«پَساوند» (Pasāvand) در زبان فارسی به معنای پسوند (Suffix) در دستور زبان یا قافیه (Rhyme) در شعر است و همچنین میتواند به مقطع پایانی یک شعر (چکامه) اشاره داشته باشد، به خصوص به معنای «مُزید مُؤَخَر» (لاحقه).
معانی کلیدی:پسوند: در دستور زبان، به کلمهای که به آخر کلمه دیگری اضافه میشود تا معنای آن را تغییر دهد (مانند "-تر" در "بهتر").
قافیه (در شعر): کلمه یا عبارتی که در انتهای ابیات یک شعر میآید و از نظر آوایی هماهنگ است (بساوند هم به همین معنی است).
مقطع شعر: به بخش پایانی و نتیجهگیری یک قصیده یا غزل گفته میشود.
مثال:"معانی از چکاته تا پساوند" (اشاره به تمام معانی از ابتدا تا پایان شعر/قافیه).
