ابوالفخر مسعود بن سعد بن سلمان، شاعر، خطاط و دیوان‌سالار نامدار دوره غزنویان است که در تاریخ ادبیات ایران بیشتر با نام مسعود سعد سلمان شناخته می‌شود.

نکات جالبی درباره نام و جایگاه او وجود دارد که شاید برایتان ارزشمند باشد:

۱. وجه تسمیه و القاب

• نام کامل: مسعود بن سعد بن سلمان.

• کنیه: ابوالفخر (و گاهی ابوالفرج).

• نسبت: به دلیل حضور طولانی در دربار غزنویان و محل تولدش (لاهور که آن زمان بخشی از قلمرو غزنوی بود)، او را شاعر غزنوی می‌نامند.

۲. سرگذشت و حبسیات

او بیش از هر چیز به دلیل «حبسیات» (اشعار زندان) خود مشهور است. مسعود سعد حدود ۱۸ سال از عمر خود را در قلعه‌های مختلفی از جمله نای، سو، دهک و مرنج به زندان گذراند. این اشعار از سوزناک‌ترین و قوی‌ترین نمونه‌های شعر فارسی در بیان رنج و دلتنگی هستند.

۳. مهارت زبانی (سه دیوان)

تاریخ‌نگاران ادبی (مانند نظامی عروضی در چهارمقاله) ذکر کرده‌اند که او دارای سه دیوان بوده است:

• دیوان فارسی

• دیوان عربی

• دیوان هندی (اوستوی)

متأسفانه از دیوان عربی او تنها قطعاتی باقی مانده و دیوان هندی او به کلی از بین رفته است، اما دیوان فارسی او یکی از ستون‌های سبک خراسانی محسوب می‌شود.