«بهار خانه» یا «بهارخواب» در معماری سنتی ایرانی به فضایی نیمهباز، معمولاً در طبقات بالا، مشابه بالکن یا ایوان، گفته میشود که برای استراحت، خواب شبانه در بهار و تابستان و لذت بردن از هوای مطبوع استفاده میشده است؛ همچنین به معنای بتخانه نیز آمده است، زیرا در برخی متون، «بهار» به معنی «بت» به کار رفته و «بنای رفیع» نیز معنی دیگر آن است.
معانی و کاربردها:فضای معماری: فضایی باز یا نیمهباز با سقف (مانند تراس، بالکن یا مهتابی) که برای استراحت در هوای خوب طراحی شده و در مناطق گرمتر برای جلوگیری از تابش مستقیم خورشید عمق بیشتری داشت.
معنای لغوی (قدیمی): در برخی اشعار قدیمی، به دلیل اینکه کلمه «بهار» به معنای «بت» هم استفاده میشده، «بهارخانه» به معنای «بتخانه» (معبد بتپرستی) نیز به کار رفته است.
بنای رفیع: به معنای یک ساختمان بلند و مرتفع.
پس، «بهار خانه» بسته به متن، میتواند به یک فضای معماری دلنشین اشاره داشته باشد یا به مکانی مذهبی (بتخانه).
