۱۴۰۵ مرداد ۲۴, شنبه

 

از کاندوم در غزه تا «مادرت»: جنجالی‌ترین لحظات کارولین لویت

از کاندوم‌های غزه تا «Your mom»: حاشیه‌سازترین لحظات کارولاین لیویت، سخنگوی در حال کناره‌گیری کاخ سفید
Copyright AP Photo
نگارش از David Mouriquand
تاریخ انتشار
همرسانینظرهایورونیوز را در گوگل دنبال کنید

کارولاین لیویت این هفته اعلام کرد از سمت خود به‌عنوان سخنگوی کاخ سفید کناره‌گیری می‌کند؛ نگاهی به جنجالی‌ترین لحظات حضور او پشت تریبون.

این هفته دولت ترامپ به طور غیرمنتظره بلندگوی اصلی خود را از دست داد؛ خبر این بود که کارولاین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، از سمت خود کناره‌گیری می‌کند تا زمان بیشتری را با خانواده‌اش بگذراند.

برخی طعنه زده اند (منبع به زبان انگلیسی) که رفتن او چند روز پس از آن صورت گرفت که دونالد ترامپ او و چند عضو کابینه‌اش را در یک هواپیمای فریب جا گذاشت؛ هواپیمایی که به ادعا هدف یک تهدید تروریستی قرار داشت، در حالی که خود او مخفیانه سوار پروازی محرمانه شد و از ترکیه خارج شد.

طبق روایت رسمی، لیویت به دلایل شخصی می‌رود. او در شبکه های اجتماعی نوشت که بعد از تولد فرزند دومش متوجه شده است که «نمی‌تواند بهترین مادر باشد» در حالی که باید «زمان، انرژی و توجه مداوم» لازم برای این شغل را صرف کند.

با این حال آنچه مسلم است این است که او از بسیاری از اسلاف خود مانند شان اسپایسر و کیلی مک‌اننی بیشتر دوام آورد. در طول ۱۸ ماه حضورش، این زن ۲۸ ساله که جوانترین فردی است که تاکنون این سمت را بر عهده داشته، به مهره‌ای ارزشمند برای دونالد ترامپ تبدیل شد؛ ترامپ او را «یکی از مورد اعتمادترین معاونانم» توصیف کرده بود.

در عین حال، او چهره‌ای به شدت بحث برانگیز بود؛ برای عده‌ای، لیویت هواداری سرسخت و بی تزلزل ترامپ است و دیگران او را یک هوادار مگا می‌دانند که دروغگو و از نظر کلامی پرخاشگر است.

خبر کناره‌گیری او هم با ناخرسندی پایگاه اصلی ترامپ روبرو شد؛ کسانی که می‌دانند جایگزین کردن فردی با این حد از وفاداری به دفاع از او در تمام جنجال‌هایش کار ساده‌ای نخواهد بود، و هم با شادی مخالفانی که معمولا او را «کارولاین لیویت سه‌کا» می‌نامند.

دوران حضور او پشت تریبون کاخ سفید بی‌جنجال نبود.

از حمله به خبرنگاران و تلاش برای کنترل دسترسی رسانه‌ها به کاخ سفید گرفته تا تایید ادعاهای ثابت شده نادرست و تمجید اغراق‌آمیز از دستاوردهای ترامپ در ابتدای نشست‌های خبری، در ادامه مروری داریم بر پنج مورد از جنجالی‌ترین لحظات لیویت.

کاندوم در غزه

کارولاین لیویت
کارولاین لیویت AP Photo

حتی برخی از سرسخت‌ترین منتقدان کارولاین لیویت هم اذعان کرده‌اند که دفاع پر سروصدای او از ترامپ، دست‌کم بر اساس استانداردهای این دولت، چشمگیر بوده است. بعضی‌ها همچنین در شبکه‌های اجتماعی یادآور شده‌اند که فاصله گرفتن او از واقعیت و حقیقت، «واقعیت‌های جایگزین» کلیان کانوی، مشاور وقت ترامپ، را در مقایسه بی‌ضرر جلوه داده است.

لیویت در اولین نشست خبری خود در کاخ سفید اعلام کرد که دولت ترامپ طرحی را خنثی کرده است که قرار بود با استفاده از پول مالیات‌دهندگان، «بودجه خرید کاندوم در غزه» تامین شود.

