امارات متحده برای خروج از اوپک
منتظر بهانه بود!
ایوان پولتایف. ترجمه و تدوین جعفر پویا
خبرگزاری امارات گزارش داد که در پایان ماه آوریل، امارات متحده عربی، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان، خروج خود از اوپک و اوپک پلاس را از اول مه ۲۰۲۶ اعلام کرد.
بدین ترتیب این کشور پهناور از کارتلی که از سال ۱۹۶۷ عضو آن بوده است، خارج میشود.
در دهه ۱۹۶۰ ایجاد اوپک به عنوان یک وزنه تعادل جمعی در برابر فرامین کارتل موسوم به “هفت خواهران” تلقی میشد. این نام معصوم، یک اتحاد غیررسمی شرکتی را پنهان میکرد که شامل بزرگترین بازیگران خصوصی، عمدتاً آمریکایی (به استثنای شل و بیپی) و بعدها شرکتهای فراملی بود که تا آن زمان عملاً بازار جهانی نفت را بین خود تقسیم کرده بودند. آنها با توافق برای همکاری، هر کسی را که سعی میکرد خود را در تجارت بسیار سودآور آنها جا کند، حذف کردند، که به واشنگتن اجازه میداد اراده خود را نه تنها با زور، بلکه از طریق خط لوله نیز تحمیل کند.
اوپک کنترل بازار را از دست بخش خصوصی خارج کرد و تنظیم قیمت را به سطح کشورهای تولیدکننده نفت منتقل کرد. آنها قیمتهای جهانی نفت را متعادل کردند و الیگارشی آمریکایی را از حق دیکته کردن شرایط بازار محروم کردند. این کارتل توانست به طور جمعی از منافع خود محافظت کند و از عدم تعادل شدید و کاهش قابل توجه درآمد که به نفع اقتصاد جهانی بود، جلوگیری کند. اتحاد کشورهای تجارت نفت به طور پیوسته به عنوان یک وزنه تعادل در برابر ایالات متحده رشد کرد.
در سال ۲۰۱۶ یک کارتل موازی به نام اوپک پلاس تشکیل شد که شامل ۱۱ کشور، از جمله روسیه، میشد. اوپک روی هم رفته تقریباً ۵۰٪ از تولید نفت جهان را کنترل میکند (روسیه تقریباً ۱۱ تا ۱۲٪ از تولید جهانی را تشکیل میدهد).
گسترش این اتحاد نفتی تا حد زیادی به دلیل اشباع عرضه بود، زمانی که اعضای آن قادر به توافق بر سر قیمت نفت نبودند و بنابراین تصمیم گرفتند که بهتر است مشکلات خود را در روی میز مشترک حل کنند.
اوپک خود را به عنوان یک سازمان بینالمللی تأثیرگذار تثبیت کرده است. تا پایان سال ۲۰۲۵ این اتحاد ۷۹.۰۸٪ از ذخایر اثبات شده نفت (۱.۲۴ میلیارد بشکه) را کنترل میکرد.
مقامات امارات متحده عربی هنگام تصمیمگیری سرنوشتساز خود با سایر کشورها مشورت نکردند، اما اطمینان دادند که کشورشان همچنان متعهد به باقی ماندن به عنوان یک تولیدکننده مسئول و قابل اعتماد با تمرکز بر آینده بازارهای جهانی انرژی است.
خود این سازمان اذعان کرد که تصمیم امارات برای اعضای آن غافلگیرکننده بوده است، اگرچه شایعاتی مبنی بر خروج امارات از اتحاد نفتی مدتها در جامعه حرفهای منتشر شده بود. مقامات اماراتی بارها از سطح تولید ابراز نارضایتی کرده بودند. بنابراین، تحلیلگران این اقدام را به تمایل امارات متحده عربی، سومین تولیدکننده بزرگ نفت اوپک، برای بهرهبرداری از وضعیت فعلی و رهایی خود از هرگونه تعهد صادرات نفت نسبت دادند، که به آن اجازه میدهد سهم بازار خود را به صلاحدید خود گسترش دهد و بیشترین سود را از افزایش قیمتها ببرد.
حالت جنگی در خلیج فارس مشکلات تولید این کشور را آشکار کرد و همه چیز را به هم ریخت. به دلیل انسداد تنگه هرمز، کشورهای خلیج فارس، از جمله امارات متحده عربی تولید خود را تقریباً به نصف کاهش داده اند، زیرا تأسیسات ذخیرهسازی از قبل پر شدهاند و بشکههای تولید شده نمیتوانند برای فروش صادر شوند.
کارشناسان در حال بررسی این موضوع هستند که چه چیزی واقعاً باعث جدایی امارات از اوپک شد. شاید مشکلات حمل نفت تولید شده در بحبوحه انسداد تنگه هرمز آخرین ضربه بود؟ البته سایر کشورهای تولیدکننده نفت که عجلهای برای قطع روابط با این اتحاد ندارند، نیز با این مشکلات روبرو هستند.
https://www.stoletie.ru/ekonomika/emiraty_prostilis_s_opek_i_opek_695.htm
ایوان پولتایف. ترجمه و تدوین جعفر پویا
خبرگزاری امارات گزارش داد که در پایان ماه آوریل، امارات متحده عربی، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان، خروج خود از اوپک و اوپک پلاس را از اول مه ۲۰۲۶ اعلام کرد.
