/l47.20 ppm4.70 ppm
End 19841.54 mg/l61.74 mg/l70.06 mg/l43.00 ppm4.50 ppm
Early 19852.64 mg/l43.50 mg/l35.70 mg/l48.90 ppm5.20 ppm
Late 19851.41 mg/l60.30 mg/l60.50 mg/l46.1 ppm5.00 ppm

Fructose content increases steadily during fruit development, whereas sucrose content increases for 4 months and decreases afterwards. Tannin content and fruit acid content, especially ascorbid acid, decreases during fruit development. In ripe fruit, glutamate and aspartate were the major amino compounds, but also total amino acid composition changed during fruit development.[25]

In culture

A basket of medlars
Medlars depicted in Tacuinum Sanitatis, 14th century

Chaucer

A fruit which is rotten before it is ripe, the medlar is used figuratively in literature as a symbol of prostitution or premature destitution. For example, in the Prologue to The Reeve's Tale, Geoffrey Chaucer's character laments his old age, comparing himself to the medlar, which he names using the Middle English term for the fruit, "open-arse":

This white top writeth myne olde yeris;
Myn herte is mowled also as myne heris —
But if I fare as dooth an open-ers.
That ilke fruyt is ever lenger the wers,
Til it be roten in mullok or in stree.
We olde men, I drede, so fare we:
Til we be roten, kan we nat be rype;

Shakespeare

In William Shakespeare's Timon of Athens, Apemantus forces an apple upon Timon: "The middle of humanity thou never knewest, but the extremity of both ends. When thou wast in thy gilt and perfume, they mock'd thee for too much curiosity; in thy rags thou know'st none, but art despised for the contrary. There's a medlar for thee; eat it", perhaps including a pun on "meddler", one who meddles in affairs, as well as on rottenness. (IV.iii.300–305).

In Measure for Measure, Lucio excuses his denial of past fornication because "they would else have married me to the rotten medlar." (IV.iii.171).

In As You Like It, Rosalind makes a complicated pun involving grafting her interlocutor with the trees around her which bear love letters and with a medlar: "I'll graff it with you, and then I shall graff it with a medlar. Then it will be the earliest fruit i' th' country; for you'll be rotten ere you be half ripe, and that's the right virtue of the medlar." (III.ii.116–119).

The most famous reference to medlars, often bowdlerized until modern editions accepted it, appears in Shakespeare's Romeo and Juliet, when Mercutio laughs at Romeo's unrequited love for his mistress Rosaline (II, 1, 34–38):

Now will he sit under a medlar tree,
And wish his mistress were that kind of fruit
As maids call medlars, when they laugh alone.
O Romeo, that she were, O that she were
An open-arse and thou a pop'rin pear!

In the 16th and 17th centuries, medlars were bawdily called "open-arses" because of the shape of the fruits - a name that first appears in Old English as openærs - inspiring boisterous or humorously indecent puns in many Elizabethan and Jacobean plays. The name survived in common use well into the 20th century.[38] In the southwest of England it was historically called monkey's bottom, due to the appearance of its large calyx (sepals).

Other 16th- and 17th-century authors

In Miguel de Cervantes' Don Quixote the eponymous hero and Sancho Panza "stretch themselves out in the middle of a field and stuff themselves with acorns or medlars."

In François Rabelais' Gargantua and Pantagruel, medlars play a role in the origin of giants, including the eponymous characters. After Cain killed Abel, the blood of the just saturated the Earth, causing enormous medlars to grow. Humans who ate these medlars grew to great proportions. Those whose bodies grew longer became giants, and were the ancestors of Gargantua and Pantagruel.

Thomas Dekker also draws a comparison in his play The Honest Whore: "I scarce know her, for the beauty of her cheek hath, like the moon, suffered strange eclipses since I beheld it: women are like medlars, no sooner ripe but rotten."

Another reference can be found in Thomas Middleton's A Trick to Catch the Old One in the character of Widow Medler, impersonated by a courtesan, hence the following pun: "Who? Widow Medler? She lies open to much rumour."[39]

In the Memoirs of Glückel of Hameln, Glückel recalls having had a craving for medlars when she was pregnant with her son Joseph, but ignoring the desire. When the baby was born, he was sickly and too weak to be breastfed. Remembering a superstition about the dangers of pregnant women not fulfilling their cravings, Glückel asked for someone to fetch her some medlars for the baby. As soon as the fruit touched the baby's lips, he ate all the pulp given to him, and was then able to be breastfed.[40]

Modern literature

In modern literature, some writers have mentioned this fruit.

Saki uses medlars in his short stories, which often play on the decay of Edwardian society. In "The Peace of Mowsle Barton", the outwardly quiet farmstead features a medlar tree and corrosive hatred. In "The Boar Pig", the titular animal, Tarquin Superbus, is the point of contact between society ladies cheating to get into the garden party of the season and a not entirely honest young schoolgirl who lures him away by strategically throwing well-bletted medlars: "Come, Tarquin, dear old boy; you know you can't resist medlars when they're rotten and squashy."

Italian novelist Giovanni Verga's naturalist narrative I Malavoglia is titled The House by the Medlar Tree in the English translation.[41]

H. C. Bailey's detective Reggie Fortune is very fond of medlars.[citation needed]

Philip Pullman describes Sir Charles Latrom's perfume as "rotted like a medlar" in his book The Subtle Knife.

