۱۴۰۴ دی ۱۸, پنجشنبه

قیام

Skip to main contentSkip to navigationSkip to navigation
Support us
Sign in
Int
The Guardian - Back to homeThe Guardian

News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Show more





Search input
Search the Guardian
google-searchSearch
Support us
Print subscriptions
Search jobs
Holidays
Digital Archive
Guardian Licensing
Live events
About Us
The Guardian app
Video
Podcasts
Pictures
Newsletters
Today's paper
Inside the Guardian
Guardian Weekly
Crosswords
Wordiply
Corrections
Tips
World
US politics
UK
Climate crisis
Middle East
Ukraine
Environment
Science
Global development
Football
Tech
Business
Obituaries
Protesters march on a bridge in Tehran
View image in fullscreen
Iran
Iran plunged into internet blackout as protests over economy spread nationwide
Security forces reported to have killed at least 45 people since protests began 12 days ago, as pressure on regime increases

William Christou in Beirut
Thu 8 Jan 2026 19.42 GMT
Share
Iran was plunged into a complete internet blackout on Thursday night as protests over economic conditions spread nationwide, increasing pressure on the country’s leadership.

While it was unclear what caused the internet cut, first reported by the internet freedom monitor NetBlocks, Iranian authorities have shut down the internet in response to protests in the past.

NetBlocks had reported outages in the western city of Kermanshah earlier in the day, as authorities intensified their crackdown against protesters. The Norway-based NGO Iran Human Rights (IHR) said on Thursday that Iranian security forces had killed at least 45 protesters, including eight children, since the demonstrations began in late December.

Shopkeepers heeded calls from seven Kurdish political groups for a general strike on Thursday, closing their doors in Kurdish regions and dozens of other cities around Iran. Demonstrations reached all 31 provinces on Thursday as the protest movement showed no signs of abating.

In the southern Fars province demonstrators pulled down the statue of the former senior Revolutionary Guards al-Quds force commander Qassem Suleimani – considered a hero of mythical proportions by government supporters.

IHR said Wednesday was the bloodiest day of the now 12-day movement, with 13 protesters confirmed killed. “The evidence shows that the scope of the crackdown is becoming more violent and more extensive every day,” said the IHR director, Mahmood Amiry-Moghaddam, adding that hundreds more had been wounded and more than 2,000 arrested.

Protesters topple a statue of IRGC commander Qassem Suleimani
View image in fullscreen
Videograb posted on social media shows protesters in the southern Fars province toppling a statue of Qassem Suleimani. Photograph: UGC/AFP/Getty Images
Media inside Iran and official statements have reported at least 21 people killed, including security forces, since the protests began, according to an Agence France-Presse tally.

The protest movement is the largest in three years, and while it has not yet reached the size of the 2022 Woman, Life, Freedom demonstrations, it has alarmed Iran’s political and security leadership.

The Iranian president, Masoud Pezeshkian, on Thursday called for restraint in how the demonstrations are handled. “Any violent or coercive behaviour should be avoided,” said Pezeshkian in a statement on his website, urging “utmost restraint” as well as “dialogue, engagement and listening to the people’s demands”.

The trigger for the protests, the sudden slide of the country’s currency and general economic malaise, has made it difficult for the government to address the grievances of protesters. The currency has continued to depreciate, while the government announced the end of a subsidised exchange rate for importers – a move that has already caused the price of groceries to soar.

People shop at a fruit and vegetables stall in Tehran 
View image in fullscreen
People shop at a fruit and vegetable stall in Tehran amid soaring prices, a rapidly devaluing currency, and mounting economic pressure. Photograph: Anadolu/Getty Images
Everyday life has become increasingly unaffordable for Iranians. The average price of food has increased by more than 70% since last year, and medicine about 50% in the same time period.

The government has said that solving the economic crisis afflicting the country is largely out of its hands, and that while it will work to tackle corruption and price gouging, it has few tools to use. It blamed the economic woes of the country on external factors, primarily the harsh sanctions placed on Iran mainly by the west in response to Iran’s nuclear programme.

The protests thus far seem to be decentralised and lacking in a central figure, in contrast to the 2022 protests, when demonstrators rallied around 22-year-old Mahsa Amini, who died in police custody after being arrested for allegedly wearing the hijab improperly.

The exiled crown prince Reza Pahlavi, the son of the shah who was ejected by the 1979 Iranian revolution, has been trying to fill the leadership vacuum in the movement. He urged Iranians to yell from their windows on Thursday and Friday at 8pm local time to show their support.

“Based on your response, I will announce the next calls to action,” Pahlavi said in a widely shared video.

It is unclear the level of support Pahlavi enjoys, though videos of protests over the last 12 days have showed demonstrators chanting in support for the exiled prince. A social media channel close to Iran’s security forces published a video which purported to show intelligence agents visiting people in their homes warning them not to take part in Pahlavi’s protest, with other outlets claiming drones would be used to identify those who do participate.

Though authorities have used violence against protesters, their crackdown has not reached nearly the same intensity as it did in 2022. Analysts have said that the state may feel less secure than it did three years ago, rocked by its June war with Israel.

Mahsa Amini
View image in fullscreen
The government crackdown has reportedly not matched the same intensity as the 2022 protests over the death of 22-year-old Mahsa Amini in police custody. Photograph: Social Networks/Zuma Press Wire/Rex/Shutterstock
The government also faces threats from abroad, with the US president, Donald Trump, threatening to intervene in protests if Iran killed demonstrators. The US state department also encouraged protesters online, sharing footage of some placing Trump stickers on road signs.

“When prices are set so high that neither consumers can afford to buy nor farmers can afford to sell, everyone loses,” the state department said in a post on X.

On Thursday night the US treasury secretary, Scott Bessent, said the Iranian economy was “on the ropes”.

Speaking to the Economic Club of Minnesota, he said: “It’s a very precarious moment. He [Trump] does not want them to harm more of the protesters. This is a tense moment.”

The Iranian foreign ministry and military have lashed out over Trump’s comments, with Iran’s army chief threatening on Wednesday to carry out pre-emptive strikes on states that threaten Iran.

Authorities have increasingly cast protesters as violent, saying that while the right to protest was legitimate, rioters and foreign-backed saboteurs had hijacked protests.

Outlets close to the government said a police colonel was stabbed outside Tehran, while a police station in Chenaran, north-east of Tehran, was attacked on Wednesday night leading to the death of five people.

Now is not the time to look away
It’s the Guardian’s job to keep a close focus on events in the Middle East for our global audience. 

With reporters sharing live updates around the clock, including from inside Gaza, we’re well-placed to provide comprehensive, fact-checked reporting to show the world what is happening in the region. But we can’t do it without your support.

We rely on the generosity of our readers, whose support helps to keep our correspondents on the ground and our reporting free from commercial or political influence. 

We appreciate that not everyone can afford to pay for news, but if you can, can we count on your support? Here are three good reasons to make the choice to fund us today:

1. Our quality, investigative journalism is a scrutinising force.

2. We are independent and have no billionaire owner dictating what we do – your money directly powers our reporting.

3. It doesn’t cost much, and takes less time than it took to read this message.


Choosing to back us on a monthly basis makes the most impact, meaning we can continue to cover the story from every angle: the conflict, the plight of those affected and what it all means for the future of the region – and the world.



Support CA$5/monthly
Recommended

Support CA$15/monthly
Unlock All-access digital benefits:
Far fewer asks for support
Ad-free reading
Unlimited access to the Guardian app
Exclusive newsletter for supporters
Unlimited access to the Feast App

Support with another amount
Continue
Remind me in February
Accepted payment methods: Visa, Mastercard, American Express and PayPal
Explore more on these topics
Iran
Protest
Middle East and north Africa
news
Share
Reuse this content
More on this story

‘They are killing us’: authorities use force against protesters in Kurdish regions of Iran
1d ago

Iranian security forces clash with protesters at Tehran’s grand bazaar
2d ago

Iran to try risky economic concessions as it attempts to quell protesters’ anger
3d ago

Three children dead in Iran protests as security forces accused of ‘indiscriminate targeting’
4d ago

‘No future for us’: disaffected Iranians say it’s now or never to topple regime
6d ago

Two people confirmed dead as Iran protests turn into ‘battlefield’
1 Jan 2026

‘We want the mullahs gone’: economic crisis sparks biggest protests in Iran since 2022
31 Dec 2025

Iran to listen to protesters’ ‘legitimate demands’ after widespread dissent
30 Dec 2025
Most viewed
WorldUS politicsUKClimate crisisMiddle EastUkraineEnvironmentScienceGlobal developmentFootballTechBusinessObituaries
News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Original reporting and incisive analysis, direct from the Guardian every morning
Sign up for our email
About us
Help
Complaints & corrections
Contact us
Tip us off
SecureDrop
Privacy policy
Cookie policy
Tax strategy
Terms & conditions
All topics
All writers
Newsletters
Digital newspaper archive
Bluesky
Facebook
Instagram
LinkedIn
Threads
TikTok
YouTube
Advertise with us
Search UK jobs
Tips
Accessibility settings
Work with us
 
Back to top
© 2026 Guardian News & Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved. (dcr)

کودتای دوم پس از حمله ۱۲ روزه

Skip to main contentSkip to navigationSkip to navigation
Support us
Sign in
Int
The Guardian - Back to homeThe Guardian

News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Show more





Search input
Search the Guardian
google-searchSearch
Support us
Print subscriptions
Search jobs
Holidays
Digital Archive
Guardian Licensing
Live events
About Us
The Guardian app
Video
Podcasts
Pictures
Newsletters
Today's paper
Inside the Guardian
Guardian Weekly
Crosswords
Wordiply
Corrections
Tips
World
US politics
UK
Climate crisis
Middle East
Ukraine
Environment
Science
Global development
Football
Tech
Business
Obituaries
Protesters march on a bridge in Tehran
View image in fullscreen
Iran
Iran plunged into internet blackout as protests over economy spread nationwide
Security forces reported to have killed at least 45 people since protests began 12 days ago, as pressure on regime increases

William Christou in Beirut
Thu 8 Jan 2026 19.42 GMT
Share
Iran was plunged into a complete internet blackout on Thursday night as protests over economic conditions spread nationwide, increasing pressure on the country’s leadership.

While it was unclear what caused the internet cut, first reported by the internet freedom monitor NetBlocks, Iranian authorities have shut down the internet in response to protests in the past.

NetBlocks had reported outages in the western city of Kermanshah earlier in the day, as authorities intensified their crackdown against protesters. The Norway-based NGO Iran Human Rights (IHR) said on Thursday that Iranian security forces had killed at least 45 protesters, including eight children, since the demonstrations began in late December.

Shopkeepers heeded calls from seven Kurdish political groups for a general strike on Thursday, closing their doors in Kurdish regions and dozens of other cities around Iran. Demonstrations reached all 31 provinces on Thursday as the protest movement showed no signs of abating.

In the southern Fars province demonstrators pulled down the statue of the former senior Revolutionary Guards al-Quds force commander Qassem Suleimani – considered a hero of mythical proportions by government supporters.

IHR said Wednesday was the bloodiest day of the now 12-day movement, with 13 protesters confirmed killed. “The evidence shows that the scope of the crackdown is becoming more violent and more extensive every day,” said the IHR director, Mahmood Amiry-Moghaddam, adding that hundreds more had been wounded and more than 2,000 arrested.

Protesters topple a statue of IRGC commander Qassem Suleimani
View image in fullscreen
Videograb posted on social media shows protesters in the southern Fars province toppling a statue of Qassem Suleimani. Photograph: UGC/AFP/Getty Images
Media inside Iran and official statements have reported at least 21 people killed, including security forces, since the protests began, according to an Agence France-Presse tally.

The protest movement is the largest in three years, and while it has not yet reached the size of the 2022 Woman, Life, Freedom demonstrations, it has alarmed Iran’s political and security leadership.

The Iranian president, Masoud Pezeshkian, on Thursday called for restraint in how the demonstrations are handled. “Any violent or coercive behaviour should be avoided,” said Pezeshkian in a statement on his website, urging “utmost restraint” as well as “dialogue, engagement and listening to the people’s demands”.

The trigger for the protests, the sudden slide of the country’s currency and general economic malaise, has made it difficult for the government to address the grievances of protesters. The currency has continued to depreciate, while the government announced the end of a subsidised exchange rate for importers – a move that has already caused the price of groceries to soar.

People shop at a fruit and vegetables stall in Tehran 
View image in fullscreen
People shop at a fruit and vegetable stall in Tehran amid soaring prices, a rapidly devaluing currency, and mounting economic pressure. Photograph: Anadolu/Getty Images
Everyday life has become increasingly unaffordable for Iranians. The average price of food has increased by more than 70% since last year, and medicine about 50% in the same time period.

The government has said that solving the economic crisis afflicting the country is largely out of its hands, and that while it will work to tackle corruption and price gouging, it has few tools to use. It blamed the economic woes of the country on external factors, primarily the harsh sanctions placed on Iran mainly by the west in response to Iran’s nuclear programme.

The protests thus far seem to be decentralised and lacking in a central figure, in contrast to the 2022 protests, when demonstrators rallied around 22-year-old Mahsa Amini, who died in police custody after being arrested for allegedly wearing the hijab improperly.

The exiled crown prince Reza Pahlavi, the son of the shah who was ejected by the 1979 Iranian revolution, has been trying to fill the leadership vacuum in the movement. He urged Iranians to yell from their windows on Thursday and Friday at 8pm local time to show their support.

“Based on your response, I will announce the next calls to action,” Pahlavi said in a widely shared video.

It is unclear the level of support Pahlavi enjoys, though videos of protests over the last 12 days have showed demonstrators chanting in support for the exiled prince. A social media channel close to Iran’s security forces published a video which purported to show intelligence agents visiting people in their homes warning them not to take part in Pahlavi’s protest, with other outlets claiming drones would be used to identify those who do participate.

Though authorities have used violence against protesters, their crackdown has not reached nearly the same intensity as it did in 2022. Analysts have said that the state may feel less secure than it did three years ago, rocked by its June war with Israel.

Mahsa Amini
View image in fullscreen
The government crackdown has reportedly not matched the same intensity as the 2022 protests over the death of 22-year-old Mahsa Amini in police custody. Photograph: Social Networks/Zuma Press Wire/Rex/Shutterstock
The government also faces threats from abroad, with the US president, Donald Trump, threatening to intervene in protests if Iran killed demonstrators. The US state department also encouraged protesters online, sharing footage of some placing Trump stickers on road signs.

“When prices are set so high that neither consumers can afford to buy nor farmers can afford to sell, everyone loses,” the state department said in a post on X.

On Thursday night the US treasury secretary, Scott Bessent, said the Iranian economy was “on the ropes”.

