پیک نت - Pyknet, [2025-11-04 11:48 AM]

سرمقاله راه توده 987

بجای دستگیری و بازداشت

باید فضای سیاسی برای چپ باز شود!

روز دوشنبه این هفته اعلام شد که آقای پرویز صداقت، سردبیر وبسایت نقد اقتصاد سیاسی، به همراه چند تن دیگر از جمله محمد مالجو احضار و برخی از آنها بازداشت شده اند. ما غیر از اطلاعات کلی درباره آقایان صداقت و مالجو از نظرات و مواضع یا تحقیقات و فعالیت های دیگر بازداشت شدگان اطلاع نداریم. مقامات قضایی و امنیتی هم تا به امروز توضیحی در این باره به افکار عمومی نداده اند.

برخی، بازداشت فعالان اخیر را با مواضع آنها درباره حمله اسرائیل به ایران یا دفاع از این حمله ربط داده اند؛ بویژه اینکه تلویزیون ایران – اسرائیل اینترنشنال بلافاصله پس از اعلام خبر بازداشت، برنامه هایی را در دفاع از بازداشت شدگان برگزار کرد. این گمانه زنی ها مربوط به برخی مواضع گذشته امثال آقای پرویز صداقت بود که به صراحت از نظرات ژیلبرت اشکار، چپ نمای فرانسوی، دفاع می کرد. ژیلبرت اشکار حامی حمله ناتو به لیبی، سوریه و روسیه تحت عنوان "دفاع از آزادی" و مقابله با استبداد بود. به این ترتیب اشکار مانند دیگر چپ نماها با کشیدن دیوار میان آزادی و استقلال، نابودی استقلال یک کشور را بنام آزادی و به نفع غرب و ناتو توجیه می کرد.

ما از مواضع همه بازداشت شدگان اطلاع نداریم اما از میان آنها مواضع آقای صداقت در جریان حمله اسرائیل به ایران بسیار روشن بود. ایشان این حمله را محکوم کرد و از اپوزیسیونی که حامی اسرائیل بود بشدت انتقاد کرد. به گفته وی: "در ایران و خاورمیانه نمی توان آزادی‌خواه بود و ضدامپریالیست اما مخالف اسرائیل نبود ... اگر این جنگ تنها یک دستاورد برای مبارزات مردم ایران داشته باشد آن است که تکلیف آنان را با اپوزیسیون راست افراطی روشن ساخت. تاریخ آنانی که با فروریختن بمب‌ بر سر مردم خویش هلهله کردند تبرئه نخواهد کرد. همچنین، نباید فراموش کرد رسانه های رنگارنگ و مفسران‌شان را که شادمانه خبر بمباران تهران را گزارش می کردند. اینان شرمساران تاریخ خواهند بود."

صداقت در این مقاله به درستی می نویسد: "هیچ مبارزه‌ی دموکراتیک و آزادی‌خواهانه‌ی پایداری در ایران نمی تواند ضدامپریالیستی نباشد. هیچ مبارزه ای برای عدالت و آزادی نمی تواند نظام سلطه‌ی ویرانگری که در تمامی یک سده‌ی اخیر سد راه پیشرفت های دموکراتیک و عدالت‌جویانه در نظام های پیرامونی جهان بوده را نادیده بینگارد و بر طبل دفاع از مثلا آزادی و حقوق بشر بکوبد. امپریالیسم و صهیونیسم حتی متحد تاکتیکی هیچ نیروی ترقی‌خواهی در خاورمیانه نمی توانند باشند و هر نیرویی که به چنین دامی بیفتد در نهایت یا بدل به کارگزار امپریالیست ها خواهد شد و یا گوشت قربانی دولت های امپریالیستی و خرده‌امپریالیستی و استبدادی می شود."

