نظامالدین محمود بن حسن ساوجی، معروف به قاضی رامی، از ادیبان، نویسندگان و شاعران برجسته قرن هشتم هجری است.
دلیل اهمیت و شهرت او عمدتاً به دو کتاب ارزشمندش بازمیگردد:
حقایقالحدائق: این کتاب در واقع شرح و بسطی بر کتاب «حدایقالسحر» رشید وطواط است و از منابع مهم در زمینه صنایع ادبی و فنون بلاغت به شمار میرود.
انیسالعشاق: رسالهای است در توصیف اعضای بدن معشوق و اصطلاحات مربوط به زیباییشناسی در شعر فارسی، که راهنمایی برای شاعران در انتخاب استعارات و تشبیهات بوده است.
عبارت «قصار امی» احتمالاً ناشی از اشتباه در خوانش نسخههای خطی یا شباهت آوایی در هنگام شنیدن نام اوست؛ چرا که در متون تاریخی و تذکرهها، هویت او به عنوان قاضی و تخلصش «رامی» (به معنای تیرانداز) کاملاً تثبیت شده است.
