عنوان اول پیک نت 17 تیردو گزارش از نبرد در حاکمیتو مشاهدات مراسم تشییع در مصلا1-مملکت عملا بر سر اختلافات حکومتی تعطیل است. سر اینکه جریان غربگرا شرایط را قفل کرده که البته این مسئله نمی تواند طولانی باشد. به همین دلیل می تواند حدس زد که هفته های پر حادثه ای در پیش باشد. اگر به فیلم ها و عکس های تشییع دقت کنید پرچم های سرخ زیاد است. این نماد پایان مذاکرات است و نه انقلاب سرخ. نمی توان فهمید که همه انهایی که این پرچم ها را در دست دارند این را (پایان مذاکرات) میدانند یا نه؟ اجرای پرچم سرخ از یکی دو هفته پیش بعنوان این نماد مطرح شد و در مراسم تشییع حتی از تعداد پرچم ایران هم بیشتر بود.با حضور این جمعیت عظیم در مراسم تشییع برخی اصلاح طلب ها قبلا روی مخالفت با خامنه ای سرمایه گذاری کرده بودند عملا جا خورده اند و حالا امیدشان ترامپ و امریکا و الیگارش های غربگراست.اگر حکومت اصلاحات اقتصادی را شروع کند، پرونده اصلاح طلبان غربگرا بسته می شود.تحولات آینده ایران به اوضاع جهانی و اصلاحات اقتصادی در داخل کشور بستگی دارد که این مستلزم یک خانه تکانی عظیم بویژه در وزارت خارجه و دستگاه اقتصادی است.پزشکیان و قالیباف بنظر نمی رسد غربگرا باشند اما توسط غربگراها محاصره شده اند و راه پس و پیش هم ندارند. فعلا کاسه کوزه ها بر سر آنها شکسته است، بویژه که تحولات نشان میدهد تفاهم با امریکا به نتیجه نخواهد رسید. انچه که امریکا می خواهد شرایط داخلی اجازه نمی هد و انچه فشار داخلی میخواهد با خواست امریکا جور نیست. کل حاکمیت خواسته و ناخواسته وارد ماجرایی شده که باید تکلیف آن یکسره شود. تفاهم در وضع اقتصادی تاثیری نگذاشت. نه بر روی گرانی، نه دلار و غیره. این هم می تواند اثر متضاد داشته باشد که معلوم نیست کدام غلبه کند. اگر اوضاع به سمت بهبود برود ارتباط آن به تفاهم سخت است. اگر اوضاع خراب تر شود که معلوم می شود تفاهم پوچ بوده. باید یک شوک اولیه ایجاد می شد که نشد. احتمالا الیگارش ها هم به ته خط رسیده اند و می خواهند کار یکسره شود واگر موفق نشوند ترجیح میدهند اقتصاد ایران فرو بپاشد و جای مانورو برای پزشکیان و قالیباف باقی نمی ماند.2-تازه به اینترنت وصل شدم. بعد از ظهر رفتم مصلا و مراسم تشییع تا ساعت ۱۱ شب آنجا بودم . جمعیت روز پس از ساعت ۵ بعد از ظهر نسبت به قبل از ظهر زیادتر و در ساعت های ۷ تا ۸ بعد از ظهر بسیار زیاد شد و در ساعت های بعدی خیابان های منتهی به مصلا پر از جمعیت بود. آنطور که من با یکی از بچه ها که چند روز در آنجا تدارک کارها را دیده بود صحبت کردم برگزار کنندگان خیلی نگران کشته شدن مردم زیر دست و پا بودند. جمعیت بسیار زیاد بود و تدارک کارها هم از نظر امنیتی و اسکان و غذا بسیار خوب دیده شده بود. شعارها بیشتر مرگ بر آمریکا و اسراییل و انتقام بود.خیلی‌ها هم در آخر شب از شهرستانها به مصلا رسیدند.روز بعد که از ساعت ۱۰ صبح تا ساعت ۱۱ شب در حوالی خیابانهای مشرف به مصلا بودم . جمعیت فوق‌العاده زیاد بود و شرکت کنندگان از تمامی شهرستانها آمده بودند. رسیدن شهرستانی ها تا ساعت ۱۰ شب ادامه داشت. اکثر وردی ها در مترو بسته شده بود بعلت ازدیاد جمعیت. ابتدا تصمیم بر این بود که ساعت ۸ شب پیکرها از مصلا انتقال یابد ولی بعلت ازدیاد جمعیت این انتقال به ساعت ۱۰ موکول شد. تمامی ورودی ها و خروجی ها به مترو در نزدیکی مصلا پس از ساعت ۷ بعد از ظهر بسته شد. خوشبختانه اینطور که من اطلاع یافتم کسی زیر دست و پا از بین نرفت. تمامی خیابانها مملو از جمعیت بود و بیشتر به راهپیمایی شباهت پیدا کرده بود. موکب ها بسیار زیاد بود که همگی وابسته به دولت و شهرداری و بقیه نهادها بودند و در واقع بیشترشان مسلح بودند. با خیلی از مسئولین اینها صحبت کردم پیرامون وضعیت فعلی و آینده جنگ و اقتصاد و نظراتشان را جویا شدم. مسئولین گروه رزمندگان عمار که در جنگ تشکیل شده بود در موکب ها فعال بودند و نظرشان این است که جنگ تمام نمیشود و دوباره پس از چندی آغاز میشود . نظرشان از نظر اقتصادی بسیار انتقادی است و سیاست اقتصادی را فاجعه بار بررسی میکنند. من فکر میکنم بیش از ۵میلیون نفر کلا در مصلا شرکت کردند ولی آمار بزودی بیرون خواهد آمد.در راهپیمایی امروز هم بودم. جمعیت زیاد شرکت کرده بودند. این راهپیمایی بزرگترین راهپیمایی بود که من تا بحال در آن شرکت کرده بودم. با صحبت با چند نفر دیگر که در راهپیمایی شرکت داشتند به این نتیجه رسیدیم که بسیار مشکل است آمار درستی بدست دهیم ولی احتمال دادیم که بین ۴ تا ۵ میلیون شرکت داشتند .