ای چراغ آفتاب از شمع رویت مُنزَوی
در نسیم لطف تو پیدا خواص عیسوی
تا ببوسد آستانَت منحنی شد آسمان
ورنه روز آفرینش داشت قدّی مستوی.
نام تست آنك بقا یابد بی آب حیات
صیت توست آنك جهان گیرد بی خیل و حَشَم
