چین بدون شلیک یک گلوله
در جنگ 40 روزه پیروز شد!
ترجمه آذرنگ
آنچه را می خوانید بخشی از مقاله تحلیلی الکسی اشتریکوف است که در سایت "استالیستیه" منتشر شده است:
چگونه یک حمله قاطع نه تنها نتوانست یک رژیم را سرنگون کند، بلکه آن را تقویت کرد؟ و چرا حتی سرسختترین حامیان ترامپ این جنگ را خیانت به منافع آمریکا خواندند؟
بیایید سعی کنیم بفهمیم که رئیس جمهور آمریکا قبل از شروع مبارزات انتخاباتی -حتی قبل از ورود به کاخ سفید- چه چیزی را باید پیشبینی میکرد.
آغاز ماه مه، برای دونالد ترامپ، یک دوره سخت سیاسی را رقم میزند. ۶۰ روزی که طبق قانون ایالات متحده به رئیس جمهور اجازه داده شده بود تا بدون تأیید مستقیم کنگره از نیروی نظامی استفاده کند، به پایان رسیده است. گرفتن اختیار تام در مورد ایران عملاً غیرممکن است.
مهم نیست ترامپ چقدر تکرار کند که «ایران از نظر نظامی شکست خورده است»، واقعیت این است که جمهوری اسلامی با ایستادگی، هرچند با هزینه گزاف، پیروز شده است. کسانی که نخبگان آمریکایی آنها را "بربر" مینامیدند و دههها تحت تحریمهای شدید زندگی کرده بودند، در برابر هجوم یک ماشین نظامی مجهز به سلاحهای پیشرفته، اطلاعات قدرتمند و سیستمهای پیشرفته هوش مصنوعی مقاومت کردند و از تسلیم شدن امتناع ورزیدند.
جنگ برقآسا، که به عنوان نمایش قدرت در نظر گرفته شده بود، خاتمه یافته است. واقعیت این است که از همان ابتدا محکوم به شکست بود.
دو و نیم هزار سال پیش، “سان تزو”، استراتژیست باستانی چینی، دستورالعمل سادهای برای پیروزی ارائه داد. او در رساله خود با عنوان “درباره هنر جنگ” نوشت: «خودت را بشناس و دشمنت را بشناس، تا صد در صد در نبرد پیروز شوی. اگر خودت را بشناسی و دشمنت را نشناسی، پیروزی با شکست جایگزین خواهد شد. اگر نه خودت را بشناسی و نه دشمنت را، شکست مداوم را متحمل خواهی شد.» دو ماه گذشته نشان میدهد که رهبری آمریکا هر دو اشتباه را مرتکب شد.
در اواسط ماه مارس، ترامپ در گفتگو با خبرنگاران در مورد اقدامات تلافیجویانه ایران گفت: «کمی ناعادلانه است. شما در حال پیروزی در جنگ هستید... اما آنها حق ندارند کاری را که انجام میدهند، انجام دهند.» این رئیس جمهور کاخ سفید و ستاره برنامههای تلویزیونی واقعنما، پیش از این پیروزی خود را اعلام کرده بود -ایران چطور جرأت میکند به مقاومت ادامه دهد، آن هم نه به آن شکلی که دونالد ترامپ انتظار داشت؟! خندهدار به نظر میرسد- اما بزرگترین اشتباه محاسباتی سیستماتیک ایالات متحده چیست؟
ترامپ از همان دوره اول ریاست جمهوریاش، موضع “همه چیزدان” را اتخاذ کرد و هرگونه گزارش از کارشناسان یا حتی سازمانهای اطلاعاتی که با گزارشهای او مخالف بودند را رد میکرد. او گفت: «بگذارید آنها به مدرسه برگردند و یاد بگیرند.»
واقعا چه کسی باید به مدرسه برود؟
برخلاف انتظارات، جمهوری کارآمد با سازوکاری کارآمد برای بازتولید کادرهای رهبری از آب درآمد.
ایران با ایستادگی پیروز شده است. اما همانطور که کارشناسان غربی برای اشاره به آن رقابت میکنند، برنده دیگری نیز وجود دارد: چین. در حالی که واشنگتن منابع و اعتبار خود را در خاورمیانه از دست میدهد، پکن با آرامش نظارهگر خودویرانگری این هژمون و تحکیم نفوذ خود است. حتی در طوفان اقتصادی جهان، چین وضعیت بهتری دارد: طبق محاسبات، عواقب جنگ، تولید ناخالص داخلی این کشور را تنها 20 واحد پایه کاهش میدهد، در حالی که این رقم برای ایالات متحده 40 واحد پایه است. این پیروزی چین نه در میدان نبرد، بلکه در در نبردی است که هرگز رخ نداده است. چین دقیقاً به همین شکل پیروز شد: بدون شلیک حتی یک گلوله، صرفاً با به دام انداختن دشمن در بنبست. در کاخ سفید، مانند گذشته، اوضاع همچنان آشفته است
. https://www.stoletie.ru/politika/vojna_proigrannaja_v_palatke_245.htm
ترجمه آذرنگ
آنچه را می خوانید بخشی از مقاله تحلیلی الکسی اشتریکوف است که در سایت "استالیستیه" منتشر شده است:
چگونه یک حمله قاطع نه تنها نتوانست یک رژیم را سرنگون کند، بلکه آن را تقویت کرد؟ و چرا حتی سرسختترین حامیان ترامپ این جنگ را خیانت به منافع آمریکا خواندند؟
بیایید سعی کنیم بفهمیم که رئیس جمهور آمریکا قبل از شروع مبارزات انتخاباتی -حتی قبل از ورود به کاخ سفید- چه چیزی را باید پیشبینی میکرد.
