«پیاله» و «پیغاله» هر دو به معنای کاسه کوچک، جام، یا قدح مخصوص نوشیدن شراب (اغلب از جنس شیشه یا بلور) هستند. پیاله واژهای فارسی است که از فارسی میانه ریشه گرفته، در حالی که پیغاله صورت دیگری از همان پیاله یا ظرفی مشابه است.
واژه یاب +3
جزئیات بیشتر:پیاله: ظرفی گود و کوچک، معمولاً شیشهای برای نوشیدن مایعات، به ویژه شراب. در گویشهای کردی نیز به معنای استکان چایخوری استفاده میشود.
پیغاله: شکلی از پیاله، ساغر، یا ظرف کوچک.
واژه یاب +2
مثال:پیاله ها همه آکنده مشک و بان (منوچهری)
