پنج ممدوح رودکی.

 

رودکی، پدر شعر فارسی، بیشتر عمر خود را در دربار سامانیان گذراند و به مدح پادشاهان و بزرگان این دوره پرداخت. پنج ممدوح اصلی او عبارتند از:
۱. نصر بن احمد سامانی (امیر نصر)، ۲. امیر ابوالفضل بلعمی (وزیر سامانی)، ۳. جعفر بن علی (ابوالحسن علی بن محمد ختلی)، ۴. ماکان کاکی (سردار دیلمی)، و ۵. ابوجعفر احمد بن محمد [۱۰]. او در دربار نصر بن احمد، بیشترین تأثیر را داشت [۱].

توضیح ممدوحان اصلی:

• نصر بن احمد سامانی: امیر سامانی که رودکی اشعار معروفی چون "بوی جوی مولیان" را در مدح او سرود.
• امیر ابوالفضل بلعمی: وزیر دانش‌پرور سامانی که رودکی را حمایت می‌کرد.
• ماکان کاکی: سردار معروف دیلمی که مورد مدح رودکی بوده است.
• ابوجعفر احمد بن محمد: از دیگر شخصیت‌های مهم زمان رودکی.
• جعفر بن علی: که در منابع از او به عنوان یکی از ممدوحان اولیه رودکی یاد می‌شود.

این ممدوحان به‌طور خاص به شاهان و وزرای حکومت سامانیان (قرن ۳ و ۴ هجری) مرتبط هستند [۱۰].