عمر هفت کرکس می‌باید» یک کنایه مشهور فارسی است که به عمر بسیار طولانی و طولانی‌مدت (چند صد ساله) اشاره دارد. این عبارت معمولاً برای انجام کارهای بسیار دشوار، زمان‌بر، عظیم و نیازمند صبر زیاد، مانند تدوین لغت‌نامه‌های بزرگ، به کار می‌رود و نشان‌دهنده نیاز به عمری فراتر از عمر معمول انسان است.

نکات کلیدی:ریشه ادبی: این کنایه به دلیل باور به عمر طولانی کرکس‌ها (کرکس جانوری است که گفته می‌شود هفت بار عمر می‌کند) شکل گرفته است.

کاربرد: اغلب در توصیف کارهای سخت و پردامنه استفاده می‌شود، مانند لغت‌نامه دهخدا که تدوین آن به چنین عمر طولانی نیاز داشت.

معنای ضمنی: اشاره به کم‌طاقتی، لزوم استمرار طولانی‌مدت و سختیِ بیش از حدِ یک پروژه دارد.