سپتیسمی (به انگلیسی: Septicemia) یا سپسیس یا گَندخونی یا پَلَشتخونی[۸] نوعی التهاب است که سراسر بدن را فرا میگیرد و به دلیل عفونت پیش میآید.[۹] علائم
و نشانههای این بیماری شامل تب، افزایش تپش قلب، افزایش میزان تنفس و سردرگمی میباشند.[۱] همچنین
علائم دیگری نیز وجود دارند که در ارتباط با عفونتهای خاصی از قبیل سرفه همراه
با ذاتالریه یا ادرار کردن با درد به همراه عفونت کلیه هستند. در افراد بسیار پیر و خیلی جوان
که سیستم ایمنی ضعیف دارند، ممکن است هیچ نشانهای از
عفونت خاص و کاهش دمای بدن وجود نداشته باشد یا دمای بدن به جای دمای بالای بدن در حالت طبیعی باشد.[۲] گندخونی
خیلی شدید نوعی بیماری است که باعث عملکرد ضعیف اندام یا
جریان خون ناکافی میشود. جریان خون ناکافی ممکن است با فشار خون پایین، لاکتات خون یا کم بودن خروجی ادرار همراه گردد. شوک سپتیک نوعی فشار خون
پایین است که به دلیل گونهای گندخونی به وجود میآید و با وجود تزریق میزان
مناسبی از مایعات درونوریدی، بهبودی حاصل نمیگردد.[۹] تخمین
زده می شود که سالیانه در حدود 11 میلیون نفر در جهان به علت سپسیس جان خود را از
دست می دهند. [۱۰]
عامل بیماری و تشخیص آن
شارلوت کلورلی-بیسمن،[۱۱] کوچکترین
نوزادی که دچار گندخونی شده و زنده ماندهاست.
گندخونی به دلیل تحت تأثیر قرار گرفتن پاسخ ایمنی توسط عفونت به وجود میآید.[۲][۳] این
عفونت در بیشتر مواقع به دلیل باکتری مانند استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) ایجاد میگردد، اما همچنین به دلایلی همچون قارچ، ویروس یا انگل نیز
ممکن است اتفاق بیفتد.[۲] معمولترین
نقاطی که دچار عفونت میشوند این موارد هستند: ریهها، مغز، مجاری ادراری، پوست و ارگانهای شکمی. عوامل خطر شامل
مواردی همچون سالمندی یا جوانی، سیستم ایمنی ضعیف در برابر شرایطی از قبیل سرطان یا دیابت و ترومای بزرگ یا سوختگی است.[۱] تشخیص
این بیماری به صورت شناسایی حداقل دو سندروم پاسخ التهابی
سیستمیک (SIRS) به خاطر یک عفونت فرضی انجام میشود.
پیش از شروع به استفاده از آنتیبیوتیک، توصیه این است که کشت خون صورت گیرد؛ اما عفونت خون برای تشخیص این بیماری نیاز
نیست.[۲] تصویربرداری پزشکی باید به انجام برسد تا
موقعیت احتمالی عفونت تشخیص داده شود.[۹] دیگر
علتهای احتمالی علائم و نشانههای احتمالی شامل این موارد میباشد: آنافیلاکسی، نارسایی آدرنال، حجم پایین خون، نارسایی قلبی و آمبولی ریه.[۲]
ایجاد آبشارهای التهابی (ایمونولوژیک) در روند یک عفونت به تداخل سیستم ایمنی
منجر می شود. یک پاتوژن مهاجم توسط الگوهای مولکولی مرتبط با پاتوژن (PAMPs) شناسایی می شود. این PAMP ها توسط گیرنده
های تشخیص الگو سیستم ایمنی ذاتی، که ممکن است به غشاء یا سیتوزولی متصل شوند،
شناسایی می شوند. در نتیجه این شناسایی و اتصال و سیگنالینگ بین سلولی،
فاکتورهای رونویسی فعال شده، و بیان سایتوکاین های پیش التهابی و ضد التهابی
افزایش می یابد که نهایتا منجر به اختلال سیستم ایمنی می شود. [۱۲]
سایر پاسخهای ایمنی مرتبط با عفونتهای میکروبی، مانند NETs نیز میتوانند در
سپسیس نقش داشته باشند یا مشاهده شوند. تشکیل NET تنها از طریق
مرگ سلولی نوتروفیل، که در طول عفونت های میکروبی رخ می دهد، رخ می دهد. تله های
خارج سلولی نوتروفیلی به نام NET باکتری ها را از جریان خون حذف می
کند. این ترکیبات بخشی از سیستم ایمنی ذاتی هستند که در ابتدا در طول عفونت فعال