بدین ترتیب این کشور پهناور از کارتلی که از سال ۱۹۶۷ عضو آن بوده است، خارج میشود.
در دهه ۱۹۶۰ ایجاد اوپک به عنوان یک وزنه تعادل جمعی در برابر فرامین کارتل موسوم به “هفت خواهران” تلقی میشد. این نام معصوم، یک اتحاد غیررسمی شرکتی را پنهان میکرد که شامل بزرگترین بازیگران خصوصی، عمدتاً آمریکایی (به استثنای شل و بیپی) و بعدها شرکتهای فراملی بود که تا آن زمان عملاً بازار جهانی نفت را بین خود تقسیم کرده بودند. آنها با توافق برای همکاری، هر کسی را که سعی میکرد خود را در تجارت بسیار سودآور آنها جا کند، حذف کردند، که به واشنگتن اجازه میداد اراده خود را نه تنها با زور، بلکه از طریق خط لوله نیز تحمیل کند.
اوپک کنترل بازار را از دست بخش خصوصی خارج کرد و تنظیم قیمت را به سطح کشورهای تولیدکننده نفت منتقل کرد. آنها قیمتهای جهانی نفت را متعادل کردند و الیگارشی آمریکایی را از حق دیکته کردن شرایط بازار محروم کردند. این کارتل توانست به طور جمعی از منافع خود محافظت کند و از عدم تعادل شدید و کاهش قابل توجه درآمد که به نفع اقتصاد جهانی بود، جلوگیری کند. اتحاد کشورهای تجارت نفت به طور پیوسته به عنوان یک وزنه تعادل در برابر ایالات متحده رشد کرد.
در سال ۲۰۱۶ یک کارتل موازی به نام اوپک پلاس تشکیل شد که شامل ۱۱ کشور، از جمله روسیه، میشد. اوپک روی هم رفته تقریباً ۵۰٪ از تولید نفت جهان را کنترل میکند (روسیه تقریباً ۱۱ تا ۱۲٪ از تولید جهانی را تشکیل میدهد).
گسترش این اتحاد نفتی تا حد زیادی به دلیل اشباع عرضه بود، زمانی که اعضای آن قادر به توافق بر سر قیمت نفت نبودند و بنابراین تصمیم گرفتند که بهتر است مشکلات خود را در روی میز مشترک حل کنند.
اوپک خود را به عنوان یک سازمان بینالمللی تأثیرگذار تثبیت کرده است. تا پایان سال ۲۰۲۵ این اتحاد ۷۹.۰۸٪ از ذخایر اثبات شده نفت (۱.۲۴ میلیارد بشکه) را کنترل میکرد.
مقامات امارات متحده عربی هنگام تصمیمگیری سرنوشتساز خود با سایر کشورها مشورت نکردند، اما اطمینان دادند که کشورشان همچنان متعهد به باقی ماندن به عنوان یک تولیدکننده مسئول و قابل اعتماد با تمرکز بر آینده بازارهای جهانی انرژی است.
خود این سازمان اذعان کرد که تصمیم امارات برای اعضای آن غافلگیرکننده بوده است، اگرچه شایعاتی مبنی بر خروج امارات از اتحاد نفتی مدتها در جامعه حرفهای منتشر شده بود. مقامات اماراتی بارها از سطح تولید ابراز نارضایتی کرده بودند. بنابراین، تحلیلگران این اقدام را به تمایل امارات متحده عربی، سومین تولیدکننده بزرگ نفت اوپک، برای بهرهبرداری از وضعیت فعلی و رهایی خود از هرگونه تعهد صادرات نفت نسبت دادند، که به آن اجازه میدهد سهم بازار خود را به صلاحدید خود گسترش دهد و بیشترین سود را از افزایش قیمتها ببرد.
حالت جنگی در خلیج فارس مشکلات تولید این کشور را آشکار کرد و همه چیز را به هم ریخت. به دلیل انسداد تنگه هرمز، کشورهای خلیج فارس، از جمله امارات متحده عربی تولید خود را تقریباً به نصف کاهش داده اند، زیرا تأسیسات ذخیرهسازی از قبل پر شدهاند و بشکههای تولید شده نمیتوانند برای فروش صادر شوند.
کارشناسان در حال بررسی این موضوع هستند که چه چیزی واقعاً باعث جدایی امارات از اوپک شد. شاید مشکلات حمل نفت تولید شده در بحبوحه انسداد تنگه هرمز آخرین ضربه بود؟ البته سایر کشورهای تولیدکننده نفت که عجلهای برای قطع روابط با این اتحاد ندارند، نیز با این مشکلات روبرو هستند.
https://www.stoletie.ru/ekonomika/emiraty_prostilis_s_opek_i_opek_695.htm