Speaking to the Economic Club of Minnesota, he said: “It’s a very precarious moment. He [Trump] does not want them to harm more of the protesters. This is a tense moment.”

The Iranian foreign ministry and military have lashed out over Trump’s comments, with Iran’s army chief threatening on Wednesday to carry out pre-emptive strikes on states that threaten Iran.

Authorities have increasingly cast protesters as violent, saying that while the right to protest was legitimate, rioters and foreign-backed saboteurs had hijacked protests.

Outlets close to the government said a police colonel was stabbed outside Tehran, while a police station in Chenaran, north-east of Tehran, was attacked on Wednesday night leading to the death of five people.

Now is not the time to look away
It’s the Guardian’s job to keep a close focus on events in the Middle East for our global audience. 

With reporters sharing live updates around the clock, including from inside Gaza, we’re well-placed to provide comprehensive, fact-checked reporting to show the world what is happening in the region. But we can’t do it without your support.

We rely on the generosity of our readers, whose support helps to keep our correspondents on the ground and our reporting free from commercial or political influence. 

We appreciate that not everyone can afford to pay for news, but if you can, can we count on your support? Here are three good reasons to make the choice to fund us today:

1. Our quality, investigative journalism is a scrutinising force.

2. We are independent and have no billionaire owner dictating what we do – your money directly powers our reporting.

3. It doesn’t cost much, and takes less time than it took to read this message.


Choosing to back us on a monthly basis makes the most impact, meaning we can continue to cover the story from every angle: the conflict, the plight of those affected and what it all means for the future of the region – and the world.



Support CA$5/monthly
Recommended

Support CA$15/monthly
Unlock All-access digital benefits:
Far fewer asks for support
Ad-free reading
Unlimited access to the Guardian app
Exclusive newsletter for supporters
Unlimited access to the Feast App

Support with another amount
Continue
Remind me in February
Accepted payment methods: Visa, Mastercard, American Express and PayPal
Explore more on these topics
Iran
Protest
Middle East and north Africa
news
Share
Reuse this content
More on this story

‘They are killing us’: authorities use force against protesters in Kurdish regions of Iran
1d ago

Iranian security forces clash with protesters at Tehran’s grand bazaar
2d ago

Iran to try risky economic concessions as it attempts to quell protesters’ anger
3d ago

Three children dead in Iran protests as security forces accused of ‘indiscriminate targeting’
4d ago

‘No future for us’: disaffected Iranians say it’s now or never to topple regime
6d ago

Two people confirmed dead as Iran protests turn into ‘battlefield’
1 Jan 2026

‘We want the mullahs gone’: economic crisis sparks biggest protests in Iran since 2022
31 Dec 2025

Iran to listen to protesters’ ‘legitimate demands’ after widespread dissent
30 Dec 2025
Most viewed
WorldUS politicsUKClimate crisisMiddle EastUkraineEnvironmentScienceGlobal developmentFootballTechBusinessObituaries
News
Opinion
Sport
Culture
Lifestyle
Original reporting and incisive analysis, direct from the Guardian every morning
Sign up for our email
About us
Help
Complaints & corrections
Contact us
Tip us off
SecureDrop
Privacy policy
Cookie policy
Tax strategy
Terms & conditions
All topics
All writers
Newsletters
Digital newspaper archive
Bluesky
Facebook
Instagram
LinkedIn
Threads
TikTok
YouTube
Advertise with us
Search UK jobs
Tips
Accessibility settings
Work with us
 
Back to top
© 2026 Guardian News & Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved. (dcr)

آینده آمریکا و جهان

ایران
ir
استراتژی جدید آمریکا
20:24 08.01.2026
استراتژی جدید آمریکا - اسپوتنیک ایران  , 1920, 08.01.2026
© telegram ir_sputnik / مراجعه به بانک تصاویر
اشتراک

استراتژی جدید آمریکا

هیچ کس در جهان قبول ندارد که ماجرای گروگان گیری نیکولاس مادورو و همسرش توسط ایالات متحده بحث تجارت مواد مخدر بوده و همه کارشناسان در جهان، بدون استثنا، متفق القول هستند که همه اش مربوط به نفط و ثروت های خدادادی ونزولا بوده و بس.
ایالات متحده در شرایط بسیار سختی قرار گرفته که بر اساس آن احتمال فروپاشی اقتصادی اش بسیار زیاد است. هزینه های سرسام آور دولت فدرال آمریکا و بدهی های نجومی و ماجراجویی هایی که این هزینه ها را بیش از حد بالا برده.
از سوی دیگر کشورهای دیگری ظهور کرده اند که به سرعت در حال رشد اقتصادی می باشند و اگر این روند ادامه پیدا کند دیر یا زود اقتصاد اینها اقتصاد آمریکا را پشت سر می گذارد و ایالات متحده با فروپاشی اقتصادی مواجه می شود چرا که بیش از چهل هزار ملیاد دلار بدهی اش که امروزه با چاپ دلار تامین شده به خودش بر می گردد.
در این شرایط امریکایی ها باور دارند که بحث باقی ماندن به عنوان ابر قدرت فقط با تصرف منابع دیگر کشورها امکان پذیر می باشد اما این تصرف منابع باید به گونه ای انجام شود که آمریکا در باتلاق دیگر کشورها مانند سابق گیر نکند چرا که لیز خوردن ایالات متحده در باتلاقی جدید همانا و فروپاشی اقتصادی آن همان است، فرصت نیست و چین طی چهار پنج سال آتی اقتصاد آمریکا را پشت سر خواهد گذاشت.
به این دلیل اینها به دنبال استراتژی جدیدی هستند. دیگر سرنگونی رژیم ها و ورود نظامی پر هزینه آمریکا در این استراتژی جدید وجود ندارد. سرنگونی یک رژیم و جایگزین کردن آن با رژیمی دیگر بسیار پر هزینه است. نهایتا یک ضربه بزنند و سریع کار را جمع و جور کنند. در کشورهای هدف افرادی را پیدا کنند که حاضر می باشند منابع خدادادی این کشورها را تقدیم آنها کنند و زمینه را برای به قدرت رسیدن اینها فراهم کنند.
ربودن مادورو توسط آمریکا «عمل آشکار تروریسم دولتی و دزدی دریایی بین‌المللی» است - اسپوتنیک ایران  , 1920, 05.01.2026
ربودن مادورو توسط آمریکا «عمل آشکار تروریسم دولتی و دزدی دریایی بین‌المللی» است
5 ژانویه, 15:00
آنچه که در ونزولا مشاهده کردیم شروع یک استراتژی جدید برای آمریکا به حساب می آید. آمریکایی ها به هیچ وجه نه تمایل دارند نظام سیاسی مستقر را سرنگون کنند نه وارد جنگ ودرگیری شوند چون تجربه به آنها ثابت کرده سرنگونی نظام های سیاسی مستقر در نهایت موجب آشوب وهرج و مرج می شود و آنها توان اینکه بتوانند کشور تصرف شده را ساماندهی کنند ندارند و در نهایت هیچ سودی از منابع آن کشور نمی برند که هیچ بلکه درگیری های بی پایانی برای آنها ایجاد می شود.
گو اینکه آمریکایی ها منابع کشورهایی که تصرف کردند مانند افغانستان و عراق و لیبی و... را به یغما بردند اما واقعیت امر این است که هزینه های زیادی را هم متحمل شدند.
حتی دیدیم که دولت پاناما هم در مقابل خواسته های آمریکا تمکین کرد و سرجای خودش باقی ماند. اما در ونزولا که مادورو حاضر نشد به خواسته های آمریکا تمکین کند آنها دست مبه عملیات ربایش او زدند .
سناریو های سابقی که آمریکایی ها پیاده می کردند مانند سناریوی لیبی و یا افغانستان وعراق و سوریه بسیار برای آنها پر هزینه بود، این سناریو نه فقط هزینه ای ندارد بلکه می تواند منجر به آن شود که کشور هدف بدون هیچ دردسری به زیر چتر آمریکا برگردد و در نهایت منافع آمریکا تامین گردد.
البته هنوز نتیجه این استراتژی جدید آمریکا معلوم نشده اما در صورتی که موفق باشد بسیاری باور دارند که از این پس آمریکایی ها به دنبال پیاده کردن این سناریو خواهند بود و از قبل هم اینها حتی اهدافی را برای پیاده کردن چنین سناریویی مشخص کرده اند و به دنبال ان هستند که جاهایی را زیر چتر امریکا بیاورند که در آینده در رویارویی شان با قدرت های نو ظهور دیگر به توانمندی های امریکا بیافزایند نه اینکه آویزان آمریکا باشند و هزینه برایش ایجاد کنند. امروز هم که شنیده ایم علیرغم لفاظی های چند روز گذشته میان دو کشور رئیس جمهوری کلمبیا را به کاخ سفید دعوت کرده اند یا بحث تصرف گرینلند توسط امریکا بسیار داغ شده یا ...

ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید

Sputnik Iran | Telegram
3
0
0
0
0
0
تازه ترین رویدادهای ایران و جهان را از صفحه تلگرام Sputnik Iran Media دنبال کنیداشتراک
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند
20:54 08.01.2026
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند - اسپوتنیک ایران  , 1920, 08.01.2026
© telegram ir_sputnik / مراجعه به بانک تصاویر
اشتراک
سنای آمریکا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که ترامپ را ملزم می‌کند برای عملیات نظامی در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند

◻سنای آمریکا با 52 رأی موافق در برابر 47 رأی مخالف، قطعنامه اختیارات جنگی با هدف محدود کردن استفاده از نیروهای مسلح علیه ونزوئلا را تصویب کرد.

ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید

Sputnik Iran | Telegram

2
0
0
0
0
0
تازه ترین رویدادهای ایران و جهان را از صفحه تلگرام Sputnik Iran Media دنبال کنیداشتراک
اسپوتنیک ایران  
ایران


درباره ی این پروژهمقررات استفاده از مطالبانتقادات و پیشنهاداتحریم خصوصیسیاست استفاده از فایل های کوکی و ثبت نام خودکارPrivacy FeedbackRSS
Android APK
© 2026 Sputnik همه حقوق محفوظ است 18+

نوار خبری
0

۱۴۰۴ دی ۱۷, چهارشنبه

آمریکا و جهان

چین ، ربوده شدن مادورو و همسرش سیلیا و شرايط  جدید .

هان شیاوپنگ، استاد سابق کنفوسیوس اینستیتوت در دانشگاه ملی خودمختار مکزیک و دارای دکترای دانشکده دولتی چوان‌لای در دانشگاه نانکای،

وب‌سایت ابزرور  جمهوری خلق چین
ترجمه مجله جنوب جهانی

در تاریخ 3 ژانویه 2026، آمریکایی‌ها واقعاً دست به کار شدند و ونزوئلا دچار تغییراتی شد.

ساعت 2 بامداد به وقت محلی، جنگنده‌های F-35 و هلی‌کوپترهای آپاچی آمریکا و نیز نیروهای ویژه «دلتا» که اغلب در فیلم‌ها دیده می‌شوند، مستقیماً عملیاتی را در مرکز ونزوئلا انجام دادند. چند ساعت بعد، ترامپ در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که رئیس‌جمهور ونزوئلا، مادورو، «دستگیر» و از ونزوئلا خارج شده است.

طبق آخرین گزارش‌های شبکه خبری سی‌ان‌ان و خبرگزاری آسوشیتدپرس، این عملیات بسیار تحقیرآمیز بود. در آن زمان، مادورو و همسرش سیلیا در خوابگاه یک پادگان بودند و طبق گفته منابع آگاه، هر دو «مستقیماً از اتاق خواب بیرون کشیده و دستگیر شدند».

این مسئله بسیار مهم است و می‌توان گفت که این مهم‌ترین رویداد ژئوپلیتیکی در نیمکره غربی از زمان حمله آمریکا به پاناما و دستگیری نوریه‌گا در سال 1989 است. بسیاری از مردم درک نمی‌کنند: آمریکا که همیشه شعار «آمریکا اول» می‌دهد و می‌خواهد سیاست انقباضی در پیش گیرد، چرا ناگهان چنین اقدام بزرگی در حیاط پشتی خود انجام داده است؟ آیا قرار است دوباره جنگ کند؟

در واقع، این فقط مسئله دستگیری مادورو نیست، بلکه نمای کوچکی از استراتژی آمریکا در نیمکره غربی در دوران ترامپ 2.0 است. هسته منطقی آن بازگشت شدید به «مونروئیسم نوین» است.

این عملیات برای چه کسی انجام شد؟

ابتدا به بررسی این عملیات با نام رمزی «نیزه جنوب» بپردازیم. آیا این نام کمی به دوران جنگ سرد شبیه نیست؟

در واقع، آمریکایی‌ها مدت‌هاست که برنامه‌ریزی کرده‌اند. از نیمه دوم سال گذشته، ارتش آمریکا در دریای کارائیب عملیاتی به نام «محاصره ضد مواد مخدر» علیه ونزوئلا آغاز کرده است. چگونه این کار را انجام دادند: ابتدا گفتند که ونزوئلا قاچاق مواد مخدر می‌کند و آن را «کارتل خورشید» نامیدند، سپس این کارتل قاچاق مواد مخدر را مستقیماً معادل دولت مادورو دانستند و در نهایت آن را به عنوان یک «سازمان تروریستی خارجی» (FTO) معرفی کردند.

این «ترکیب اقدامات» چه جذابیتی دارد؟ جذابیت آن در این است که «رفتار جنگی» را به «عملیات اجرای قانون» تبدیل می‌کند.

هنوز کنگره آمریکا واکنشی به اعلام جنگ نداشته است که ترامپ مستقیماً از «قدرت دوم» ریاست‌جمهوری (قدرتی که قانون اساسی به رئیس‌جمهور برای حفاظت از کشور اعطا کرده است) استفاده کرده و گفت که من برای حمله به یک کشور مستقل نیامده‌ام، بلکه برای «دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر» آمده‌ام. این دقیقاً همان منطق قانونی «سلطه قضایی طولانی» داخلی است که همانند دستگیری نوریه‌گا در آن زمان عمل کرد.

هر فرد باهوشی می‌داند که این فقط بهانه است. استفاده از ناوگروه هواپیمابر، جنگنده‌های پنهان، نیروهای ویژه برای دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر در پایتخت یک کشور دیگر؟ هزینه این کار بسیار بالا است.

سه هدف استراتژیک واقعی آمریکا از این اقدام وجود دارد.

