۱۴۰۴ بهمن ۱, چهارشنبه


AI Overview

«جامه های افکندنی و پوشیدنی» به دو دسته اصلی لباس‌های موقت و زودگذر که برای موقعیت‌های خاص استفاده می‌شوند و لباس‌های دائمی و اصلی برای پوشش روزمره اطلاق می‌گردد، اشاره دارد؛ که در ادبیات فارسی، به خصوص در اشعار و متون کهن‌تر، این مفهوم می‌تواند اشاره به دو زندگی (این دنیا و آخرت) یا دو جنبه از هویت انسان داشته باشد، مانند «جامه فانی» و «جامه باقی» که به لباس‌های دنیوی و اخروی اشاره دارد.
توضیحات بیشتر:جامه پوشیدنی (لباس اصلی): همان لباس‌های روزمره، لباس کار، لباس خانگی که به طور مداوم پوشیده می‌شوند.
جامه افکندنی (لباس موقت): لباس‌های مجلسی، لباس‌های مخصوص مهمانی، لباس‌های فصلی خاص، یا لباس‌هایی که پس از یک بار استفاده کنار گذاشته می‌شوند؛ و به طور استعاری در ادبیات می‌تواند به جسم فانی و تعلقات دنیوی که انسان در نهایت آنها را رها می‌کند، اشاره کند.
مثال در ادبیات (شاملو):
در شعری از احمد شاملو، «جامه افکندنی» به معنای مرگ و رها کردن زندگی دنیوی آمده است: "نه استراحت آغوش زنی... نه لیموی پر آبی که می مکی تا آن چه به دور افکندنی..."، که در اینجا «افکندنی» به معنای دور انداختنی و فانی بودن اشاره دارد و در تقابل با جاودانگی است.




من،مرگ را زیسته ام - اشعار احمد شاملو
دردا! دردا که مرگ. نه مردن شمع. و نه باز ماندن ساعت است. نه استراحت آغوش زنی. که در رجعت جاودانه بازش یابی. نه لیموی پر آبی که می ...
BLOGFA