«تکژ» (تکج) و «تکس» واژگان کهن فارسی (غالباً در متون قدیمی مانند لغت فرس اسدی و چهارمقاله نظامی عروضی) هستند که به نوعی انگور زودرس، خوشهخرد و نازکپوست اشاره دارند. بر اساس واژهنامه دهخدا، تکژ به انگوری گفته میشود که دانه های آن ریز است و واژه یاب نیز به «خردتکس» (انگور ریز) اشاره کرده که نشانهای از رسیدگی انگور است.
توضیحات تکمیلی بر اساس لغتنامه دهخدا:تکژ (تکج): نوعی انگور که زود رسد و آن را تکژ نیز گویند.
تکس: به معنای انگور خرد (ریز) و بسیارآب است.
این واژگان اغلب در سیاق توصیف انواع انگور (مانند پرنیان و کلنجری) در متون تاریخی به کار رفتهاند.
