معنای «یزدانفر» ترکیبی از «یزدان» به معنی خدا و «فر» به معنی شکوه یا فره ایزدی است و به کسی گفته میشود که شکوه و فره ایزدی دارد یا به وسیلهی آن به پادشاهی میرسد. همچنین «یزدانفر» نام یک اشرافزاده ایرانی در دوره ساسانیان نیز بوده است.
از نظر واژگان:
یزدان: خدا.
فر: شکوه،
عظمت، یا فره ایزدی.
فرزام به معنای سزاوار، لایق، شایسته و درخور است و در
فرهنگ فارسی به کار میرود. ریشه این نام فارسی است و جزو نامهای پسرانه
محسوب میشود.
معنی اصلی: لایق، شایسته، درخور
ریشه:
فارسی
کاربرد: نام پسرانه
فر در زبان فارسی معانی مختلفی دارد، از
جمله:
در اساطیر ایرانی: نیروی ایزدی، شکوه، جلال، عظمت و
فروغی که بر اثر انجام وظیفه و کمال به دست میآید. این مفهوم با واژهٔ «خورنه» در
اوستا و «خورّه» در پارسی میانه ارتباط دارد و همریشه با واژه «خورشید» است.
به عنوان پیشوند: به معنی پیش، جلو یا بسوی جلو است،
مانند کلماتی چون «فرخجسته» یا «فرمان».
در فرهنگهای لغت: به معنی شکوه، جلال، بزرگی، زیبایی،
برازندگی، و همچنین «بسیار» و «افزون» هم آمده است.
پس نام/صف ترکیبی فرزام فر یعنی بشکوه، باشکوه، بس برازنده، بس
شایسته، بسیار سزاوار و در خور و لایق.
