۱۴۰۴ دی ۱۸, پنجشنبه

قیام

Skip to main contentSkip to navigationSkip to navigation
Support us
Sign in
Int
The Guardian - Back to homeThe Guardian

News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Show more





Search input
Search the Guardian
google-searchSearch
Support us
Print subscriptions
Search jobs
Holidays
Digital Archive
Guardian Licensing
Live events
About Us
The Guardian app
Video
Podcasts
Pictures
Newsletters
Today's paper
Inside the Guardian
Guardian Weekly
Crosswords
Wordiply
Corrections
Tips
World
US politics
UK
Climate crisis
Middle East
Ukraine
Environment
Science
Global development
Football
Tech
Business
Obituaries
Protesters march on a bridge in Tehran
View image in fullscreen
Iran
Iran plunged into internet blackout as protests over economy spread nationwide
Security forces reported to have killed at least 45 people since protests began 12 days ago, as pressure on regime increases

William Christou in Beirut
Thu 8 Jan 2026 19.42 GMT
Share
Iran was plunged into a complete internet blackout on Thursday night as protests over economic conditions spread nationwide, increasing pressure on the country’s leadership.

While it was unclear what caused the internet cut, first reported by the internet freedom monitor NetBlocks, Iranian authorities have shut down the internet in response to protests in the past.

NetBlocks had reported outages in the western city of Kermanshah earlier in the day, as authorities intensified their crackdown against protesters. The Norway-based NGO Iran Human Rights (IHR) said on Thursday that Iranian security forces had killed at least 45 protesters, including eight children, since the demonstrations began in late December.

Shopkeepers heeded calls from seven Kurdish political groups for a general strike on Thursday, closing their doors in Kurdish regions and dozens of other cities around Iran. Demonstrations reached all 31 provinces on Thursday as the protest movement showed no signs of abating.

In the southern Fars province demonstrators pulled down the statue of the former senior Revolutionary Guards al-Quds force commander Qassem Suleimani – considered a hero of mythical proportions by government supporters.

IHR said Wednesday was the bloodiest day of the now 12-day movement, with 13 protesters confirmed killed. “The evidence shows that the scope of the crackdown is becoming more violent and more extensive every day,” said the IHR director, Mahmood Amiry-Moghaddam, adding that hundreds more had been wounded and more than 2,000 arrested.

Protesters topple a statue of IRGC commander Qassem Suleimani
View image in fullscreen
Videograb posted on social media shows protesters in the southern Fars province toppling a statue of Qassem Suleimani. Photograph: UGC/AFP/Getty Images
Media inside Iran and official statements have reported at least 21 people killed, including security forces, since the protests began, according to an Agence France-Presse tally.

The protest movement is the largest in three years, and while it has not yet reached the size of the 2022 Woman, Life, Freedom demonstrations, it has alarmed Iran’s political and security leadership.

The Iranian president, Masoud Pezeshkian, on Thursday called for restraint in how the demonstrations are handled. “Any violent or coercive behaviour should be avoided,” said Pezeshkian in a statement on his website, urging “utmost restraint” as well as “dialogue, engagement and listening to the people’s demands”.

The trigger for the protests, the sudden slide of the country’s currency and general economic malaise, has made it difficult for the government to address the grievances of protesters. The currency has continued to depreciate, while the government announced the end of a subsidised exchange rate for importers – a move that has already caused the price of groceries to soar.

People shop at a fruit and vegetables stall in Tehran 
View image in fullscreen
People shop at a fruit and vegetable stall in Tehran amid soaring prices, a rapidly devaluing currency, and mounting economic pressure. Photograph: Anadolu/Getty Images
Everyday life has become increasingly unaffordable for Iranians. The average price of food has increased by more than 70% since last year, and medicine about 50% in the same time period.

The government has said that solving the economic crisis afflicting the country is largely out of its hands, and that while it will work to tackle corruption and price gouging, it has few tools to use. It blamed the economic woes of the country on external factors, primarily the harsh sanctions placed on Iran mainly by the west in response to Iran’s nuclear programme.

The protests thus far seem to be decentralised and lacking in a central figure, in contrast to the 2022 protests, when demonstrators rallied around 22-year-old Mahsa Amini, who died in police custody after being arrested for allegedly wearing the hijab improperly.

The exiled crown prince Reza Pahlavi, the son of the shah who was ejected by the 1979 Iranian revolution, has been trying to fill the leadership vacuum in the movement. He urged Iranians to yell from their windows on Thursday and Friday at 8pm local time to show their support.

“Based on your response, I will announce the next calls to action,” Pahlavi said in a widely shared video.

It is unclear the level of support Pahlavi enjoys, though videos of protests over the last 12 days have showed demonstrators chanting in support for the exiled prince. A social media channel close to Iran’s security forces published a video which purported to show intelligence agents visiting people in their homes warning them not to take part in Pahlavi’s protest, with other outlets claiming drones would be used to identify those who do participate.

Though authorities have used violence against protesters, their crackdown has not reached nearly the same intensity as it did in 2022. Analysts have said that the state may feel less secure than it did three years ago, rocked by its June war with Israel.

Mahsa Amini
View image in fullscreen
The government crackdown has reportedly not matched the same intensity as the 2022 protests over the death of 22-year-old Mahsa Amini in police custody. Photograph: Social Networks/Zuma Press Wire/Rex/Shutterstock
The government also faces threats from abroad, with the US president, Donald Trump, threatening to intervene in protests if Iran killed demonstrators. The US state department also encouraged protesters online, sharing footage of some placing Trump stickers on road signs.

“When prices are set so high that neither consumers can afford to buy nor farmers can afford to sell, everyone loses,” the state department said in a post on X.

On Thursday night the US treasury secretary, Scott Bessent, said the Iranian economy was “on the ropes”.

Speaking to the Economic Club of Minnesota, he said: “It’s a very precarious moment. He [Trump] does not want them to harm more of the protesters. This is a tense moment.”

The Iranian foreign ministry and military have lashed out over Trump’s comments, with Iran’s army chief threatening on Wednesday to carry out pre-emptive strikes on states that threaten Iran.

Authorities have increasingly cast protesters as violent, saying that while the right to protest was legitimate, rioters and foreign-backed saboteurs had hijacked protests.

Outlets close to the government said a police colonel was stabbed outside Tehran, while a police station in Chenaran, north-east of Tehran, was attacked on Wednesday night leading to the death of five people.

Now is not the time to look away
It’s the Guardian’s job to keep a close focus on events in the Middle East for our global audience. 

With reporters sharing live updates around the clock, including from inside Gaza, we’re well-placed to provide comprehensive, fact-checked reporting to show the world what is happening in the region. But we can’t do it without your support.

We rely on the generosity of our readers, whose support helps to keep our correspondents on the ground and our reporting free from commercial or political influence. 

We appreciate that not everyone can afford to pay for news, but if you can, can we count on your support? Here are three good reasons to make the choice to fund us today:

1. Our quality, investigative journalism is a scrutinising force.

2. We are independent and have no billionaire owner dictating what we do – your money directly powers our reporting.

3. It doesn’t cost much, and takes less time than it took to read this message.


Choosing to back us on a monthly basis makes the most impact, meaning we can continue to cover the story from every angle: the conflict, the plight of those affected and what it all means for the future of the region – and the world.