این همان نکته ای است که چهل سال است حزب توده ایران تکرار می کند و بابت آن از بی بی سی و رادیو فردا و طیف گوناگون راست و "چپ" اپوزیسیون ناسزا می شنود. جهان یک کل به هم پیوسته است و هر واحد ملی جایگاهی در این نظم کلی دارد. بنابراین استقلال یک کشور یعنی تغییر این جایگاه به کشوری مستقل در نظم جهانی شرط امکان آزادی در داخل است و این استقلال هم بدون مبارزه علیه امپریالیسم بدست نخواهد آمد. چنانکه امروز همگان می بینند که غرب چگونه با بیرحمی و کشتار و چنگ و دندان از جهان و نظم گذشته دفاع می کند. بنابراین بدون مبارزه برای استقلال سخن از آزادی یک دروغ یا دیکتاتوری پوشیده بیش نیست. از این نظر موضعگیری روشن اقتصادی آقای صداقت در این مورد یک گام بلند در راه درک و روشنگری بزرگ از طرف ایشان به پیش است، درکی که هنوز اکثریت اپوزیسیون مدعی چپ ایران حاضر به پذیرش آن نیست و زیر سلطه ایدئولوژیک ناتو و غرب باقی مانده است.

البته اینکه آقای صداقت به یک درک عمیق از واقعیت جهان در حال گذار کنونی رسیده یا نه؟ بر ما مشخص نیست و در مقاله ایشان هم اشارات مبهمی وجود دارد که می تواند در جهات مختلف تفسیر شود. مثلا از اصطلاحاتی مانند "دولت فرومانده" یا "فابریک اجتماعی" سخن می گوید که معنای دقیق آن بر ما معلوم نیست. یا مثلا وقتی می نویسد: "علاوه بر سرمایه های میلیتاریستی و استخراجی که منافع مستقیمی در جنگ های کنونی دارند. این جنگ (اسرائیل علیه ایران) در پیوند با رقابت طرح معروف "کمربند و جاده"‌ی چین با طرح کریدور اقتصادی "هند- خاورمیانه- اروپا" (که از هند تا اروپا از طریق امارات، عربستان سعودی، اردن، اسرائیل و یونان امتداد دارد) می تواند باشد که به روشنی بخشی از رقابت ژئوپلتیک کنونی امریکا و چین به شمار می رود."

پیک نت - Pyknet, [2025-11-04 11:48 AM]

امروز مبارزه ای در جهان برای گذار از جهان تک قطبی امپریالیستی به نظمی چند قطبی در جریان است، نظم تازه ای که می تواند شرایط فراگذشت از تمدن چند صد ساله سرمایه داری را فراهم کند. تقلیل این مبارزه عظیم به "رقابت ژئوپولیتیک" بین آمریکا و چین و طرح کمربند – جاده یا هند خاورمیانه بنظر ما هنوز نشانه ای از درک عمق تحولات و امکان هایی نیست که برای امید و تغییر در جهان بوجود امده، امیدی که خود می تواند پایه گسترش مبارزه مردم قرار گیرد و قرار گرفته است. شکل جدید مبارزه ای که بویژه در جنوب جهانی در حال گسترش است و میلیاردها تن را به عرصه مبارزه کشانده، به همان اندازه که برخاسته از نارضایتی های داخلی است، برامد این درک هم هست که وضع وخیم داخلی نتیجه جایگاه نابرابر و وابسته در نظم جهانی است. امید به امکان های ایجاد شده برای تغییر این نظم جهانی است که الهام بخش بزرگی از مردم در سراسر جهان شده اشت.

بنابراین گذار از جهان تک قطبی به چند قطبی موضوع "رقابت" آمریکا و چین نیست، بلکه موضوع یک مبارزه عظیم در سطح جهانی است که هر کشور، هر ملت و هر نیروی سیاسی (فارغ از مخالفت با حکومت های حاکم و یا سیاست های آنها) باید همه توان خود را در این جهت به کار گیرد و امید بخش بزرگی از بشریت بر آن بنا نهاده شده است، امیدی که بیهوده نیست و در نهایت بناگزیر پایان نظم مبتنی بر تقدم سودمحوری بر زندگی شرافتمندانه انسانی را رقم خواهد زد. 

ما ضمن ابراز خرسندی از مواضع اخیر آقای پرویز صداقت و امثال ایشان امیدواریم ایشان و دیگر همکاران یا بازداشت شدگان اخیر هرچه زودتر آزاد شوند تا امکان گفتگو در شرایطی مساعد میان همه نیروهای طرفداری از استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی فراهم شود. از جمله دلائل ما برای تاکید بر ضرورت باز شدن فضای سیاسی کشور برای حضور نیروهای راستین چپ در جامعه (از جمله حزب توده ایران) همین ضرورت است. ضرورت گفتگو و نه بازداشت و دستگیری.

