«لبلاب» ریشه عربی دارد و به گیاهی بالارونده و پیچک مانند گفته میشود که در فارسی به آن «عشقه» یا «عشق پیچان» میگویند، ولی فارسیزبانان نیز از آن به عنوان یک واژه برای نامیدن این گیاه استفاده میکنند و در فرهنگهای فارسی معادلهایی مانند «ازغچ» و «پیچک» برای آن ذکر شده است، اما اصل کلمه عربی است.
ریشه: عربی (لَبْلَاب).
معنی: گیاهی است که به درخت میپیچد (عشقه)، که در فارسی به آن «عشق پیچان» نیز میگویند.
معادلهای فارسی: عشقه، پیچک، ازغچ، قسوس.