Support CA$5/monthly
Recommended

Support CA$15/monthly
Unlock All-access digital benefits:
Far fewer asks for support
Ad-free reading
Unlimited access to the Guardian app
Exclusive newsletter for supporters
Unlimited access to the Feast App

Support with another amount
Continue
Remind me in February
Accepted payment methods: Visa, Mastercard, American Express and PayPal
Explore more on these topics
Iran
Protest
Middle East and north Africa
news
Share
Reuse this content
More on this story

‘They are killing us’: authorities use force against protesters in Kurdish regions of Iran
1d ago

Iranian security forces clash with protesters at Tehran’s grand bazaar
2d ago

Iran to try risky economic concessions as it attempts to quell protesters’ anger
3d ago

Three children dead in Iran protests as security forces accused of ‘indiscriminate targeting’
4d ago

‘No future for us’: disaffected Iranians say it’s now or never to topple regime
6d ago

Two people confirmed dead as Iran protests turn into ‘battlefield’
1 Jan 2026

‘We want the mullahs gone’: economic crisis sparks biggest protests in Iran since 2022
31 Dec 2025

Iran to listen to protesters’ ‘legitimate demands’ after widespread dissent
30 Dec 2025
Most viewed
WorldUS politicsUKClimate crisisMiddle EastUkraineEnvironmentScienceGlobal developmentFootballTechBusinessObituaries
News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Original reporting and incisive analysis, direct from the Guardian every morning
Sign up for our email
About us
Help
Complaints & corrections
Contact us
Tip us off
SecureDrop
Privacy policy
Cookie policy
Tax strategy
Terms & conditions
All topics
All writers
Newsletters
Digital newspaper archive
Bluesky
Facebook
Instagram
LinkedIn
Threads
TikTok
YouTube
Advertise with us
Search UK jobs
Tips
Accessibility settings
Work with us
 
Back to top
© 2026 Guardian News & Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved. (dcr)

کودتای دوم پس از حمله ۱۲ روزه

Skip to main contentSkip to navigationSkip to navigation
Support us
Sign in
Int
The Guardian - Back to homeThe Guardian

News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Show more





Search input
Search the Guardian
google-searchSearch
Support us
Print subscriptions
Search jobs
Holidays
Digital Archive
Guardian Licensing
Live events
About Us
The Guardian app
Video
Podcasts
Pictures
Newsletters
Today's paper
Inside the Guardian
Guardian Weekly
Crosswords
Wordiply
Corrections
Tips
World
US politics
UK
Climate crisis
Middle East
Ukraine
Environment
Science
Global development
Football
Tech
Business
Obituaries
Protesters march on a bridge in Tehran
View image in fullscreen
Iran
Iran plunged into internet blackout as protests over economy spread nationwide
Security forces reported to have killed at least 45 people since protests began 12 days ago, as pressure on regime increases

William Christou in Beirut
Thu 8 Jan 2026 19.42 GMT
Share
Iran was plunged into a complete internet blackout on Thursday night as protests over economic conditions spread nationwide, increasing pressure on the country’s leadership.

While it was unclear what caused the internet cut, first reported by the internet freedom monitor NetBlocks, Iranian authorities have shut down the internet in response to protests in the past.

NetBlocks had reported outages in the western city of Kermanshah earlier in the day, as authorities intensified their crackdown against protesters. The Norway-based NGO Iran Human Rights (IHR) said on Thursday that Iranian security forces had killed at least 45 protesters, including eight children, since the demonstrations began in late December.

Shopkeepers heeded calls from seven Kurdish political groups for a general strike on Thursday, closing their doors in Kurdish regions and dozens of other cities around Iran. Demonstrations reached all 31 provinces on Thursday as the protest movement showed no signs of abating.

In the southern Fars province demonstrators pulled down the statue of the former senior Revolutionary Guards al-Quds force commander Qassem Suleimani – considered a hero of mythical proportions by government supporters.

IHR said Wednesday was the bloodiest day of the now 12-day movement, with 13 protesters confirmed killed. “The evidence shows that the scope of the crackdown is becoming more violent and more extensive every day,” said the IHR director, Mahmood Amiry-Moghaddam, adding that hundreds more had been wounded and more than 2,000 arrested.

Protesters topple a statue of IRGC commander Qassem Suleimani
View image in fullscreen
Videograb posted on social media shows protesters in the southern Fars province toppling a statue of Qassem Suleimani. Photograph: UGC/AFP/Getty Images
Media inside Iran and official statements have reported at least 21 people killed, including security forces, since the protests began, according to an Agence France-Presse tally.

The protest movement is the largest in three years, and while it has not yet reached the size of the 2022 Woman, Life, Freedom demonstrations, it has alarmed Iran’s political and security leadership.

The Iranian president, Masoud Pezeshkian, on Thursday called for restraint in how the demonstrations are handled. “Any violent or coercive behaviour should be avoided,” said Pezeshkian in a statement on his website, urging “utmost restraint” as well as “dialogue, engagement and listening to the people’s demands”.

The trigger for the protests, the sudden slide of the country’s currency and general economic malaise, has made it difficult for the government to address the grievances of protesters. The currency has continued to depreciate, while the government announced the end of a subsidised exchange rate for importers – a move that has already caused the price of groceries to soar.

People shop at a fruit and vegetables stall in Tehran 
View image in fullscreen
People shop at a fruit and vegetable stall in Tehran amid soaring prices, a rapidly devaluing currency, and mounting economic pressure. Photograph: Anadolu/Getty Images
Everyday life has become increasingly unaffordable for Iranians. The average price of food has increased by more than 70% since last year, and medicine about 50% in the same time period.

The government has said that solving the economic crisis afflicting the country is largely out of its hands, and that while it will work to tackle corruption and price gouging, it has few tools to use. It blamed the economic woes of the country on external factors, primarily the harsh sanctions placed on Iran mainly by the west in response to Iran’s nuclear programme.

The protests thus far seem to be decentralised and lacking in a central figure, in contrast to the 2022 protests, when demonstrators rallied around 22-year-old Mahsa Amini, who died in police custody after being arrested for allegedly wearing the hijab improperly.

The exiled crown prince Reza Pahlavi, the son of the shah who was ejected by the 1979 Iranian revolution, has been trying to fill the leadership vacuum in the movement. He urged Iranians to yell from their windows on Thursday and Friday at 8pm local time to show their support.

“Based on your response, I will announce the next calls to action,” Pahlavi said in a widely shared video.

It is unclear the level of support Pahlavi enjoys, though videos of protests over the last 12 days have showed demonstrators chanting in support for the exiled prince. A social media channel close to Iran’s security forces published a video which purported to show intelligence agents visiting people in their homes warning them not to take part in Pahlavi’s protest, with other outlets claiming drones would be used to identify those who do participate.

Though authorities have used violence against protesters, their crackdown has not reached nearly the same intensity as it did in 2022. Analysts have said that the state may feel less secure than it did three years ago, rocked by its June war with Israel.

Mahsa Amini
View image in fullscreen
The government crackdown has reportedly not matched the same intensity as the 2022 protests over the death of 22-year-old Mahsa Amini in police custody. Photograph: Social Networks/Zuma Press Wire/Rex/Shutterstock
The government also faces threats from abroad, with the US president, Donald Trump, threatening to intervene in protests if Iran killed demonstrators. The US state department also encouraged protesters online, sharing footage of some placing Trump stickers on road signs.

“When prices are set so high that neither consumers can afford to buy nor farmers can afford to sell, everyone loses,” the state department said in a post on X.

On Thursday night the US treasury secretary, Scott Bessent, said the Iranian economy was “on the ropes”.

Speaking to the Economic Club of Minnesota, he said: “It’s a very precarious moment. He [Trump] does not want them to harm more of the protesters. This is a tense moment.”

The Iranian foreign ministry and military have lashed out over Trump’s comments, with Iran’s army chief threatening on Wednesday to carry out pre-emptive strikes on states that threaten Iran.

Authorities have increasingly cast protesters as violent, saying that while the right to protest was legitimate, rioters and foreign-backed saboteurs had hijacked protests.