See also

  • Medlar tree
    Medlar tree
    •  
  • Illustration of medlar
    Illustration of medlar
    •  
  • Medlar growing on Hawthorn rootstock
    Medlar growing on Hawthorn rootstock
    •  
  • Bark of medlar tree
    Bark of medlar tree
    •  
  • Flower of medlar
    Flower of medlar
    •  
  • Bletted (left) and unbletted (right) medlar fruit
    Bletted (left) and unbletted (right) medlar fruit
    •  
  • Ripe (bletted) and unripe medlar fruit
    Ripe (bletted) and unripe medlar fruit
    •  
  • Medlar tree in late autumn with ripe fruits (Switzerland, ETH Zurich)
    Medlar tree in late autumn with ripe fruits (Switzerland, ETH Zurich)

References

  1.  Petrova, A.; Barstow, M. (2017). "Mespilus germanica". IUCN Red List of Threatened Species. 2017 e.T79920045A109616278. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-3.RLTS.T79920045A109616278.en. Retrieved 19 November 2021.
  2.  "The Essential Guide to probably everything you need to know about Growing Medlar – Mespilus germanica". The Permaculture Research Institute. 2021-05-24. Retrieved 2021-11-14.
  3.  ""Mespilus germanica Medlar PFAF Plant Database"".
  4.  Baird, John R.; Thieret, John W. (1989-07-01). "The medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/BF02858732. ISSN 1874-9364. S2CID 40866174.
  5.  Minotta, Gianfranco (2014), Stimm, Bernd; Roloff, Andreas; Lang, Ulla M; Weisgerber, Horst (eds.), "Mespilus germanica", Enzyklopädie der Holzgewächse: Handbuch und Atlas der Dendrologie (in German), American Cancer Society, pp. 1–6, doi:10.1002/9783527678518, ISBN 978-3-527-67851-8, retrieved 2021-11-14
  6.  "Erhaltungskonzept Mispel" (PDF).
  7.  Mitchell, Alan (1978). A Field Guide to the Trees of Britain and Northern Europe (2 ed.). Collins. p. 277.
  8.  Campbell, C.S.; Evans, R.C.; Morgan, D.R.; Dickinson, T.A.; Arsenault, M.P. (2007). "Phylogeny of subtribe Pyrinae (formerly the Maloideae, Rosaceae): Limited resolution of a complex evolutionary history" (PDF). Plant Systematics and Evolution. 266 (1–2): 119–145. Bibcode:2007PSyEv.266..119C. doi:10.1007/s00606-007-0545-y. S2CID 13639534.
  9.  Die Asperl Mespilus germanica L. Georg Schramayr, Verein Regionale Gehölzvermehrung. St. Pölten. 2013. ISBN 978-3-901542-41-1. OCLC 967971863.
  10.  Cristofori, V.; Silvestri, C.; Pica, A.L.; Bertazza, G.; Bignami, C. (2019-12-29). "Evaluation of four medlar cultivars: agronomical, pomological and qualitative traits". European Journal of Horticultural Science. 84 (6): 350–358. doi:10.17660/ejhs.2019/84.6.4. hdl:11380/1200235. ISSN 1611-4426. S2CID 214450102.
  11.  Schmid, Rudolf; Phipps, James B.; O'Kennon, Robert J.; Lance, Ron W. (November 2003). "Hawthorns and Medlars". Taxon. 52 (4): 884. Bibcode:2003Taxon..52S.884S. doi:10.2307/3647377. JSTOR 3647377.
  12.  Lothian, Thomas (1991). The complete book of fruit growing in Australia. Port Melbourne, Victoria.
  13.  Schütt. Enzyklopädie der Laubbäume. p. 336.
  14.  "RHS Plantfinder – Mespilus germanica 'Nottingham'". Retrieved 4 April 2018.
  15.  "AGM Plants – Ornamental" (PDF). Royal Horticultural Society. July 2017. p. 64. Retrieved 4 April 2018.
  16.  Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Cristofori, V.; Silvestri, C.; Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Pica, A.L.; Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Bertazza, G.; Istituto di Biometeorologia, Consiglio Nazionale delle Ricerche, Bologna, Italy; Bignami, C.; Dipartimento di Scienze della Vita, Università degli Studi di Modena e Reggio Emilia, Reggio Emilia, Italy (2019-12-29). "Evaluation of four medlar cultivars: agronomical, pomological and qualitative traits". European Journal of Horticultural Science. 84 (6): 350–358. doi:10.17660/eJHS.2019/84.6.4. hdl:11380/1200235. S2CID 214450102.
  17.  Baird, John R.; Thieret, John W. (July 1989). "The medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/bf02858732. ISSN 0013-0001. S2CID 40866174.
  18.  Baird, J. R.; Thieret, J. W. (1989). "The Medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/BF02858732. JSTOR 4255177. S2CID 40866174.
  19.  Clarke, Richard (October 1982). "The Trees of Britain and Northern Europe, by Alan Mitchell and John Wilkinson Collins Pocket Guides, £6.95 hardback, £3.95 paperback". Oryx. 16 (5): 457. doi:10.1017/S0030605300018226. ISSN 0030-6053. S2CID 84855677.
