در نسخه مصحح لغت فرس اسدی توسی به کوشش پاول هورن (چاپ ۱۸۹۷ میلادی، گوتینگن)، یادداشتهای حاشیهای و ارجاعات هورن نقشی کلیدی در ریشهشناسی و تصحیح متن دارند.
منظور از عبارت مورد نظر شما، ارجاع به شماره مدخلها در همان کتاب است. هورن برای نظم بخشیدن به تصحیح خود، تمام واژگان (مدخلها) را شمارهگذاری کرده است.
تحلیل ارجاع هورن:
آنگهی (Angahī): این واژه مدخل اصلی مورد بحث است.
۱۹۹۷: این عدد در واقع شماره مسلسل مدخل در متن مصحح هورن است. اگر به فهرست یا متن اصلی تصحیح او مراجعه کنید، واژه «آنگهی» را ذیل شماره ۱۹۹۷ خواهید یافت.
۱۱۰۴: این عدد نیز ارجاع به مدخل دیگری است که هورن معتقد است با واژه «آنگهی» قرابت معنایی، ریشهشناختی یا نحوی دارد. در واقع او خواننده را به مدخل شماره ۱۱۰۴ ارجاع میدهد تا شاهد مثالی مشابه یا توضیحی تکمیلی را ملاحظه کند.
ص ۱۵۸: این شماره صفحه در نسخه خطی یا نسخهای است که هورن به عنوان متن پایه (اساس) از آن استفاده کرده است تا جایگاه دقیق واژه را در متون کهن نشان دهد.
چرا این ارجاع مهم است؟
پاول هورن در تصحیح لغت فرس، صرفاً به نقل واژهها بسنده نکرده، بلکه با نگاهی فیلولوژیک (متنشناسانه)، روابط میان واژگان در اشعار شعرا (مانند دقیقی، رودکی یا فردوسی) را بررسی کرده است. ذکر این شمارهها برای محققان به این معناست که: ۱. این واژه در کدام بخش از لغتنامه اسدی آمده است. ۲. چه شواهد شعری دیگری در سایر بخشهای کتاب (مثلاً مدخل ۱۱۰۴) برای تایید کاربرد این واژه وجود دارد.
این سبک ارجاعدهی در میان ایرانشناسان آلمانی قرن نوزدهم برای رعایت اختصار و دقت در ارجاعات درونمتنی بسیار رایج بوده است.
