AI Overview
+2«شخار» (šaxār) کلمهای با معانی مختلف است، از جمله: قلیا (مانند اشنان) که در صابونپزی و رنگرزی کاربرد دارد، به معنی صدا یا صدای مشکوک در سکوت، در گویش عامیانه یهودیان تهران به معنای عرق و هرگونه مشروب الکلی، و در برخی منابع به «آجر»، «داغ»، «لکه»، «ریه»، «شش» و «طوفان همراه با باران و رعد» نیز اشاره شده است، که معنای اصلی آن مربوط به قلیا و مواد قلیایی است.
معانی اصلی و رایجتر:قلیا و املاح قلیایی: مادهای که از گیاهانی مانند اشنان بهدست میآید و برای صابونسازی، رنگرزی و شستشو استفاده میشود. (مانند: «خاکش از گرد شور گشته شخار» در شعر عنصری).
عرق الکلی: در زبان عامیانه یهودیان تهران به معنی هر نوع مشروب الکلی (از این ریشه واژه شخار در فارسی به معنی عرق و شراب نیز آمده است).
معانی دیگر (کمتر رایج و در منابع خاص):شنیدن صدای مشکوک در سکوت مطلق (گویش بختیاری).
زاج، آجر، داغ، لکه.
ریه و شش.
طوفانی همراه با باران، تگرگ، برق و رعد.