Outlets close to the government said a police colonel was stabbed outside Tehran, while a police station in Chenaran, north-east of Tehran, was attacked on Wednesday night leading to the death of five people.

Now is not the time to look away
It’s the Guardian’s job to keep a close focus on events in the Middle East for our global audience. 

With reporters sharing live updates around the clock, including from inside Gaza, we’re well-placed to provide comprehensive, fact-checked reporting to show the world what is happening in the region. But we can’t do it without your support.

We rely on the generosity of our readers, whose support helps to keep our correspondents on the ground and our reporting free from commercial or political influence. 

We appreciate that not everyone can afford to pay for news, but if you can, can we count on your support? Here are three good reasons to make the choice to fund us today:

1. Our quality, investigative journalism is a scrutinising force.

2. We are independent and have no billionaire owner dictating what we do – your money directly powers our reporting.

3. It doesn’t cost much, and takes less time than it took to read this message.


Choosing to back us on a monthly basis makes the most impact, meaning we can continue to cover the story from every angle: the conflict, the plight of those affected and what it all means for the future of the region – and the world.



Support CA$5/monthly
Recommended

Support CA$15/monthly
Unlock All-access digital benefits:
Far fewer asks for support
Ad-free reading
Unlimited access to the Guardian app
Exclusive newsletter for supporters
Unlimited access to the Feast App

Support with another amount
Continue
Remind me in February
Accepted payment methods: Visa, Mastercard, American Express and PayPal
Explore more on these topics
Iran
Protest
Middle East and north Africa
news
Share
Reuse this content
More on this story

‘They are killing us’: authorities use force against protesters in Kurdish regions of Iran
1d ago

Iranian security forces clash with protesters at Tehran’s grand bazaar
2d ago

Iran to try risky economic concessions as it attempts to quell protesters’ anger
3d ago

Three children dead in Iran protests as security forces accused of ‘indiscriminate targeting’
4d ago

‘No future for us’: disaffected Iranians say it’s now or never to topple regime
6d ago

Two people confirmed dead as Iran protests turn into ‘battlefield’
1 Jan 2026

‘We want the mullahs gone’: economic crisis sparks biggest protests in Iran since 2022
31 Dec 2025

Iran to listen to protesters’ ‘legitimate demands’ after widespread dissent
30 Dec 2025
Most viewed
WorldUS politicsUKClimate crisisMiddle EastUkraineEnvironmentScienceGlobal developmentFootballTechBusinessObituaries
News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Original reporting and incisive analysis, direct from the Guardian every morning
Sign up for our email
About us
Help
Complaints & corrections
Contact us
Tip us off
SecureDrop
Privacy policy
Cookie policy
Tax strategy
Terms & conditions
All topics
All writers
Newsletters
Digital newspaper archive
Bluesky
Facebook
Instagram
LinkedIn
Threads
TikTok
YouTube
Advertise with us
Search UK jobs
Tips
Accessibility settings
Work with us
 
Back to top
© 2026 Guardian News & Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved. (dcr)

آینده آمریکا و جهان

ایران
ir
استراتژی جدید آمریکا
20:24 08.01.2026
استراتژی جدید آمریکا - اسپوتنیک ایران  , 1920, 08.01.2026
© telegram ir_sputnik / مراجعه به بانک تصاویر
اشتراک

استراتژی جدید آمریکا

هیچ کس در جهان قبول ندارد که ماجرای گروگان گیری نیکولاس مادورو و همسرش توسط ایالات متحده بحث تجارت مواد مخدر بوده و همه کارشناسان در جهان، بدون استثنا، متفق القول هستند که همه اش مربوط به نفط و ثروت های خدادادی ونزولا بوده و بس.
ایالات متحده در شرایط بسیار سختی قرار گرفته که بر اساس آن احتمال فروپاشی اقتصادی اش بسیار زیاد است. هزینه های سرسام آور دولت فدرال آمریکا و بدهی های نجومی و ماجراجویی هایی که این هزینه ها را بیش از حد بالا برده.
از سوی دیگر کشورهای دیگری ظهور کرده اند که به سرعت در حال رشد اقتصادی می باشند و اگر این روند ادامه پیدا کند دیر یا زود اقتصاد اینها اقتصاد آمریکا را پشت سر می گذارد و ایالات متحده با فروپاشی اقتصادی مواجه می شود چرا که بیش از چهل هزار ملیاد دلار بدهی اش که امروزه با چاپ دلار تامین شده به خودش بر می گردد.
در این شرایط امریکایی ها باور دارند که بحث باقی ماندن به عنوان ابر قدرت فقط با تصرف منابع دیگر کشورها امکان پذیر می باشد اما این تصرف منابع باید به گونه ای انجام شود که آمریکا در باتلاق دیگر کشورها مانند سابق گیر نکند چرا که لیز خوردن ایالات متحده در باتلاقی جدید همانا و فروپاشی اقتصادی آن همان است، فرصت نیست و چین طی چهار پنج سال آتی اقتصاد آمریکا را پشت سر خواهد گذاشت.
به این دلیل اینها به دنبال استراتژی جدیدی هستند. دیگر سرنگونی رژیم ها و ورود نظامی پر هزینه آمریکا در این استراتژی جدید وجود ندارد. سرنگونی یک رژیم و جایگزین کردن آن با رژیمی دیگر بسیار پر هزینه است. نهایتا یک ضربه بزنند و سریع کار را جمع و جور کنند. در کشورهای هدف افرادی را پیدا کنند که حاضر می باشند منابع خدادادی این کشورها را تقدیم آنها کنند و زمینه را برای به قدرت رسیدن اینها فراهم کنند.
ربودن مادورو توسط آمریکا «عمل آشکار تروریسم دولتی و دزدی دریایی بین‌المللی» است - اسپوتنیک ایران  , 1920, 05.01.2026
ربودن مادورو توسط آمریکا «عمل آشکار تروریسم دولتی و دزدی دریایی بین‌المللی» است
5 ژانویه, 15:00
آنچه که در ونزولا مشاهده کردیم شروع یک استراتژی جدید برای آمریکا به حساب می آید. آمریکایی ها به هیچ وجه نه تمایل دارند نظام سیاسی مستقر را سرنگون کنند نه وارد جنگ ودرگیری شوند چون تجربه به آنها ثابت کرده سرنگونی نظام های سیاسی مستقر در نهایت موجب آشوب وهرج و مرج می شود و آنها توان اینکه بتوانند کشور تصرف شده را ساماندهی کنند ندارند و در نهایت هیچ سودی از منابع آن کشور نمی برند که هیچ بلکه درگیری های بی پایانی برای آنها ایجاد می شود.
گو اینکه آمریکایی ها منابع کشورهایی که تصرف کردند مانند افغانستان و عراق و لیبی و... را به یغما بردند اما واقعیت امر این است که هزینه های زیادی را هم متحمل شدند.
حتی دیدیم که دولت پاناما هم در مقابل خواسته های آمریکا تمکین کرد و سرجای خودش باقی ماند. اما در ونزولا که مادورو حاضر نشد به خواسته های آمریکا تمکین کند آنها دست مبه عملیات ربایش او زدند .
سناریو های سابقی که آمریکایی ها پیاده می کردند مانند سناریوی لیبی و یا افغانستان وعراق و سوریه بسیار برای آنها پر هزینه بود، این سناریو نه فقط هزینه ای ندارد بلکه می تواند منجر به آن شود که کشور هدف بدون هیچ دردسری به زیر چتر آمریکا برگردد و در نهایت منافع آمریکا تامین گردد.
البته هنوز نتیجه این استراتژی جدید آمریکا معلوم نشده اما در صورتی که موفق باشد بسیاری باور دارند که از این پس آمریکایی ها به دنبال پیاده کردن این سناریو خواهند بود و از قبل هم اینها حتی اهدافی را برای پیاده کردن چنین سناریویی مشخص کرده اند و به دنبال ان هستند که جاهایی را زیر چتر امریکا بیاورند که در آینده در رویارویی شان با قدرت های نو ظهور دیگر به توانمندی های امریکا بیافزایند نه اینکه آویزان آمریکا باشند و هزینه برایش ایجاد کنند. امروز هم که شنیده ایم علیرغم لفاظی های چند روز گذشته میان دو کشور رئیس جمهوری کلمبیا را به کاخ سفید دعوت کرده اند یا بحث تصرف گرینلند توسط امریکا بسیار داغ شده یا ...

ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید

Sputnik Iran | Telegram
3
0
0
0
0
0
تازه ترین رویدادهای ایران و جهان را از صفحه تلگرام Sputnik Iran Media دنبال کنیداشتراک
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند
20:54 08.01.2026
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند - اسپوتنیک ایران  , 1920, 08.01.2026
© telegram ir_sputnik / مراجعه به بانک تصاویر
اشتراک
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند

◻سنای آمریکا با 52 رأی موافق در برابر 47 رأی مخالف، قطعنامه اختیارات جنگی با هدف محدود کردن استفاده از نیروهای مسلح علیه ونزوئلا را تصویب کرد.

ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید

Sputnik Iran | Telegram

2
0
0
0
0
0
تازه ترین رویدادهای ایران و جهان را از صفحه تلگرام Sputnik Iran Media دنبال کنیداشتراک
اسپوتنیک ایران  
ایران


درباره ی این پروژهمقررات استفاده از مطالبانتقادات و پیشنهاداتحریم خصوصیسیاست استفاده از فایل های کوکی و ثبت نام خودکارPrivacy FeedbackRSS
Android APK
© 2026 Sputnik همه حقوق محفوظ است 18+

نوار خبری
0

۱۴۰۴ دی ۱۷, چهارشنبه

آمریکا و جهان

چین ، ربوده شدن مادورو و همسرش سیلیا و شرايط  جدید .

هان شیاوپنگ، استاد سابق کنفوسیوس اینستیتوت در دانشگاه ملی خودمختار مکزیک و دارای دکترای دانشکده دولتی چوان‌لای در دانشگاه نانکای،

وب‌سایت ابزرور  جمهوری خلق چین
ترجمه مجله جنوب جهانی

در تاریخ 3 ژانویه 2026، آمریکایی‌ها واقعاً دست به کار شدند و ونزوئلا دچار تغییراتی شد.

ساعت 2 بامداد به وقت محلی، جنگنده‌های F-35 و هلی‌کوپترهای آپاچی آمریکا و نیز نیروهای ویژه «دلتا» که اغلب در فیلم‌ها دیده می‌شوند، مستقیماً عملیاتی را در مرکز ونزوئلا انجام دادند. چند ساعت بعد، ترامپ در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که رئیس‌جمهور ونزوئلا، مادورو، «دستگیر» و از ونزوئلا خارج شده است.

طبق آخرین گزارش‌های شبکه خبری سی‌ان‌ان و خبرگزاری آسوشیتدپرس، این عملیات بسیار تحقیرآمیز بود. در آن زمان، مادورو و همسرش سیلیا در خوابگاه یک پادگان بودند و طبق گفته منابع آگاه، هر دو «مستقیماً از اتاق خواب بیرون کشیده و دستگیر شدند».

این مسئله بسیار مهم است و می‌توان گفت که این مهم‌ترین رویداد ژئوپلیتیکی در نیمکره غربی از زمان حمله آمریکا به پاناما و دستگیری نوریه‌گا در سال 1989 است. بسیاری از مردم درک نمی‌کنند: آمریکا که همیشه شعار «آمریکا اول» می‌دهد و می‌خواهد سیاست انقباضی در پیش گیرد، چرا ناگهان چنین اقدام بزرگی در حیاط پشتی خود انجام داده است؟ آیا قرار است دوباره جنگ کند؟

در واقع، این فقط مسئله دستگیری مادورو نیست، بلکه نمای کوچکی از استراتژی آمریکا در نیمکره غربی در دوران ترامپ 2.0 است. هسته منطقی آن بازگشت شدید به «مونروئیسم نوین» است.

این عملیات برای چه کسی انجام شد؟

ابتدا به بررسی این عملیات با نام رمزی «نیزه جنوب» بپردازیم. آیا این نام کمی به دوران جنگ سرد شبیه نیست؟

در واقع، آمریکایی‌ها مدت‌هاست که برنامه‌ریزی کرده‌اند. از نیمه دوم سال گذشته، ارتش آمریکا در دریای کارائیب عملیاتی به نام «محاصره ضد مواد مخدر» علیه ونزوئلا آغاز کرده است. چگونه این کار را انجام دادند: ابتدا گفتند که ونزوئلا قاچاق مواد مخدر می‌کند و آن را «کارتل خورشید» نامیدند، سپس این کارتل قاچاق مواد مخدر را مستقیماً معادل دولت مادورو دانستند و در نهایت آن را به عنوان یک «سازمان تروریستی خارجی» (FTO) معرفی کردند.

این «ترکیب اقدامات» چه جذابیتی دارد؟ جذابیت آن در این است که «رفتار جنگی» را به «عملیات اجرای قانون» تبدیل می‌کند.

هنوز کنگره آمریکا واکنشی به اعلام جنگ نداشته است که ترامپ مستقیماً از «قدرت دوم» ریاست‌جمهوری (قدرتی که قانون اساسی به رئیس‌جمهور برای حفاظت از کشور اعطا کرده است) استفاده کرده و گفت که من برای حمله به یک کشور مستقل نیامده‌ام، بلکه برای «دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر» آمده‌ام. این دقیقاً همان منطق قانونی «سلطه قضایی طولانی» داخلی است که همانند دستگیری نوریه‌گا در آن زمان عمل کرد.

هر فرد باهوشی می‌داند که این فقط بهانه است. استفاده از ناوگروه هواپیمابر، جنگنده‌های پنهان، نیروهای ویژه برای دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر در پایتخت یک کشور دیگر؟ هزینه این کار بسیار بالا است.

سه هدف استراتژیک واقعی آمریکا از این اقدام وجود دارد.

هدف اول، ترساندن دیگران و بازسازی «حیاط پشتی». این به «مونروئیسم» برمی‌گردد. در سال 1823، رئیس‌جمهور مونرو گفت که «آمریکا برای آمریکایی‌ها است»، اما در واقع منظور او این بود که «آمریکا برای آمریکایی‌ها (ایالات متحده) است». در سال‌های اخیر، موجی به نام «موج صورتی» در آمریکای لاتین ایجاد شده و دولت‌های چپ‌گرا به قدرت رسیده‌اند. لولا در برزیل، پترو در کلمبیا و شین‌باوم در مکزیک با آمریکا هم‌صدا نیستند. به ویژه ونزوئلا که مانند یک «معترض ضد آمریکایی» هسته مرکزی اردوگاه ضد آمریکایی در آمریکای لاتین است. این حمله سریع ترامپ برای گفتن به برادران آمریکای لاتین است: بزرگتر برگشته‌ام و خلق و خویم تند است، هر کسی که جرأت مقابله با من یا ارتباط با قدرت‌های بزرگ خارج از منطقه را داشته باشد، سرنوشت مادورو در انتظارش خواهد بود.