  20.  Khadivi, Ali; Rezaei, Mehdi; Heidari, Parviz; Safari-Khuzani, Amir; Sahebi, Mohammad (June 2019). "Morphological and fruit characterizations of common medlar (Mespilus germanica L.) germplasm". Scientia Horticulturae. 252: 38–47. Bibcode:2019ScHor.252...38K. doi:10.1016/j.scienta.2019.03.014. ISSN 0304-4238. S2CID 146091508.
  21.  Enzyklopädie der Laubbäume. Schütt et al. p. 337.
  22.  "Perseus Search Results". www.perseus.tufts.edu.
  23.  "Medlar". Royal Horticultural Society. 2011. Retrieved 8 July 2013.
  24.  Gorvett, Zaria (25 March 2021). "The forgotten medieval fruit with a vulgar name". BBC News Online. Retrieved 10 October 2024.
  25.  Glew, Robert H.; Ayaz, Faik A.; Sanz, Carlos; VanderJagt, D.J.; Huang, H.-S.; Chuang, L.-T.; Strnad, M. (1 November 2003). "Changes in sugars, organic acids and amino acids in medlar (Mespilus germanica L.) during fruit development and maturation". Food Chemistry. 83 (3): 363–369. Bibcode:2003FoodC..83..363G. doi:10.1016/S0308-8146(03)00097-9.
  26.  Rop, Otakar; Sochor, Jiri; Jurikova, Tunde; Zitka, Ondrej; Skutkova, Helena; Mlcek, Jiri; Salas, Petr; Krska, Boris; Babula, Petr; Adam, Vojtech; Kramarova, Daniela (2010-12-28). "Effect of Five Different Stages of Ripening on Chemical Compounds in Medlar (Mespilus germanica L.)". Molecules. 16 (1): 74–91. doi:10.3390/molecules16010074. ISSN 1420-3049. PMC 6259355. PMID 21189456.
  27.  Martin, James. "Medlars recipes". British Broadcasting Corporation. Retrieved 8 July 2013.
  28.  "Nigel Slater on... medlars". Royal Horticultural Society. Archived from the original on 13 October 2012. Retrieved 8 July 2013.
  29.  Lehnert, Charly (2014). Das saarländische Geheichnis Bd. 1. Saarbrücken. ISBN 978-3-939286-18-9. OCLC 892065284.
  30.  McAdam, Diana (12 October 2007). "Goji berries: The new superfruit". The (Daily) Telegraph. Retrieved 8 July 2013.
  31.  Qasemi, Zeinab; Jafari, Dariush; Jafari, Kourosh; Esmaeili, Hossein (2021-08-23). "Heterogeneous aluminum oxide/calcium oxide catalyzed transesterification of Mespilus germanica triglyceride for biodiesel production". Environmental Progress & Sustainable Energy. 41 (2) e13738. doi:10.1002/ep.13738. ISSN 1944-7442. S2CID 238740226.
  32.  Khedri, Ali; Jafari, Dariush; Esfandyari, Morteza (2021-07-27). "Adsorption of Nickel(II) Ions from Synthetic Wastewater Using Activated Carbon Prepared from Mespilus germanica Leaf". Arabian Journal for Science and Engineering. 47 (5): 6155–6166. doi:10.1007/s13369-021-06014-7. ISSN 2193-567X. S2CID 237723962.
  33.  Foroohimanjili, Fatemeh; Mirzaie, Amir; Hamdi, Seyed Mohammad Mehdi; Noorbazargan, Hassan; Hedayati Ch, Mojtaba; Dolatabadi, Aghigh; Rezaie, Hossein; Bishak, Faezeh M. (2020-01-29). "Antibacterial, antibiofilm, and antiquorum sensing activities of phytosynthesized silver nanoparticles fabricated from Mespilus germanica extract against multidrug resistance of Klebsiella pneumoniae clinical strains". Journal of Basic Microbiology. 60 (3): 216–230. doi:10.1002/jobm.201900511. ISSN 0233-111X. PMID 31994223. S2CID 210949728.
  34.  D., Ercisli, S. Sengul, M. Yildiz, H. Sener, D. Duralija, B. Voca, S. Dujmovic Purgar (2012-10-16). Phytochemical and antioxidant characteristics of medlar fruits (Mespilus germanica L.). Journal of Applied Botany and Food Quality. OCLC 825218272.
  35.  G. Bounous, E. Zanini: Variabilità di alcune componenti e caratteri biometrici dei frutti di 6 specie arboree ed arbustive. Proc. workshop "Lampone mirtillo ed altri piccoli frutti", Trento, 1987, 189–197 (Zitiert nach Schuck et al.: Enzyklopädie der Laubbäume).
  36.  Peyre (1945). Les Arbres & Leurs Fruits, Usage Medicaux Pharmaceutiques & Dietetiques.
  37.  Steffen Guido Fleischhauer, Jürgen Guthmann, Roland Spiegelberger (2015), Essbare Wildpflanzen 200 Arten bestimmen und verwenden (in German) (17. Auflage ed.), AT Verlag, p. 69, ISBN 978-3-03800-886 6
  38.  MacMillan, Alexander Stuart (1922). Popular Names of Flowers, Fruits, &C: As Used in the County of Somerset and the Adjacent Parts of Devon, Dorset and Wilts. United Kingdom: Forgotten Books. p. 209. ISBN 1-332-98501-7. OCLC 978686284.
  39.  II, 2, 59.
  40.  Book 4, Section 14.
  41.  "The House by the Medlar Tree | novel by Verga". Britannica.
Wikimedia Commons logo
Wikimedia Commons has media related to Crataegus germanica.
//////////////////

