صفهانی ها سالیان سال برای مسافران در کاروانسراهای اطراف شهرشان به دستور حاکم شهر آذوقه می گذاشتند. و همیشه مسافرانی که از این شهر می گذشتند؛ به صورت رایگان از این امکانات استفاده می‌کردند و این به شکل یک عادت و رسم ثابت در آمده بود تا اینکه اصفهان دچار خشکسالی و قحطی شد و مردم اصفهان دیگر نتوانستند آذوقه رایگان به کاروانسراها بفرستند و حاکم شهر هم دستور لغو این قانون را داد و همین باعث شد که بعد از این مسافران بد عادت؛ از خساست اصفهانی ها دم بزنند؛ و مردم مهمان نواز این شهر را انسانهای خسیس معرفی کنند.

نیکی چو از حد بگذرد؛ نادان خیال بد کند...