روزنامه شهروند

1403/03/16

روی زشت فوتبال

  [ فاطمه ابراهیمی]  بعد از قهرمانی پرسپولیس در بیست و سومین دوره لیگ برتر، حاشیه‌های مربوط به این لیگ و شانزدهمین قهرمانی سرخ‌ها کماکان ادامه دارد. ماجراهای مربوط به داوری دیدار پرسپولیس و مس رفسنجان، صحبت‌های تند بازیکنان و کادرفنی استقلال علیه قهرمانی سرخ‌ها، مناظره جنجالی و سراسر توهین آمیز دو مدیرعامل علیه یکدیگر در رسانه ملی، تنها بخشی از حواشی مربوط به این لیگ جنجالی است. لیگی که شاید از نظر فنی با شیب ملایمی به سمت صعود باشد اما از نظر اخلاقی با شدت بالایی در حال سقوط به پرتگاه است.

سراسر مغلطه: جام شرافت و جام فلزی
اگر بخواهیم لیگ بیست و سوم را به دو قسمت تقسیم کنیم؛ این لیگ از هفته اول تا  بیست و هفتم به یک بخش تقسیم خواهد شد و از هفته 28 تا سی‌ام هم به یک قسمت دیگر. استقلال تا پایان هفته بیست و هفتم، به مدت 21 هفته صدرنشین قاطع لیگ برتر بود و حتی جواد نکونام در پایان هفته بیست و هفتم، بعد از پیروزی برابر فولاد خوزستان از داوران مسابقه هم تشکر کرد اما در هفته بعدی و بعد از تساوی مقابل نساجی ناگهان ورق برگشت. در دیدار همزمان پرسپولیس موفق شده بود با کامبکی باورنکردنی استقلال خوزستان را ببرد و بدین ترتیب به صدر جدول برسد. عقب افتادن آبی‌ها در جدول کافی بود که تنها لحظاتی بعد از پایان تقابل با نساجی، همه بازیکنان و اعضای کادرفنی این تیم با کلید واژه «نمی‌خواهند ما قهرمان شویم» مقابل خبرنگاران قرار بگیرند. در ادامه پرسپولیس هم با کسب سه پیروزی متوالی در سه هفته پایانی، صدرنشینی را به آبی‌ها پس نداد تا از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. پیروزی پی‌در‌پی سرخ‌ها در سه هفته پایانی یک کلید واژه جدید به ادبیات جواد نکونام در نشست‌های خبری اضافه کرده بود؛ «جام شرافت برای ما، جام فلزی برای آنها» حال سوال این است که در 27 هفته ابتدایی که استقلال شانس اول قهرمانی بود و در صورتی که مقابل نساجی با امید به شکست پرسپولیس در دیدار همزمان، تن به تساوی نمی‌داد، کماکان این جام فلزی و بی‌ارزش بود؟ یا این یک فرار رو به جلو از سمت سرمربی آبی ها برای فرار از زیر فشار افکار عمومی است؟

یک فکت تلخ: وار بیاید یا نیاید؛ اوضاع بهتر نخواهد شد
استقلالی‌ها درحالی معتقد هستند که گل پرسپولیس به مس رفسنجان در موقعیت آفساید به ثمر رسیده که در سوی دیگر میدان پرسپولیسی‌ها هم معتقد هستند حامد لک به دلیل خطای غیر ورزشی روی سروش رفیعی باید از زمین اخراج می شد. قرمز و آبی به جان هم افتادند و هر دو مدعی هستند که داوری‌ها علیه آنها بوده است. هرکدام هم به صورت گزینشی به حرف های کارشناسان خاصی استناد می‌کنند. در این شرایط آیا واقعا ورود کمک داور ویدیویی کمکی به فوتبال خواهد کرد؟ بدون شک وقتی هواداران و ارکان رسمی هر دو باشگاه نظرات کارشناسان را بعد از بارها بازبینی توسط تصاویر دوربین‌ها قبول ندارند؛ بعد از بررسی توسط کمک داوران ویدیویی هم نظرات آنها را قبول نخواهند داشت. کما اینکه در دو سال اخیر برای مسابقات حساس از این سیستم استفاده شده و هر دو تیم باز هم نسبت به نظر داوران اتاق وار معترض بوده‌اند. پس به نظر می‌رسد ابتدا باید فرهنگ استفاده از این سیستم و احترام به نظرات داوران اتاق وار ولو به قیمت اشتباه بودن آن، وارد فرهنگ فوتبال ما شود و سپس نسبت به عدم وجود آن معترض شد.

مدیرعامل یا ادمین کانال هواداری: احترام کجاست؟!
مناظره دوشنبه شب رضا درویش و فرشید سمیعی به عنوان دو مدیرعامل بزرگ‌ترین باشگاه‌های کشور، چیزی جز ابتذال نداشت. سمیعی با استناد به اخبار سراسر دروغ گاف‌های متعدد می‌داد و برای مثال اعلام کرد باشگاه‌های تراکتور، سپاهان و مس قهرمانی را به استقلال تبریگ گفته‌اند؛ لحظاتی بعد مدیرعاملان این تیم‌ها با ارسال پیام برای مجری اعلام کردند که هرگز چنین عملی انجام نداده‌اند! مدیرعامل پرسپولیس هم با ادبیاتی سخیف لهجه مدیرعامل آبی‌ها را به سخره گرفته بود! این حاصل یک مناظره دو ساعته در صداوسیمای ملی ما بود که هر دو طرف برای دقیقه‌ای احترام خود و بیننده‌ را حفظ نکردند. حال با وجود در راس کار بودن اشخاصی چون این دو نفر، چگونه می‌توان از هواداران فوتبال انتظار احترام به یکدیگر داشت؟ درحالی که نفر اول هر دو باشگاه با لحنی بسیار تند به یکدیگر بی‌احترامی می‌کنند و به این جو متشنج دامن می‌زنند.