ازگیل (به انگلیسی: Mespilus germanica) درختچه‌ای بزرگ یا درختی کوچک از خانواده گل‌سرخیان است. میوه این درخت که ازگیل نامیده می‌شود، از زمان باستان کشت شده است. این میوه معمولاً در زمستان در دسترس است و پس از رسیدگی بیش از حد خورده می‌شود. ازگیل را می‌توان به‌صورت خام یا در انواع غذاهای پخته مصرف کرد.

نام

در زبان گیلکی به آن «کونوس»، «کُنوس»؛ در زبان مازندرانی به آن «کِنِس»(عموما این کلمه بکار برده میشود) و «کِندِس»(بیشتر در نواحی شرقی استان) یا «کُندُس»(معروف به گویش ساروی)و در زبان تالشی به آن «فَتَر» می‌گویند.

ریشه نام لاتین germanica به معنای آلمانی است، هرچند این گونه بومی مناطق دیگری است.[۱]

تاریخچه

ازگیل ده هزار سال پیش در جنوب دریای کاسپین در مناطق گیلان و مازندران و قزوین در ایران کشت می‌شد. ۷۰۰ سال پیش از میلاد به یونان و در ۲۰۰ پ. م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومی‌ها در بقیه اروپا گسترش یافت. در حال حاضر ازگیل در همهٔ جنگل‌های شمال ایران و در همهٔ بلندی‌های کرانه‌های دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی می‌روید.[۲]

این گونه ممکن است برای بیش از ۳۰۰۰ سال کشت شده باشد.[۳] جغرافی‌دان یونانی باستان، استرابون، در کتاب ۱۶ از جغرافیا (استرابون), فصل ۴، به μέσπιλον (mespilon) اشاره کرده است.[۴] مدلار حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد به یونان معرفی شد و حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد به امپراتوری روم وارد شد. این میوه در دوران روم و قرون وسطی گیاه میوه‌ای مهمی بود. با این حال، تا قرن‌های ۱۷ و ۱۸ این میوه توسط سایر میوه‌ها جایگزین شد و امروزه کشت کمی دارد.

توصیف

میوه کروی شکل و قهوه‌ای رنگ درخت ازگیل

در شرایط ایدئال، این گیاه برگ‌ریز تا ارتفاع ۸ متر (۲۶ فوت) رشد می‌کند. به‌طور کلی، کوتاه‌تر و بیشتر به‌شکل درختچه است تا درخت. با طول عمر ۳۰ تا ۶۰ سال، این درخت نسبتاً کوتاه‌عمر است.[۵] پوست آن خاکستری-قهوه‌ای با ترک‌های عمودی عمیق است که صفحات مستطیلی تشکیل می‌دهد و تمایل به جدا شدن دارند.[۶]

شکل وحشی ازگیل معمولاً گیاهی خاردار و بیشتر به‌شکل درختچه است تا درخت، که بین ۱٫۵ و ۴ متر (۵ و ۱۳ فوت) ارتفاع دارد. در گونه‌های کشت‌شده، خارها معمولاً کاهش یافته یا کاملاً از بین رفته‌اند.[۷] به‌طور کلی، ازگیل درختی کوچک و برگ‌ریز با تاجی خمیده و تقریباً گرد است. تنه آن شکلی نامنظم دارد.[۸] ارتفاع درخت بین ۱ و ۶ متر (۳ ۱⁄۲ و ۱۹ ۱⁄۲ فوت) متغیر است، اما در شرایط کشت می‌تواند بسیار بزرگ‌تر شود.[۹] قطر برابر سینه آن معمولاً بین ۲۰ و ۲۵ سانتیمتر (۸ و ۱۰ اینچ) است، اما در موارد استثنایی می‌تواند تا ۵۰ سانتیمتر (۲۰ اینچ) نیز برسد. ریشه‌ها به‌شدت منشعب و گسترده هستند و نوعی ریشه فیبری دارند.[۸]

چوب این درخت بافتی ظریف اما بسیار سخت دارد.[۷] چوب برون‌آن سفید با ته‌رنگ صورتی است، درحالی‌که مغز چوب قهوه‌ای رنگ است. حلقه‌های سالانه به‌وضوح قابل مشاهده‌اند.[۸]

جوانه‌های زمستانی این درخت نوک‌تیز، تخم‌مرغی‌شکل و تا طول ۵ میلیمتر (۱⁄۴ اینچ) هستند.[۸] برگ‌ها سبز تیره و بیضی‌شکل هستند، طول آن‌ها بین ۸–۱۵ سانتیمتر (۳–۶ اینچ) و عرضشان بین ۳–۵ سانتیمتر (۱–۲ اینچ) است. سطح زیرین برگ‌ها به‌شدت کرک‌دار است و در پاییز به رنگ قرمز تغییر یافته و سپس می‌ریزند.[۱۰]

گل‌های ازگیل قطری بین ۲–۵ سانتیمتر (۳⁄۴–۲ اینچ) دارند، دم‌گلی کوتاه داشته و در انتهای شاخه‌های جانبی کوتاه، به‌صورت منفرد ظاهر می‌شوند. این گل‌ها دارای پنج کاسبرگ باریک و کشیده و پنج گلبرگ آزاد به رنگ سفید یا صورتی کم‌رنگ هستند.[۷] در مقایسه با دیگر درختان میوه در عرض‌های جغرافیایی اروپا، ازگیل بسیار دیرگل است و در ماه‌های مه یا ژوئن گل می‌دهد.[۹] گل‌های ازگیل نرماده هستند و توسط زنبورها گرده‌افشانی می‌شوند.[۶] به‌طور معمول، خودگرده‌افشانی در این گیاه رخ می‌دهد.[۸] پس از گرده‌افشانی، میوه‌هایی پهن، قهوه‌ای مایل به قرمز و کرک‌دار با گوشتی آبدار شکل می‌گیرند.[۹] این میوه سیبی است، با قطری حدود ۲–۳ سانتیمتر (۳⁄۴–۱ ۱⁄۴ اینچ) و کاسبرگ‌های گسترده و پایدار که در اطراف هسته مرکزی قرار دارند و به میوه ظاهری «توخالی» می‌بخشند.[۱۰] در گونه‌های کشت‌شده، قطر میوه حتی بین ۳ و ۸ سانتیمتر (۱ ۱⁄۴ و ۳ ۱⁄۴ اینچ) متغیر است.[۸]

