ترامپ به دنبال راهی برای پایان دادن به جنگ شکست خورده اش با ایران است: اما جنگ طولانی مدت و به نفع بریکس خواهد بودمصاحبه قاضی اندرو ناپولیتانو با جان مرشایمر، نظریه پرداز برجسته روابط بین الملل
۱. ادعاهای اصلی1. ایالات متحده در جنگ با ایران پیروز نشده و هیچ معیار معتبری برای ادعای پیروزی وجود ندارد.
2. ترور آیتالله (رهبر انقلاب ایران) تصمیمی کاملاً احمقانه و شکستخورده بود که به جای پیروزی سریع، به جنگ فرسایشی منجر شد.
3. آمریکا و اسرائیل مسئول مرگ دهها میلیون انسان در خاورمیانه هستند (از طریق تحریمها، جنگها و نسلکشی).
4. ترامپ به دنبال راه خروج (off-ramp) از جنگ است، اما یافتن آن بسیار دشوار یا تقریباً غیرممکن است.
5. ایران انگیزه بسیار قوی برای طولانی کردن جنگ دارد تا هزینه حداکثری به آمریکا و اسرائیل تحمیل کند.
6. این جنگ در بلندمدت به نفع بلوک BRICS تمام میشود و جایگاه آمریکا در جهان را بیشتر تضعیف میکند.
۲. استدلالها1. اهداف اعلامشده آمریکا (تغییر رژیم برای حذف تهدید موشکی بالستیک، توقف غنیسازی هستهای، قطع حمایت از حوثیها، حزبالله و حماس) هیچکدام محقق نشدهاند. رژیم ایران نهتنها سرنگون نشده، بلکه مردم حول آن متحد شدهاند.
2. استراتژی «decapitation» (حذف رهبری برای پیروزی فوری) از نظر تاریخی همیشه شکست خورده است. این باور عمیق در آمریکا و اسرائیل نادرست است و در جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ نیز کار نکرد.
3. اکنون جنگ به مرحله فرسایشی رسیده؛ ایران در محیطی «پر از اهداف بزرگ و چاق» (target-rich) عمل میکند و با تعداد عظیم موشک بالستیک و پهپاد، برتری دارد.
4. آمریکا، اسرائیل و متحدان خلیجی در حال تمام کردن ذخایر موشکهای دفاعی هستند (مشابه وضعیت پایان جنگ ژوئن ۲۰۲۵).
5. تحریمهای آمریکا از ۱۹۷۱ تا ۲۰۲۱ باعث مرگ ۳۸ میلیون نفر شده است (مطالعه Lancet). این سیاست عمدی برای ایجاد رنج و شورش علیه دولتهاست و آمریکا را از یک کشور «نجیب» به یک قدرت سرکش تبدیل کرده است.
6. ایران برای پذیرش آتشبس نیاز به مزایای ملموس (رفع قابلتوجه تحریمها و احتمالاً غرامت) دارد؛ آمریکا بعید است چنین امتیازی بدهد. بدون مزیت، ایران دلیلی برای توقف ندارد و جنگ را طولانی میکند.
7. ادعای «درد کوتاهمدت برای سود بلندمدت» از سوی حامیان ترامپ نادرست است؛ ایران عمداً جنگ را طولانی میخواهد تا درد بلندمدت به آمریکا و اسرائیل تحمیل کند.
۳. شواهد و مثالها1. پس از ۱۲ روز جنگ: موشکهای بالستیک ایرانی همچنان به سمت کشورهای خلیج و اسرائیل شلیک میشود؛ احتمال هستهای شدن ایران افزایش یافته؛ حزبالله و حوثیها همچنان فعال و هماهنگ با ایران هستند.
2. ترور رهبر: تکرار شکست استراتژیک ژوئن ۲۰۲۵؛ تاریخ نظامی نشان میدهد حذف رهبری به پیروزی فوری منجر نمیشود.
3. حمله به مدرسه دخترانه: ترامپ ادعا کرد ایران خودش را با تاماهاوک زده، اما ایران تاماهاوک ندارد و این سلاح بسیار دقیق است (تناقض در حرفهای خود ترامپ). مرشایمر: اشتباه هدفگیری آمریکا بود (مدرسه بخشی از پایگاه دریایی مجاور بود)؛ ترامپ دروغ گفت تا مسئولیت نپذیرد.
4. مطالعه Lancet (تابستان ۲۰۲۵): تحریمهای آمریکا بین ۱۹۷۱–۲۰۲۱ باعث مرگ ۳۸ میلیون نفر (عمدتاً از گرسنگی و نبود دارو) شد؛ این آمار جدا از کشتههای مستقیم جنگها (عراق و غیره) است.
5. تماس ترامپ–پوتین: کرملین آن را «جدی، سازنده و صریح» توصیف کرد؛ ترامپ به دنبال میانجیگری پوتین برای خروج است.
6. نظرسنجی پیش از جنگ: تنها ۲۰٪ آمریکاییها و ۴۰٪ جمهوریخواهان از جنگ حمایت میکردند؛ این اولین جنگی بود که با مخالفت آشکار افکار عمومی آغاز شد.
7. شکاف در BRICS: روسیه، چین و برزیل جنگ را محکوم کردند؛ هند سکوت کرد اما از «اجازه» آمریکا برای خرید نفت روسیه خشمگین است (نمونه تحقیر ملی).
8. تیتر والاستریت ژورنال (۱۰ مارس ۲۰۲۶): مشاوران ترامپ به او هشدار دادهاند که به دنبال راه خروج باشد تا از عواقب سیاسی (شکست در انتخابات میاندورهای) جلوگیری کند.
۴. نتایج و پیامدها1. برای آمریکا: جنگ فاجعه استراتژیک، اقتصادی و سیاسی است؛ پیروزی ممکن نیست؛ ادامه جنگ وضعیت را بدتر میکند؛ اقتصاد جهانی آسیب جدی میبیند؛ جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای نابود میشوند؛ خطر جدی استیضاح ترامپ وجود دارد.
2. برای ایران: انگیزه قوی برای ادامه جنگ تا تسلیم دشمن یا حداقل هزینه حداکثری؛ احتمال دستیابی به سلاح هستهای بیشتر شده است.
3. برای اسرائیل: آسیب فیزیکی رو به افزایش (به دلیل تمام شدن موشکهای دفاعی)؛ سانسور شدید مانع اطلاعرسانی دقیق شده؛ در هفتههای آینده پمباران شدیدتری در انتظار است.
4. برای جهان: آمریکا مانند «فیل سرکش» (rogue elephant) دیده میشود؛ کشورها (به ویژه در خلیج فارس و هند) فاصله میگیرند؛ بلوک BRICS تقویت میشود؛ روابط اقتصادی و استراتژیک با آمریکا پرهزینهتر و خطرناکتر به نظر میرسد.
5. نتیجه اخلاقی نهایی: ایالات متحده نمیتواند خود را «کشور نجیب» بنامد؛ شریک مستقیم در نسلکشی غزه و مسئول مرگ دهها میلیون انسان از طریق تحریم و جنگ است؛ این اقدامات نه تنها شکست نظامی، بلکه فاجعه اخلاقی و انسانی است.
