این بیت از مُنجیک ترمذی (از شاعران قرن چهارم و پنجم هجری) است و به معنای «ای حرامزاده، چرا مانند استر بر استر مینشینی؛ در حالی که هیچ مرد (آدمی) همنوع خود را به خدمت نمیگیرد؟» با این کنایه که شخص بیهویت و بیاصل، مانند حیوان باربر (استر)ی است که نباید سوار بر همنوع خود (استر/قاطر) شود.
شاعر با این بیت، بهر اثبات بیهویتی و فقدان اصل و نسب مخاطب تعریض خود او را حرامزاده ای چون استر [قاطر، که زاد و ولد نتاند) خوانده و گوید کسی که هویت درست و درمان ندارد چگونه بر همنوع خویش نشیند.