هدف اول، ترساندن دیگران و بازسازی «حیاط پشتی». این به «مونروئیسم» برمی‌گردد. در سال 1823، رئیس‌جمهور مونرو گفت که «آمریکا برای آمریکایی‌ها است»، اما در واقع منظور او این بود که «آمریکا برای آمریکایی‌ها (ایالات متحده) است». در سال‌های اخیر، موجی به نام «موج صورتی» در آمریکای لاتین ایجاد شده و دولت‌های چپ‌گرا به قدرت رسیده‌اند. لولا در برزیل، پترو در کلمبیا و شین‌باوم در مکزیک با آمریکا هم‌صدا نیستند. به ویژه ونزوئلا که مانند یک «معترض ضد آمریکایی» هسته مرکزی اردوگاه ضد آمریکایی در آمریکای لاتین است. این حمله سریع ترامپ برای گفتن به برادران آمریکای لاتین است: بزرگتر برگشته‌ام و خلق و خویم تند است، هر کسی که جرأت مقابله با من یا ارتباط با قدرت‌های بزرگ خارج از منطقه را داشته باشد، سرنوشت مادورو در انتظارش خواهد بود.

هدف دوم، غارت منابع یعنی «گرفتن نفت». ونزوئلا چه چیزی دارد؟ نفت! این کشور دارای بیشترین ذخایر نفتی کشف شده در جهان است، حتی بیشتر از عربستان سعودی. اگرچه در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها و سوء مدیریت، تولید آن کاهش یافته است، اما پایه و اساس آن هنوز وجود دارد. علاوه بر این، نفت آن نفت سنگین است که پالایشگاه‌های چین و خلیج مکزیک آمریکا به آن نیاز دارند و نفت سنگین ونزوئلا ویژگی خاصی دارد: میزان تولید قیر بسیار بالایی دارد. چین به عنوان یک «هیولای زیرساختی»، نیاز زیادی به قیر برای ساخت جاده‌ها و پل‌ها دارد. نفت خام «Merey 16» ونزوئلا یکی از بهترین مواد اولیه برای تولید قیر با کیفیت برای راه‌سازی است.

نکته قابل توجه دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که در این جنگ، ارتش آمریکا بنادر، فرودگاه‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی ونزوئلا را بمباران کرد و حتی خطوط حمل و نقل به اصطلاح «ناوگان سایه» را قطع کرد، اما تنها یک شرکت آمریکایی، شورون، آسیب ندید. گفته می‌شود که مدیران شورون همواره با کاخ سفید در تماس بوده‌اند و ارتش آمریکا باید از دارایی‌های آن‌ها دوری کند. این چه معنایی دارد؟ این نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها بسیار زیرک هستند، می‌خواهند جنگ کنند، نفت بگیرند و فقط خودشان آن را بگیرند و دیگران نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.

هدف سوم و مهم‌ترین هدف، هدف قرار دادن چین و روسیه است. در سال‌های اخیر، نفوذ چین و روسیه در آمریکای لاتین واقعاً افزایش یافته است. چین قرارداد «نفت در ازای وام» با ونزوئلا دارد و کمی قبل از این عملیات، ونزوئلا قرار بود با چین توافقنامه تجاری «عوارض گمرکی صفر» امضا کند. این در نظر جناح جنگطلب واشنگتن چیزی جز «تحمل ناپذیر» نیست. وزیر امور خارجه آمریکا، روبیو، بارها اعلام کرده است که نباید اجازه داد چین نقطه استراتژیکی در نیمکره غربی داشته باشد. بنابراین این حمله به ونزوئلا در واقع نمایانگر شدت گرفتن رقابت قدرت‌های بزرگ در یک منطقه خاص است و آمریکا می‌خواهد نفوذ چین و روسیه را از نیمکره غربی به طور کامل بیرون کند.

«دفتر حسابداری جدید» ترامپ

بسیاری از کاربران اینترنت فکر می‌کنند که ترامپ تاجر است و جنگ کردن را دوست ندارد. در واقع، این دیدگاه باید اصلاح شود. ترامپ جنگ‌های «زیان‌ده» را دوست ندارد، مانند جنگ افغانستان که چندین تریلیون دلار هزینه داشت و حتی صدایی هم از آن به گوش نمی‌رسید.

اما حساب و کتاب ونزوئلا از نظر او مقرون به صرفه است.

اولاً، هزینه قابل کنترل است. ارتش ونزوئلا که ادعا می‌کند چند صدهزار نفر نیرو دارد و چند میلیون نفر شبه‌نظامی دارد، تجهیزات قدیمی دارد و روحیه نیروهایش پایین است. ارتش آمریکا این بار عمدتاً به تکنولوژی پیشرفته متکی است: حمله سایبری برای فلج کردن شبکه برق، جنگ الکترونیکی برای قطع ارتباطات و سپس «عملیات ترور» توسط نیروهای ویژه. این یک «جنگ ترکیبی» معمولی است که نیازی به اشغال طولانی‌مدت توسط نیروهای زمینی در مقیاس بزرگ ندارد و فقط کافی است رهبران را دستگیر کند و بقیه کارها را نمایندگان انجام می‌دهند.

ثانیاً، سود بسیار زیادی دارد. با تصرف ونزوئلا، آمریکا امنیت انرژی خود را بیشتر تضمین می‌کند و معادل کنترل شیرهای انرژی نیمکره غربی است. اگر در آینده در خاورمیانه – مانند ایران – اتفاقی بیفتد، آمریکا با داشتن نفت ونزوئلا اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت.

ثالثاً، امتیاز سیاسی داخلی. فراموش نکنید که در میان پایگاه انتخاباتی ترامپ، رای‌دهندگان کوبایی‌تبار و ونزوئلایی‌تبار فلوریدا حوزه‌های انتخاباتی ثابتی هستند. این افراد از مادورو متنفر هستند. این اقدام ترامپ مستقیماً حمایت این افراد را تضمین کرده است که همان «دیپلماسی حوزه‌های انتخاباتی» نامیده می‌شود. در عین حال، او به مردم کشورش این تصویر از یک فرد قدرتمند را نشان داده است: «ببینید بایدن نتوانست کاری انجام دهد، اما من ترامپ در عرض چند ماه آن را انجام دادم.»

«تغییر مفهوم» روبیو: چگونه طرفداران «MAGA» که جنگ را دوست ندارند را ترغیب به جنگ کند؟

در واقع، یک عامل مهم پشت این ماجرا وجود دارد و آن وزیر امور خارجه آمریکا، روبیو است. روبیو آمریکایی کوبایی‌تبار است و نه تنها یک سیاستمدار است، بلکه توسط جامعه بزرگ و شدیداً ضدکمونیستی مهاجرین کوبایی در فلوریدا به عنوان «پسر طلایی سیاست» پرورش یافته است. برای روبیو، سرنگونی دولت‌های چپ‌گرا در آمریکای لاتین نه تنها «منافع ملی» آمریکا، بلکه «کینه خانوادگی» او نیز هست. پدر و مادر او مهاجرین کوبایی هستند و داستان‌هایی که او از کودکی شنیده، این است که کاسترو چگونه کوبا را «نابود» کرد. این کینه در ذات او حک شده است.

روبیو و گروه سیاستمداران کوبایی‌تبار او برای تغییر نگرش طرفداران «MAGA» که جنگ را دوست ندارند، تلاش زیادی کرده‌اند و «تغییر مفهوم» ایجاد کرده‌اند.

روبیو به ترامپ و رای‌دهندگان می‌گوید: «ما برای تغییر قدرت سیاسی نیامده‌ایم، بلکه برای مبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر و دفاع از مرزها آمده‌ایم!»

منطق این داستان این است: دولت ونزوئلا همان کارتل قاچاق مواد مخدر «کارتل خورشید» است. آن‌ها مواد مخدر را به آمریکا می‌فرستند و کودکان ما را مسموم می‌کنند؛ آن‌ها مجرمان (مانند باند «تلونداراگوآ») را در میان پناهندگان به آمریکا می‌فرستند و جوامع ما را اشغال می‌کنند. بنابراین، دستگیری مادورو به معنای دفاع از مرز تگزاس و امنیت جوامع آمریکایی‌ها است!

بشنوید، این منطق خاصاً مطابق با ذائقه طرفداران «MAGA» است؟ یک جنگ اشغالگرانه دور، به یک عملیات نظامی «دفاع از کشور» تبدیل شده است. این ترفند به موفقیت رسیده است و رای‌دهندگان جدایی‌طلب را به حامیان ماجراجویی نظامی تبدیل کرده است. ترامپ فکر کرد، اوه، اگر فقط با استفاده از نیروهای ویژه یک «ترور» انجام دهد، نه تنها تلفاتی نخواهد داشت (هیچ تلفاتی در میان نیروهای آمریکایی نخواهد بود)، بلکه حمایت را افزایش می‌دهد و خودم را قوی‌تر از بایدن نشان می‌دهد، پس چرا این کار را نکنم؟

«اثر شیشه شکسته» و وضعیت آشفته

اما باید گفت که از نظر تاکتیکی، آمریکا این بار شاید مانند یک فیلم هالیوودی عمل کرده باشد. اما از نظر استراتژیک، هنوز باید دید که آیا این کار موفق خواهد بود یا خیر.

وزیر امور خارجه سابق آمریکا، پاول، قانون «قانون فروشگاه سفال» (Pottery Barn rule) را بیان کرده است: «اگر آن را بشکنی، باید آن را بخری (You break it, you own it).»

حالا مادورو دستگیر شده است و «سفال» ونزوئلا هم شکسته است. پس چه کسی این خلاء قدرت را پر خواهد کرد؟

اولاً، چه کسی خلاء قدرت را پر می‌کند؟ طبق قانون اساسی ونزوئلا، معاون رئیس‌جمهور جایگزین رئیس‌جمهور می‌شود. آیا معاون رئیس‌جمهور کنونی، رودریگز، می‌تواند کنترل وضعیت را در دست بگیرد؟ سخت است بگوییم. ارتش ونزوئلا نیز مشکل بزرگی است. وزیر دفاع لوپز اگرچه سخنان سختگیرانه‌ای درباره مقاومت دارد، اما حالا که رهبر ندارد، روحیه نیروهای زیردست او پراکنده خواهد شد. تسلیم شوند؟ جنگ‌های نظامی منطقه‌ای راه اندازی کنند؟ یا به کوه‌ها بروند و چریک‌نشینی کنند؟ اگر ونزوئلا به «سومالی» در دریای کارائیب تبدیل شود، برای آمریکا هم کابوس خواهد بود. اگر میلیون‌ها پناهنده به سمت شمال حرکت کنند و از مکزیک عبور کرده و به مرز آمریکا برسند، مشکل مهاجرتی که ترامپ از آن بیزار است، حل‌نشدنی‌تر خواهد شد.

ثانیاً، واکنش کشورهای آمریکای لاتین. اقدام آمریکا به معنای پایمال کردن آشکار قوانین بین‌المللی و دستگیری مستقیم رئیس‌جمهور یک کشور در پایتخت آن کشور است. سایر کشورهای آمریکای لاتین چه فکری می‌کنند؟ رئیس‌جمهور کلمبیا، پترو، احتمالاً حالا خواب ندارد. او چپ‌گرا است و اگرچه رابطه او با مادورو پیچیده است، اما دوست ندارد این کار آمریکا را ببیند. اگر جنگ داخلی در ونزوئلا درگیر شود، اولین مقصد پناهندگان کلمبیا خواهد بود. لولا، رئیس‌جمهور برزیل، نیز پیش‌تر هشدار داده بود که این یک «فاجعه انسانی» خواهد بود.

اقدام آمریکا گرچه در کوتاه‌مدت باعث ترس دیگران شده است، اما در بلندمدت، اعتماد کشورهای آمریکای لاتین به آمریکا به طور کامل از بین خواهد رفت. آن‌ها خواهند دید که با آمریکا همراه شدن، منافع اقتصادی زیادی ندارد و همچنان تحت تهدید تعرفه‌های سنگین قرار دارند و حتی ممکن است یک روز مورد حمله قرار گیرند. این ممکن است این کشورها را به اقتصادی کردن بیشتر روابط خود با چین ترغیب کند، زیرا چین در تجارت، منافع دو جانبه و برنده را در نظر می‌گیرد و «عملیات ترور» انجام نمی‌دهد.

ثالثاً، واکنش زنجیره‌ای ژئوپلیتیکی. روسیه و ایران این بار ضربه خوردند. به ویژه روسیه، اگرچه بمب‌افکن‌ها را برای بازدید به آنجا فرستاده بود، اما در برابر برتری مطلق هوایی و دریایی آمریکا واقعاً ناتوان بود. این به تمام دنیا نشان می‌دهد که در نیمکره غربی، آمریکا هنوز پادشاه مطلق است و قدرت‌های خارج از منطقه به سختی می‌توانند در امور امنیتی دخالت کنند. اما این هم می‌تواند سایر کشورهای ضد آمریکایی را تحریک کند تا به سرعت به روش‌های نامتقارن روی بیاورند. به عنوان مثال، ایران ممکن است احساس کند که威慑 (بازدارندگی) متعارف کارساز نیست، پس آیا سرعت گرفتن در بازدارندگی هسته‌ای یا ایجاد مزاحمت برای آمریکا از طریق بازیگران غیردولتی (مانند چریک‌ها، هکرها) را در دستور کار قرار دهد؟

اگر ونزوئلا سقوط کند، کوبا چند روز دیگر دوام خواهد آورد؟

یک تأثیر ژئوپلیتیکی مهم دیگر که باید به طور جداگانه به آن اشاره کرد این است که برای محفل سیاستمداران آمریکایی‌تبار کوبایی به رهبری روبیو، هدف واقعی نه تنها مادورو، بلکه کوبا است. ونزوئلا خط حیاتی اقتصادی کوبا است. وقتی چاوز و کاسترو توافق کردند، ونزوئلا روزانه چندین هزار بشکه نفت به کوبا می‌فرستاد و در ازای آن پزشکان و مربیان کوبایی را دریافت می‌کرد. این اساساً بخش عمده تأمین انرژی کوبا بود.

در سال‌های اخیر، اقتصاد ونزوئلا وضعیت خوبی نداشته و نفت کمتری به کوبا فرستاده است و زندگی کوبا بسیار دشوار شده و اغلب اوقات قطع برق رخ می‌دهد. حالا مادورو دستگیر شده است و اگر دولت وابسته به آمریکا به قدرت برسد، اولین کاری که خواهد کرد قطع کامل نفت به کوبا خواهد بود. این همان حساب و کتاب روبیو است: «خارج کردن هدف از رده». حمله مستقیم به کوبا هزینه زیادی دارد، زیرا ارتش کوبا انقلابی و سخت‌کوش است. اما اگر تأمین‌کننده نفت شما را از بین ببریم، اقتصاد شما را کاملاً خفه می‌کنیم و اغتشاشات گسترده داخلی به دلیل نداشتن نفت و برق در کشور شما رخ می‌دهد، ممکن است خود رژیم سقوط کند. آن زمان، روبیو می‌تواند مانند یک قهرمان پیروز به سرزمین اجداد پدر و مادرش بازگردد. برای کوبا، واقعاً به مرحله بقاء رسیده است. «موج صورتی» قطع شده است و کوبا به یک جزیره واقعی در دریای کارائیب تبدیل شده است.

