زک. [ زُ] (هزوارش ، ضمیر) به لغت زند و پازند بمعنی آن باشد که کلمه ٔ اشاره باشد. (برهان ) (از ناظم الاطباء). هزوارش «ذاک »، پهلوی «آن » ۞ (آن ) ۞ قیاس شود با ذاک و ذلک عربی . (از حاشیه ٔ برهان چ معین)..