هدف دوم، غارت منابع یعنی «گرفتن نفت». ونزوئلا چه چیزی دارد؟ نفت! این کشور دارای بیشترین ذخایر نفتی کشف شده در جهان است، حتی بیشتر از عربستان سعودی. اگرچه در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها و سوء مدیریت، تولید آن کاهش یافته است، اما پایه و اساس آن هنوز وجود دارد. علاوه بر این، نفت آن نفت سنگین است که پالایشگاه‌های چین و خلیج مکزیک آمریکا به آن نیاز دارند و نفت سنگین ونزوئلا ویژگی خاصی دارد: میزان تولید قیر بسیار بالایی دارد. چین به عنوان یک «هیولای زیرساختی»، نیاز زیادی به قیر برای ساخت جاده‌ها و پل‌ها دارد. نفت خام «Merey 16» ونزوئلا یکی از بهترین مواد اولیه برای تولید قیر با کیفیت برای راه‌سازی است.

نکته قابل توجه دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که در این جنگ، ارتش آمریکا بنادر، فرودگاه‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی ونزوئلا را بمباران کرد و حتی خطوط حمل و نقل به اصطلاح «ناوگان سایه» را قطع کرد، اما تنها یک شرکت آمریکایی، شورون، آسیب ندید. گفته می‌شود که مدیران شورون همواره با کاخ سفید در تماس بوده‌اند و ارتش آمریکا باید از دارایی‌های آن‌ها دوری کند. این چه معنایی دارد؟ این نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها بسیار زیرک هستند، می‌خواهند جنگ کنند، نفت بگیرند و فقط خودشان آن را بگیرند و دیگران نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.

هدف سوم و مهم‌ترین هدف، هدف قرار دادن چین و روسیه است. در سال‌های اخیر، نفوذ چین و روسیه در آمریکای لاتین واقعاً افزایش یافته است. چین قرارداد «نفت در ازای وام» با ونزوئلا دارد و کمی قبل از این عملیات، ونزوئلا قرار بود با چین توافقنامه تجاری «عوارض گمرکی صفر» امضا کند. این در نظر جناح جنگطلب واشنگتن چیزی جز «تحمل ناپذیر» نیست. وزیر امور خارجه آمریکا، روبیو، بارها اعلام کرده است که نباید اجازه داد چین نقطه استراتژیکی در نیمکره غربی داشته باشد. بنابراین این حمله به ونزوئلا در واقع نمایانگر شدت گرفتن رقابت قدرت‌های بزرگ در یک منطقه خاص است و آمریکا می‌خواهد نفوذ چین و روسیه را از نیمکره غربی به طور کامل بیرون کند.

«دفتر حسابداری جدید» ترامپ

بسیاری از کاربران اینترنت فکر می‌کنند که ترامپ تاجر است و جنگ کردن را دوست ندارد. در واقع، این دیدگاه باید اصلاح شود. ترامپ جنگ‌های «زیان‌ده» را دوست ندارد، مانند جنگ افغانستان که چندین تریلیون دلار هزینه داشت و حتی صدایی هم از آن به گوش نمی‌رسید.

اما حساب و کتاب ونزوئلا از نظر او مقرون به صرفه است.

اولاً، هزینه قابل کنترل است. ارتش ونزوئلا که ادعا می‌کند چند صدهزار نفر نیرو دارد و چند میلیون نفر شبه‌نظامی دارد، تجهیزات قدیمی دارد و روحیه نیروهایش پایین است. ارتش آمریکا این بار عمدتاً به تکنولوژی پیشرفته متکی است: حمله سایبری برای فلج کردن شبکه برق، جنگ الکترونیکی برای قطع ارتباطات و سپس «عملیات ترور» توسط نیروهای ویژه. این یک «جنگ ترکیبی» معمولی است که نیازی به اشغال طولانی‌مدت توسط نیروهای زمینی در مقیاس بزرگ ندارد و فقط کافی است رهبران را دستگیر کند و بقیه کارها را نمایندگان انجام می‌دهند.

ثانیاً، سود بسیار زیادی دارد. با تصرف ونزوئلا، آمریکا امنیت انرژی خود را بیشتر تضمین می‌کند و معادل کنترل شیرهای انرژی نیمکره غربی است. اگر در آینده در خاورمیانه – مانند ایران – اتفاقی بیفتد، آمریکا با داشتن نفت ونزوئلا اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت.

ثالثاً، امتیاز سیاسی داخلی. فراموش نکنید که در میان پایگاه انتخاباتی ترامپ، رای‌دهندگان کوبایی‌تبار و ونزوئلایی‌تبار فلوریدا حوزه‌های انتخاباتی ثابتی هستند. این افراد از مادورو متنفر هستند. این اقدام ترامپ مستقیماً حمایت این افراد را تضمین کرده است که همان «دیپلماسی حوزه‌های انتخاباتی» نامیده می‌شود. در عین حال، او به مردم کشورش این تصویر از یک فرد قدرتمند را نشان داده است: «ببینید بایدن نتوانست کاری انجام دهد، اما من ترامپ در عرض چند ماه آن را انجام دادم.»

«تغییر مفهوم» روبیو: چگونه طرفداران «MAGA» که جنگ را دوست ندارند را ترغیب به جنگ کند؟

در واقع، یک عامل مهم پشت این ماجرا وجود دارد و آن وزیر امور خارجه آمریکا، روبیو است. روبیو آمریکایی کوبایی‌تبار است و نه تنها یک سیاستمدار است، بلکه توسط جامعه بزرگ و شدیداً ضدکمونیستی مهاجرین کوبایی در فلوریدا به عنوان «پسر طلایی سیاست» پرورش یافته است. برای روبیو، سرنگونی دولت‌های چپ‌گرا در آمریکای لاتین نه تنها «منافع ملی» آمریکا، بلکه «کینه خانوادگی» او نیز هست. پدر و مادر او مهاجرین کوبایی هستند و داستان‌هایی که او از کودکی شنیده، این است که کاسترو چگونه کوبا را «نابود» کرد. این کینه در ذات او حک شده است.

روبیو و گروه سیاستمداران کوبایی‌تبار او برای تغییر نگرش طرفداران «MAGA» که جنگ را دوست ندارند، تلاش زیادی کرده‌اند و «تغییر مفهوم» ایجاد کرده‌اند.

روبیو به ترامپ و رای‌دهندگان می‌گوید: «ما برای تغییر قدرت سیاسی نیامده‌ایم، بلکه برای مبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر و دفاع از مرزها آمده‌ایم!»

منطق این داستان این است: دولت ونزوئلا همان کارتل قاچاق مواد مخدر «کارتل خورشید» است. آن‌ها مواد مخدر را به آمریکا می‌فرستند و کودکان ما را مسموم می‌کنند؛ آن‌ها مجرمان (مانند باند «تلونداراگوآ») را در میان پناهندگان به آمریکا می‌فرستند و جوامع ما را اشغال می‌کنند. بنابراین، دستگیری مادورو به معنای دفاع از مرز تگزاس و امنیت جوامع آمریکایی‌ها است!

بشنوید، این منطق خاصاً مطابق با ذائقه طرفداران «MAGA» است؟ یک جنگ اشغالگرانه دور، به یک عملیات نظامی «دفاع از کشور» تبدیل شده است. این ترفند به موفقیت رسیده است و رای‌دهندگان جدایی‌طلب را به حامیان ماجراجویی نظامی تبدیل کرده است. ترامپ فکر کرد، اوه، اگر فقط با استفاده از نیروهای ویژه یک «ترور» انجام دهد، نه تنها تلفاتی نخواهد داشت (هیچ تلفاتی در میان نیروهای آمریکایی نخواهد بود)، بلکه حمایت را افزایش می‌دهد و خودم را قوی‌تر از بایدن نشان می‌دهد، پس چرا این کار را نکنم؟

«اثر شیشه شکسته» و وضعیت آشفته

اما باید گفت که از نظر تاکتیکی، آمریکا این بار شاید مانند یک فیلم هالیوودی عمل کرده باشد. اما از نظر استراتژیک، هنوز باید دید که آیا این کار موفق خواهد بود یا خیر.