بازتاب برای چین

پس از وقوع این اتفاق، چیزی که چینی‌ها بیش از همه به آن توجه دارند این است که تأثیر آن بر چین چیست؟

راستش را بخواهید، در کوتاه‌مدت قطعاً زیان‌هایی وجود دارد. ما سرمایه‌گذاری‌های زیادی در ونزوئلا داریم و نفت آن را می‌خریم. حالا با تغییر قدرت، آیا قراردادهای قبلی اجرا خواهند شد؟ اگر شخص جدیدی که به قدرت می‌رسد یک دست‌نشانده وابسته به آمریکا باشد، آیا از پرداخت بدهی‌ها سر باز خواهد زد؟ این‌ها همه خطرات واقعی هستند. وزارت امور خارجه چین سریعاً بیانیه‌ای محکوم‌کننده صادر کرد که هم نشان‌دهنده موضع‌گیری است و هم از منافع قانونی خود محافظت می‌کند.

اما در بلندمدت، این ماجرا چند درس برای ما دارد:

اولاً، «قانون جنگل» هرگز ناپدید نشده است. مهم نیست آمریکا چه شعارهای «دمکراسی، آزادی، حقوق بشر» سر می‌دهد، در مواقع حساس، آن‌ها هنوز به قدرت زور عقیده دارند. همانطور که آن سناتور آمریکایی گفت، این برای «منافع» است. در تعامل با آمریکا، نباید هیچ تصوری داشت و قدرت سخت واقعی تعیین‌کننده است.

ثانیاً، امنیت اقتصادی باید با پشتیبانی نظامی همراه باشد. ماجرای ونزوئلا نشان می‌دهد که اگر فقط منابع داشته باشید، اما توانایی حفاظت از آن‌ها را نداشته باشید، «گناه داشتن گنج» خواهید بود. منافع خارجی ما در سراسر جهان گسترده است، چگونه می‌توانیم از این منافع محافظت کنیم؟ فقط با تجارت کافی نیست، باید ساخت نیروی دریایی آب‌های آزاد و بهبود توانایی پشتیبانی خارجی را تسریع بخشیم.

ثالثاً، کار در آمریکای لاتین باید ادامه یابد و البته باید روش آن تغییر کند. آمریکا «مونروئیسم نوین» را اجرا می‌کند و آمریکای لاتین را به زور تحت سلطه خود درآورده است. اما هر کس هر خربزه خورد باید پای لرزش بشینه. آمریکا نمی‌تواند آنچه را که کشورهای آمریکای لاتین می‌خواهند، یعنی توسعه و زیرساخت‌ها، به آن‌ها بدهد، فقط می‌تواند «چوب‌دستی» به آن‌ها بدهد. این فضایی را برای ما فراهم می‌کند. ما باید به اجرای «کمربند و جاده» ادامه دهیم و با منافع اقتصادی واقعی، برتری قدرت آمریکایی‌ها را خنثی کنیم. آمریکا می‌تواند یک بندر را بمباران کند، اما نمی‌تواند یک راه‌آهن بسازد. این مزیت ما است.

چهارماً، باید وضعیت کوبا را از نزدیک دنبال کنیم و در صورت لزوم دست به کار شویم. تغییر وضعیت ونزوئلا مستقیماً بر کوبا تأثیر خواهد گذاشت و فشار و زیرپاگذاشتن آمریکا بر رژیم سوسیالیستی کوبا احتمالاً تشدید خواهد شد. در چنین لحظه‌ای حساس، ما نباید بیتفاوت باشیم. این نه فقط یک مسئله اخلاقی، بلکه یک بازی استراتژیک است. کوبا یک «نیزه استراتژیک فولادی» در شکم نرم آمریکا است. فقط یک تنگه دریایی آن را از فلوریدا جدا می‌کند. تا زمانی که کوبا در آنجا ایستاده، مستقل و خودمختار باشد، آمریکا هرگز در نیمکره غربی احساس آرامش بخاطر «خار در پایش» نخواهد کرد و نمی‌تواند راحت بخوابد.

اگر کوبا سقوط کند، تمام دریای کارائیب به دریاچه داخلی آمریکا تبدیل خواهد شد و آمریکا واقعاً «نگرانی‌های پشت سرش» را رفع خواهد کرد و می‌تواند صد در صد انرژی، ناوهای هواپیمابر و موشک‌های خود را به اقیانوس آرام غربی برای مقابله با چین بفرستد. بنابراین، نجات کوبا، اساساً برای محدود کردن آمریکا و نجات فضای استراتژیک خودمان است. ما می‌توانیم از طریق همکاری اقتصادی و تجاری، پشتیبانی انرژی و حتی ساخت زیرساخت‌ها، به کوبا کمک کنیم تا ثبات خود را حفظ کند. این به معنای حفظ یک «منبع بازدارندگی استراتژیک» عظیم در حیاط پشتی آمریکا با هزینه بسیار کم است.

در نهایت، «جدایی‌طلبان» در آن سوی تنگه باید توجه کنند، اقدام نیروهای آمریکایی در ونزوئلا ثابت کرد: هزینه فلج کردن یک جامعه در جنگ‌های مدرن بسیار کمتر از اشغال آن است. ترامپ بدون هیچ حمله زمینی نیروهایش، فقط با محاصره هوایی و دریایی و حملات دقیق، مادورو را سرنگون کرد. این تاکتیک «محاصره بدون جنگ، محاصره نقطه حمایتی و حمله به یاری‌رسانان» برای اقتصادهای جزیره‌ای فاجعه‌بار است.

به طور کلی، نمایش بزرگ اوایل سال 2026، احساسات پیچیده‌ای در انسان ایجاد می‌کند.

از یک طرف، باید اعتراف کرد که ماشین جنگی آمریکا هنوز هم بسیار کارآمد است. نیروهای ویژه دلتا با ورود به پایتخت یک کشور دشمن و دستگیری هدف مانند گرفتن چیزی از جیب خود عمل کردند که نشان می‌دهد توانایی عملیات ویژه و اطلاعاتی ارتش آمریکا هنوز هم در سطح جهانی برتر است. این نکته را باید در تاکتیک جدی گرفت.

از طرف دیگر، این رفتار نشان‌دهنده زوال قدرت آمریکاست. چرا؟ زیرا یک ابرقدرت اعتمادساز، برای راضی کردن دیگران از نظام، فرهنگ و منافع اقتصادی استفاده می‌کند. وقتی شروع به استفاده مداوم از ترور، کودتا و حمله نظامی برای حفظ ثبات حیاط پشتی خود می‌کنید، نشان می‌دهد که قدرت نرم شما دیگر کار نمی‌کند و فقط می‌توانید بر قدرت سخت خود تکیه بزنید.

این مثل یک رئیس باند مافیا است که قبلاً همه به خاطر ثروتش به او احترام می‌گذاشتند. حالا تجارت او دیگر سودآور نیست و مجبور است هر روز با چاقو برای جمع‌آوری هزینه‌های زورگیری بیرون برود، خیلی زود از حمایت همگان محروم خواهد شد.

وضعیت ونزوئلا هنوز در حال تکامل است، سرنوشت مادورو پس از رسیدن به آمریکا چه خواهد شد؟ آیا جنگ داخلی در ونزوئلا درگیر خواهد شد؟ ما باید منتظر بمانیم و ببینیم. اما یک چیز مسلم است، جعبه پاندورا در نیمکره غربی باز شده است و ترامپ فکر می‌کند که یک بازی برد، اما هر آشغالی که به وجود می‌آورد، آمریکا باید خودش پاک کند.

Back pain

Surgery Is NOT Your Only Option for Chronic Back Pain Relief! 🌟 
 
Are you living with chronic back pain and convinced that surgery is your only way out? Wait! There's a non-surgical alternative you need to explore first – Divine Spine's 𝗩𝗲𝗿𝘁𝗲𝗯𝗿𝗮𝗹 𝗖𝗼𝗿𝗿𝗲𝗰𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗦𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺!

Our Vertebral Correction System is safe, gentle, and effective. Here’s what you can expect… 

✅ 𝗣𝗮𝗶𝗻 𝗥𝗲𝗹𝗶𝗲𝗳: Precisely targets the affected area, helping to reduce inflammation, improve circulation, and promote healing for long-term pain relief.

✅ 𝗡𝗼𝗻-𝗦𝘂𝗿𝗴𝗶𝗰𝗮𝗹 𝗦𝗼𝗹𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻: Offers a non-invasive approach, gently relieving pressure on the spine to alleviate pain and discomfort.

✅ 𝗣𝗿𝗲𝘀𝗲𝗿𝘃𝗲 𝗠𝗼𝗯𝗶𝗹𝗶𝘁𝘆: You can maintain your mobility and range of motion while effectively treating your back pain. Get back to doing what you love without limitations.

✅ 𝗠𝗶𝗻𝗶𝗺𝗮𝗹 𝗗𝗼𝘄𝗻𝘁𝗶𝗺𝗲: Unlike surgery, spinal decompression requires minimal downtime, allowing you to return to your daily activities sooner and with less disruption to your life.

✅ 𝗣𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻𝗮𝗹𝗶𝘇𝗲𝗱 𝗧𝗿𝗲𝗮𝘁𝗺𝗲𝗻𝘁: Our experienced professionals tailor spinal decompression therapy to your specific needs, ensuring you receive the personalized care you deserve.

𝗜𝗳 𝘁𝗵𝗶𝘀 𝘀𝗼𝘂𝗻𝗱𝘀 𝗹𝗶𝗸𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹 𝘀𝗼𝗹𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗳𝗼𝗿 𝘆𝗼𝘂…

Our New Patient Exam includes a Consultation, Health History Review, Detailed Spinal Exam, and X-Rays (If Necessary) for just $𝟰𝟳!

𝗧𝗼 𝗦𝗲𝗲 𝗜𝗳 𝗬𝗼𝘂 𝗤𝘂𝗮𝗹𝗶𝗳𝘆: Simply click 'Learn More' and complete the form.

Spots fill up quickly, so be sure to secure yours as soon as possible.

We look forward to seeing you soon! 😊

۱۴۰۴ دی ۱۶, سه‌شنبه

نظر ایشان برای نجات ایران

گریز از مرکز دارندگان بزرگ ارز و بنگاه های صادراتی
در مقابل، بنگاه های بزرگ صادراتی و دارندگان عمده ارز، بانک های خصوصی و دولتی که با نرخ ارز سوداگری می کنند یعنی الیگارشی دلاری از مداخلات حکومتی منتفع می شوند. آن ها اندوخته یا درآمد دلاری دارند، قیمت ‌گذاری‌شان جهانی است، و نیازشان به مرکز حداقلی. فولادی ها، پتروشیمی ها و صادرکنندگان بزرگ مستقیما با خارج پیوند دارند و می کوشند دخالت دولت مرکزی در کارشان را تحت عنوان قوانین بازار آزاد حذف کنند. فروش عمده ارزهای صادراتی در بازار آزاد اخرین پیوندها و وابستگی های آنان با دولت مرکزی را از هم می گسلد و توان گریز از مرکز در آنها تقویت می شود. آنها با قدرت مالی خود بتدریج به واحدهای حاکمیتی منطقه ای غیررسمی تبدیل می شوند و همسو با گفتمان واگذاری اختیارات به استان ها، الیگارش های دلاری یا خود به استاندار و فرماندار محل خود تبدیل می شوند یا آنان را به کارگزار خود تبدیل می کنند. هیئت حاکمه استانی بصورت هیئت مدیره صاحبان بزرگترین کارتل ها و هلدینگ های محلی در می اید. اشتغال، خدمات حداقلی و شبکه های محلی را کنترل می کنند، در حالیکه منطق ملی از محاسبه ‌شان کلا حذف شده است.

چرا این کودتای اقتصادی در این لحظه اجتناب ناپذیر شده است؟
در دو دهه اخیر الیگارشی دلاری-حکومتی که منافعشان در حاکمیت دلار و پیوند با غرب است برای تحمیل مداخلات حکومتی مورد نظر خود و حفظ ایران در مدار دلاری غرب؛ و برای تحمیل عدم شفافیت مجراهای ورود و خروج ارز و کالا و درآمد نفت، یک برگ برنده در دست داشتند و آن هم ادعای مقابله با تحریم ها و تهدیدهای خارجی یا دور زدن آنها بوده است. در طی ماه های اخیر دو تحول یعنی اجرایی شدن مکانیسم ماشه و آشکار شدن بی اثری آن؛ و جنگ ۱۲ روزه و شکست آن، الیگارشی دلاری و نمایندگان آنها یعنی غربگرایان حکومتی را در بن بست قرار داد. معلوم شد که ابزارهای پیشین فشار خارجی به بن‌‌بست رسیده اند. مکانیسم ماشه اثر تعیین کننده ای برجای نگذاشت؛ تحریم ها با خرید نفت ایران توسط چین و همکاری های بریکس و اوراسیا به سقف کارایی خود رسیده اند؛ و تهدید یا فشار نظامی، بیش از آنکه گرایش به تسلیم را که غربگرایان خواهان آن هستند تقویت کند، به تعمیق همکاری ایران با شرق و روسیه و چین انجامیده است. هر موج تهدید، انگیزه ایران برای گسترش پیوندها با چین و روسیه را افزایش داده و موقعیت هوداران گرایش به شرق را درحاکمیت تقویت کرده است. نتیجه آنکه همه مسیرهای فشار برای توجیه مداخله حکومتی بسود الیگارش ها و "گذار عادی ایران به غرب" مسدود شده اند. 

تغییر فاز فشار و انتقال بحران به درون
با کم اثر شدن فشار بیرونی، منطق مقابله الیگارشی دلاری-حکومتی و غربگرایان بعنوان نمایندگان سیاسی آنان تغییر کرد؛ یعنی فشار باید درونی‌سازی می شد. جامعه باید در برابر دولت مرکزی قرار می گرفت و هزینه تصمیم‌ گیری سیاسی در داخل بالا می رفت. ابزار این انتقال، شوک های اقتصادی است. کودتای اقتصادی دقیقا در همین نقطه معنا پیدا می کند: تبدیل فشار خارجی ناکارآمد شده به بحران داخلی اثرگذار.

