اینجا یک کلاس درس در یکی از دانشگاه های فرانسه است:
آخرین نسل باسواد به شیوهٔ کلاسیک کودکان امروز را دیگر نمیتوان با روشهای آموزشی سنتی پرورش داد. نه به این دلیل که ضعیفترند، بلکه چون نورونهای مغزشان توسط صفحهنمایشها بازنویسی شده است
.
تلفن همراه دیگر یک ابزار نیست. معلم است، پدر و مادر غایب است، پنجرهای به جهان است و مخدر روزمره. مغز آنها مدام در پی تحریک سریع، تصاویر لحظهای و پاداش فوری است. و مدرسه، به شکل سنتی آن، هیچ راهی برای رقابت با تیکتاک یا فورتنایت ندارد. این نبرد را باخته است.
برنامههای درسی از واقعیت گسستهاند. معلمان در کلاسهایی که کسی در آن «حاضر» نیست، مشغول تکرار محفوظاتند. دانشآموزان دیگر نمیخوانند، نمیتوانند جملهای طولانی را دنبال کنند یا انتظار بکشند. این تنبلی نیست؛ بازسازی زیستشناختی مغز است.
ما در آستانه یک فروپاشی تمدنی هستیم: نسلی که قادر به تمرکز عمیق، همدلی واقعی یا تفکر علتومعلولی نیست.راهحل صرفاً «دیجیتالیسازی» نیست. نیاز به نظام آموزشی جدیدی داریم که در آن صفحهنمایش یک مرز باشدhttps://www.facebook.com/share/v/14M7iafXEti/
