News Feed posts
به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران، دیروز طرحی معقول و قابل اجرا را به همتایان اروپایی (E3/EU) ارائه کردم تا از یک بحران غیرضروری و قابل اجتناب در روزهای آینده جلوگیری شود.
بهجای آنکه با ورود جدی به محتوای این طرح مواجه شویم، ایران اکنون با فهرستی از بهانهها و طفرهرفتنها روبهروست؛ از جمله ادعای مضحک مبنی بر اینکه وزارت امور خارجه نماینده کل ساختار سیاسی کشور نیست.
واقعیت شاید این باشد که در عمل این دستگاه دیپلماسی سه کشور اروپایی/اتحادیه اروپاست که از کار افتاده است.
ازاینرو اکنون زمان آن فرارسیده که شورای امنیت سازمان ملل مداخله کند و راه دیپلماسی را بهجای رویارویی برگزیند. اهمیت موضوع بیش از این است.
ایران قبلاً سهم خود را انجام داده است:
1- امضای توافقی با آژانس بینالمللی انرژی اتمی که فصلی تازه از همکاری را در چارچوب تعهدات داخلی و بینالمللی ما میگشاید؛ علیرغم بمباران غیرقانونی تأسیسات هستهای تحت پادمان ما.
2- ارائه طرحی خلاقانه، منصفانه و متوازن که نگرانیهای واقعی را برطرف میکند و برای هر دو طرف سودمند است. اجرای سریع این طرح میتواند خطوط قرمز متقابل را حل کرده و از بروز بحران جلوگیری کند.
راه پیشِ رو وجود دارد، اما ایران نمیتواند تنها بازیگر مسئول باشد.