او گفت که دوج و دفتر مدیریت و بودجه آمریکا کشف کرده‌اند «قرار بوده حدود ۵۰ میلیون دلار از پول مالیات‌دهندگان برای تامین بودجه خرید کاندوم در غزه پرداخت شود».

ترامپ این ادعا را تکرار کرد، اما افزود که این کاندوم‌ها برای حماس بوده است.

اظهارات لیویت در سراسر جهان تیتر خبرها شد، به‌ویژه به این دلیل که هیچ مدرکی برای چنین طرح غیرمعقولی از سوی دولت فدرال برای هزینه میلیون‌ها دلار صرف کاندوم در غزه ارائه نشد. کارشناسان کمک‌های آمریکا به غزه و کمک‌های جهانی حوزه سلامت از این ادعا شگفت‌زده شدند. استیو فیک، سخنگوی سازمان امدادی آنرا، آن زمان به سی‌ان‌ان گفت «به هیچ وجه خرید کاندومی در کار نیست».

او افزود: «ما پرس‌وجو کرده‌ایم و هیچ‌کس مطمئن نیست این ادعا به چه چیزی اشاره دارد.»

درگیری با آسوشیتدپرس

کارولاین لیویت
کارولاین لیویت AP Photo

در مارس ۲۰۲۵، جاش بوک، خبرنگار آسوشیتدپرس، در مورد سیاست تعرفه‌ای ترامپ از لیویت پرسید و استدلال کرد که تعرفه‌ها در عمل نوعی مالیات بر واردکنندگان است.

لیویت گفت: «در واقع او مالیات‌ها را افزایش نمی‌کند. تعرفه‌ها مالیاتی بر کشورهای خارجی است که سال‌ها از ما سوءاستفاده کرده‌اند. تعرفه‌ها برای مردم آمریکا نوعی کاهش مالیات محسوب می‌شود و رئیس‌جمهور از حامیان سرسخت کاهش مالیات است.»

آگهی

بوک پاسخ داد: «متاسفم، تا به حال تعرفه پرداخت کرده‌اید؟ چون من کرده‌ام. تعرفه از شرکت‌های خارجی گرفته نمی‌شود؛ از واردکنندگان گرفته می‌شود.»

لیویت این سوال را «توهین‌آمیز» خواند و افزود: «حالا از این که به آسوشیتدپرس فرصت سوال دادن دادم پشیمانم.»

این مشاجره در بحبوحه اختلاف گسترده‌تر میان دولت ترامپ و آسوشیتدپرس بر سر واژگان مورد استفاده این خبرگزاری رخ داد.

دولت ترامپ به دلیل آن که آسوشیتدپرس همچنان خلیج مکزیک را با نام واقعی‌اش و نه با عنوان مورد نظر ترامپ یعنی «خلیج آمریکا» می‌نامید، این خبرگزاری را از حضور در برخی نشست‌های خبری منع کرده بود.

لیویت گفت: «این یک واقعیت است که پهنه آبی کنار سواحل لوئیزیانا خلیج آمریکا نام دارد.» او با دفاع از محدودیت‌های اعمال‌شده بر آسوشیتدپرس گفت که می‌خواهد رسانه‌ها را بابت انتشار «دروغ» پاسخگو کند.

این تحریم‌ها علیه آسوشیتدپرس بعدها برداشته شد، اما این اتفاق نشان داد لیویت تا چه اندازه مشتاق کنترل بر نظام ورود خبرنگاران به کاخ سفید است و می‌خواهد تعیین کند چه کسانی اجازه حضور دارند و چه کسانی نه. او بعدها چهره‌های نزدیک به حرکت مگا، از جمله پادکسترها و متحدانی را که مطابق تعریف او رسانه محسوب نمی‌شدند، به جمع دائمی خبرنگاران کاخ سفید افزود؛ لیویت گفته بود: «رسانه فقط می‌خواهد رئیس‌جمهور را بد جلوه دهد، همین. این یک واقعیت است.»

منتقدان این تلاش‌ها را «جا انداختن مروجان تبلیغات» و راهی برای تضعیف کارکردهای اساسی «رکن چهارم» توصیف کردند.

لیویت از خود و دولت دفاع کرد و گفت این اقدامات بخشی از تلاشی برای گسترش دسترسی فراتر از رسانه‌های خبری سنتی است.

