skip to main
|
skip to sidebar
🎥هیچکس «وسواس» با اسرائیل ندارد- فقط یک کشور بهطور منحصربهفرد خونین و وحشی است کلین جانسون ✅ وزیر خارجه اسرائیل، Gideon Sa’ar، اسپانیا را به «وسواس ضداسرائیلی» متهم کرده چون جرأت کرده جنگ جنایتکارانه آمریکا-اسرائیل علیه ایران را انتقاد کند و اجازه نداده حریم هواییاش برای این تجاوز وحشیانه استفاده شود. اسرائیل در واکنش، مادرید را از مرکز هماهنگی بهاصطلاح «آتشبس» غزه بیرون انداخته است.🔺 این روزها مدام از سوی اسرائیل و مزدورانش این لاطائلات «وسواس» را میشنویم. مقالهای در Jewish News Syndicate با عنوان «چرا رسانهها وسواس با اسرائیلیهای خونریز دارند؟» منتشر شده که به شکل مسخرهای ادعا میکند رسانههای غربی میخواهند اسرائیلیها را بدنام کنند تا توجهها را از «تروریسم فلسطینی» منحرف سازند. چند روز پیش هم مفسر راستگرا Meghan Murphy با Jacob Siegel از Tablet درباره «وسواس دیوانهوار و بیمارگونه اخیر جامعه ما با اسرائیل» حرف زده، انگار همه ناگهان بیدلیل روی این رژیم آپارتاید نسلکش fixation کردهاند.🔺 استدلالشان این است که اسرائیل فقط یک کشور کوچک معمولی مثل بقیه است و هر توجه ویژهای به آن، نشانه نفرت شوم و ضدسامیتیسم است.🔺 اما آیا متوجه این تناقض نفرتانگیز شدهاید؟ همان کسانی که منتقدان اسرائیل را به «وسواس» با یک کشور «کوچک و بیاهمیت» متهم میکنند، در عین حال با آب و تاب به شما میگویند که اسرائیل متحد حیاتی و مقدس است و سرنوشت تمدن غربی کاملاً به آن گره خورده!🔺 وقتی جنایات اسرائیل سرخط خبرها میشود، آن را یک کشور کوچولوی بیآزار به اندازه نیوجرسی نشان میدهند که فقط میخواهد آرام بنشیند اما بهخاطر یهودی بودنش، قربانی نفرت جهانی شده. ولی وقتی کسی میپرسد چرا پول مالیات ما و تسلیحاتمان باید خرج این رژیم شود، ناگهان ۱۸۰ درجه میچرخند و میگویند اسرائیل فوقالعاده حیاتی و مرکزی برای بقای غرب است. 🔺 این دو ادعا کاملاً ضد و نقیضاند و نمیشود همزمان هر دو را باور کرد. اسرائیل یا متحد فوقالعاده مهم و تعیینکننده است، یا یک کشور کوچک بیارزش که نباید توجه ویژهای به آن کرد. نمیشود هم شایسته تمام حمایتهای مالی و نظامی باشد و هم شایسته انتقاد نباشد. این hypocrisy آشکار است.🔺 دلیل اینکه من اسرائیل را خیلی بیشتر از مصر یا ایران میکوبم، ربطی به مذهب و قومیت ندارد. تجاوزهای مصر و ایران جنگهای ویرانگری به راه نمیاندازند که مستقیماً زندگی من و جامعهام را نابود کنند. دولت من فقط برای این یک رژیم خاص، پوشش کامل نظامی، مالی و دیپلماتیک برای نسلکشی و جنگ فراهم میکند و همزمان آزادی بیان مرا لگدمال میکند تا از این رژیم حفاظت کند. این فاجعه ربطی به یهودی بودن یا نبودن ندارد؛ مسئله جنایت و همدستی است.🔺 من «وسواس» با اسرائیل ندارم. فکر میکنید لذت میبرم که هر روز درباره این رژیم آپارتاید خونخوار و نفرتانگیز حرف بزنم؟ فکر میکنید خوشم میآید که مدام در کامنتها مرا نازی و ضدسامیتی خطاب کنند؟🔺 کاش میتوانستم این رژیم را برای همیشه نادیده بگیرم. واقعاً دلم میخواست. اما چون دولت و جامعه خودم تا این حد عمیق در جنایات وحشیانهاش شریک جرم است و این جنایات مستقیماً روی زندگی من و هموطنانم سایه افکنده، مجبورم آن را افشا کنم. هر غربی دیگری هم این وظیفه سنگین و ناخوشایند را دارد.
