۱۴۰۴ اسفند ۲۴, یکشنبه

 یادداشت های غزه (۱۲۳)

«دود آنچه در غزه می گذرد، به چشم غرب خواهد رفت»

رامی ابو جاموس یادداشت های روزانه خود را برای «اوریان ۲۱» می نویسد. او که بنیانگذار «غزه پرس» - دفتری که در ترجمه و کارهای دیگر به روزنامه نگاران غربی کمک می کند- است، ناگزیر شده با همسر و پسر دو سال و نیمه اش ولید، آپارتمان خود در شهر غزه را تحت فشار ارتش اسرائیل ترک نماید. پس از پناه بردن به رفح، رامی و خانواده اش مجبور شدند مانند بسیاری از خانواده ها که در این منطقه فقیر و پرجمعیت گیر افتاده بودند، مجددا به تبعید داخلی خود ادامه دهند.. او رویداد های روزانه خود را در این فضا برای انتشار در «اوریان ۲۱» می نویسد.

JPEG - 1.2 Mio

پنجشنبه ۵ مارس ۲۰۲۶

شروع جنگ اسرائیل- آمریکا علیه ایران باعث تعجب نشد. مدتی طولانی بود که بنیامین نتانیاهو از آن حرف می زد. حرف های دونالد ترامپ و به کارگیری نیروی دریایی آمریکا هم جای کمی برای تردید باقی می گذاشت. به خوبی دیده می شد که توسل به مذاکرات برای چیزی جز فریب طرف نبوده است.

من معمولا زیاد دوست ندارم درباره سیاست حرف بزنم، اما تحت تأثیر پوشش رسانه ای این جنگ قرار گرفته ام. رسانه های جریان اصلی، چنان که از نخستین حمله در ماه ژوئن ۲۰۲۵ مرسوم شده، این تهاجم را چنین توجیه می کنند که علیه «حکومت آخوندها است» و اگر کمترین انتقادی از آن بشود به آن برچسب «دفاع از حکومت آخوندها» می زنند. آیا بمباران کردن حکومتی که موجودیتش نماد «تروریسم» است مشروع نیست؟

کشورهای غربی برای انتقاد از ایران در جایگاه خوبی نیستند

«آخوند» یک مفهوم مذهبی است که در میان شیعیان به معنی یک فرد روحانی یا عالم علوم دینی است. در ایران، درواقع حکومت بنا بر نظریه «ولایت فقیه» در دست روحانیون است. اما، عوامل دیگری از جمله «پاسداران انقلاب اسلامی» هم وجود دارند. به نظر می آید که دنیا از این حاکمیت مذهبی شوکه شده، درحالی که، درمورد اسرائیل که آن هم برمبنای مذهب اداره و «حکومت یهودیان» خوانده می شود، ایرادی دیده نمی شود. حکومت ایران برمبنای اشغال یک کشور دیگر شکل نگرفته است. از ایالات متحده چیزی نمی گوییم که رییس جمهوری آن در دفتر خود و دربرابر دوربین ها مراسم نیایش مذهبی برگزار می کند تا به جنگی که علیه ایران شروع کرده مشروعیت بدهد.

این کار به نفوذ آن در منطقه می افزاید. می توان آن را تأیید نکرد، اما کشورهای غربی برای انتقاد از آن در جایگاه خوبی نیستند چون خود بخش بزرگی از دنیا را استعمار کرده و بخشی از دنیا هم همچنان به مداخلات نظامی خود، در هرکجا که بخواهد ادامه می دهد و از اسرائیلی حمایت می کند که لبنان، سوریه، عراق، ایران، فلسطین و غزه را بمباران می کند.

این کشورها از دموکراسی حرف می زنند و اسرائیل را «تنها دموکراسی منطقه» می خوانند. آیا دموکراسی به معنای این است که مرتب انتخابات برگزار کنند؟ اگر چنین باشد، این هم در ایران و هم در اسرائیل وجود دارد. ضمنا، در اسرائیل همه شهروندان از حقوق برابر برخوردار نیستند و یک نظام تبعیض نژادی برقرار است. درمورد فلسطینی هایی که شهروند اسرائیل هستند تبعیض های متعددی اِعمال می شود. ساکنان فلسطینی بیت المقدس، که اسرائیل درحال اخراج تدریجی آنها است هم در معرض این تبعیض ها هستند. درمورد ساکنان ساحل غربی رود اردن و غزه، آنها فقط از حق کشته یا اخراج شدن از خاک خود برخوردارند.

ادامه مقاله

https://orientxxi.info/magazine/art...

RAMI ABOU JAMOUS

روزنامه نگار فلسطینی ساکن غزه.

اشتراک این مقاله