طعنه وایرال «مامانت»

کارولاین لیویت
کارولاین لیویت AP Photo

لیویت بارها با خبرنگارانی که به نظرش «افراطی‌های چپگرا» یا «ترامپ‌ستیز» بودند درگیر شده است، اما یک جدل خاص به شدت به ضرر او تمام شد و باعث شد بسیاری حلقه نزدیک به رئیس‌جمهور را «احمقانه»، «بچگانه» و «نابالغ» بنامند.

لیویت اکتبر گذشته زمانی به سرعت در شبکه‌های اجتماعی خبرساز شد که تصویر یک گفت‌وگوی پیامکی (منبع به زبان انگلیسی) خود با اس. وی. داته، خبرنگار کاخ سفید هاف‌پست، را در ایکس منتشر کرد.

در آن زمان ترامپ قصد داشت با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در مجارستان دیدار کند.

آگهی

داته در پیام خود به لیویت پرسید: «آیا رئیس‌جمهور از اهمیت بوداپست آگاه است؟ در سال ۱۹۹۴ روسیه در بوداپست تعهد کرد در ازای آن که اوکراین سلاح‌های هسته‌ای به ارث‌رسیده از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را واگذار کند، به این کشور حمله نکند. او نمی‌بیند چرا اوکراین ممکن است با برگزاری این دیدار در آنجا مخالف باشد؟»

او پیام خود را با این سوال به پایان رساند: «چه کسی بوداپست را پیشنهاد داد؟» و در ادامه نوشت: «با تشکر.»

لیویت پاسخ داد: «مامانت پیشنهاد داد.»

او سپس داته را «یک مزدور چپ افراطی که هیچ‌کس او را جدی نمی‌گیرد» نامید و افزود: «فرستادن سوال‌های مغرضانه، ریاکارانه و مزخرفت را برای من متوقف کن.»

این پاسخ پر سر و صدا نشان داد لیویت تا چه حد مایل است نقش رسانه‌ها در پاسخگو کردن روسای‌جمهور را نادیده بگیرد و تا چه اندازه برای رعایت حد و مرز در پاسخ دادن به خبرنگارانی که آنها را «ضد ترامپ» می‌داند اهمیتی قائل نیست.

این واکنش همچنین باعث شد شمار زیادی از مفسران آنلاین به ریاکاری او اشاره کنند؛ این که خبرنگاری را به خاطر مطرح کردن سوالی خبری متهم به بی‌جدیتی و فقدان حرفه‌ای‌گری کند، اما خود با پاسخی پاسخ دهد که بیشتر در حیاط مدرسه شنیده می‌شود.

پرونده‌های اپستین: «حقه»

کارولاین لیویت
کارولاین لیویت AP Photo

لیویت نوامبر گذشته پرونده‌های اپستین را «حقه‌ای که توسط دموکرات‌های فرصت‌طلب دامن زده می‌شود» توصیف کرد.

او ادامه داد که ترامپ اپستین را می‌شناخت چون هر دو در پالم بیچ زندگی می‌کردند و گفت ترامپ او را از باشگاه مارالاگو بیرون انداخت چون «جفری اپستین یک کودک‌آزار و آدم چندش‌آوری بود».

اوایل سال جاری، در فوریه، خبرنگاران درباره رابطه هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی، با اپستین از لیویت پرسیدند؛ زیرا لاتنیک اذعان کرده بود در سال ۲۰۱۲ به جزیره خصوصی اپستین رفته، هرچند پیشتر گفته بود این رابطه را سال‌ها قبل قطع کرده است.

لیویت بلافاصله از وزیر بازرگانی دفاع کرد و او را «عضوی بسیار مهم از تیم رئیس‌جمهور ترامپ» خواند و در ادامه خبرنگاران را به خاطر سوال‌هایشان مورد انتقاد قرار داد.

لیویت گفت: «فقط یادآوری کنم که این هفته خبرهای مثبت زیادی وجود دارد که افراد حاضر در این اتاق درباره آنها سوالی نپرسیده‌اند، چون همچنان سوال‌های شما درباره همان موضوع تکراری است، پس خودم چند مورد را برایتان برمی‌شمارم.»

سپس شروع کرد به خواندن نتایج اخیر بازار سهام و نشست خبری را ناگهان با این جمله پایان داد: «رئیس‌جمهور امروز بسیار مشغول است و فردا او را در مراسمی در سالن شرقی خواهید دید که در آن از سیاست انرژی دولتش سخن خواهد گفت.»

او صحنه را ترک کرد و خبرنگاران حاضری را که گیج شده بودند جا گذاشت.


