View all
«سیلی را که در دامن کوه بایستد سیل آبکند گویند» به معنی ا «آب سیلابی است که در پای کوه جمع میشود و متوقف میماند و به آن سیلاب میگویند» و این واژه برای توصیف رخنهها و آبهایی به کار میرفته که در دشت و کوه ایجاد شده و جریان یافتهاند. معنا: در لغتنامه «مجمع الفرس»، سیلاب (سیلابکند) به آبی اطلاق میشود که در دامنه کوه میایستد و به معنای شکاف و رخنهای است که سیل در دشت و کوه ایجاد کرده باشد.
کاربرد: این اصطلاح در ادبیات کهن برای توصیف پدیده طبیعی سیل و نیز به صورت استعاری برای بیان قدرت تخریبکنندگی یا جریان یافتن چیزی به کار رفته است.
