۱۴۰۵ فروردین ۲۰, پنجشنبه

 در فرهنگ لغت و متون کهن فارسی، خوازه به معنای داربست یا سازه‌ای موقت است که برای انجام کارهای ساختمانی و هنری برپا می‌شد.

با توجه به جمله‌ای که نوشتید، معنای دقیق آن به شرح زیر است:

۱. تعریف فنی (داربست)

در اینجا خوازه همان چیزی است که امروزه به آن داربست می‌گوییم؛ یعنی چوب‌ها و تخته‌هایی که به هم می‌بندند تا نگارگر (نقاش) یا گلگیر (بنا و معمار که با گل و گچ کار می‌کند) بتواند روی آن بایستد و به نقاط مرتفع دیوار یا سقف دسترسی داشته باشد.

۲. واژگان مرتبط

  • نگارگر: کسی که نقش‌ونگار می‌کشد، صورتگر یا نقاش.

  • گلگیر: در قدیم به بنایان یا کسانی که دیوارهای گلی را تعمیر یا تزیین می‌کردند گفته می‌شد.

  • بهر: به معنای «برایِ» یا «به منظورِ».

۳. معانی دیگر خوازه

علاوه بر داربستِ کاری، این واژه در ادبیات به معانی زیر هم آمده است:

  • طاق نصرت: آذین‌بندی و طاق‌هایی که هنگام جشن یا ورود پادشاهان در شهر برپا می‌کردند.

  • قبه و خرگاه: خیمه یا سایبانی که برای زیبایی یا استراحت می‌ساختند.

در مجموع، جمله‌ی شما به زیرپایی و سکوی کار هنرمندان و معماران قدیمی اشاره دارد.