ساختار زایشی گیاه در گونه‌های وحشی ازگیل معمول است. بذرهای حاصل از این فرایند دارای ظرفیت جوانه زدن بین ۱۸ تا ۲۰ ماه هستند. این بذرها توسط حیوانات مختلفی مانند پرندگان، سنجاب‌ها و گوزن‌ها پراکنده می‌شوند. برخی جورهها نابارورند و بنابراین تنها از طریق تولیدمثل رویشی تکثیر می‌شوند.[۹] تعداد کروموزوم در ازگیل ۲n = ۳۲ یا ۲n = ۳۴ گزارش شده است.[۷]

رده‌بندی

گل ازگیل دارای کاسبرگ‌های بلندی است که بر روی میوه باقی می‌مانند.
غنچه گل با گلبرگ‌ها و کاسبرگ‌ها
غنچه گل
کاسبرگ‌ها در پشت گلبرگ‌ها قرار دارند.
گل باز شده

تا همین اواخر، ازگیل تنها گونه شناخته‌شده از ازگیل بود. اما در سال ۱۹۹۰، گونه‌ای جدید در آمریکای شمالی کشف شد که اکنون با نام M. canescens شناخته می‌شود. گلابی ژاپنی، با نام علمی Eriobotrya japonica، نسبت به ازگیل ارتباط کمتری با این جنس دارد، در مقایسه با جنس‌هایی مانند زالزالک، املانکیر، Peraphyllum و Malacomeles.[۱۱] با این حال، در گذشته تصور می‌شد که این گونه ارتباط نزدیکی با ازگیل دارد و هنوز هم گاهی با نام «ازگیل چینی» یا «ازگیل ژاپنی» شناخته می‌شود.[۱۲]

سیستماتیک

در گونه ازگیل، ۲۳ آرایه متمایز شناسایی شده‌اند که شامل انواع وحشی، نیمه‌وحشی، زینتی و دارای خاستگاه‌های گوناگون هستند.[۱۳] در میان آن‌ها، انواع زیر شناخته شده‌اند:[۱۴]

  • Mespilus germanica var. gigantea Kirchn. با میوه‌های بسیار بزرگ
  • Mespilus germanica var. abortiva Kirchn. با میوه‌های بدون دانه
  • Mespilus germanica var. argenteo-variegata با برگ‌های ابلق سفید به عنوان گیاه زینتی
  • Mespilus germanica var. aureo-variegata با برگ‌های ابلق زرد به عنوان گیاه زینتی

رقم های ازگیل که برای میوه‌شان کشت می‌شوند شامل 'Hollandia', 'Nottingham' و 'Russian',[۱۴] و همچنین گونه‌های دارای میوه بزرگ‌تر مانند 'Dutch' (که به نام‌های 'Giant' یا 'Monstrous' نیز شناخته می‌شود)، 'Breda giant' و 'Large Russian' هستند.[۱۵] رقم 'Royal' دارای بازدهی بسیار بالا است،[۱۶] 'Early medlar' با رسیدگی زودهنگام و میوه‌های باکیفیت، و 'Seedless' دارای میوه‌های بدون دانه اما با کیفیت پایین است. رقم 'Nottingham' موفق به دریافت جایزه گاردن مریت از انجمن سلطنتی باغبانی شده است.[۱۷][۱۸]

مدتی تصور می‌شد که این گونه دارای ذخایر ژنتیکی محدودی است و بنابراین در معرض خطر فرسایش ژنتیکی بالایی قرار دارد، زیرا در قرون اخیر این میوه از نظر اقتصادی مورد توجه قرار نگرفته است.[۱۹] با این حال، یافته‌های کنونی نشان می‌دهند که جمعیت‌های طبیعی ازگیل از تنوع بالایی برخوردار هستند و پتانسیل ژنتیکی بالایی دارند که می‌توان از آن برای بهبود تولید از طریق استفاده از ژنوتیپ‌های خاص بهره برد.[۲۰]

اکولوژی

گل‌های سفید رنگ درخت ازگیل

بیماری‌های گیاهی

ازگیل تنها به ندرت توسط بیماری‌ها مورد حمله قرار می‌گیرد یا توسط حشرات آسیب می‌بیند.[۸] در مزارع، لاروهای پروانه‌های مین‌زن برگ از گونه Lithocolletis blancardella ممکن است باعث آسیب شوند. همچنین، به‌ویژه در سال‌هایی که بارندگی زیاد است، قارچ Monilinia fructigena می‌تواند مشکل‌ساز شود. این قارچ لکه‌های قهوه‌ای بر روی میوه ایجاد می‌کند و به گسترش خود ادامه می‌دهد تا زمانی که میوه کاملاً فاسد شود.[۸]

ازگیل همچنین می‌تواند توسط Podosphaera clandestina که عامل بیماری سفیدک پودری است، آلوده شود که می‌تواند باعث پژمردگی برگ‌ها و جوانه‌ها شود و همچنین توسط Entomosporium mespili که باعث لکه‌های برگ می‌شود.[۸] مدلار مانند سایر گونه‌های خانواده گل سرخ که برای تکثیر استفاده می‌شوند، حساس به Erwinia amylovora است که عامل بیماری بلاست آتش است.[۸]

کشت

پوم‌های ازگیل یکی از معدود میوه‌هایی هستند که در زمستان قابل خوردن می‌شوند، که آن را به درختی مهم برای باغبانانی تبدیل می‌کند که می‌خواهند میوه‌ای در طول سال داشته باشند.[۲۱]