مسیر فروپاشی و تجزیه غیرنظامی
همه اینها سه مسیر همزمان را فعال می کند.  فروپاشی عمودی از طریق تضعیف مردم و دولت مرکزی دنبال می شود.  گریز از مرکز افقی از طریق دلاریزه ‌سازی اقتصاد، فروپاشی ریال و منطقه ای و استانی ‌شدن قدرت سیاسی و اقتصادی دنبال می شود. حمله به چپ و تحریف روایت تاریخی و کنونی، فشار بر قشرهای پایین جامعه را طبیعی جلوه می دهد و به القای "اجتناب‌ناپذیری" و نداشتن راهی دیگر و مسدود کردن عملی هر مسیر دیگر منجر می شود. این همان مکانیسم تاریخی است که به "تجزیه غیرنظامی" یا از بالا منجر شود. تجزیه ای بدون جنگ، بدون اعلان رسمی، و بدون شعار سیاسی؛ با قطع پیوند اقتصادی با مرکز.

دو مداخله ممکن درون حاکمیت
ادامه این وضع طبعا ناممکن می شود و در آن نقطه، دو مسیر از بالا و درون حاکمیت ناگزیر مطرح می شود.
مسیر اول عبارتست از تغییر جهت مداخله حاکمیتی از منافع الیگارشی دلاری-حکومتی به مداخله برای ایجاد دولتی مقتدر و بازتولیدی که هدف آن تحکیم گرایش به شرق، پیگیری مسیر دلار زدایی و تقویت ارزش پول ملی، توقف شوک ها، بازسازی نقش دولت تنظیم‌ گر، مهار الیگارشی دلاری-حکومتی، و بازگشت به منطق منافع همگانی است. 
مسیر دوم عبارتست از تثبیت فروپاشی یعنی ادامه مداخله حاکمیتی در جهت تعمیق بحران، طبیعی‌سازی فقر، و القای این گزاره که "تنها راه پایان مشکلات، سازش با آمریکاست". این مسیر بر تداوم کودتای اقتصادی و تبدیل آن به اهرم سیاسی تکیه دارد. کودتاگران اقتصادی روی مسیر دوم حساب کرده اند که ریشه آن بیش از هر چیز هم ‌پوشانی منافع غرب‌ گرایان و الیگارشی حکومتی-دلاری در ادغام در سرمایه داری جهانی و اقتصاد دلاری است.

پیردوست

https://www.khabaronline.ir/news/2166434/%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AD%D9%88%D9%85-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%DA%AF%D9%88%D8%B2%D9%86

نظر ایشان

 

رضا پهلوی: تغییر در ایران به دست مردم صورت می‌گیرد، نه با مداخله نظامی خارجی

رضا پهلوی در گفتگویی با روزنامه وال‌استریت ژورنال، گمانه‌زنی‌ها درباره دخالت مستقیم نظامی آمریکا برای بازداشت یا انتقال علی خامنه‌ای را کم‌اهمیت دانسته و تأکید کرده است که سرنوشت جمهوری اسلامی باید به‌دست خود مردم ایران رقم بخورد؛ موضعی که در فضای بحث‌های فزاینده در واشنگتن و تل‌آویو درباره «مداخله محدود» در ایران، بازتابی متفاوت یافته است.

رضا پهلوی
رضا پهلوی © Odd ANDERSEN / AFP
تبلیغ بازرگانی

رضا پهلوی در گفتگویی با روزنامه وال‌استریت ژورنال، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال دخالت مستقیم نظامی آمریکا برای بازداشت یا انتقال علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، را کم‌اهمیت دانسته و تصریح کرده است که تغییر در ایران باید به‌دست خود مردم این کشور رقم بخورد. این اظهارات در فضایی مطرح می‌شود که پس از بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، توسط نیروهای آمریکایی، بحث‌هایی درباره امکان تکرار سناریویی مشابه در قبال ایران در محافل سیاسی و رسانه‌ای غرب شکل گرفته است.

رضا پهلوی در این گفتگو گفته است: «بسیاری از دولت‌ها دلایل کافی برای پاسخگو کردن رهبران جمهوری اسلامی دارند، اما من معتقدم این کار باید در نهایت در اختیار مردم ایران باشد و نقش دولت‌های خارجی، حمایت سیاسی و بین‌المللی از مبارزه مردم برای آزادی باشد، نه مداخله نظامی مستقیم.» او افزوده است که به باورش، نظام جمهوری اسلامی در ضعیف‌ترین موقعیت خود قرار دارد و نشانه‌های فروپاشی آن آشکار است، بدون آن‌که نیازی به عملیات نظامی خارجی باشد.

این موضع‌گیری در تضاد نسبی با بخشی از بحث‌هایی است که به‌نوشته ژروزالم پست و به نقل از خبرگزاری رویترز، در واشنگتن و تل‌آویو جریان دارد. در آن گزارش‌ها آمده است که پس از اقدام آمریکا در ونزوئلا، برخی مقام‌های ایالات متحد آمریکا و اسرائیل در حال بررسی گزینه‌های «مداخله محدود» برای حمایت از معترضان ایرانی هستند. این اقدام‌ها می‌تواند شامل تهدید به استفاده از زور یا فشار هدفمند برای جلوگیری از سرکوب خشن اعتراض‌ها باشد، بی‌آن‌که به یک جنگ تمام‌عیار بینجامد.

رضا پهلوی در بخش دیگری از سخنان خود، دولت‌های پیشین آمریکا را به کوتاهی در حمایت از جنبش‌های اعتراضی ایران متهم کرده است. او گفته است که جنبش سبز سال ۱۳۸۸ و نیز اعتراض‌های پس از کشته‌شدن مهسا امینی در سال ۱۴۰۱، به‌دلیل سیاست‌های دولت‌های وقت آمریکا تضعیف شدند؛ سیاست‌هایی که به‌گفته او، با آزادسازی منابع مالی جمهوری اسلامی، به تقویت نیروهای نیابتی تهران در منطقه انجامیدند.

رضا پهلوی در عین حال، از هم‌سویی کنونی دولت دونالد ترامپ با اسرائیل در قبال ایران استقبال کرده و گفته است که رویکرد دولت فعلی آمریکا، در مقایسه با دولت‌های پیشین، سخت‌گیرانه‌تر و واقع‌بینانه‌تر است. او در مصاحبه اش همچنین از نقش بنیامین نتانیاهو در حمایت از مخالفان جمهوری اسلامی تمجید کرده است.

یکی از بخش‌های قابل‌توجه این گفتگو، چشم‌انداز روابط آینده ایران و اسرائیل پس از سقوط جمهوری اسلامی است. رضا پهلوی پیش‌بینی کرده است که تهرانِ پس از جمهوری اسلامی نه‌تنها به «توافق‌های ابراهیم» خواهد پیوست، بلکه چارچوبی گسترده‌تر را با عنوان «پیمان کوروش» شکل خواهد داد که به طور نمادین یادآور روابط تاریخی ایران و یهودیان در دوران باستان است. او گفته است که ایران و اسرائیل، به‌عنوان دو تمدن کهن، می‌توانند پس از تغییر نظام سیاسی در تهران، به شراکتی راهبردی در حوزه‌هایی چون آب، فناوری و امنیت منطقه‌ای دست یابند.

به‌نوشته ژروزالم پست، بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، توسط نیروهای آمریکایی، محاسبات واشنگتن و تل‌آویو را درباره ایران دستخوش تغییر کرده است. این اقدام که اسرائیل نیز از آن غافلگیر شده بود، این تصور را تقویت کرده که بدون توسل به یک تهاجم نظامی گسترده، می‌توان با ابزار فشار مستقیم و هدفمند، مسیر تحولات سیاسی در کشورهایی چون ایران را تحت تأثیر قرار داد.

بر اساس این گزارش، تا پیش از عملیات آمریکا در کاراکاس، بسیاری از مقام‌های اسرائیلی و آمریکایی بر این باور بودند که اعتراض‌های ایران، به‌تنهایی، هنوز به سطحی نرسیده که بتوانند به تغییر حکومت منجر شوند. اما پس از بازداشت مادورو، این ارزیابی در حال تغییر است و اکنون بحث‌هایی درباره امکان کمک عملی و محدود به جنبش اعتراضی ایران در جریان است.

ژروزالم پست می‌نویسد که نشانه‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه واشنگتن در حال بررسی اقدام‌هایی هدفمند برای جلوگیری از سرکوب خشن اعتراض‌ها در ایران است. این اقدام‌ها می‌تواند شامل تهدید به استفاده از زور یا حتی اعمال فشار محدود نظامی باشد، بی‌آنکه به اشغال یا حمله گسترده منجر شود. هدف از چنین رویکردی، فراهم‌کردن فرصت بیشتر برای گسترش اعتراض‌ها عنوان شده است.

در سطح سیاسی، برخی مقام‌های اسرائیلی نیز آشکارا از اقدام عملی فراتر از موضع‌گیری‌های لفظی حمایت کرده‌اند. وزیر علوم و فناوری اسرائیل که پیش‌تر مسئولیت‌هایی در حوزه اطلاعاتی داشته، در یادداشتی در ژروزالم پست نوشته است که جامعه جهانی باید از «اقدام‌های ملموس» برای حمایت از خواست مردم ایران در زمینه آزادی، حقوق بشر و تعیین سرنوشت خویش پشتیبانی کند، نه صرفاً از ابراز همدلی لفظی.

همچنین گزارش شده است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، پس از اقدام آمریکا در ونزوئلا، نشست امنیتی ویژه‌ای درباره ایران برگزار کرده است. از سوی دیگر، بنی گانتس، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، به‌صراحت خواستار مداخله اسرائیل و آمریکا به نفع معترضان ایرانی شده و گفته است که چنین اقدامی می‌تواند حکومت ایران را وادار به عقب‌نشینی یا حتی سقوط کند.

مجموع این تحولات، از یک سو بازتاب‌دهنده بحث‌های جدی در واشنگتن و تل‌آویو درباره نحوه برخورد با جمهوری اسلامی است و از سوی دیگر، شکاف رویکردها در میان مخالفان حکومت ایران را نشان می‌دهد؛ شکافی میان کسانی که از فشار یا اقدام خارجی هدفمند حمایت می‌کنند و چهره‌هایی چون رضا پهلوی که بر نقش تعیین‌کننده جامعه ایران و پرهیز از مداخله نظامی مستقیم تأکید دارند. به‌نوشته ژروزالم پست، آینده این معادله تا حد زیادی به مسیر اعتراض‌ها در داخل ایران و تصمیم‌های سیاسی آمریکا و اسرائیل در هفته‌ها و ماه‌های پیش‌رو گره خورده است.

۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه

نتایج کمبود بی ۱۲



کمبود ویتامین ب ۱۲ باعث نازی غشا میلین اعصاب و درد می شود؟


AI Mode
All
Images
Shopping
Videos
Short videos
Books
Web
News
Maps
Flights
Finance
Search tools
Feedback
AI Overview



+7
بله، کمبود ویتامین B12 به طور مستقیم باعث آسیب به غشای میلین (پوشش محافظ اعصاب) می‌شود، که این تخریب میلین منجر به اختلال در انتقال پیام‌های عصبی، دردهای عصبی، بی‌حسی، سوزن سوزن شدن (پارستزی) و مشکلات تعادل و راه رفتن می‌گردد. ویتامین B12 برای تولید میلین ضروری است و کمبود آن عواقب جدی برای سیستم عصبی دارد. 
چگونه کمبود B12 باعث درد و آسیب عصبی می‌شود؟
تولید میلین مختل می‌شود: ویتامین B12 در ساخت و نگهداری میلین نقش دارد، ماده‌ای که فیبرهای عصبی را عایق می‌کند تا سیگنال‌ها سریع و کارآمد منتقل شوند.
آسیب به غلاف میلین: وقتی B12 کم است، میلین آسیب می‌بیند یا تخریب می‌شود (دژنراسیون میلین).
اختلال در انتقال سیگنال: این آسیب باعث کند شدن یا قطع شدن انتقال سیگنال‌های عصبی می‌شود، که نتیجه آن علائم حسی و دردهای عصبی است. 
علائم اصلی آسیب عصبی ناشی از کمبود B12:
بی‌حسی و سوزن سوزن شدن (به خصوص در دست‌ها و پاها).
درد عصبی.
ضعف عضلانی و مشکلات تعادل و راه رفتن.
خستگی و مه مغزی.
مشکلات حافظه و تمرکز. 
در صورت مشاهده این علائم، مراجعه به پزشک برای تشخیص و درمان ضروری است. 
ویتامین ها و املاح ضروری برای سیستم عصبی - داروسازی ثنامد
Mar 14, 2023 — ویتامین ب۱۲: تاثیر بسزایی بر سلامت عصبی دارد. ویتامین ب۱۲ یک ریز مغذی ضروری در تولید غلاف میلین یا غلاف پوشاننده رشته های عصبی است. بنابراین با کمبو...

داروسازی ثنامد

علائم و عوارض کمبود ویتامین b12 - آزمایشگاه دکتر شریفی
Jan 21, 2024 — ... شود. ۲- آسیب به اعصاب بدن. ویتامین B12 نقش مهمی در حفظ پوشش میلین اطراف اعصاب دارد. کمبود این ویتامین می‌تواند به تخریب میلین منجر شود، که این ا...

آزمایشگاه دکتر شریفی اصفهان

آیا حافظه شما رو به زوال است؟ یک ویتامین به شما کمک می‌کند
Sep 16, 2025 — ویتامین B12 به تولید میلین، یک لایه محافظ که فیبرهای عصبی را می‌پوشاند، کمک می‌کند. هنگامی که میلین به دلیل کمبود ویتامین B12 آسیب می‌بیند، ارتباط ع...

Continental Hospitals

علائم کمبود ویتامین b12، کمبود ویتامین ب ۱۲ باعث چه می شود؟
Sep 6, 2024 — این علامت به این دلیل ظاهر می‌شود که کوبالامین نقش مهمی در سیستم عصبی دارد و کمبود آن باعث آسیب‌دیدگی اعصاب می‌شود. در سیستم عصبی، این ویتامین به تول...

دیجی‌کالا

خواص و عوارض مکمل ویتامین B12 | مجله داروکده
Nov 10, 2024 — - سلامت سیستم عصبی تأمین ویتامین B12 مورد نیاز بدن برای سلامت سیستم عصبی بسیار مهم است. این ویتامین در تولید میلین، ماده ‌ای که عصب ‌ها را عایق ‌بند...

داروکده

علائم کمبود ویتامین B12 چیست؟ - خانومی
Nov 1, 2024 — تنظیم عملکرد سیستم عصبی بدن پالس‌های عصبی از طریق الیاف عصبی یا همان Nerve Fiber حرکت می‌کنند. این الیاف عصبی توسط یک غشا به نان غلاف میلین پوشانده ش...

خانومی

کمبود ویتامین B12 - علل، علائم، تشخیص و درمان - Apollo Hospitals
Apr 24, 2025 — علائم کمبود ویتامین B12 چیست؟ علائم شامل خستگی، ضعف، رنگ‌پریدگی پوست، مشکلات عصبی (سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی)، مشکلات شناختی (از دست دادن حافظه) و تغی...

