۱۴۰۵ اردیبهشت ۲, چهارشنبه

نامه سرگشاده “همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران” در اعتراض به دعوت از رضا پهلوی جهت حضور در نشست‌های پارلمانی دوشنبه 31 فروردین 1405​نمایندگان محترم مجلس فدرال آلمان​با سلام و احترام،​بر اساس گزارش‌های واصله، مطلع شدیم که موضوع دعوت از آقای رضا پهلوی جهت حضور در نشست‌های پارلمانی یا رایزنی‌های دیپلماتیک در دست بررسی قرار دارد. بدین‌وسیله، ما به عنوان بخشی از جامعه مدنی و احزاب سیاسی، مخالفت صریح خود را با این اقدام اعلام داشته و توجه شما را به ملاحظاتی راهبردی جلب می‌کنیم که نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند بر درک واقع‌بینانه از تحولات ایران تأثیر منفی بگذارد.​نخست باید توجه داشت که آقای رضا پهلوی فاقد هرگونه جایگاه برخاسته از یک ساختار حزبی، انتخاباتی یا نهاد پاسخگو است و صرفاً بر اساس نسبت خانوادگی و میراث پادشاهی پیشین معرفی می‌شود. این امر نه تنها با ارزش‌های دموکراتیک مدرن و اصل “پاسخگویی سیاسی” در تضاد است، بلکه برجسته‌سازی چنین چهره فردمحوری، نوعی نادیده گرفتن تکثر نیروهای سیاسی ایران و مبارزات نهادینه شده در داخل کشور تلقی می‌شود. علاوه بر این، یکی از اصلی‌ترین دلایل مخالفت ما، رویکردهای اخیر و مواضع ایشان است که بر تشویق به درگیری‌های نظامی و مداخله‌جویی استوار شده است. ایشان در مواضع خود بارها به جای تکیه بر قدرت تحول‌خواهی مردم ایران، بر گزینه‌هایی تأکید کرده‌اند که می‌تواند منجر به ویرانی زیرساخت‌های ملی و به خطر افتادن امنیت خاورمیانه شود؛ ما عمیقاً معتقدیم هرگونه تشویق به تنش نظامی، نه تنها راهگشای دموکراسی نیست، بلکه منطقه را درگیر بحرانی بی‌بازگشت خواهد کرد.​از سوی دیگر، مواضع ایشان در قبال مطالبات دموکراتیک ملیت‌های مختلف ایران و احزاب چپ و آزادی‌خواه، نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است، چرا که آینده‌ی پایدار ایران در گرو به‌رسمیت‌شناختن تنوع زبانی، فرهنگی و تامین حقوق برابر برای همه‌ی ملیت ها در ایران است. رویکردهای تمرکزگرایانه و تهاجمی ایشان علیه جریان‌های متکثر، پتانسیل ایجاد درگیری‌های داخلی و تضعیف همبستگی ملی را داراست. در نهایت، برگزاری نشست‌های غیرعلنی با چهره‌ای که فاقد اجماع سیاسی است، این شائبه را تقویت می‌کند که فرایندهای مرتبط با آینده ایران به‌صورت غیرشفاف و از طریق مهندسی سیاسی “از بالا” در حال شکل‌گیری است؛ مسیری که به جای تقویت جامعه مدنی، خطر بازتولید الگوهای استبدادی گذشته را در پی دارد.​بر این اساس، ما از پارلمان آلمان، به عنوان نهادی متعهد به اصول دموکراسی و حقوق بشر، درخواست می‌کنیم که از رسمیت بخشیدن به چهره‌هایی که با رویکردهای غیردموکراتیک و جنگ‌طلبانه شناخته می‌شوند، خودداری نماید. پیشنهاد ما، تعامل شفاف با طیف گسترده‌ای از کنشگران واقعی، نهادهای مدنی و نیروهای دموکراتیکی است که به تغییرات صلح‌آمیز، پایدار و کثرت‌گرا در داخل ایران باور دارند. اطمینان داریم که توجه به این ضرورت‌ها، به اتخاذ تصمیمی مسئولانه و منطبق با واقعیت‌های پیچیده جامعه ایران کمک خواهد کرد.​با احترامهمبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران