چرا امارات بیشترین بهای جنگ ایران را می‌پردازد؟

نمایی از ساختمان‌ها در پسزمینه دور دست، دودی برخاسته است

منبع تصویر،Getty Images

توضیح تصویر،برخی رسانه‌ها امارات را «بزرگترین بازنده» جنگ توصیف کرده‌اند
زمان مطالعه: ۵ دقیقه

در حالی که جنگ ایران وارد چهارمین هفته خود شده، امارات متحده عربی به عنوان هدفی آشکار برای تهران ظاهر شده است.

ایران با تغییر استراتژی خود از تمرکز صرف بر تقابل با اسرائیل، هزاران پهپاد و موشک را به سمت کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس شلیک کرده است.

در جریان این تشدید تنش، تهران تهدیدهای پیشین خود را برای هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکا در منطقه به اجرا گذاشته و تمرکزی ویژه بر امارات داشته است؛ پیامی که به شکل مستقیم متوجه واشنگتن و اسرائیل است که رابطه‌شان با ابوظبی کماکان قوی باقی مانده است.

ایران با گسترش دامنه درگیری می‌کوشد هزینه جنگ را برای همه طرف‌ها افزایش دهد و کشورهای خلیج فارس را وادار کند تا ایالات متحده را برای پذیرش آتش‌بس تحت فشار قرار دهند.

در واکنش، ابوظبی لحنی تند و بی‌سابقه‌ در قبال تهران اتخاذ کرده و تهدید به پیوستن به تلاش‌های تحت رهبری آمریکا برای تامین امنیت تنگه هرمز کرده است؛ اقدامی که نشان‌دهنده فاصله گرفتن این کشور از رویکرد سنتی آن است که بر گفت‌وگو و روابط حسن همجواری تاکید داشت.

وسعت حملات ایران در خلیج فارس در چه حد است؟

نمودار نرده‌ای که میزان موشک‌ها و پهپادهای شلیک شده از ایران به سمت کشورهای خلیج فارس را نشان می‌دهد
توضیح تصویر،امارات متحده عربی بیشترین تعداد حملات پهپادی و موشکی را متحمل شده است

رسانه‌های منطقه‌ای گزارش داده‌اند که ایران به‌ شکل گسترده، نه اسرائیل بلکه کشورهای خلیج فارس را هدف قرار داده است، به ‌ویژه در دو هفته نخست جنگ.

شبکه الجزیره قطر اشاره کرده است که آمار حملات در ۱۱ روز نخست نشان می‌دهد «اسرائیل هدف نخست تهران نیست»، و خاطرنشان کرده که اسرائیل ۴۳۳ حمله را تجربه کرده، در حالی که کشورهای عربی سه هزار و ۱۰۰ حمله را متحمل شده‌اند.

آمار ارائه‌شده از سوی رسانه‌های منطقه‌ای درباره حملات ایران در سه هفته نخست جنگ نشان می‌دهد که امارات بیشتر از دیگر کشورهای عربی هدف قرار گرفته است.

محمد باهارون، رئیس مرکز پژوهش‌های سیاست‌گذاری عمومی دوبی، به شبکه اسکای‌نیوز عربی مستقر در ابوظبی گفت که یک توضیح محتمل این است که تهران امارات را «آسان‌ترین شکار» و «اولین مهره در یک اثر دومینویی» می‌داند.

آقای باهارون گفت: «این فرض در رهبری ایران وجود دارد که اگر این مهره بیفتد، مهره‌های دیگر نیز به دنبال آن خواهند افتاد.»

به کدام اهداف در امارات حمله شده؟

از آغاز جنگ، ایران چندین مکان کلیدی در امارات را هدف قرار داده است، از جمله تاسیسات گازی حبشان، میدان نفتی باب، پایگاه هوایی ظفره، بندر فجیره و تاسیسات ذخیره‌سازی نفت، و فرودگاه بین‌المللی دوبی.

دفتر کنسولگری امارات در اربیل، در منطقه کردستان عراق نیز هدف دو حمله پهپادی قرار گرفته است.

ابراهیم ذوالفقاری، سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا، از ساکنان مناطق پرجمعیت امارات خواست برای حفظ ایمنی خود از «بنادر، اسکله‌ها و مخفیگاه‌های آمریکایی در شهرهای امارات» دوری کنند و گفت ایران «حق مشروع» دارد برای دفاع از خود، سایت‌های پرتاب موشک آمریکا در امارات را هدف قرار دهد.

ایران امارات را متهم می‌کند که اجازه داده از خاکش برای حمله به مواضع ایرانی استفاده شود؛ از جمله حملاتی به جزایر خارگ و ابوموسی از راس‌الخیمه. امارات این اتهامات را رد کرده است.

حملات ایران چه تاثیری بر اقتصاد امارات داشته است؟

نمودار نرده‌ای مربوط به تغییرات ارزش سهام در کشورهای حوزه خلیج فارس
توضیح تصویر،امارات متحده عربی، قطب اقتصادی منطقه، به‌ شدت تحت تاثیر جنگ قرار گرفته است
از % title % عبور کنید و به ادامه مطلب بروید
خبرنامه
خبرنامه بی‌بی‌سی فارسی

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

اینجا مشترک شوید

پایان % title %

امارات متحده عربی که مدت‌ها به‌ عنوان قطب اقتصادی، دیجیتال و رسانه‌ای منطقه شناخته می‌شد، به ‌شدت از این جنگ آسیب دیده است.

فراتر از خطرات امنیتی فوری ناشی از حملات موشکی و پهپادی ایران، شاخص عمومی بازار ابوظبی که شاخص اصلی بازار بورس امارات محسوب می‌شود، بیشترین افت را در میان بازارهای خلیج فارس ثبت کرده و طبق داده‌های تریدینگ اکونومیکس تا ۲۳ مارس، در ماه گذشته ۱۱/۴۲ درصد کاهش یافته است.

بخش گردشگری و هوانوردی امارات نیز به دلیل بسته شدن حریم هوایی و لغو گسترده پروازها متحمل خسارات سنگینی شده‌اند. در روز ۸ مارس، رسانه عراقی الغد پرس گزارش داد که شش فرودگاه خلیج فارس در هفته نخست جنگ ۳۹۹ میلیون دلار زیان دیده‌اند و سهم امارات حدود ۹۵ میلیون دلار برآورد شده است.

بخش انرژی نیز آسیب دیده است. طبق گزارش خبرگزاری رویترز، تولید روزانه نفت امارات به دلیل بسته شدن تنگه هرمز به کمتر از نصف رسیده است.

شبکه المهريه که تمرکز زیادی بر امور شرق یمن و رویکردی منتقدانه نسبت به امارات دارد، در گزارشی در ۱۱ مارس ابوظبی را «بزرگ‌ترین بازنده» این درگیری خواند و افزود که تصویر امارات در جامعه بین‌المللی «در هم شکسته» است. این گزارش همچنین به کاهش تولید نفت پس از حملات به پالایشگاه رویس و مرکز نفتی فجیره اشاره کرد.

ابوظبی چه اقداماتی انجام داده است؟

مقام‌ها و رسانه‌های اماراتی تلاش کرده‌اند تصویر این کشور به عنوان «پناهگاه امن» منطقه را حفظ کنند. محمد بن زاید، رئیس‌ امارات متحده عربی در نخستین پیام خود به مردم، به شهروندان و ساکنان این کشور اطمینان داد که «همه چیز خوب است» و گفت کشور برای مقابله با تهدیدهای نوظهور «کاملا آماده» است.

در عین حال حمد سیف شامسی، دادستان کل امارات، به مردم هشدار داد که از عکاسی، انتشار یا بازنشر تصاویر و ویدیوهای حملات ایران در داخل این کشور خودداری کنند.

این دستور به بازداشت چندین تبعه خارجی منجر شد که تصاویر واقعی یا ساختگی از حملات ایران و پیامدهای آن را منتشر کرده بودند. آن‌ها اکنون با اتهاماتی روبه‌رو هستند که حداقل یک سال زندان و جریمه‌ای معادل ۱۰۰ هزار درهم (بیش از ۲۷ هزار و ۲۰۰ دلار) را در پی دارد.

تاثیر این وضعیت بر روابط امارات و ایران چیست؟

از سال ۲۰۲۱ نشانه‌هایی از بهبود روابط ابوظبی و تهران دیده می‌شد؛ روندی که پس از توافق ایران و عربستان در ماه مارس ۲۰۲۳ با میانجیگری چین، شتابی دوچندان گرفت.

این کاهش تنش عمدتا ناشی از منافع اقتصادی امارات و جاه‌طلبی آن برای تثبیت خود به ‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای در رقابتی آرام با ریاض بود.

با این حال، جنگ کنونی به روابط امارات و ایران آسیب زده و موجی از اتهام‌زنی‌ها و تهدیدهای متقابل را به راه انداخته است.

اوایل این ماه، امارات سفارت خود در تهران را بست و سفیر و کارکنان دیپلماتیک خود را پس از حملات ایران به خاکش فراخواند. همچنین رضا عامری، سفیر ایران در ابوظبی، را احضار کرد تا «یادداشت اعتراضی شدیداللحنی» به او ارائه دهد.

با وجود پیام‌های شورای همکاری خلیج فارس که بر گفت‌وگو تاکید دارد، برخی گزارش‌های رسانه‌ای حاکی از آن است که عربستان سعودی و امارات «در آستانه» پیوستن به جنگ علیه ایران هستند؛ تغییری که می‌تواند هرگونه چشم‌انداز باقی‌مانده برای ترمیم روابط میان ابوظبی و تهران را از بین ببرد.