Apollo Hospitals

علائم کمبود ویتامین B12 | مجله داروکده
Dec 10, 2024 — کمبود ویتامین B12 باعث دژنراسیون نخاع می‌شود (خصوصاً ستون‌های خلفی نخاع). این حالت منجر به ضعف عضلانی و ناتوانی در حرکت، مشکلات راه رفتن و افتادن‌ها...

داروکده

ویتامین ب ۱۲ و دیابت؛ درمان کمبود ویتامین B12 در افراد دیابتی - سیناکر
کمبود B12 می‌تواند منجر به آسیب عصبی و مشکلات عصبی مانند بی‌حسی، سوزن سوزن شدن و مشکلات تعادل شود. تشکیل گلبول‌های قرمز: B12 در تولید گلبول‌های قرمز سالم نقش دا...

سیناکر

کمبود ویتامین ب۱۲ - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نشانه‌های روانی کمبود ویتامین ب۱۲ می‌تواند سبب نشانگان‌های شیدایی، روان‌پریشی، خستگی، نقص حافظه، زودرنجی، افسردگی، ناهماهنگی حرکتی و تغییرات شخصیتی شود. در کودک...

Wikipedia

Dive deeper in AI Mode
This is for informational purposes only. For medical advice or diagnosis, consult a professional. AI responses may include mistakes. Learn more

آزمایشگاه دکتر شریفی اصفهان
https://drsharifi-lab.com
علائم و عوارض کمبود ویتامین b12
ویتامین B12 نقش مهمی در حفظ پوشش میلین اطراف اعصاب دارد. کمبود این ویتامین می‌تواند به تخریب میلین منجر شود، که این امر باعث ایجاد مشکلات عصبی مانند بی‌حسی، ...
Missing: نازی ‎غشا
People also search for

دیجی‌کالا
https://www.digikala.com
علائم کمبود ویتامین b12، کمبود ویتامین ب ۱۲ باعث چه می شود؟
... کمبود آن باعث آسیب‌دیدگی اعصاب می‌شود. در سیستم عصبی، این ویتامین به تولید ماده‌ای به نام «میلین» کمک می‌کند. میلین، یک غلاف محافظ است که از اعصاب محافظت ...
Missing: نازی ‎غشا

داروکده
https://darukade.com
علائم کمبود ویتامین B12
Dec 11, 2024 — کمبود ویتامین B12 موجب اختلال در تقسیم سلولی، به‌ویژه در مغز استخوان می‌شود. این حالت به تولید گلبول‌های قرمز بزرگ و نابالغ (مگالوبلاست) منجر ...
Missing: نازی ‎غشا

Facebook · Treatment معالجه
10+ reactions · 3 years ago
9 نشانه کمبود ویتامین B-12 را بررسی می کنیم و دلیل بروز آنها ...
افرادی که کمبود ویتامین B-12 دارند ممکن است میلین کافی برای پوشاندن اعصاب خود تولید نکنند بدون این پوشش، اعصاب می توانند آسیب ببینند.
Missing: نازی ‎غشا

پذیرش24
https://www.paziresh24.com
تاثیر ویتامین ها بر عملکرد مغز و سیستم عصبی که باید بدانید
Jul 27, 2022 — کمبود این ویتامین تا ۲۵ درصد علائم عصبی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این علائم عصبی، شامل گزگز اندام‌ها، مشکل در تعادل، عدم تمرکز، از دست دادن ...
Missing: نازی ‎| Show results with: نازی

داروخانه آنلاین مثبت سبز
https://mosbatesabz.com
کمبود ویتامین B12 باعث کدام بیماری می شود؟
Nov 13, 2024 — کمبود ویتامین B12 می‌تواند باعث آسیب عصبی (نوروپاتی) شود. این عارضه حتی زمانی که کم خونی ایجاد نشده نیز می‌تواند اتفاق بیفتد. کم خونی ...
Missing: نازی ‎غشا ‎میلین

خانومی
https://www.khanoumi.com
علائم کمبود ویتامین B12 چیست؟
Nov 2, 2024 — نقص ویتامین B12، به‌صورت مستقیم بر جذب آهن نیز تاثیر می‌گذارد. یکی از اثرات مستقیم کاهش میزان آهن در بدن، شکنندگی، نازک‌شدن و حتی تغییر رنگ ...
Missing: نازی ‎اعصاب

داروسازی ثنامد
https://sanamedpharma.com
ویتامین ها و املاح ضروری برای سیستم عصبی
Mar 15, 2023 — کمبود این ویتامین تا ۲۵ درصد علائم عصبی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این علائم عصبی شامل گزگز اندام‌ها، مشکل در تعادل، عدم تمرکز، از دست دادن ح ...
Missing: نازی ‎| Show results with: نازی
People also ask
کمبود ویتامین B12 باعث چه مشکلاتی می شود؟
کمبود چه ویتامینی باعث کاهش تمرکز می شود؟
کمبود چه ویتامینی باعث تهوع می شود؟
کمبود کدام ویتامین باعث تنگی نفس می شود؟
Feedback

غفاری دایت
https://www.ghafaridiet.com
۹ نشانه کمبود ویتامین B12+معرفی منابع غذایی
May 29, 2024 — کاهش سطح این ویتامین می تواند منجر به عوارض عصبی از جمله سردردهای مداوم شود. در واقع، سردرد یکی از شایع ترین علائم گزارش شده مربوط به کمبود B12 ...
Missing: نازی ‎غشا ‎میلین

دکترنکست
https://drnext.ir
15 نشانه مهم علائم کمبود ویتامین b12
Oct 20, 2023 — کمبود ویتامین B12 می‌تواند علائم مختلفی از جمله خستگی، سردرد، افسردگی، رنگ پریدگی یا زردی پوست، اختلالات ذهنی، درد و التهاب در دهان و زبان را ...
People also search for
Results are personalized
-
Try without personalization
Canada
T3H 6B9, Calgary, AB - From your device
Update location
Dark theme: off
Help
Feedback
Privacy
Terms
AI overview is ready

ایران

Manage privacy settings
پرش به گزارش
پرش به منوی اصلی
پرش به دیگر صفحات دویچه وله
سیاستایالات متحده آمریکا
پیام سقوط مادورو برای تهران: رهبر ایران هدف نظامی آمریکا است
الینا فرهادی
۱۴۰۴/۱۰/۱۴۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه
حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و بازداشت مادورو نه تنها مختصات ژئوپلیتیک آمریکای لاتین را به شکلی بنیادی دگرگون ساخته، بلکه زنگ خطر را برای دیگر متحدان اصلی کاراکاس، به ویژه جمهوری اسلامی ایران، به صدا درآورده است.

تصویری از ترامپ و خامنه‌ای
به عقیده تحلیلگران سیاسی، حمله آمریکا به ونزوئلا و بازداشت مادورو می‌تواند چند پیام برای تهران داشته باشد
تبلیغات


نیروهای آمریکایی به دستور دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، با حمله نظامی به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، نیکلاس مادورو، رئیس جمهور این کشور، و همسرش سیلیا فلورس را روز شنبه (۳ ژانویه ۲۰۲۶) در عملیاتی نظامی بازداشت و از ونزوئلا خارج کردند. هر دوی آنها در حال حاضر در نیویورک در زندان به سر می‌برند و قرار است به اتهام "توطئه در راستای تروریسم مرتبط با مواد مخدر" و همچنین "تجارت کوکائین" مورد محاکمه قرار گیرند.

این اقدام جسورانه و بی‌سابقه دولت دونالد ترامپ، که به طور مستقیم به سرنگونی یک رژیم مخالف انجامید، به مثابه یک مانیفست جدید در سیاست خارجی واشنگتن تلقی می‌شود؛ مانیفستی که خطوط قرمز دخالت نظامی را به شکلی بی‌سابقه جابجا کرده است.

این تحول شوکه‌کننده در کاراکاس، دقیقا در یکی از حساس‌ترین برهه‌های داخلی ایران رخ داده است. در حالی که اعتراضات گسترده مردمی در شهرهای ایران، با انگیزه‌های معیشتی و سیاسی روز یکشنبه ۱۴ دی‌ماه (۴ ژانویه) وارد هشتمین روز خود شده و ثبات حکومت را به چالش کشیده است، عملیات ونزوئلا یک معادله امنیتی-سیاسی پیچیده را پیش روی تهران قرار داده است. شرایط داخلی ایران، که با بحران‌های اقتصادی و نارضایتی عمیق مردمی گره خورده، حالا آسیب‌پذیری حکومت را در برابر فشارهای خارجی افزایش داده است.

اهمیت این تحولات زمانی دوچندان می‌شود که تهدید صریح و اخیر دونالد ترامپ علیه جمهوری اسلامی در حمایت از معترضان را به خاطر بیاوریم. ترامپ روز جمعه دوم ژانویه تهدید کرد که اگر جمهوری اسلامی هر معترضی را بکشد، آمریکا وارد عمل می‌شود.

هشدار ترامپ به جمهوری اسلامی در حالی صورت گرفت که بنا به اعلام مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، تاکنون ۱۰ شهروند در اعتراضات مردمی در ایران کشته شده و بیش از ۸۰ نفر نیز بازداشت شده‌اند.

در این گزارش تحلیلی، پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم عملیات نظامی در ونزوئلا برای جمهوری اسلامی ایران در تقاطع سه‌گانه حمله خارجی، تهدید صریح آمریکا و اعتراضات داخلی بررسی می‌شود. هدف این تحلیل، سنجش این موضوع حیاتی است که آیا سقوط حکومت مادورو در ونزوئلا صرفا یک هشدار است، یا نقطه آغاز تغییر استراتژی واشنگتن در قبال رژیم‌هایی که آنها را تهدیدکننده می‌داند. آیا کابوس سقوط مادورو، می‌تواند به "اَبَر چالش" بقای حکومت تهران تبدیل شود و کاخ سفید را برای پیاده‌سازی الگویی مشابه در خاورمیانه ترغیب کند؟

"ترامپ ثابت کرد فقط حرف نمی‌زند"
به عقیده تحلیلگران سیاسی، حمله آمریکا به ونزوئلا و بازداشت مادورو می‌تواند چند پیام برای تهران داشته باشد. اولین پیام این است که ترامپ صرفا حرف نمی‌زند و دومین پیام نوع برخوردش با دولت ونزوئلاست و اینکه سعی کرد اولا عملیاتی را طراحی کند که طولانی نباشد، دوما حداکثر منافع را برای آمریکا داشته باشد و سوم این که در این عملیات به اپوزیسیون ونزوئلا بهایی نداد.

مجتبی نجفی، تحلیلگر مسائل سیاسی ایران، در اینباره به دویچه وله فارسی می‌گوید: «به عبارتی ما شاهد هستیم که دولت آمریکا از انقلاب در ونزوئلا استقبال نمی‌کند و بیشتر به دنبال این است که دولتی در راس کار باشد که منافع اقتصادی سیاسی ایالات متحده را تامین بکند.»

بیشتر بخوانید: تحلیل نشریه اکونومیست از اعتراضات سراسری در ایران

به باور این کارشناس، این شاید بدان معنا باشد که آمریکا چنانچه جمهوری اسلامی ایران تن به خواسته‌هایی اعم از غنی‌سازی صفر دهد، در صورت حذف علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، با سایر اجزا و نهادهای حکومت به توافق برسد.

مجتبی نجفی، تحلیلگر مسائل سیاسی ایران
مجتبی نجفی معتقد است که تامین منافع اسرائیل هم برای آمریکا اهمیت و اولویت داردعکس: Privat
اما نکته‌ای که باید در نظر گرفت این است که در مورد جمهوری اسلامی صرفا نمی‌توان بحث ایالات متحده را مطرح کرد زیرا یک پای قضیه هم دولت اسرائیل به عنوان یک بازیگر اصلی است.

به عقیده نجفی، در این پرونده تامین منافع اسرائیل هم برای آمریکا اهمیت و اولویت دارد.

او در ادامه توضیح می‌دهد: «در هر صورت اهمیت سقوط دولت ونزوئلا و بازداشت مادورو در این است که ترامپ نشان داده حتی حاضر به مصالحه به شرط اصلاحات عمیق در سیاست خارجی است و در مورد جمهوری اسلامی، می‌تواند در صورت پذیرش غنی سازی صفر اورانیوم و کاهش تهدیدها علیه اسرائيل، با نظام سیاسی مستقر در ایران سازش کند.»

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

به گفته این تحلیلگر مسائل سیاسی، ولی مساله اصلی این است که رهبر جمهوری اسلامی بر سر این گزاره‌ها ایستاده و اگر ما بر اساس مدل ونزوئلا بخواهیم این وضعیت را تحلیل کنیم احتمالا  برنامه دولت آمریکا حذف رهبر جمهوری اسلامی و تلاش برای مذاکره با سایر ارکان و نهادهای نظام سیاسی مستقر در تهران است.

پیام روشن ترامپ: «رهبر ایران هدف نظامی آمریکاست»
هشدار دونالد ترامپ مبنی بر اینکه آمریکا برای مداخله در ایران در صورت کشتن معترضان آماده و مهیا است—هشداری که تنها یک روز پیش از بازداشت مادورو صادر شد—یک پیام روشن را به تهران می‌فرستد. پیامی که به گفته دامون گل‌ریز، تحلیلگر امور بین‌الملل و پژوهشگر انستیتوی ژئوپولیتیک در لاهه، معنایش برای تهران این است که فرمانده کل قوای ایران اکنون هدف اصلی نظامی آمریکاست. گواه آن نیز، واکنش‌های قاطع و تند مقامات ایرانی از جمله علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی در واکنش به تهدید ترامپ است که در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «مواظب سربازان خود باشید.» این واکنش‌ها نشان می‌دهد پیام تهدید ترامپ به ترور خامنه‌ای به‌خوبی دریافت شده است.

بیشتر بخوانید: واکنش جهانی به سقوط مادورو؛ از خرسندی تا "پیچیدگی" و نگرانی

این تحلیلگر امور بین‌الملل به دویچه وله فارسی می‌گوید: «در حقیقت تهدید ترامپ به ترور خامنه‌ای نشان دهنده یک تغییر موضع از سوی رئيس جمهور آمریکا است، آنهم با توجه به مخالفت قبلی او با طرح اسرائیل در طول جنگ ۱۲ روزه برای کشتن رهبر جمهوری اسلامی.»

"فقدان اپوزیسیون موثر، مطالبات مردم را به حاشیه رانده است"
به عقیده تحلیلگران سیاسی، عملیات نظامی در ونزوئلا همچنین محاسبات جناح‌های رقیب در درون دستگاه نظامی و امنیتی رژیم تهران را بازتنظیم خواهد کرد—جناح‌هایی که هم‌اکنون در حال شکل‌دهی به آینده پس از خامنه‌ای ایران‌اند.

