ریش داشتن نشانه چه بود؟
این عکس دراواخر سال ۱۹۶۵ یا اوایل سال ۱۹۶۶ در سانفرانسیسکو گرفته شده است. ریش داشتن در آن زمان عادی نبود.نه نشانه حزب اللهی بودن بود و نه نشانه مد روز بودن. بعضی گفته اند نشانه شورش علیه ارزشهای طبقه متوسط در آمریکا بود. ولی این هم نبود. ریش داشتن جوانها نشانه بازگشت به طبیعت بود. ریش تراشیدن که بخصوص در غرب متداول بودعملی غیر طبیعی به حساب می آمد و اغلب کسانی که مثل من ریش میگذاشتند مخالف هر نوع خشونت بودند. مخالف جنگ مرگباری بودند که در ویتنام در حال وقوع بود. مخالف آدم کشی و فراهم کردن تسلیحات نظامی برای آدم کشی. خیلی ها مثل خود من مخالف کشتن حیوانات بودیم و با صنایع گوشتی یا انیمال اینداستری سخت مخالفت میورزیدیم و اولین کاری که میکردیم ترک گوشتخواری و اختیار کردن گیاهخواری به جای آن بود. من از همان زمان بود که گیاه خوار شدم. از همان زمان بود که من و خیلی ها به حفظ محیط زیست در برابر. ویرانگری صنایع سنگین و غیر انسانی حساس شدم و شدیم. با رفتن آمریکا و کشورهای دیگر به طرف، نه فقط سلاح اتمی بلکه، ساختن نیروگاه های اتمی هم مخالف بودیم. خدا را شکر شاه هنوز به فکر اتمی شدن نیفتاده بود.
نزدیک شصت سال از زمانی که این عکس گرفته شده است میگذرد و من در این مدت خشونتهایی نسبت به انسانها و حیوانات و محیط زیست و طبیعت دیده ام که فکرش را هم نمی کردم و امروزه بیش از گذشته به همان ارزشهایی پای بندم که در آن زمان بدانها معتقد شده بودم و تاسف میخورم از اینهمه ظلمی که انسانها به یکدیگر و به موجودات زنده و محیط زیست مرتکب شده اند و بدبختانه خود من هم در بعضی از ظلمهایی که به طبیعت شده است، خواسته و نخواسته، سهیم بوده ام.