انواع کشت شده از طریق مایه‌کوبی و پیوند بر روی پایه‌های مختلفی مانند گونه‌های زالزالک (سوزن‌سرو)، دمنوش کوهستان، گلابی یا به برای بهبود عملکرد در خاک‌های مختلف تکثیر می‌شوند.[۸][۲۱] انواع درختان ۶ تا ۷ سال پس از پیوند به باردهی کامل می‌رسند و برای ۲۰ تا ۲۵ سال آن را حفظ می‌کنند. تولید میوه بسته به نوع و سن درخت، بین ۳۰ و ۷۰ کیلوگرم (۷۰ و ۱۵۰ پوند) در سال متغیر است.[۸]

پیوند بر روی نهال‌های مدلار توصیه نمی‌شود زیرا رشد پیوندها به کندی صورت می‌گیرد. آبیاری و کوددهی می‌تواند باعث تحریک رشد در مزارع شود.[۸] اگر شاخه‌های بارده بعد از برداشت کوتاه شوند، تشکیل شاخه‌های کوتاه بارور جدید تشویق می‌شود.[۸]

کاربردها

میوه‌ای که از وسط نصف شده و بخشی از آن قهوه‌ای شده که نشان‌دهندهٔ فرایند رسیدگی است.
فرایند رسیدگی تأخیری از یک طرف میوه آغاز می‌شود. گوشت میوهٔ رسیدگی‌یافته قهوه‌ای است، در حالی که گوشت میوهٔ رسیده اما هنوز نرسیده به رنگ سفید باقی می‌ماند.

میوه‌های ازگیل اروپایی حتی در حالت رسیده نیز سفت و ترش هستند، اما پس از نرم شدن، فرآیندی که به «رسیدگی تأخیری» (bletting) معروف است، خوراکی می‌شوند. این فرایند می‌تواند بر اثر سرمازدگی رخ دهد[۲۲] یا در شرایط انبارداری، در صورت فراهم بودن زمان کافی، به‌طور طبیعی انجام شود. در این مرحله، میزان جوهر مازو و اسیدهای میوه کاهش یافته، قند آن افزایش می‌یابد و ترکیب مواد معدنی آن تغییر می‌کند.[۲۳]

با شروع نرم شدن، پوست میوه به سرعت چروکیده و به رنگ قهوه‌ای تیره درمی‌آید، در حالی که بافت داخلی آن به قوام و طعمی شبیه به پوره سیب تبدیل می‌شود. این تغییرات ممکن است برای افرادی که با ازگیل اروپایی آشنا نیستند، نشان‌دهندهٔ فساد میوه به نظر برسد.[۲۳][۲۴]

در استان گیلان، در شمال ایران، برگ‌ها، پوست درخت، میوه و چوب ازگیل اروپایی به‌طور سنتی در طب گیاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۲۲]

استفاده از محصول

پس از فرایند رسیدگی تأخیری، می‌توان میوهٔ ازگیل اروپایی را به‌صورت خام مصرف کرد، گاهی همراه با شکر و خامه. این میوه طعمی دارد که برخی آن را «اکتسابی» توصیف کرده‌اند.[۲۵] همچنین برای تهیهٔ نگهدارنده میوه از آن استفاده می‌شود.[۲۶] از این میوه برای تهیهٔ «پنیر ازگیل» که مشابه کرم میوه است و با استفاده از پالپ میوه، تخم‌مرغ و کره ساخته می‌شود، استفاده می‌گردد.[۲۵]

میوه‌های نارس دارای مقادیر نسبتاً بالایی از جوهر مازو (حدود ۲٫۶٪) هستند و به همین دلیل در دباغی کاربرد دارند. این ماده باعث لخته‌سازی پروتئین‌ها می‌شود و از آن برای کاهش کدورت شراب استفاده می‌شود. در منطقهٔ زارلاند آلمان، نوعی اشناپس از میوهٔ ازگیل اروپایی تولید می‌شود که با زالزالک تصفیه می‌شود.[۲۷]

«چای ازگیل» معمولاً از گونهٔ ازگیل تهیه نمی‌شود، بلکه از گوجی‌بری که گاهی به‌اشتباه به عنوان «ازگیل قرمز» ترجمه می‌شود، ساخته می‌شود.[۲۸]

روغن هستهٔ Mespilus germanica برای نخستین بار در تولید زیست‌دیزل به کار گرفته شده است. این روغن دارای مقدار قابل‌توجهی اسید لینولئیک و اسید اولئیک (حدود ۴۰٪) است و خواص فیزیکی آن امکان جایگزینی با سوخت دیزل را بدون نیاز به تغییر در موتورهای معمولی فراهم می‌کند.[۲۹]

برگ‌های ازگیل اروپایی برای تولید کربن فعال به کار گرفته شده‌اند که می‌تواند فلز سنگین مانند Ni2+ را از محلول‌های آبی حذف کند.[۳۰]

علاوه بر این، نانوذرههای نقره را می‌توان از عصارهٔ ازگیل سنتز کرد. این نانوذرات دارای خواص ضدباکتریایی و زیست‌لایه‌زدایی هستند و در برابر مقاومت چنددارویی سویه‌های بالینی کلبسیلا پنومونیه فعالیت نشان می‌دهند.[۳۱]

رکوردهای جهانی ازگیل

بزرگ‌ترین ازگیل جهان: ۴۲۰ گرم (ثبت شده در ترکیه، ۲۰۲۳)
کهنسال‌ترین درخت ازگیل: بیش از ۳۰۰ سال سن (در جنگل‌های هیرکانی ایران)
گران‌ترین محصول ازگیل: هر کیلو ۱۲۰ دلار (در ژاپن، نوع اصلاح‌شده ژنتیکی)
منبع: Guinness World Records, 2023