وزیر امور خارجه سابق آمریکا، پاول، قانون «قانون فروشگاه سفال» (Pottery Barn rule) را بیان کرده است: «اگر آن را بشکنی، باید آن را بخری (You break it, you own it).»

حالا مادورو دستگیر شده است و «سفال» ونزوئلا هم شکسته است. پس چه کسی این خلاء قدرت را پر خواهد کرد؟

اولاً، چه کسی خلاء قدرت را پر می‌کند؟ طبق قانون اساسی ونزوئلا، معاون رئیس‌جمهور جایگزین رئیس‌جمهور می‌شود. آیا معاون رئیس‌جمهور کنونی، رودریگز، می‌تواند کنترل وضعیت را در دست بگیرد؟ سخت است بگوییم. ارتش ونزوئلا نیز مشکل بزرگی است. وزیر دفاع لوپز اگرچه سخنان سختگیرانه‌ای درباره مقاومت دارد، اما حالا که رهبر ندارد، روحیه نیروهای زیردست او پراکنده خواهد شد. تسلیم شوند؟ جنگ‌های نظامی منطقه‌ای راه اندازی کنند؟ یا به کوه‌ها بروند و چریک‌نشینی کنند؟ اگر ونزوئلا به «سومالی» در دریای کارائیب تبدیل شود، برای آمریکا هم کابوس خواهد بود. اگر میلیون‌ها پناهنده به سمت شمال حرکت کنند و از مکزیک عبور کرده و به مرز آمریکا برسند، مشکل مهاجرتی که ترامپ از آن بیزار است، حل‌نشدنی‌تر خواهد شد.

ثانیاً، واکنش کشورهای آمریکای لاتین. اقدام آمریکا به معنای پایمال کردن آشکار قوانین بین‌المللی و دستگیری مستقیم رئیس‌جمهور یک کشور در پایتخت آن کشور است. سایر کشورهای آمریکای لاتین چه فکری می‌کنند؟ رئیس‌جمهور کلمبیا، پترو، احتمالاً حالا خواب ندارد. او چپ‌گرا است و اگرچه رابطه او با مادورو پیچیده است، اما دوست ندارد این کار آمریکا را ببیند. اگر جنگ داخلی در ونزوئلا درگیر شود، اولین مقصد پناهندگان کلمبیا خواهد بود. لولا، رئیس‌جمهور برزیل، نیز پیش‌تر هشدار داده بود که این یک «فاجعه انسانی» خواهد بود.

اقدام آمریکا گرچه در کوتاه‌مدت باعث ترس دیگران شده است، اما در بلندمدت، اعتماد کشورهای آمریکای لاتین به آمریکا به طور کامل از بین خواهد رفت. آن‌ها خواهند دید که با آمریکا همراه شدن، منافع اقتصادی زیادی ندارد و همچنان تحت تهدید تعرفه‌های سنگین قرار دارند و حتی ممکن است یک روز مورد حمله قرار گیرند. این ممکن است این کشورها را به اقتصادی کردن بیشتر روابط خود با چین ترغیب کند، زیرا چین در تجارت، منافع دو جانبه و برنده را در نظر می‌گیرد و «عملیات ترور» انجام نمی‌دهد.

ثالثاً، واکنش زنجیره‌ای ژئوپلیتیکی. روسیه و ایران این بار ضربه خوردند. به ویژه روسیه، اگرچه بمب‌افکن‌ها را برای بازدید به آنجا فرستاده بود، اما در برابر برتری مطلق هوایی و دریایی آمریکا واقعاً ناتوان بود. این به تمام دنیا نشان می‌دهد که در نیمکره غربی، آمریکا هنوز پادشاه مطلق است و قدرت‌های خارج از منطقه به سختی می‌توانند در امور امنیتی دخالت کنند. اما این هم می‌تواند سایر کشورهای ضد آمریکایی را تحریک کند تا به سرعت به روش‌های نامتقارن روی بیاورند. به عنوان مثال، ایران ممکن است احساس کند که威慑 (بازدارندگی) متعارف کارساز نیست، پس آیا سرعت گرفتن در بازدارندگی هسته‌ای یا ایجاد مزاحمت برای آمریکا از طریق بازیگران غیردولتی (مانند چریک‌ها، هکرها) را در دستور کار قرار دهد؟

اگر ونزوئلا سقوط کند، کوبا چند روز دیگر دوام خواهد آورد؟

یک تأثیر ژئوپلیتیکی مهم دیگر که باید به طور جداگانه به آن اشاره کرد این است که برای محفل سیاستمداران آمریکایی‌تبار کوبایی به رهبری روبیو، هدف واقعی نه تنها مادورو، بلکه کوبا است. ونزوئلا خط حیاتی اقتصادی کوبا است. وقتی چاوز و کاسترو توافق کردند، ونزوئلا روزانه چندین هزار بشکه نفت به کوبا می‌فرستاد و در ازای آن پزشکان و مربیان کوبایی را دریافت می‌کرد. این اساساً بخش عمده تأمین انرژی کوبا بود.

در سال‌های اخیر، اقتصاد ونزوئلا وضعیت خوبی نداشته و نفت کمتری به کوبا فرستاده است و زندگی کوبا بسیار دشوار شده و اغلب اوقات قطع برق رخ می‌دهد. حالا مادورو دستگیر شده است و اگر دولت وابسته به آمریکا به قدرت برسد، اولین کاری که خواهد کرد قطع کامل نفت به کوبا خواهد بود. این همان حساب و کتاب روبیو است: «خارج کردن هدف از رده». حمله مستقیم به کوبا هزینه زیادی دارد، زیرا ارتش کوبا انقلابی و سخت‌کوش است. اما اگر تأمین‌کننده نفت شما را از بین ببریم، اقتصاد شما را کاملاً خفه می‌کنیم و اغتشاشات گسترده داخلی به دلیل نداشتن نفت و برق در کشور شما رخ می‌دهد، ممکن است خود رژیم سقوط کند. آن زمان، روبیو می‌تواند مانند یک قهرمان پیروز به سرزمین اجداد پدر و مادرش بازگردد. برای کوبا، واقعاً به مرحله بقاء رسیده است. «موج صورتی» قطع شده است و کوبا به یک جزیره واقعی در دریای کارائیب تبدیل شده است.

بازتاب برای چین

پس از وقوع این اتفاق، چیزی که چینی‌ها بیش از همه به آن توجه دارند این است که تأثیر آن بر چین چیست؟

راستش را بخواهید، در کوتاه‌مدت قطعاً زیان‌هایی وجود دارد. ما سرمایه‌گذاری‌های زیادی در ونزوئلا داریم و نفت آن را می‌خریم. حالا با تغییر قدرت، آیا قراردادهای قبلی اجرا خواهند شد؟ اگر شخص جدیدی که به قدرت می‌رسد یک دست‌نشانده وابسته به آمریکا باشد، آیا از پرداخت بدهی‌ها سر باز خواهد زد؟ این‌ها همه خطرات واقعی هستند. وزارت امور خارجه چین سریعاً بیانیه‌ای محکوم‌کننده صادر کرد که هم نشان‌دهنده موضع‌گیری است و هم از منافع قانونی خود محافظت می‌کند.

اما در بلندمدت، این ماجرا چند درس برای ما دارد:

اولاً، «قانون جنگل» هرگز ناپدید نشده است. مهم نیست آمریکا چه شعارهای «دمکراسی، آزادی، حقوق بشر» سر می‌دهد، در مواقع حساس، آن‌ها هنوز به قدرت زور عقیده دارند. همانطور که آن سناتور آمریکایی گفت، این برای «منافع» است. در تعامل با آمریکا، نباید هیچ تصوری داشت و قدرت سخت واقعی تعیین‌کننده است.

