AI Overview
«پساوند»
(Pasvand)
در زبان فارسی
به معنای پسوند، الحاقیه، یا کلمهای است که در پایان یک کلمه یا عبارت میآید
و به آن معنا یا نسبت جدیدی میبخشد؛ به عبارتی یک «مؤخر» یا «افزوده به آخر»
است، و در اصطلاح ادبی میتواند به مقطع پایانی یک شعر (قصیده، غزل) اشاره کند.
این واژه از دو بخش «پس» (آخر) و «اوند» (نسبت) تشکیل شده است.
کاربردها:
دستور زبان: همانند
پسوندهای امروزی، مثل «-ی» در «کتابی».
ادبی: اشاره
به بخش پایانی اثر، مانند «پساوند قصیده».
خلاصه:
«پساوند» واژهای است برای «پسوند» یا «الحاقیه» که به آخر کلمات اضافه میشود و
گاهی به پایان یک شعر گفته میشود.