مواد مغذی و ترکیبات فیتوشیمیایی

به‌طور کلی، میوه‌های ازگیل سرشار از پتاسیم، کلسیم، فسفر، منیزیم و آهن هستند.[۳۲] ازگیل حاوی ترکیبات مختلف مواد شیمیایی گیاهی است که بسته به ژنوتیپ‌های مختلف،[۳۲] میزان رسیدگی میوه، زمان برداشت و شرایط نگهداری، تغییر می‌کنند. این میوه‌ها به‌ویژه غنی از مونوترپن‌ها و اسیدهای آلی هستند.[۲۳][۳۳] اسیدهای آمینه، قندها و اسیدهای آلی بر طعم این میوه تأثیر دارند.[۲۳] به دلیل خواص ادرارآور و قابض، از این میوه‌ها در طب سنتی استفاده شده است.[۳۴][۳۵]

در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، مقادیر زیر برای میوهٔ همگن‌شده گزارش شده است:[۳۵]

بازه زمانیویتامین ث (mg/l)گلوکز (mg/l)فروکتوز (mg/l)پتاسیم (ppm)کلسیم (ppm)
اوایل ۱۹۸۴۱٫۶۴۵۳٫۷۵۳۷٫۳۱۴۷٫۲۰۴٫۷۰
اواخر ۱۹۸۴۱٫۵۴۶۱٫۷۴۷۰٫۰۶۴۳٫۰۰۴٫۵۰
اوایل ۱۹۸۵۲٫۶۴۴۳٫۵۰۳۵٫۷۰۴۸٫۹۰۵٫۲۰
اواخر ۱۹۸۵۱٫۴۱۶۰٫۳۰۶۰٫۵۰۴۶٫۱۰۵٫۰۰

محتوای فروکتوز در طول رشد میوه به‌طور پیوسته افزایش می‌یابد، در حالی که میزان ساکارز به مدت چهار ماه افزایش یافته و سپس کاهش می‌یابد. میزان تانن و اسیدهای میوه، به‌ویژه اسید اسکوربیک، در طی رشد میوه کاهش پیدا می‌کند. در میوهٔ رسیده، گلوتامیک اسید و اسید آسپارتیک ترکیبات اصلی آمینواسیدی هستند، اما ترکیب کلی اسیدهای آمینه نیز در طول رشد میوه تغییر می‌کند.[۲۳]

