بُتی که غمزه اش سندان کند گُذاره دلم بمژگان کردست پاره پاره. دقیقی.

«رعنایی چشم» به معنای زیبایی، جلوه، ناز، و طراوت خاصی است که در نگاه و چشم شخص دیده می‌شود و می‌تواند شامل کرشمه، دلربایی و اشاره‌های زیبا باشد؛ به عبارتی، چشمِ دل‌نشین و فریبنده است که در ادبیات فارسی برای توصیف چشمان معشوق به کار می‌رود و به حرکت‌های ظریف و جذاب چشم اشاره دارد (مانند غمزه).

توضیحات بیشتر:رعنایی: به معنی زیبایی، خوش‌ترکیبی، طراوت و دلربایی است.

رعنایی چشم: ترکیبی است که زیبایی چشم را در کنار حرکت‌های ظریف (مانند پلک زدن، نگاه‌های معنادار، یا همان «غمزه») بیان می‌کند و به چشم شخصیتی جذاب و گیرا می‌بخشد.

در ادبیات: شاعران از این عبارت برای توصیف چشم معشوق استفاده می‌کنند؛ چشمی که با نگاهش دل‌ها را می‌برد، مانند نگاه فریبنده آهوی صحرایی.

مثال از شعر:«چشمت به هر رعناییی آب رخ ما ریخته» (خاقانی): چشم تو با زیبایی و جلوه‌هایش، آبروی ما را برده است.