به گفته دامون گلریز، تصمیم‌گیرندگان پشت‌پرده حالا از خود می‌پرسند: اگر خامنه‌ای به‌دست اسرائیل و آمریکا حذف شود، چه کسی باید چهره سیاسیِ انتقالی باشد و چه کسی بهتر می‌تواند منافع آنان را نمایندگی کند؟

دامون گلریز، تحلیلگر سیاسی
به گفته گلریز، تصمیم‌گیرندگان پشت‌پرده از خود می‌پرسند: اگر خامنه‌ای حذف شود، چه کسی باید چهره سیاسیِ انتقالی باشد؟عکس: privat
در ونزوئلا، دلسی رودریگز، معاون مادورو، و برادرش، رئیس مجلس ملی ونزوئلا، از حمایت واشنگتن برخوردارند و به‌واسطه پیوندهای نظامی‌شان ظاهراً در حال پر کردن خلأ قدرت‌اند.

گلریز می‌افزاید: «اکنون بسیاری در تهران نیز در حال بازاندیشی‌اند: دلسی رودریگز یا احمد شرعِ جمهوری اسلامی چه کسانی می‌توانند باشند؟ هر پاسخی ناگزیر باید نگرانی‌ها و منافع روسیه و چین را نیز در نظر بگیرد.»

به عقیده پژوهشگر انستیتوی ژئوپولیتیک در لاهه، تراژدی اما اینجاست که فقدان یک اپوزیسیون مؤثر، کثرت‌گرا و فراگیر در ایران، اپوزیسیونی که بتواند سازوکار انتقال قدرتی قابل اتکا باشد، سبب شده مطالبات مردم ایران در حاشیه سیاست قدرت بازیگران جهانی باقی بماند. در این میان ترامپ ترجیح می‌دهد با یک جناح از رژیم ایران به توافق برسد تا اینکه روی یک جایگزین لیبرال دموکراتیک مردمی بیرون از رژیم اسلامی سرمایه‌گذاری کند.

او تاکید می‌کند: «آنچه فقدان آن حس می‌شود، اپوزیسیونی است که قدرت عملی و نه فقط شعاری، زنجیره فرماندهی، همسویی بخش‌های اطلاعاتی و نظامی، کنترل نهادهای قدرت و برنامه حکمرانی معتبر در آینده داشته باشد و درعین حال بتواند مطالبات هسته‌ای و نظامی آمریکا را بی‌آنکه منافع روسیه و چین را تهدید کند، بپذیرد.»

تبلیغات

"آمریکا توان و اراده اقدام مستقیم برای تغییر سرِ قدرت را دارد"
روز شنبه سه ژانویه ۲۰۲۶ یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائيل، با هشدار به جمهوری اسلامی با لحنی تهدیدآمیز گفت که رژیم ایران باید به تحولات ونزوئلا توجه کند. رضا طالبی، تحلیلگر مسائل سیاسی ایران و کارشناس امور بین‌الملل، نیز تائيد می‌کند که پیام تهدیدهای اسرائيل و آمریکا برای متحدان کاراکاس، به‌ویژه جمهوری اسلامی، دقیقاً این است: آمریکا اگر لازم بداند، از تحریم و جنگ نیابتی فراتر می‌رود و توان و اراده اقدام مستقیم برای تغییر سرِ قدرت را دارد.

او در گفتگو با دویچه وله فارسی خاطرنشان می‌کند: «حمله به ونزوئلا را می‌توان به‌عنوان الگوی رفتاری تنبیه زنجیره‌ای متحدان متخاصم آمریکا فهم کرد. وقتی رئیس‌جمهوری آمریکا این اقدام را هشدار به رهبران متخاصم قاب‌بندی می‌کند، دقیقا منطق نمایش تنبیه برای اثرگذاری بر دیگران فعال می‌شود و در این چارچوب، ونزوئلا به‌عنوان حلقه ضعیف‌تر زنجیره هدف قرار می‌گیرد: کشوری دور، منزوی، زیر فشار تحریم و با اقتصادی نفت‌پایه و آسیب‌پذیر، تا اثر روانی و محاسباتی این تنبیه به حلقه‌های سخت‌تر از جمله ایران منتقل شود.

بیشتر بخوانید: ششمین روز اعتراضات در ایران؛ وقتی بازار به خیابان آمد و ترامپ از "اقدام" گفت

طالبی معتقد است که از نظر روانی، حمله آمریکا به ونزوئلا اثر مستقیمی بر تصمیم‌گیران امنیتی و نظامی تهران دارد به این معنا که نخست، شوکِ قابلیت ایجاد می‌کند: اگر آمریکا در نیم‌کره غربی چنین اقدامی انجام دهد، چرا در جغرافیای دیگر نتواند؟ در نتیجه، محاسبات جمهوری اسلامی در مواجهه با آمریکا و اسرائیل احتمالا تغییر می‌کند، اما این امر بستگی دارد به این‌که تهران حمله آمریکا به کاراکاس را "استثنای ونزوئلا " بداند یا "الگویی قابل تکرار ".

رضا طالبی، تحلیلگر سیاسی
به گفته طالبی، این تصور که هدف فشارهای دولت ترامپ بر جمهوری اسلامی، حمایت از مردم ایران است، به نظر می‌رسد برداشتی ساده‌انگارانه و سطحی باشدعکس: privat
به گفته کارشناسان سیاسی، افزون بر اینها نباید از نظر دور داشت که حمله آمریکا به ونزوئلا حتی اگر پیامی از جمله تهدید جمهوری اسلامی به دنبال داشته باشد، پیامدهای ناخواسته‌ای بر پویش اعتراضات داخلی ایران دارد، پیامدهایی که نه الزاما به نفع مردم است و نه به سود گذار دموکراتیک.

به عقیده رضا طالبی، از یک‌سو، تشدید تهدید خارجی می‌تواند به افزایش سطح سرکوب معترضان از سوی حکومت منجر شود، چرا که حاکمیت، اعتراض را ذیل منطق "امنیت ملی" بازتعریف می‌کند. از سوی دیگر، شکل‌گیری امید به "حمله نظامی" یا "ناجی خارجی" می‌تواند ماهیت مستقل، مدنی و مردمی اعتراضات علیه سیاست‌های جمهوری اسلامی را تضعیف کند و آن را از نیروی اجتماعی درون‌زا به انتظار مداخله بیرونی تقلیل دهد.

به گفته این تحلیلگر سیاست خارجی، در این چارچوب، این تصور که هدف فشارهای دولت ترامپ بر جمهوری اسلامی، حمایت از مردم ایران است، به نظر می‌رسد برداشتی ساده‌انگارانه و سطحی باشد.

ورود معاملات قدرت‌های بزرگ به مرحله‌ای عملی
از منظر جهانی، موضوع مداخله نظامی و سرنگونی رهبری ونزوئلا معامله‌های قدرت‌های بزرگ را وارد مرحله‌ای عملی و عینی کرده است.

بیشتر بخوانید: ترامپ با تأیید حمله آمریکا به ونزوئلا از بازداشت مادورو و همسرش خبر داد

به گفته دامون گلریز، در این میان دیگر کسی تعجب نخواهد کرد، اگر آمریکا برای تصرف گرینلند، حاکمیت پادشاهی دانمارک را که از هم‌پیمانان ناتو است، نقض کند. در این نظم در حال ظهور، قدرت‌های بزرگ با اتکا به قدرت عریان نظامی، اقتصادی و فناورانه، حوزه‌های نفوذ خود را ترسیم و تقسیم می‌کنند: روسیه سوریه را (از طریق ترکیه) به آمریکا واگذار کرد؛ ایالت متحده نیز در حال واگذاری امنیت اوکراین و اروپا به روسیه است. آمریکا نیمکره غربی را-با شروع از ونزوئلا-از آنِ خود می‌داند، در حالی که چین برای تصرف کشور تایوان آماده می‌شود.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

گلریز در پایان می‌افزاید: «در چارچوب این معماری جهانی، ایران باید تحت سلطه منطقه‌ای اسرائیل قرار گیرد؛ سلطه‌ای که با قدرت نظامی آمریکا تضمین می‌شود. با این حال، بجز مقاومت و دشمنی ذاتی نظام ولایی با اسرائیل و آمریکا، پیچیدگی خود ایران به‌عنوان یک تمدن و یک دولت-ملت واقعی، این نظم نوین جهانی مورد نظر آمريکا و سلطه اسرائيل در منطقه را با چالش جدی مواجه خواهد کرد.»

تبلیغات
پرش از قسمت گزارش‌های مرتبط
گزارش‌های مرتبط
علی خامنه‌ای
نیکلاس مادورو
دونالد ترامپ
اعتراضات مردمی ۱۴۰۴
پرش از قسمت گزارش روز
گزارش روز
ادامه تجمعات شبانه در هشتمین روز پیاپی از اعتراض‌ها در ایران
در هشتمین روز از اعتراض‌ها در ایران، بسیاری از شهرها در نقاط مختلف شاهد اعتصاب و اعتراض بود.
سیاست۱۴۰۴/۱۰/۱۴۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه
خبرگاه؛ اجرای حکم اعدام ۱۹ زندانی در زندان‌های مختلف ایران
سیاست۱۴۰۴/۱۰/۱۴۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه
هفته اول اعتراضات؛ در ۴۶ شهر و ۲۲ استان تجمعات ادامه دارد
سیاست۱۴۰۴/۱۰/۱۳۱۴۰۴ دی ۱۳, شنبه
پرش از قسمت تازه‌ترین گزارش‌های دویچه وله
تازه‌ترین گزارش‌های دویچه وله
ایران
وال استریت ژورنال: اعتراض‌ها در ایران فرصتی برای فشار بیشتر
سیاست۱۴۰۴/۱۰/۱۲۱۴۰۴ دی ۱۲, جمعه
مطالب بیشتر از ایران
خاورمیانه
حمله نیروی هوایی بریتانیا و فرانسه به مواضع داعش در سوریه
سیاست۱۴۰۴/۱۰/۱۴۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه
مطالب بیشتر از خاورمیانه
آلمان
درخواست‌های پناهندگی در آلمان به میزان یک‌سوم کاهش یافت
مهاجرت۱۴۰۴/۱۰/۱۴۱۴۰۴ دی ۱۴, یکشنبه
مطالب بیشتر از آلمان
اروپا
دست‌کم ۴۰ کشته در انفجار در پیست اسکی کرانس-مونتانا در سوئیس
حادثه و فاجعه۱۴۰۴/۱۰/۱۲۱۴۰۴ دی ۱۲, جمعه
مطالب بیشتر از اروپا
بازگشت به صفحه اصلی
تبلیغات
درباره دویچه وله
درباره ماانگلیسی
مطبوعاتانگلیسی
DW Global Media Forumانگلیسی
عرضه‌های دویچه وله
آموزش زبان آلمانی
DW Akademieانگلیسی
خدمات
دریافت برنامه‌انگلیسی
پرسش‌های متداولانگلیسی
فیلترشکن‌ها
تماس با ماانگلیسی
بایگانی موضوعی (الفبایی)
سرخط خبرها
‌‌روابط معاملاتی
پخش و فروشانگلیسی
سفرانگلیسی
تبلیغاتانگلیسی
به ما بپیوندید
© 2026 Deutsche Welle
حریم خصوصی کاربران
شناسه حقوقی
دسترس‌پذیری
تنظیمات حفاظت از داده‌های شخصی

اول نفت آخر نفت

BBC News, فارسی
مشاهده محتوا
صفحه ها
صفحه اولجنگ اسرائیل-ایرانپخش زندهویدیوتلویزیونايرانافغانستانجهانهنرورزشاقتصاددانشفراتر از خبر
ونزوئلا می‌تواند میراث ترامپ و جایگاه آمریکا را در جهان تعریف کند
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و جان رتکلیف، مدیر سیا، در واشنگتن حمله نیروهای آمریکایی به ونزوئلا را تماشا کردند
منبع تصویر،US government
توضیح تصویر،دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و جان رتکلیف، رئیس سیا، در واشنگتن حمله نیروهای آمریکایی به ونزوئلا را تماشا کردند
اطلاعات مقاله
نویسنده,آنتونی زورکر
شغل,خبرنگار آمریکای شمالی، بی‌بی‌سی
۲۲ دقیقه پیش
پس از رویدادهای شبی مملو از بهت و حیرت در ونزوئلا، به نظر می‌رسد دونالد ترامپ دنبال استقرار یک نظام سیاسی جدید در این کشور است.

رئیس‌جمهور آمریکا روز شنبه، در یک کنفرانس خبری کم‌سابقه در مارالاگو، اقامتگاهش در فلوریدا، اعلام کرد نیروهای آمریکایی در عملیاتی شبانه در کاراکاس، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، و همسرش را بازداشت کرده‌اند.

او سپس گفت تیمی شامل مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، با همکاری ونزوئلایی‌ها، کنترل این کشور بحران‌زده را در دست خواهد گرفت.

او گفت: «ما این کشور را تا زمان انتقال امن، مناسب و سنجیده، اداره خواهیم کرد.»

هنوز روشن نیست که منظور از «اداره کردن کشور» دقیقا چیست؛ اما این وعده نشان‌دهنده تغییری ناگهانی در مسیر رئیس‌جمهور است؛ مسیری پر از تناقض‌ها و موانع دشوار.

رئیس‌جمهوری که با شعار مخالفت با «جنگ‌های بی‌پایان» مبارزه انتخاباتی کرده بود، کسی که به شدت از تلاش‌های گذشته آمریکا برای تغییر رژیم انتقاد می‌کرد و وعده اجرای سیاست خارجی «اول آمریکا» را داده بود، اکنون اعتبار ریاست‌جمهوری خود را به بازسازی کشوری در آمریکای جنوبی گره زده که اقتصادش ویران شده و ثبات سیاسی‌اش در پی دهه‌ها دیکتاتوری از بین رفته است.

با وجود این، ترامپ خوش‌بینی زایدالوصفی از خود نشان می‌داد.

او مدعی شد دولتش «کارنامه‌ای بی‌نقص در پیروزی» دارد و گفت که این بار هم تفاوتی نخواهد داشت. دونالد ترامپ وعده داد شرکت‌های نفتی آمریکایی را برای بازسازی زیرساخت‌های صنعتی فرسوده ونزوئلا به کار خواهد گرفت؛ اقدامی که به گفته او هم هزینه‌های بازسازی ونزوئلا را تامین می‌کند و هم به سود مردم این کشور خواهد بود.