----------------

درباره مواضع آقای صداقت درباره جنگ اخیر نگاه کنید به:

جنگ مستقیم اسرائیل با ایران: برخی تأملات اولیه / پرویز صداقت - نقد اقتصاد سیاسی

 درباره نظرات چپ نمای فرانسوی "ژیلبرت اشکار" هم نگاه کنید به مقاله "سوالاتی که مدعیان چپ باید بدان پاسخ دهند" در راه توده شماره ۸۶۷، بهمن ۱۴۰۱:

rahetudeh.com/rahetude/2022/janve23/867/soalat.html

درباره نقش نورالدین کیانوری در معماری عدالت محور در ایران هم نگاه کنید به سخنرانی پرویز صداقت منتشره در راه توده شماره ۶۴۷، خرداد 1397:

rahetudeh.com/rahetude/indexfolder/2018/jon/index647.html 

تلگرام راه توده: 

https://telegram.me/rahetudeh

پیک نت - Pyknet, [2025-11-04 12:21 PM]

پیک نت - Pyknet, [2025-11-04 12:22 PM]

با پیروزی یک سوسیالیست

ایرلند تبدیل به سنگری

علیه جنگ طلبان انگلستان شد

روزنامه پراودا- ترجمه نعمت بوستانی

پیروزی "کاترین کانلی" سوسیالیست در انتخابات ریاست جمهوری ایرلند غیرمنتظره و حتی جنجالی بنظر می رسد. در واقع، پیروزی او منطقی است و دلایل خاصی دارد. در هر صورت، این موفقیت دیگری برای طرفداران صلح و عقل سلیم است که از نظامی شدن اتحادیه اروپا خشمگین هستند.

نمایندگان راست افراطی و ملی‌ گرایان نتوانستند در انتخابات شرکت کنند زیرا تمام شرایط لازم را بدست نیاوردند. به عنوان مثال، مبارز مشهور کانر مک گرگور، مخالف سیاست مهاجرت، نتوانست حمایت شوراهای محلی را جلب کند و در نهایت به عنوان نامزد نتوانست ثبت نام شود.

بنابراین، رأی دهندگان با انتخاب نماینده دولت راست گرا که به سرعت اعتبار خود را از دست می‌ داد، یا یک چپ گرای مستقل مانند کانلی، روبرو شدند. در نهایت، این سوسیالیست 63.4 درصد آرا را به دست آورد که رکوردی بالا در تاریخ انتخابات ریاست جمهوری ایرلند است. "هدر هامفریز"، نماینده حزب حاکم لیبرال- محافظه کار فاین گیل، 29.5 درصد آرا را به دست آورد.

رسانه‌های خارجی، در اظهار نظر در باره انتخاب کانلی، بر مشکلات اقتصادی تأکید می‌ کنند. اما اگر نظرات بسیاری از کارشناسان و مردم عادی ایرلندی را در رسانه‌ های اجتماعی را جویا شده و بخوانیم، نقش و عاملیت "بریتانیا" اهمیت کمتری از مشکلات اقتصادی ندارد.

ایرلند، در همسایگی بریتانیای کبیر قرار دارد، دو کشور فضای اطلاعاتی و فرهنگی مشترکی دارند، خانواده‌ های زیادی با ازدواج‌ های یک دیگر همینطور سطح روابط تجاری استثنایی دارند. ضمن اینکه، ایرلندی‌ها از هرگونه درگیری نظامی با مشارکت بریتانیا، به ویژه یک درگیری جهانی، چه رسد به یک درگیری هسته‌ ای، هراس دارند.

با توجه به اینکه لندن، عامل اصلی جنگ در اوکراین است، ایرلندی‌ها به همسایگان خود و کل اتحادیه اروپا می‌گویند: "به خود بیایید، بس کنید!" آنها درک می‌ کنند که در عصر پهپادها و موشک‌های کروز، بی‌ طرفی سنتی ایرلند امنیت آن را نمی‌ تواند تضمین کند. علاوه بر این، ایرلند بخشی از اتحادیه اروپا است که مانند بریتانیا، اوکراین را با وضعیت نظامی‌ گری نابود می‌ کند.