ثانیاً، امنیت اقتصادی باید با پشتیبانی نظامی همراه باشد. ماجرای ونزوئلا نشان می‌دهد که اگر فقط منابع داشته باشید، اما توانایی حفاظت از آن‌ها را نداشته باشید، «گناه داشتن گنج» خواهید بود. منافع خارجی ما در سراسر جهان گسترده است، چگونه می‌توانیم از این منافع محافظت کنیم؟ فقط با تجارت کافی نیست، باید ساخت نیروی دریایی آب‌های آزاد و بهبود توانایی پشتیبانی خارجی را تسریع بخشیم.

ثالثاً، کار در آمریکای لاتین باید ادامه یابد و البته باید روش آن تغییر کند. آمریکا «مونروئیسم نوین» را اجرا می‌کند و آمریکای لاتین را به زور تحت سلطه خود درآورده است. اما هر کس هر خربزه خورد باید پای لرزش بشینه. آمریکا نمی‌تواند آنچه را که کشورهای آمریکای لاتین می‌خواهند، یعنی توسعه و زیرساخت‌ها، به آن‌ها بدهد، فقط می‌تواند «چوب‌دستی» به آن‌ها بدهد. این فضایی را برای ما فراهم می‌کند. ما باید به اجرای «کمربند و جاده» ادامه دهیم و با منافع اقتصادی واقعی، برتری قدرت آمریکایی‌ها را خنثی کنیم. آمریکا می‌تواند یک بندر را بمباران کند، اما نمی‌تواند یک راه‌آهن بسازد. این مزیت ما است.

چهارماً، باید وضعیت کوبا را از نزدیک دنبال کنیم و در صورت لزوم دست به کار شویم. تغییر وضعیت ونزوئلا مستقیماً بر کوبا تأثیر خواهد گذاشت و فشار و زیرپاگذاشتن آمریکا بر رژیم سوسیالیستی کوبا احتمالاً تشدید خواهد شد. در چنین لحظه‌ای حساس، ما نباید بیتفاوت باشیم. این نه فقط یک مسئله اخلاقی، بلکه یک بازی استراتژیک است. کوبا یک «نیزه استراتژیک فولادی» در شکم نرم آمریکا است. فقط یک تنگه دریایی آن را از فلوریدا جدا می‌کند. تا زمانی که کوبا در آنجا ایستاده، مستقل و خودمختار باشد، آمریکا هرگز در نیمکره غربی احساس آرامش بخاطر «خار در پایش» نخواهد کرد و نمی‌تواند راحت بخوابد.

اگر کوبا سقوط کند، تمام دریای کارائیب به دریاچه داخلی آمریکا تبدیل خواهد شد و آمریکا واقعاً «نگرانی‌های پشت سرش» را رفع خواهد کرد و می‌تواند صد در صد انرژی، ناوهای هواپیمابر و موشک‌های خود را به اقیانوس آرام غربی برای مقابله با چین بفرستد. بنابراین، نجات کوبا، اساساً برای محدود کردن آمریکا و نجات فضای استراتژیک خودمان است. ما می‌توانیم از طریق همکاری اقتصادی و تجاری، پشتیبانی انرژی و حتی ساخت زیرساخت‌ها، به کوبا کمک کنیم تا ثبات خود را حفظ کند. این به معنای حفظ یک «منبع بازدارندگی استراتژیک» عظیم در حیاط پشتی آمریکا با هزینه بسیار کم است.

در نهایت، «جدایی‌طلبان» در آن سوی تنگه باید توجه کنند، اقدام نیروهای آمریکایی در ونزوئلا ثابت کرد: هزینه فلج کردن یک جامعه در جنگ‌های مدرن بسیار کمتر از اشغال آن است. ترامپ بدون هیچ حمله زمینی نیروهایش، فقط با محاصره هوایی و دریایی و حملات دقیق، مادورو را سرنگون کرد. این تاکتیک «محاصره بدون جنگ، محاصره نقطه حمایتی و حمله به یاری‌رسانان» برای اقتصادهای جزیره‌ای فاجعه‌بار است.

به طور کلی، نمایش بزرگ اوایل سال 2026، احساسات پیچیده‌ای در انسان ایجاد می‌کند.

از یک طرف، باید اعتراف کرد که ماشین جنگی آمریکا هنوز هم بسیار کارآمد است. نیروهای ویژه دلتا با ورود به پایتخت یک کشور دشمن و دستگیری هدف مانند گرفتن چیزی از جیب خود عمل کردند که نشان می‌دهد توانایی عملیات ویژه و اطلاعاتی ارتش آمریکا هنوز هم در سطح جهانی برتر است. این نکته را باید در تاکتیک جدی گرفت.

از طرف دیگر، این رفتار نشان‌دهنده زوال قدرت آمریکاست. چرا؟ زیرا یک ابرقدرت اعتمادساز، برای راضی کردن دیگران از نظام، فرهنگ و منافع اقتصادی استفاده می‌کند. وقتی شروع به استفاده مداوم از ترور، کودتا و حمله نظامی برای حفظ ثبات حیاط پشتی خود می‌کنید، نشان می‌دهد که قدرت نرم شما دیگر کار نمی‌کند و فقط می‌توانید بر قدرت سخت خود تکیه بزنید.

این مثل یک رئیس باند مافیا است که قبلاً همه به خاطر ثروتش به او احترام می‌گذاشتند. حالا تجارت او دیگر سودآور نیست و مجبور است هر روز با چاقو برای جمع‌آوری هزینه‌های زورگیری بیرون برود، خیلی زود از حمایت همگان محروم خواهد شد.

وضعیت ونزوئلا هنوز در حال تکامل است، سرنوشت مادورو پس از رسیدن به آمریکا چه خواهد شد؟ آیا جنگ داخلی در ونزوئلا درگیر خواهد شد؟ ما باید منتظر بمانیم و ببینیم. اما یک چیز مسلم است، جعبه پاندورا در نیمکره غربی باز شده است و ترامپ فکر می‌کند که یک بازی برد، اما هر آشغالی که به وجود می‌آورد، آمریکا باید خودش پاک کند.

Back pain

Surgery Is NOT Your Only Option for Chronic Back Pain Relief! 🌟 
 
Are you living with chronic back pain and convinced that surgery is your only way out? Wait! There's a non-surgical alternative you need to explore first – Divine Spine's 𝗩𝗲𝗿𝘁𝗲𝗯𝗿𝗮𝗹 𝗖𝗼𝗿𝗿𝗲𝗰𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗦𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺!

Our Vertebral Correction System is safe, gentle, and effective. Here’s what you can expect… 

✅ 𝗣𝗮𝗶𝗻 𝗥𝗲𝗹𝗶𝗲𝗳: Precisely targets the affected area, helping to reduce inflammation, improve circulation, and promote healing for long-term pain relief.

✅ 𝗡𝗼𝗻-𝗦𝘂𝗿𝗴𝗶𝗰𝗮𝗹 𝗦𝗼𝗹𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻: Offers a non-invasive approach, gently relieving pressure on the spine to alleviate pain and discomfort.

✅ 𝗣𝗿𝗲𝘀𝗲𝗿𝘃𝗲 𝗠𝗼𝗯𝗶𝗹𝗶𝘁𝘆: You can maintain your mobility and range of motion while effectively treating your back pain. Get back to doing what you love without limitations.

✅ 𝗠𝗶𝗻𝗶𝗺𝗮𝗹 𝗗𝗼𝘄𝗻𝘁𝗶𝗺𝗲: Unlike surgery, spinal decompression requires minimal downtime, allowing you to return to your daily activities sooner and with less disruption to your life.