Skip پربیننده‌ترین‌ها and continue reading
پربیننده‌ترین‌ها
مادورو
جاسوس‌ها، پهپادها و مشعل‌های جوشکاری: آمریکا چگونه مادورو را دستگیر کرد؟
ترامپ و روبیو
ونزوئلا می‌تواند میراث ترامپ و جایگاه آمریکا را در جهان تعریف کند
دونالد ترامپ
چرا ترامپ دستور حمله به ونزوئلا و بازداشت مادورو را صادر کرد؟
تصویری ازنیکلاس مادورو به صورت سیاه و سفید روی پس‌زمینه‌ای زرد
نیکلاس مادورو کیست؟ «برگزیده‌ای» که ترامپ سرنگونش کرد
End of پربیننده‌ترین‌ها
او احتمال اعزام نیروهای زمینی آمریکا به ونزوئلا را رد نکرد و به خبرنگاران گفت: «ما از حضور نیرو روی زمین نمی‌ترسیم… دیشب هم نیرو روی زمین داشتیم.»

آقای ترامپ که از منتقدان سرسخت حمله آمریکا به عراق بود، اکنون ناچار است به جمله‌ای از کالین پاول، وزیر خارجه وقت آمریکا و از معماران جنگ عراق، توجه کند که گفته بود «اگر چیزی را بشکنی، مالک آن می‌شوی».

شهروندان ونزوئلایی ساکن شهر مدئین کلمبیا، در پی حمله آمریکا، دستگیری نیکلاس مادورو و همسرش را جشن گرفتند
منبع تصویر،Camilo Moreno/NurPhoto via Getty Images
توضیح تصویر،شهروندان ونزوئلایی ساکن شهر مدئین کلمبیا، در پی حمله آمریکا، دستگیری نیکلاس مادورو و همسرش را جشن گرفتند
آمریکا اکنون آینده ونزوئلا را دگرگون کرده است؛ چه در مسیر بهبود و چه در مسیر وخامت.

دونالد ترامپ نزدیک به یک سال پیش با وعده صلح‌آفرینی وارد کاخ سفید شد، اما در طول این مدت نشان داده است که بیش از آنچه تصور می‌شد، مایل به استفاده از نیروی نظامی در نقاط مختلف جهان است.

او اخیرا دستور حملات هوایی به سوریه و نیجریه را صادر کرد. در سال ۲۰۲۵، تاسیسات هسته‌ای ایران، قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب، نیروهای شورشی در یمن، گروه‌های مسلح در سومالی و شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در عراق را هدف قرار داد.

برخلاف این حملات که عمدتا با موشک و هواپیما انجام می‌شد و خطر را از نیروهای آمریکایی دور نگه می‌داشت، حمله به ونزوئلا و تعهدات دونالد ترامپ در قبال آینده این کشور، تفاوتی اساسی دارد.

هدف او، به گفته خودش در کنفرانس خبری، «بازگرداندن عظمت به ونزوئلا» است.

این بازی با شعار «عظمت را به آمریکا بازگردانیم» (ماگا) ممکن است برای بخشی از هواداران ترامپ قابل هضم نباشد.

مارجوری تیلور گرین، نماینده کنگره و از وفاداران پیشین رئیس‌جمهور آمریکا که پس از متهم کردن آقای ترامپ به رها کردن پایگاه سیاسی‌اش از او فاصله گرفت، به سرعت در پستی در شبکه اجتماعی ایکس اقدام رئیس‌جمهور را محکوم کرد.

او نوشت: «انزجار آمریکایی‌ها از تجاوزهای نظامی بی‌پایان دولت خودمان و حمایت از جنگ‌های خارجی توجیه‌پذیر است، چرا که ما مجبور به پرداخت هزینه‌های آن هستیم و هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات، همواره بودجه ماشین جنگی واشنگتن را تامین کرده‌اند و آن را فعال نگه می‌دارند. این همان چیزی است که بسیاری در جنبش ماگا فکر می‌کردند با رای خود به آن پایان می‌دهند. زهی خیال باطل.»

توماس مَسی، نماینده جمهوری‌خواه ایالت کنتاکی و از دیگر منتقدان آقای ترامپ، به تفاوت میان توجیه حقوقی بازداشت مادورو، اتهام‌های مربوط به قاچاق سلاح و کوکائین و توضیح آقای ترامپ اشاره کرد که هدف عملیات را بازپس‌گیری نفت مصادره‌شده آمریکا و توقف تولید فنتانیل عنوان کرده بود.

در مقابل، بیشتر جمهوری‌خواهان پشت رئیس‌جمهور ایستادند و مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، اقدام نظامی علیه «یک رژیم جنایتکار» را «قاطع و موجه» توصیف کرد.

تجمع معترضان در لس‌آنجلس در پی حمله آمریکا به کاراکاس، پایتخت ونزوئلامنبع تصویر،Grace Hie Yoon/Anadolu via Getty Images
توضیح تصویر،تجمع معترضان در لس‌آنجلس در پی حمله آمریکا به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا
دونالد ترامپ در کنفرانس خبری خود گفت عملیات ونزوئلا در راستای اولویت‌های «اول آمریکا» بوده، زیرا امنیت منطقه‌ای آمریکا را تضمین کرده و منبعی پایدار از نفت فراهم آورده است.

او به احیای دکترین مونرو اشاره کرد، سیاست خارجی اوایل قرن نوزدهم آمریکا که تاکید می‌کرد نیم‌کره غربی باید از نفوذ قدرت‌های اروپایی آزاد باشد و نام آن را «دکترین دونرو» گذاشت.

آقای ترامپ گفت اقدام آمریکا در ونزوئلا نشان می‌دهد «سلطه ایالات متحده در نیم‌کره غربی دیگر هرگز مورد تردید قرار نخواهد گرفت».

به گفته او، هدف راهبرد جدید امنیت ملی آمریکا «حفاظت از تجارت، قلمرو و منابعی است که در کانون امنیت ملی ما قرار دارند». او نیم‌کره غربی را «منطقه خانگی» آمریکا خواند.

با این حال، تصمیم آقای ترامپ برای بازداشت نیکلاس مادورو نگرانی‌های گسترده‌تری در سیاست جهانی و روابط آمریکا با دیگر قدرت‌های بزرگ نظامی ایجاد کرده است.

وزارت امور خارجه چین با صدور بیانیه‌ای ضمن ابراز شگفتی، آنچه را که «حمله‌ای بی‌محابا به کشوری مستقل» خواند، محکوم کرد.

در دوره ریاست‌جمهوری جو بایدن، آمریکا موضعی مشابه را پس از حمله روسیه به اوکراین در پیش گرفت. اکنون دولت دونالد ترامپ تلاش می‌کند توافق صلحی میان این دو کشور برقرار کند؛ توافقی که به نظر می‌رسد بیشتر به سود طرف روسی است.

دان بیکن، نماینده میانه‌رو جمهوری‌خواه که در پایان سال بازنشسته می‌شود، با ابراز نگرانی درباره پیامدهای اقدام نظامی در ونزوئلا گفت: «نگرانی اصلی من این است که روسیه از این اقدام برای توجیه اعمال نظامی غیرقانونی و وحشیانه‌اش علیه اوکراین استفاده کند، یا چین آن را دستاویزی برای توجیه حمله به تایوان قرار دهد.»

منتقدان دموکرات ترامپ صریح‌تر بودند.

برایان شتز، سناتور ایالت هاوایی و عضو کمیته روابط خارجی سنا، گفت: «آمریکا به هیچ دلیلی نباید به دنبال اداره کشورهای دیگر باشد. ما باید تا الان یاد می‌گرفتیم که خود را درگیر جنگ‌های بی‌پایان و ماموریت‌های تغییر رژیم نکنیم که پیامدهای فاجعه‌باری برای آمریکایی‌ها به همراه دارد.

حکیم جفریز، نماینده کنگره که در صورت پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ممکن است رئیس مجلس نمایندگان شود، گفت نیکلاس مادورو جنایتکار و دیکتاتوری با سابقه نقض حقوق بشر است، اما تصمیم دونالد ترامپ برای حمله بدون مشورت با رهبران کنگره را محکوم کرد.

او گفت: «دونالد ترامپ بر اساس قانون اساسی موظف به تمکین از قانون و پاسداری از هنجارهای دموکراتیک در ایالات متحده است؛ چرا که معنای واقعی 'اول آمریکا' همین است.»

آقای ترامپ در کنفرانس خبری خود گفت تصمیم گرفته کنگره را در جریان نگذارد، چون نگران بوده جزئیات عملیات پیش از حمله «درز کند».

این عملیات نظامی موفقیت‌آمیز بود؛ بدون تلفات آمریکایی و با آسیب محدود به تجهیزات. آقای ترامپ با لحن همیشگی خود آن را «یورشی تماشایی» و «یکی از خیره‌کننده‌ترین، موثرترین و قدرتمندترین نمایش‌های توان و کارآمدی نظامی آمریکا در تاریخ» توصیف کرد.

اکنون او اعتبار ریاست‌جمهوری خود را به تداوم این موفقیت گره زده است. آمریکا می‌گوید اداره و بازسازی ونزوئلا را بر عهده خواهد گرفت، هرچند هنوز روشن نیست این کار در عمل به چه معناست. دونالد ترامپ و تیمش باید کشوری را که دهه‌ها درگیر مشکل و بحران بوده احیا کنند و هم‌زمان منطقه‌ای را آرام نگه دارند که بی‌تردید با نگرانی، چشم به سیاست خارجی رئیس‌جمهور آمریکا دوخته است.

موضوعات مرتبط
ونزوئلا
ایالات متحده آمریکا
دونالد ترامپ
مطالب مرتبط
تصویری ازنیکلاس مادورو به صورت سیاه و سفید روی پس‌زمینه‌ای زرد
نیکلاس مادورو کیست؟؛ «برگزیده‌ای» که ترامپ سرنگونش کرد
۷ ساعت پیش
دونالد ترامپ
چرا ترامپ دستور حمله به ونزوئلا و بازداشت مادورو را صادر کرد؟
۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۳ ژانویه ۲۰۲۶
دونالد ترامپ
چرا استراتژی امنیتی ترامپ متحدان آمریکا را نگران کرده است؟
۲۵ آذر ۱۴۰۴ - ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵
مهمترین خبرها
زنده,اعتراضات ایران؛ تجمع مجدد معترضان در مقابل پاساژ علاءالدین
زنده,زندانی شدن مادورو در نیویورک؛ روبیو: آمریکا با ونزوئلا در جنگ نیست
ونزوئلا می‌تواند میراث ترامپ و جایگاه آمریکا را در جهان تعریف کند
۲۱ دقیقه پیش
گزارش و تحلیل
در یک تجمع که معترضان مقابل صف پلیس ایستاده‌اند، فردی در لباس قورباغه‌ای در جلوی صف معترضان و مقابل پلیس ایستاده است
قورباغه‌ها چطور از نماد راست افراطی به ابزار اعتراض تبدیل شدند؟
۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۴ ژانویه ۲۰۲۶
نوزادی که روی پارچه‌ای خاکستری طرح‌دار دراز کشیده و لباس سنتی چینی قرمز با آسترهای طلایی به تن دارد و چند گل قرمز در اطراف اوست
چین برای افزایش زاد و ولد، کاندوم را گران و مهدکودک را ارزان می‌کند
۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۳ ژانویه ۲۰۲۶
معترضی که در قم کشته شد 
درباره معترضی که در قم با «نارنجک» کشته شد، چه می‌دانیم؟
۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۳ ژانویه ۲۰۲۶
چند نیروی نظامی در حال حمله به مکانی
داعش در ترکیه؛ آیا سایه تهدید دوباره سنگین شده است؟
۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۳ ژانویه ۲۰۲۶
نمای بیرونی از عمارت، عابران پیاده و یک دوچرخه سوار که از مقابل عمارت می‌گذرد
درون ساختمان صدساله‌ای که ۴۰۰ هزار شمش طلا را در دل خود پنهان کرده است
۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۳ ژانویه ۲۰۲۶
هواداران، در جریان تظاهراتی در عدن، تصاویر رهبران عربستان و امارات و پرچم‌های جنوب را در دست دارند؛ تظاهراتی که در اوج هماهنگی میان متحدان ائتلاف در سال‌های نخست جنگ یمن برگزار شد.
اختلاف عربستان و امارات در یمن بر سر چیست؟
۱۲ دی ۱۴۰۴ - ۲ ژانویه ۲۰۲۶
صحنه‌ای از اعتراضات خیابانی در کوهدشت در استان لرستان در روز پنج‌شنبه، ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴
از گرانی تا بن‌بست سیاسی؛ زمینه‌های اعتراضات خیابانی جاری در ایران چیست؟
۱۲ دی ۱۴۰۴ - ۲ ژانویه ۲۰۲۶
جوانانی که پرچم‌های سومالی‌لند را در دست دارند، در کنار هم تجمع کرده‌اند.
ایران، حوثی‌ها و دریای سرخ؛ چرا شناسایی سومالی‌لند از سوی اسرائیل جنجالی شد؟
۱۱ دی ۱۴۰۴ - ۱ ژانویه ۲۰۲۶
مطالب پرخواننده
۱
جاسوس‌ها، پهپادها و مشعل‌های جوشکاری: آمریکا چگونه مادورو را دستگیر کرد؟
۲
ونزوئلا می‌تواند میراث ترامپ و جایگاه آمریکا را در جهان تعریف کند
۳
چرا ترامپ دستور حمله به ونزوئلا و بازداشت مادورو را صادر کرد؟
۴
نیکلاس مادورو کیست؟ «برگزیده‌ای» که ترامپ سرنگونش کرد
۵
بریتانیا و فرانسه در حمله‌ای مشترک انبار تسلیحات زیرزمینی داعش در سوریه را بمباران کردند
۶
گاهشمار چهار دهه اعتراضات مردمی در ایران پس از انقلاب
۷
سالگرد بازداشت زوج بریتانیایی؛ نزدیکانشان «در پی تامین لباس زیر تمیز و پوشش گرم برای آنها در اوین‌ هستند»
۸
درباره معترضی که در قم با «نارنجک» کشته شد، چه می‌دانیم؟
۹
درون ساختمان صدساله‌ای که ۴۰۰ هزار شمش طلا را در دل خود پنهان کرده است
۱۰
خاکسپاری نویسنده و کارگردان ایرانی در حومه سان‌فرانسیسکو؛ پاسداشت زندگی به یاد بهرام بیضایی
BBC News, فارسی
چرا می‌توانید به بی‌بی‌سی اطمینان کنید؟
شرایط استفاده
درباره بی بی سی
سیاست حفظ حریم خصوصی
کوکی ها
تماس با بی بی سی
اخبار به زبان‌های دیگر
Do not share or sell my info
© 2026 بی بی سی. بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست. سیاست ما درباره لینک دادن به سایت های دیگر.