در مورد اتهامات کانولی مبنی بر طرفداری از روسیه، به نظر می‌ رسد این اتهامات متوجه هر

سیاستمداری است که جرات می‌ کند حتی یک میلی‌ متر از اصول تهاجمی"منفعت طلبان جهانی" منحرف شود. او همواره خود را یک صلح‌ طلب سرسخت خوانده است و جانب هیچ جریان جنگ طلبی را نمی‌ گیرد.

البته، کانولی با افزایش هزینه‌ های دفاعی و بودجه بروکسل برای نیروهای مسلح اوکراین مخالف است، از ناتو به دلیل گسترش به سمت شرق و قدرت‌ نمایی‌ آن انتقاد می‌ کند، از فلسطین حمایت کرده و اسرائیل را بخاطر نسل‌ کشی محکوم می‌ کند.

جنبه اقتصادی پیروزی کانلی نیز بدون شک با اهمیت است. مشکل اصلی ایرلند در این زمینه بحران مسکن است که ناشی از قیمت‌ های سرسام‌ آور برای اجاره نشینان خانه و آپارتمان‌ های اجاره‌ ای است. تعداد افراد بی‌ خانمان و خانواده‌ هایی که در شرایط سخت زندگی می‌ کنند، رو به افزایش است. رئیس جمهور تازه انتخاب شده قول داد که به این وضعیت رسیدگی کند و در نتیجه درصد مشخصی حتی از آرای راست افراطی و ملی‌ گرایان را به دست آورد.

وب‌ سایت Irishmirror.ie مقاله‌ ای در مورد مهاجرت اجباری افراد تحصیل‌ کرده ایرلندی، ناشی از

بحران مسکن، منتشر کرد. افراد جوان و میانسال نه تنها به بریتانیا، بلکه به ایالات متحده و کانادا نیز مهاجرت می‌ کنند. دانمارک، نروژ و سوئد، که در آنها سطح زندگی بالا تری دارند و به زبان انگلیسی به طور گسترده صحبت می‌ شود، نیز مقاصد محبوبی هستند.

اگرچه ایرلند رشد جمعیت سالانه کمی در حدود یک درصد دارد، اما این امر ناشی از هجوم مهاجران است که اکثر آنها از مزایای دولتی استفاده می‌ کنند یا در کارهای غیرماهر مشغول به کار هستند. این بدان معناست که این کشور در حال از دست دادن منابع انسانی ارزشمند و همچنین هویت ملی است که ایرلندی‌ ها از نظر تاریخی برای آن ارزش قائل بوده‌ اند.

با بازگشت به عوامل موفقیت کاترین کانولی، شایان ذکر است که در آستانه انتخابات، او در نهایت حمایت تقریباً همه چپ‌ گرایان با نفوذ ایرلندی، از سوسیال دموکرات‌ها گرفته تا سبزها را به دست آورد. بنابراین، برای اولین بار در تاریخ این کشور، کل جنبش چپ محلی پیرامون نامزدی او متحد شد.

پیک نت - Pyknet, [2025-11-04 12:22 PM]

البته، پیروزی سوسیالیست مستقل بیشتر یک نماد، ابراز اعتراض مردمی و هشدار دیگری از سوی اروپایی‌ها به "سلطه طلبان جهانی" است. از این گذشته، اختیارات رئیس جمهور ایرلند محدود است، رئیس دولت حتی نمی‌تواند بدون رضایت دولت، سفرهای رسمی به خارج از کشور انجام دهد. این نقش تا حد زیادی تشریفاتی است، اگرچه رئیس جمهور حق دارد نماینده کشور در خارج از کشور باشد، لوایح را امضا کند و نخست وزیر را که نامزدی او توسط مجلس نمایندگان پذیرفته می‌شود، تأیید کند. در هر صورت، اتحادیه اروپا یک دشمن جدید پیدا کرده است، نه در مرزهای شرقی، بلکه در غربی‌ ترین مرزهای خود.

https://gazeta-pravda.ru/issue/121-31758-31-oktyabrya-5-noyabrya-2025-goda/levyy-vybor-irlandtsev/