بوی موهات زیر بارون ،بوی گندمزار نمناک
بوی ســــــبزه زار خیس، بوی خیس تن خاک
جـــــاده هــای مهربونی، رگای آبی دســـــتات
غـــــــــم بارون غروب، ته چشمات تو صدات
قلب تو شهر گل یاس، دست تو بازار خوبـــی
اشک تو بارون روی مــرمــر دیوار خوبــــی
ای گل الـــوده گل من، ای تن آلوده دل پـــاک
دل تو قبله ایــــــن دل ،تن تو ارزونــــی خاک
یــــاد بارون و تن تو، یـــاد بارون و تن خاک
بـــوی گل تو شوره زار ،بـوی خیس تن خاک
همیشه صدای بــارون ،صدای پــــای تو بوده
همـــــــــدم تنهاییام، قصه های تــــــــــو بوده
وقتی که بارون میباره، تو رو یاد من میــاره
یاد گلبــــــرگای خیس روی خاک شوره زاره
ای گل آلوده گل مـــــن، ای تن آلوده دل پاک
دل تو قبله ایــــن دل، تن تو ارزونـــــی خاک

اردلان سرفراز در سال ۱۳۲۹ در شهری کویری به نام داراب واقع در استان فارس دیده به جهان گشود. او فرزند ارشد خانواده بود و مادرش نیز در شعر دستی داشت. شروع زندگی شاعرانه اردلان در سال اول دبیرستان در مدرسه امیر کبیر و با تشویق معلمی به نام دانشمند بود. او به پیشنهاد پسرعموی مادرش (حسین سرفراز، شاعر و روزنامه نگار معروف آن زمان) برای گذران زندگی با رادیو ایران و ارکستر جوانان کار خود را به عنوان ترانه سرا آغاز کرد. پس از یک سال به دلایلی رادیو ایران را ترک کرد. اما سرفراز ترانه سرودن را به شکل حرفه‌ای آغاز کرد و با ترانه شب هم او هم ابی خواننده ترانه به شهرت رسیدند.