می شوند. [۱۳]
درمان
گندخونی معمولاً با استفاده از مایعات داخل وریدی و آنتیبیوتیک درمان میشود. این کار عموماً در واحد مراقبتهای ویژه صورت
میگیرد. اگر جایگزین کردن مایعات برای
بالا نگاه داشتن فشار خون کافی نباشد، درمانهایی به منظور بالا آوردن فشار خون میتواند به
کار رود. تهویه مکانیکی و دیالیز میتوانند به ترتیب برای پشتیبانی از عملکرد ریهها
و کلیهها به کار روند.[۱] برای
هدایت کردن این روش درمان، کاتتر سیاهرگ مرکزی و کاتتر شریانی میتوانند جایگزین شوند. موارد سنجش
دیگری نیز شامل برونده قلبی و ورید اجوف فوقانی اشباع اکسیژن میتواند
به کار رود. بیماران مبتلا به گندخونی نیاز به اقداماتی پیشگیرانه برای ترومبوز سیاهرگی عمقی، زخم استرس و زخم فشاری دارند، مگر این که شرایط
دیگر از دخالت چنین عواملی جلوگیری کنند. برخی افراد ممکن است از کنترل شدید
سطح قند خون با استفاده از انسولین سود ببرند.[۹] استفاده
از کورتیکواستروئیدها هنوز جای بحث دارد.[۱۴] دراترکاگین فعال آلفا که
در اصل برای نمونههای شدید گندخونی تهیه گردید، چندان مفید تشخیص داده نشد و از
سال ۲۰۱۱ آن را از بازار جمعآوری کردند.[۱۵]
پیشگیری، همهگیریشناسی و تاریخچه
شدت بیماری تا حدودی نتیجهٔ بیماری را تعیین میکند و در واقع، گندخونی معمولی
تا ۳۰٪، گندخونی شدید تا ۵۰٪ و نوع شوک سپتیک تا ۸۰٪ خطر مرگ دارند.[۶] تعداد
موارد کلی در سراسر دنیا مشخص نیست، چرا که کارشناسان اطلاعات کمی از جهان در حال توسعه دارند.[۶] پیشبینیها
نشان میدهد که سالانه میلیونها نفر به گندخونی مبتلا میشوند.[۹] در جهان توسعهیافته حدود ۰٫۲ تا ۳ مورد از هر
هزار نفر در سال یا حدود یک میلیون نفر در سال در ایالات متحده به این بیماری
مبتلا میشوند.[۶][۷] میزان
این بیماری در حال افزایش است.[۹] بیماری
گندخونی در آقایان بیشتر از خانمها دارد.[۲] واژگانی
نظیر سپتیسمی و مسمومیت خون به وجود ریزجانداران یا مواد سمی در خون اشاره دارند و
در حال حاضر مورد استفاده قرار نمیگیرند.[۱۶][۱۷] این
بیماری حداقل از زمان بقراط وجود داشتهاست.[۱۷] برخی
باکتریها عامل گند خونی و عفونت خون میشوند که طحال توانایی
فیلتر آنها را دیگر ندارد این باکتریها شامل باکری استرپتوکوک پنومونیه عامل پنوموکوک باکتری
نایسریا مننژیتیس عامل مننژیت باکتریایی و باکتری هموفیلوس آنفولانزا نوع ب است
واکسنهای برای عموم در دسترس است و اختیاری است و برای افراد مبتلا به نقص سیستم
ایمنی به هر دلیل مشکلات نشت مایع نخاعی و مغزی مشکلات ریوی قلبی کلیوی و کبدی و
طحالی مناسب است
منابع
- "Sepsis Questions
and Answers". cdc.gov. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC).
May 22, 2014. Retrieved 28 November 2014.
- Jui, Jonathan
(2011). "Ch.
146: Septic Shock". In Tintinalli, Judith E.; Stapczynski, J.
Stephan; Ma, O. John; Cline, David M.; et al. (eds.). Tintinalli's
Emergency Medicine: A Comprehensive Study Guide (7th ed.).
New York: McGraw-Hill.
pp. 1003–14. Retrieved December 11, 2012 – via
AccessMedicine. {{cite book}}: Unknown parameter |subscription= ignored
(|url-access= suggested) (help)
- Deutschman, CS;
Tracey, KJ (April 2014). "Sepsis: Current dogma and new
perspectives". Immunity. 40 (4):
463–75. doi:10.1016/j.immuni.2014.04.001. PMID 24745331.
- خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Sepsis2016 وارد
نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
- خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Sepsis2017 وارد
نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
- Jawad, I;
Lukšić, I; Rafnsson, SB (June 2012). "Assessing
available information on the burden of sepsis: Global estimates of
incidence, prevalence and mortality" (PDF). Journal of
Global Health. 2 (1): 010404. doi:10.7189/jogh.02.010404 (inactive
2015-02-02). PMC 3484761. PMID 23198133.
- Martin, GS (June
2012). "Sepsis,
severe sepsis and septic shock: Changes in incidence, pathogens and
outcomes". Expert
Review of Anti-infective Therapy. 10 (6):
701–6. doi:10.1586/eri.12.50. PMC 3488423. PMID 22734959.
- برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. مترادف دیگر آن
«پَلَشتخونی» است.
- Surviving Sepsis
Campaign Guidelines Committee including The Pediatric Subgroup;
Dellinger, RP; Levy, MM; Rhodes, A; et al. (2013). "Surviving
Sepsis Campaign: International guidelines for management of severe sepsis
and septic shock: 2012" (PDF). Critical Care
Medicine. 41 (2): 580–637. doi:10.1097/CCM.0b013e31827e83af. PMID 23353941. Archived
from the
original (PDF) on 2 February 2015. Retrieved 19
December 2015 – via Surviving Sepsis
Campaign.
- Wilske, Frida;
Eriksson, Olof; Amini, Rose-Marie; Estrada, Sergio; Janols, Helena;
Khalil, Amina; Larsson, Anders; Lipcsey, Miklós; Mangsbo, Sara
(2025-02-04). "Repeated
positron emission tomography tracing neutrophil elastase in a porcine
intensive-care sepsis model". Intensive Care Medicine
Experimental. 13 (1): 14. doi:10.1186/s40635-025-00721-3. ISSN 2197-425X. PMC PMC11794750. PMID 39904820. {{cite journal}}: Check |pmc= value
(help); Check |pmid= value (help)
- Charlotte
Cleverley-Bisman
- Antonopoulou,
Anastasia; Giamarellos-Bourboulis, Evangelos J (2011-01-01). "Immunomodulation
in Sepsis: State of the Art and Future Perspective". Immunotherapy. 3 (1):
117–128. doi:10.2217/imt.10.82. ISSN 1750-743X. PMID 21174562.
- Denning,
Naomi-Liza; Aziz, Monowar; Gurien, Steven D.; Wang, Ping
(2019-10-30). "DAMPs
and NETs in Sepsis". Frontiers in Immunology (به انگلیسی). 10. doi:10.3389/fimmu.2019.02536. ISSN 1664-3224.
- Patel, GP; Balk,
RA (January 15, 2012). "Systemic
steroids in severe sepsis and septic shock". American
Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. 185 (2):
133–9. doi:10.1164/rccm.201011-1897CI. PMID 21680949.
- Martí-Carvajal,
AJ; Solà, I; Lathyris, D; Cardona, AF (March 14, 2012). Martí-Carvajal,
Arturo J. (ed.). "Human recombinant activated protein C for severe
sepsis". Cochrane Database of
Systematic Reviews. 3: CD004388. doi:10.1002/14651858.CD004388.pub5. PMID 22419295.
- Bone, R; Balk,
R; Cerra, F; Dellinger, R; et al. (1992). "Definitions
for sepsis and organ failure and guidelines for the use of innovative
therapies in sepsis. The ACCP/SCCM Consensus Conference Committee.
American College of Chest Physicians/Society of Critical Care
Medicine" (PDF). Chest. 101 (6):
1644–55. doi:10.1378/chest.101.6.1644. PMID 1303622. Archived
from the
original (PDF) on 19 March 2015. Retrieved 19 December 2015.
- Angus, DC; van
der Poll, T (۲۹ اوت 2013). "Severe
sepsis and septic shock". The New England Journal of
Medicine. 369 (9): 840–51. doi:10.1056/NEJMra1208623. PMID 23984731. {{cite journal}}: Unknown
parameter |laydate= ignored (help); Unknown parameter |layurl= ignored
(help)
|
اصطلاحات کلی |
|||||||
|
شرایط |
|
||||||
|
تشخیص |
|||||||
|
داروها |
|||||||
|
فیزیولوژی |
|||||||
|
سازمانها |
|||||||
|
تخصصهای مرتبط |
|||||||
- این صفحه آخرینبار در ۹ مارس ۲۰۲۵ ساعت ۱۰:۱۰ ویرایش
شده است.
