دگر نخواهم گفتن همی ثنا و غزل که رفت یك رهه بازار و قیمت سرواد. لبیبی

«سرواد» (Sarvād) در زبان فارسی قدیمی به معنای «سرود، شعر، افسانه، چکامه، چامه، کلام منظوم، حدیث و داستان» است و همچنین به معنای «سرواده» نیز به کار می‌رفته. این واژه به سخن یا گفتار منظوم و داستانی اشاره دارد. شعر و کلام منظوم: سرود، چامه، چکامه، کلام منظوم.

داستان و روایت: افسانه، داستان، حدیث، سروده.

اشتقاق: از «سرود» و «سروا» به معنای شعر و افسانه مشتق شده است.

AI