 در پی واکنش‌های قاطع به ادعای دونالد ترامپ مبنی بر اعلام تنگه هرمز به عنوان «قلمرو آمریکا»، یک مقام ارشد کاخ سفید اعتراف کرد که این اظهارات صرفاً یک شوخی بوده و سیاست رسمی دولت واشنگتن نیست.

به گزارش خبرگزاری مهر،، وال‌ استریت ژورنال به نقل از این مقام آمریکایی گزارش داد که رئیس‌ جمهور آمریکا هیچ‌گونه گفت‌وگوی جدی با مشاورانش درباره طرح ادعای تصاحب تنگه هرمز نداشته و سخنان او در تجمع انتخاباتی «لانگ‌آیلند» فاقد وجاهت سیاسی است.

این عقب‌نشینی در حالی صورت می‌گیرد که کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ایران، با تقبیح این اظهارات مضحک در صفحه شخصی خود نوشت: «تنگه هرمز را نه با توییت، نه با ناو هواپیمابر و نه با سخنرانی انتخاباتی نمی‌توان تصاحب کرد. ایران نه از تهدید می‌هراسد و نه با نمایش قدرت مرعوب می‌شود.»

۱۴۰۵ مرداد ۲۳, جمعه

جایگاه شفای ابن سینا در فلسفه جهان، آراء و افکار وی و ارزش و اهیمتش در تاریخ فلسفه جهان و استنادات فلاسفه غرب بدان چه در رد چه در تإئید.

 جایگاه شفای ابن سینا در فلسفه جهان، آراء و افکار وی و ارزش و اهیمتش در تاریخ فلسفه جهان و استنادات فلاسفه غرب بدان چه در رد چه در تإئید.

ابوعلی سینا (سینا در غرب ملقب به Avicenna) یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان و دانشمندان تاریخ بشر است. کتاب «الشفا» به عنوان شاهکار فلسفی او، نقطه‌عطف و قله‌ی فلسفه اسلامی (مشاء) و یکی از تأثیرگذارترین آثار در تاریخ فکری جهان (اعم از جهان اسلام و اروپا) به شمار می‌رود.

در ادامه، جایگاه کتاب «الشفا»، آراء کلیدی ابن‌سینا و بازتاب آن در فلسفه غرب (چه در تأیید و چه در رد) به تفصیل بررسی می‌شود.

۱. جایگاه «الشفا» در فلسفه جهان

  • دایرةالمعارف عظیم علمی و فلسفی: «الشفا» مفصل‌ترین اثر فلسفی ابن‌سینا است که در ۱۸ جلد (در حوزه‌های منطق، طبیعیات، ریاضیات و الهیات) تدوین شده است. این اثر تلاشی سترگ برای دسته‌بندی، پالایش و ارتقای میراث فلسفی یونان (به‌ویژه ارسطو و نوافلاطونیان) با رویکردی نوآورانه و اسلامی است.

  • پل ارتباطی میان شرق و غرب: ترجمه آثار ابن‌سینا به زبان لاتین در قرن دوازدهم میلادی در طلیطله (تولدو) اسپانیا، رنسانس فلسفی قرون وسطی را کلید زد. «الشفا» (به‌ویژه بخش الهیات و طبیعیات آن) به مأخذی بی‌بدیل برای اندیشمندان غربی تبدیل شد.

۲. آراء و افکار محوری ابن‌سینا در «الشفا»

ابن‌سینا در «الشفا» نوآوری‌های بدیعی ارائه داد که مسیر فلسفه را تغییر داد:

  • تفکیک ماهیت و وجود (Fundamental Distinction between Essence and Existence): این مهم‌ترین نوآوری ابن‌سینا است. او استدلال می‌کند که در تمام موجودات (به‌جز خداوند)، «ماهیت» (چیستی شیء) با «وجود» (هستی شیء) متفاوت است. ماهیت از خودِ ذات به وجود نمی‌آید، بلکه وجود امری عارض بر ماهیت است.

  • برهان صدیقین (Proof of the Truthful): ابن‌سینا در بخش الهیات شفا، برهانی برای اثبات وجود خدا ارائه می‌دهد که نیازی به استناد به پدیده‌های طبیعی (مثل نظم یا حرکت) ندارد، بلکه از طریق خودِ واقعیتِ هستی و حقیقت وجود (واجب‌الوجود بالذات) به اثبات مبدأ می‌پردازد.