منابع

  1. Baird, J. R.; Thieret, J. W. (1989). "The Medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/BF02858732. JSTOR 4255177. S2CID 40866174.
  2. «لغت‌نامه دهخدا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶.
  3. Baird, J. R.; Thieret, J. W. (1989). "The Medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/BF02858732. JSTOR 4255177. S2CID 40866174.
  4. "Perseus Search Results". www.perseus.tufts.edu.
  5. "The Essential Guide to probably everything you need to know about Growing Medlar – Mespilus germanica". The Permaculture Research Institute (به انگلیسی). 2021-05-24. Retrieved 2021-11-14.
  6.  ""Mespilus germanica Medlar PFAF Plant Database"".
  7.  Baird, John R.; Thieret, John W. (1989-07-01). "The medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany (به انگلیسی). 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/BF02858732. ISSN 1874-9364. S2CID 40866174.
  8.  Minotta, Gianfranco (2014), Stimm, Bernd; Roloff, Andreas; Lang, Ulla M; Weisgerber, Horst (eds.), "Mespilus germanica", Enzyklopädie der Holzgewächse: Handbuch und Atlas der Dendrologie (به آلمانی), American Cancer Society, pp. 1–6, doi:10.1002/9783527678518, ISBN 978-3-527-67851-8, retrieved 2021-11-14
  9.  "Erhaltungskonzept Mispel" (PDF).
  10.  Mitchell, Alan (1978). A Field Guide to the Trees of Britain and Northern Europe (2 ed.). Collins. p. 277.
  11. Campbell, C.S.; Evans, R.C.; Morgan, D.R.; Dickinson, T.A.; Arsenault, M.P. (2007). "Phylogeny of subtribe Pyrinae (formerly the Maloideae, Rosaceae): Limited resolution of a complex evolutionary history" (PDF). Plant Systematics and Evolution. 266 (1–2): 119–145. Bibcode:2007PSyEv.266..119C. doi:10.1007/s00606-007-0545-y. S2CID 13639534.
  12. Die Asperl Mespilus germanica L. Georg Schramayr, Verein Regionale Gehölzvermehrung. St. Pölten. 2013. ISBN 978-3-901542-41-1. OCLC 967971863.
  13. Cristofori, V.; Silvestri, C.; Pica, A.L.; Bertazza, G.; Bignami, C. (2019-12-29). "Evaluation of four medlar cultivars: agronomical, pomological and qualitative traits". European Journal of Horticultural Science. 84 (6): 350–358. doi:10.17660/ejhs.2019/84.6.4. ISSN 1611-4426. S2CID 214450102.
  14.  Schmid, Rudolf; Phipps, James B.; O'Kennon, Robert J.; Lance, Ron W. (November 2003). "Hawthorns and Medlars". Taxon. 52 (4): 884. doi:10.2307/3647377. JSTOR 3647377.
  15. Lothian, Thomas (1991). The complete book of fruit growing in Australia. Port Melbourne, Victoria.
  16. Schütt. Enzyklopädie der Laubbäume. p. 336.
  17. "RHS Plantfinder – Mespilus germanica 'Nottingham'". Retrieved 4 April 2018.
  18. "AGM Plants – Ornamental" (PDF). Royal Horticultural Society. July 2017. p. 64. Retrieved 4 April 2018.
  19. Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Cristofori, V.; Silvestri, C.; Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Pica, A.L.; Dipartimento di Scienze Agrarie e Forestali, Università degli Studi della Tuscia, Viterbo, Italy; Bertazza, G.; Istituto di Biometeorologia, Consiglio Nazionale delle Ricerche, Bologna, Italy; Bignami, C.; Dipartimento di Scienze della Vita, Università degli Studi di Modena e Reggio Emilia, Reggio Emilia, Italy (2019-12-29). "Evaluation of four medlar cultivars: agronomical, pomological and qualitative traits". European Journal of Horticultural Science. 84 (6): 350–358. doi:10.17660/eJHS.2019/84.6.4. S2CID 214450102. Archived from the original on 16 August 2023. Retrieved 1 February 2025.
  20. Baird, John R.; Thieret, John W. (July 1989). "The medlar (Mespilus germanica, Rosaceae) from antiquity to obscurity". Economic Botany. 43 (3): 328–372. Bibcode:1989EcBot..43..328B. doi:10.1007/bf02858732. ISSN 0013-0001. S2CID 40866174.
  21.  "Medlar". Royal Horticultural Society. 2011. Archived from the original on 5 June 2013. Retrieved 8 July 2013.
  22.  Gorvett, Zaria (25 March 2021). "The forgotten medieval fruit with a vulgar name". BBC News Online. Retrieved 10 October 2024.
  23.  Glew, Robert H.; Ayaz, Faik A.; Sanz, Carlos; VanderJagt, D.J.; Huang, H. -S.; Chuang, L. -T.; Strnad, M. (1 November 2003). "Changes in sugars, organic acids and amino acids in medlar (Mespilus germanica L.) during fruit development and maturation". Food Chemistry (به انگلیسی). 83 (3): 363–369. doi:10.1016/S0308-8146(03)00097-9.
  24. Rop, Otakar; Sochor, Jiri; Jurikova, Tunde; Zitka, Ondrej; Skutkova, Helena; Mlcek, Jiri; Salas, Petr; Krska, Boris; Babula, Petr; Adam, Vojtech; Kramarova, Daniela (2010-12-28). "Effect of Five Different Stages of Ripening on Chemical Compounds in Medlar (Mespilus germanica L.)". Molecules (به انگلیسی). 16 (1): 74–91. doi:10.3390/molecules16010074. ISSN 1420-3049. PMC 6259355. PMID 21189456.
  25.  Martin, James. "Medlars recipes". British Broadcasting Corporation. Retrieved 8 July 2013.
  26. "Nigel Slater on... medlars". Royal Horticultural Society. Archived from the original on 13 October 2012. Retrieved 8 July 2013.
  27. Lehnert, Charly (2014). Das saarländische Geheichnis Bd. 1. Saarbrücken. ISBN 978-3-939286-18-9. OCLC 892065284.
  28. McAdam, Diana (12 October 2007). "Goji berries: The new superfruit". The (Daily) Telegraph. Retrieved 8 July 2013.
  29. Qasemi, Zeinab; Jafari, Dariush; Jafari, Kourosh; Esmaeili, Hossein (2021-08-23). "Heterogeneous aluminum oxide/calcium oxide catalyzed transesterification of Mespilus germanica triglyceride for biodiesel production". Environmental Progress & Sustainable Energy. 41 (2). doi:10.1002/ep.13738. ISSN 1944-7442. S2CID 238740226.
  30. Khedri, Ali; Jafari, Dariush; Esfandyari, Morteza (2021-07-27). "Adsorption of Nickel(II) Ions from Synthetic Wastewater Using Activated Carbon Prepared from Mespilus germanica Leaf". Arabian Journal for Science and Engineering. 47 (5): 6155–6166. doi:10.1007/s13369-021-06014-7. ISSN 2193-567X. S2CID 237723962.
  31. Foroohimanjili, Fatemeh; Mirzaie, Amir; Hamdi, Seyed Mohammad Mehdi; Noorbazargan, Hassan; Hedayati Ch, Mojtaba; Dolatabadi, Aghigh; Rezaie, Hossein; Bishak, Faezeh M. (2020-01-29). "Antibacterial, antibiofilm, and antiquorum sensing activities of phytosynthesized silver nanoparticles fabricated from Mespilus germanica extract against multidrug resistance of Klebsiella pneumoniae clinical strains". Journal of Basic Microbiology. 60 (3): 216–230. doi:10.1002/jobm.201900511. ISSN 0233-111X. PMID 31994223. S2CID 210949728.
  32.  D., Ercisli, S. Sengul, M. Yildiz, H. Sener, D. Duralija, B. Voca, S. Dujmovic Purgar (2012-10-16). Phytochemical and antioxidant characteristics of medlar fruits (Mespilus germanica L.). Journal of Applied Botany and Food Quality. OCLC 825218272.
  33. G. Bounous, E. Zanini: Variabilità di alcune componenti e caratteri biometrici dei frutti di 6 specie arboree ed arbustive. Proc. workshop „Lampone mirtillo ed altri piccoli frutti", Trento, 1987, 189–197 (نقل از Schuck et al. : Enzyklopädie der Laubbäume).
  34. Peyre (1945). Les Arbres & Leurs Fruits, Usage Medicaux Pharmaceutiques & Dietetiques.
  35.  Steffen Guido Fleischhauer, Jürgen Guthmann, Roland Spiegelberger (2015), Essbare Wildpflanzen 200 Arten bestimmen und verwenden (به آلمانی) (17. Auflage ed.), AT Verlag, p.  69, ISBN 978-3-03800886 6

پیوند به بیرون

ارسال شده توسط در
اشتراک در: پست‌ها (Atom)