آغاز ماه مه، برای دونالد ترامپ، یک دوره سخت سیاسی را رقم میزند. ۶۰ روزی که طبق قانون ایالات متحده به رئیس جمهور اجازه داده شده بود تا بدون تأیید مستقیم کنگره از نیروی نظامی استفاده کند، به پایان رسیده است. گرفتن اختیار تام در مورد ایران عملاً غیرممکن است.
مهم نیست ترامپ چقدر تکرار کند که «ایران از نظر نظامی شکست خورده است»، واقعیت این است که جمهوری اسلامی با ایستادگی، هرچند با هزینه گزاف، پیروز شده است. کسانی که نخبگان آمریکایی آنها را "بربر" مینامیدند و دههها تحت تحریمهای شدید زندگی کرده بودند، در برابر هجوم یک ماشین نظامی مجهز به سلاحهای پیشرفته، اطلاعات قدرتمند و سیستمهای پیشرفته هوش مصنوعی مقاومت کردند و از تسلیم شدن امتناع ورزیدند.
جنگ برقآسا، که به عنوان نمایش قدرت در نظر گرفته شده بود، خاتمه یافته است. واقعیت این است که از همان ابتدا محکوم به شکست بود.
دو و نیم هزار سال پیش، “سان تزو”، استراتژیست باستانی چینی، دستورالعمل سادهای برای پیروزی ارائه داد. او در رساله خود با عنوان “درباره هنر جنگ” نوشت: «خودت را بشناس و دشمنت را بشناس، تا صد در صد در نبرد پیروز شوی. اگر خودت را بشناسی و دشمنت را نشناسی، پیروزی با شکست جایگزین خواهد شد. اگر نه خودت را بشناسی و نه دشمنت را، شکست مداوم را متحمل خواهی شد.» دو ماه گذشته نشان میدهد که رهبری آمریکا هر دو اشتباه را مرتکب شد.
در اواسط ماه مارس، ترامپ در گفتگو با خبرنگاران در مورد اقدامات تلافیجویانه ایران گفت: «کمی ناعادلانه است. شما در حال پیروزی در جنگ هستید... اما آنها حق ندارند کاری را که انجام میدهند، انجام دهند.» این رئیس جمهور کاخ سفید و ستاره برنامههای تلویزیونی واقعنما، پیش از این پیروزی خود را اعلام کرده بود -ایران چطور جرأت میکند به مقاومت ادامه دهد، آن هم نه به آن شکلی که دونالد ترامپ انتظار داشت؟! خندهدار به نظر میرسد- اما بزرگترین اشتباه محاسباتی سیستماتیک ایالات متحده چیست؟
ترامپ از همان دوره اول ریاست جمهوریاش، موضع “همه چیزدان” را اتخاذ کرد و هرگونه گزارش از کارشناسان یا حتی سازمانهای اطلاعاتی که با گزارشهای او مخالف بودند را رد میکرد. او گفت: «بگذارید آنها به مدرسه برگردند و یاد بگیرند.»
واقعا چه کسی باید به مدرسه برود؟
برخلاف انتظارات، جمهوری کارآمد با سازوکاری کارآمد برای بازتولید کادرهای رهبری از آب درآمد.
ایران با ایستادگی پیروز شده است. اما همانطور که کارشناسان غربی برای اشاره به آن رقابت میکنند، برنده دیگری نیز وجود دارد: چین. در حالی که واشنگتن منابع و اعتبار خود را در خاورمیانه از دست میدهد، پکن با آرامش نظارهگر خودویرانگری این هژمون و تحکیم نفوذ خود است. حتی در طوفان اقتصادی جهان، چین وضعیت بهتری دارد: طبق محاسبات، عواقب جنگ، تولید ناخالص داخلی این کشور را تنها 20 واحد پایه کاهش میدهد، در حالی که این رقم برای ایالات متحده 40 واحد پایه است. این پیروزی چین نه در میدان نبرد، بلکه در در نبردی است که هرگز رخ نداده است. چین دقیقاً به همین شکل پیروز شد: بدون شلیک حتی یک گلوله، صرفاً با به دام انداختن دشمن در بنبست. در کاخ سفید، مانند گذشته، اوضاع همچنان آشفته است
. https://www.stoletie.ru/politika/vojna_proigrannaja_v_palatke_245.htm