✅ 𝗣𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻𝗮𝗹𝗶𝘇𝗲𝗱 𝗧𝗿𝗲𝗮𝘁𝗺𝗲𝗻𝘁: Our experienced professionals tailor spinal decompression therapy to your specific needs, ensuring you receive the personalized care you deserve.

𝗜𝗳 𝘁𝗵𝗶𝘀 𝘀𝗼𝘂𝗻𝗱𝘀 𝗹𝗶𝗸𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹 𝘀𝗼𝗹𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗳𝗼𝗿 𝘆𝗼𝘂…

Our New Patient Exam includes a Consultation, Health History Review, Detailed Spinal Exam, and X-Rays (If Necessary) for just $𝟰𝟳!

𝗧𝗼 𝗦𝗲𝗲 𝗜𝗳 𝗬𝗼𝘂 𝗤𝘂𝗮𝗹𝗶𝗳𝘆: Simply click 'Learn More' and complete the form.

Spots fill up quickly, so be sure to secure yours as soon as possible.

We look forward to seeing you soon! 😊

۱۴۰۴ دی ۱۶, سه‌شنبه

نظر ایشان برای نجات ایران

گریز از مرکز دارندگان بزرگ ارز و بنگاه های صادراتی
در مقابل، بنگاه های بزرگ صادراتی و دارندگان عمده ارز، بانک های خصوصی و دولتی که با نرخ ارز سوداگری می کنند یعنی الیگارشی دلاری از مداخلات حکومتی منتفع می شوند. آن ها اندوخته یا درآمد دلاری دارند، قیمت ‌گذاری‌شان جهانی است، و نیازشان به مرکز حداقلی. فولادی ها، پتروشیمی ها و صادرکنندگان بزرگ مستقیما با خارج پیوند دارند و می کوشند دخالت دولت مرکزی در کارشان را تحت عنوان قوانین بازار آزاد حذف کنند. فروش عمده ارزهای صادراتی در بازار آزاد اخرین پیوندها و وابستگی های آنان با دولت مرکزی را از هم می گسلد و توان گریز از مرکز در آنها تقویت می شود. آنها با قدرت مالی خود بتدریج به واحدهای حاکمیتی منطقه ای غیررسمی تبدیل می شوند و همسو با گفتمان واگذاری اختیارات به استان ها، الیگارش های دلاری یا خود به استاندار و فرماندار محل خود تبدیل می شوند یا آنان را به کارگزار خود تبدیل می کنند. هیئت حاکمه استانی بصورت هیئت مدیره صاحبان بزرگترین کارتل ها و هلدینگ های محلی در می اید. اشتغال، خدمات حداقلی و شبکه های محلی را کنترل می کنند، در حالیکه منطق ملی از محاسبه ‌شان کلا حذف شده است.

چرا این کودتای اقتصادی در این لحظه اجتناب ناپذیر شده است؟
در دو دهه اخیر الیگارشی دلاری-حکومتی که منافعشان در حاکمیت دلار و پیوند با غرب است برای تحمیل مداخلات حکومتی مورد نظر خود و حفظ ایران در مدار دلاری غرب؛ و برای تحمیل عدم شفافیت مجراهای ورود و خروج ارز و کالا و درآمد نفت، یک برگ برنده در دست داشتند و آن هم ادعای مقابله با تحریم ها و تهدیدهای خارجی یا دور زدن آنها بوده است. در طی ماه های اخیر دو تحول یعنی اجرایی شدن مکانیسم ماشه و آشکار شدن بی اثری آن؛ و جنگ ۱۲ روزه و شکست آن، الیگارشی دلاری و نمایندگان آنها یعنی غربگرایان حکومتی را در بن بست قرار داد. معلوم شد که ابزارهای پیشین فشار خارجی به بن‌‌بست رسیده اند. مکانیسم ماشه اثر تعیین کننده ای برجای نگذاشت؛ تحریم ها با خرید نفت ایران توسط چین و همکاری های بریکس و اوراسیا به سقف کارایی خود رسیده اند؛ و تهدید یا فشار نظامی، بیش از آنکه گرایش به تسلیم را که غربگرایان خواهان آن هستند تقویت کند، به تعمیق همکاری ایران با شرق و روسیه و چین انجامیده است. هر موج تهدید، انگیزه ایران برای گسترش پیوندها با چین و روسیه را افزایش داده و موقعیت هوداران گرایش به شرق را درحاکمیت تقویت کرده است. نتیجه آنکه همه مسیرهای فشار برای توجیه مداخله حکومتی بسود الیگارش ها و "گذار عادی ایران به غرب" مسدود شده اند. 

تغییر فاز فشار و انتقال بحران به درون
با کم اثر شدن فشار بیرونی، منطق مقابله الیگارشی دلاری-حکومتی و غربگرایان بعنوان نمایندگان سیاسی آنان تغییر کرد؛ یعنی فشار باید درونی‌سازی می شد. جامعه باید در برابر دولت مرکزی قرار می گرفت و هزینه تصمیم‌ گیری سیاسی در داخل بالا می رفت. ابزار این انتقال، شوک های اقتصادی است. کودتای اقتصادی دقیقا در همین نقطه معنا پیدا می کند: تبدیل فشار خارجی ناکارآمد شده به بحران داخلی اثرگذار.

مسیر فروپاشی و تجزیه غیرنظامی
همه اینها سه مسیر همزمان را فعال می کند.  فروپاشی عمودی از طریق تضعیف مردم و دولت مرکزی دنبال می شود.  گریز از مرکز افقی از طریق دلاریزه ‌سازی اقتصاد، فروپاشی ریال و منطقه ای و استانی ‌شدن قدرت سیاسی و اقتصادی دنبال می شود. حمله به چپ و تحریف روایت تاریخی و کنونی، فشار بر قشرهای پایین جامعه را طبیعی جلوه می دهد و به القای "اجتناب‌ناپذیری" و نداشتن راهی دیگر و مسدود کردن عملی هر مسیر دیگر منجر می شود. این همان مکانیسم تاریخی است که به "تجزیه غیرنظامی" یا از بالا منجر شود. تجزیه ای بدون جنگ، بدون اعلان رسمی، و بدون شعار سیاسی؛ با قطع پیوند اقتصادی با مرکز.

دو مداخله ممکن درون حاکمیت
ادامه این وضع طبعا ناممکن می شود و در آن نقطه، دو مسیر از بالا و درون حاکمیت ناگزیر مطرح می شود.
مسیر اول عبارتست از تغییر جهت مداخله حاکمیتی از منافع الیگارشی دلاری-حکومتی به مداخله برای ایجاد دولتی مقتدر و بازتولیدی که هدف آن تحکیم گرایش به شرق، پیگیری مسیر دلار زدایی و تقویت ارزش پول ملی، توقف شوک ها، بازسازی نقش دولت تنظیم‌ گر، مهار الیگارشی دلاری-حکومتی، و بازگشت به منطق منافع همگانی است. 
مسیر دوم عبارتست از تثبیت فروپاشی یعنی ادامه مداخله حاکمیتی در جهت تعمیق بحران، طبیعی‌سازی فقر، و القای این گزاره که "تنها راه پایان مشکلات، سازش با آمریکاست". این مسیر بر تداوم کودتای اقتصادی و تبدیل آن به اهرم سیاسی تکیه دارد. کودتاگران اقتصادی روی مسیر دوم حساب کرده اند که ریشه آن بیش از هر چیز هم ‌پوشانی منافع غرب‌ گرایان و الیگارشی حکومتی-دلاری در ادغام در سرمایه داری جهانی و اقتصاد دلاری است.

پیردوست

https://www.khabaronline.ir/news/2166434/%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AD%D9%88%D9%85-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%DA%AF%D9%88%D8%B2%D9%86