  • نظریه نفس و اتحاد عقل فعال: او در کتاب النفس (از بخش طبیعیات شفا)، استدلال معروف «انسان معلق در فضا» (Flying Man) را مطرح می‌کند تا اثبات کند روح انسانی جوهری مستقل از بدن است و شناخت نفس، مقدمه‌ای برای شناخت ماورای طبیعت است.

۳. ارزش و اهمیت در تاریخ فلسفه جهان

  • معماری زبان فلسفی: ابن‌سینا اصطلاحات فلسفی را مدون کرد که قرن‌ها زبان مشترک فیلسوفان مسلمان، یهودی و مسیحی بود.

  • تأثیر عمیق بر الهیات مسیحی و یهودی: متفکران برجسته‌ی غربی از تفکرات او برای تبیین عقاید دینی خود بهره بردند.

۴. استنادات فلاسفه غرب به «الشفا» (تأیید و رد)

تأثیر ابن‌سینا بر غرب به دو دسته‌ی عمده تقسیم می‌شود:

الف) تأیید، پذیرش و الهام‌بخشی (سنت آگوستینی-توماسی و اسکولاستیک)

بسیاری از فزرگان قرون وسطی و رنسانس، آرای «الشفا» را پذیرفتند و مبنای نظام‌های فلسفی خود قرار دادند:

  • توماس آکویناس (Thomas Aquinas): بزرگ‌ترین فیلسوف قرون وسطی، بیشترین تأثیر را از ابن‌سینا گرفت. او تفکیک «وجود و ماهیت» ابن‌سینا را پذیرفت و آن را ابزار قدرتمندی برای اثبات توحید و خداشناسی مسیحی ساخت. آکویناس مکرراً در آثار خود به ابن‌سینا ارجاع داده و از او با احترام یاد می‌کند.

  • دانس اسکوتوس (Duns Scotus) و ویلیام اوکام: این فیلسوفان نیز در مباحث مربوط به منطق، مابعدالطبیعه و معرفت‌شناسی، عمیقاً تحت تأثیر تحلیل‌های منطقی و فلسفی «الشفا» بودند.

  • آلبرت کبیر (Albert the Great): او مروج جدی افکار ابن‌سینا در دانشگاه پاریس بود و معتقد بود که ابن‌سینا شارح راستین ارسطو و مبتکر بزرگ فلسفه است.

ب) نقد، مخالفت و رد (چالش با مشاء ابن‌سینایی)

همان‌قدر که آرای ابن‌سینا هوادار داشت، با مخالفت‌های سرسختی نیز روبه‌رو شد که به تکامل فلسفه غرب کمک کرد:

  • استیون تمپند (Bishop Stephen Tempier) و محکومیت‌های ۱۲۷۷ میلادی: کلیسای کاتولیک در سال ۱۲۷۷ میلادی برخی از آرای منتسب به ابن‌سینا و ابن‌رشد (مانند قدم جهان، عدم جاودردی شخص به نحو ارسطویی، و علیت طبیعی صرف) را محکوم کرد. فلاسفه سنتی‌تر مسیحی با برخی جنبه‌های عقل‌گرایی افراطی و طبیعی‌گراییِ موجود در آثار ابن‌سینا به مخالفت برخاستند.

  • ژان دون اسکوتوس و انتقاد به تفکیک وجود و ماهیت: اگرچه اسکوتوس از ابن‌سینا بهره برد، اما تمایز میان ماهیت و وجود را به چالش کشید و نظریه «اشتراک لفظی یا معنوی وجود» را در برابر تفکیک‌های ابن‌سینایی مطرح کرد.

  • رنه دکارت (René Descartes): دکارت در کتاب «تأملات» خود گزاره‌ی «می‌اندیشم، پس هستم» را مطرح کرد. مورخان فلسفه معتقدند که آزمایش فکری «انسان معلق در فضا» اثر ابن‌سینا در «الشفا»، قرن‌ها پیش زمینه‌ساز این استدلال دکارت در اثبات تجرد روح و اصالت خودآگاهی بوده است؛ با این حال، دکارت نظام فلسفی خود را در تقابل با اسکولاستیکِ مبتنی بر ارسطو و ابن‌سینا پیریزی کرد و فیزیک مکانیکی جدید را جایگزین طبیعیات شفا ساخت.

