«سقر» (Saqar) در لغت به معنای جهنم، دوزخ، آتش سوزان است و نام یکی از طبقات جهنم در دین اسلام است، همچنین به معنی مرغ شکاری (چرغ)، دوشاب خرما و گرمای شدید آفتاب نیز آمده است، که بیشتر در ادبیات فارسی به معنای دوزخ به کار رفته است.

معانی اصلی و رایج:جهنم/دوزخ: رایج‌ترین معنی آن، که در قرآن و ادبیات فارسی به عنوان یکی از نام‌های جهنم به کار می‌رود.

آتش سوزان: اشاره به گرمای شدید و عذاب.

معانی کمتر رایج (در لغت‌نامه‌ها):مرغ شکاری: نوعی پرنده شکاری به نام چرخ.

دوشاب خرما: شیره غلیظ خرما.

اثر گرمای آفتاب: سوختن پوست صورت در اثر آفتاب.

کاربرد در ادبیات:

در شعر شاعران فارسی مانند ناصرخسرو و خاقانی، سقر اغلب برای اشاره به جهنم و عذاب آن استفاده شده است، مثلاً: «از چاه سقر تا بهشت مأوی».