لری جانسون، تحلیلگر سابق سیا:
وضعیت از نظر موقعیت نظامی ایالات متحده، ترکیبی از کمبود تدارکات و پشتیبانی است؛ اما موضوع فقط کمبود تدارکات نیست.
خانوادههای ملوانان در سراسر نیروی دریایی دارند دیوانه میشوند. آنها هفته گذشته در سندیگو جلسهای با وزیر نیروی دریایی داشتند؛ خانوادههای نیروهای ناو «یواساس آبرام لینکلن».
چیزی که درباره آن صحبت میکنیم کمبود غذا، کمبود لوازم بهداشتی و شرایط وحشتناکی است که ملوانان روی عرشه کشتیها مجبورند با آن زندگی کنند. این موضوع فقط محدود به ملوانان نیست، بلکه تفنگداران دریایی را هم شامل میشود.
برای تکرار حرفی که هفته پیش زدم، دو هفته پیش ایمیلی از یک مادر خشمگین دریافت کردم. او از دست من عصبانی نبود، بلکه درباره پسرش صحبت میکرد؛ ملوانی که پس از یک مأموریت دریانوردی طولانیمدت از ناو «یواساس تریپولی» پیاده شده بود و ۳۰ پوند وزن کم کرده بود.
او عکسهای قبل و بعد را برایم فرستاد. این بچه مثل کریس کریستی نبود، خب؟ نیازی به وزن کم کردن نداشت. این بچه جثه و اندام کاملاً معمولی داشت، اما ۳۰ پوند وزن کم کرده بود و ظاهرش رنجور و نزار شده بود.
سپس هفته گذشته در چاتانوگا با مادر یکی از تفنگداران دریایی روبهرو شدم. او به من میگفت: «آره، اون تازه از ناو باکسر برگشته.»
من گفتم: «خب، سفر چطور بود؟»
و بعد او شروع کرد: «غذای کافی ندارن، نمیتونن لباس بشورن، لوازم بهداشتی برای نیازهای اولیه ندارن، توالتها خرابن…» و همینطور الی آخر.
بنابراین آنچه ما شاهدش هستیم، یک فروپاشی در سراسر نیروی دریایی است. این مسئله به یک کشتی محدود نمیشود؛ کشتی به کشتی ادامه دارد.
در ناو تریپولی بوده، در باکسر بوده، در آبرام لینکلن بوده، و تضمین میکنم در بقیه کشتیها هم جریان دارد.
این یک شکست کامل در رهبری است؛ از دونالد ترامپ شروع میشود، به پیت هگست میرسد و بعد شامل تکتک افسران ارشد نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی میشود که اجازه میدهند این وضعیت اسفبار ادامه پیدا کند.