آیا هنوز هم به آرائ افکار این فیلسوف و رد یا تأئید آن اشاره ای می شود؟

بله، آراء و افکار ابن‌سینا — به‌ویژه مباحث مطرح‌شده در کتاب «الشفا» و دیگر آثار او — همچنان در فلسفه معاصر جهان (اعم از جهان اسلام و غرب) مورد توجه، بازخوانی، نقد و تأیید قرار می‌گیرند. اگرچه علم طبیعیات (فیزیک) ابن‌سینا مدت‌هاست که به تاریخ پیوسته، اما حوزه‌های مابعدالطبیعه (متافیزیک)، فلسفه ذهن، معرفت‌شناسی و فلسفه دین همچنان زنده‌اند و فیلسوفان معاصر به شدت با آن‌ها درگیرند.

وضعیت کنونی ارجاع به آرای ابن‌سینا در دنیا به چند شکل قابل پیگیری است:

۱. ادامه حیات در فلسفه اسلامی و حکمت متعالیه

  • در حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌های ایران و جهان اسلام، «الشفا» و «الاشارات و التنبیهات» همچنان از متون درسی اصلی و تخصصی هستند.

  • فیلسوفان مسلمان اگرچه در ادامه راه به سراغ «حکمت متعالیه» ملاصدرا رفتند (که مکتب غالب است)، اما ملاصدرا سیستم خود را بر پایه نقد و تکمیل مبانی ابن‌سینا (مانند اصالت وجود به جای اصالت ماهیت) بنا نهاد؛ بنابراین، فهم فلسفه اسلامی معاصر بدون ارجاع مداوم به ابن‌سینا غیرممکن است.

۲. بازتاب در فلسفه غرب معاصر و فلسفه تحلیلی

در دهه‌های اخیر، با رشد مطالعات تاریخ فلسفه اسلامی در دانشگاه‌های غربی (مانند آکسفورد، هاروارد، مک‌گویل و سوربن)، اندیشه‌های ابن‌سینا مجدداً کانون توجه قرار گرفته است:

  • فلسفه ذهن و مسئله آگاهی (Philosophy of Mind & Consciousness): آزمایش فکری معروف ابن‌سینا یعنی «انسان معلق در فضا» (The Flying Man) امروزه در مباحث مدرنِ فلسفه ذهن و پدیدارشناسی بارها مطرح و بازخوانی می‌شود. فیلسوفان ذهنِ معاصر که درباره چیستی «آگاهی» (Consciousness) و جدایی ذهن از بدن (یا استدلال‌های ضد ماتریالیستی) بحث می‌کنند، استدلال ابن‌سینا را به عنوان یکی از نخستین نمونه‌های استدلال شهودی بر اساس خودآگاهی خالص بررسی می‌کنند.

  • متافیزیک و تمایز وجود و ماهیت: مباحث ابن‌سینا درباره تفاوت میان «وجود» (Existence) و «ماهیت» (Essence) همچنان در متافیزیک تحلیلی (تحلیل هستی‌شناختی موجودات) مورد بحث فیلسوفان دین و متافیزیسین‌های غربیِ سنتِ ناتوماسی (Neo-Thomism) قرار دارد. مفاهیمی چون واجب‌الوجود و ممکن‌الوجود پایه‌گذار بسیاری از مباحث فلسفه دینِ معاصر پیرامون اثبات وجود خدا شده‌اند.

۳. نقدها و چالش‌های معاصر با آرای او

فلاسفه و منطق‌دانان معاصر غربی گاهی به نقد دیدگاه‌های سنتیِ منتسب به سنت مشائی (و سینوی) می‌پردازند:

  • نقد منطق سنتی: با انقلاب در منطق ریاضی (منطق جدید یا فرگه-راسل) در قرن نوزدهم و بیستم، منطق ارسطویی-سینوی از نظر فنی جای خود را به سیستم‌های پیچیده‌تر منطقی داد، هرچند مورخانِ تاریخِ منطق همچنان به تحلیل نوآوری‌های ابن‌سینا در باب جهات (Modal Logic) احترام می‌گذارند.

  • طبیعی‌گرایی (Naturalism) در برابر متافیزیک سینوی: فلاسفه طبیعت‌گرای مدرنون (که همه چیز را در فیزیک و ماده خلاصه می‌کنند)، کلِ ساختار متافیزیکی ابن‌سینا درباره علیت غایی و عقل‌های مفارق (موجودات مجرد ماورای طبیعی) را رد می‌کنند و معتقدند پیشرفت‌های علوم تجربیِ چند قرن اخیر، نیازی به آن تبیین‌های فلسفی باقی نگذاشته است.