۱۴۰۴ دی ۳۰, سه‌شنبه

بهارش تویی غمگسارش تو باش بدین تنگ زندان زوارش تو باش. فردوسی.

AI Overview
«زوار» (Zavvar) در این ترکیب به معنی خدمتکار، خادم، و به ویژه خدمتگر بیماران یا زندانیان است، در حالی که «خدمتگر» نیز به معنی خدمت‌کننده، خدمتکار، و خادم است؛ بنابراین، ترکیب «زوار-خدمتگر» تأکیدی است بر کسی که به بهترین وجه به دربار یا شخصیتی خدمت می‌کند، خواه بیمار باشد، زندانی، یا صرفاً خادمی در درگاه.
توضیح دقیق‌تر:زوار: در اصل به معنی بسیار زیارت‌کننده است (مانند زوار کربلا)، اما در ادبیات کهن به معنای خدمتکار، به ویژه خدمتکار بیماران و زندانیان، به کار رفته است.
خدمتگر: به معنای کسی که خدمت می‌کند، خدمتکار، یا خادم است، و حتی ملوک و بزرگان نیز می‌توانند در درگاهی خدمتگر باشند.
ترکیب: وقتی این دو واژه کنار هم می‌آیند، مانند در شعر فردوسی: "بدین تنگ‌زندان زوارش تویی (بهار تویی)"، مقصود کسی است که در شرایط سخت و تنگ‌دستی، خدمات لازم را ارائه می‌دهد و به نوعی پرستار یا خادم آن شخص است.