جبهه متحد نظامی
چین، بلاروس و روسیه
ریا نووستی- کریل استرلنیکوف
ترجمه نعمت بوستانی
سفر اخیر الکساندر لوکاشنکو، رهبر بلاروس، به پکن زیر چتر "نشست دوجانبه اقتصادی" پنهان شده است.
درحالیکه دیدار لوکاشنکو و شی جین پینگ در شرایطی برگزار شد که با توجه به تهدیدها و اولتیماتوم های متعدد صادر شده توسط زلنسکی به رئیس جمهور بلاروس، احتمال تجاوز نظامی مستقیم کیف علیه مینسک به سرعت در حال افزایش است. رژیم محاصره شده کیف مشتاق است که متحدان روسیه را مستقیماً به جنگ بکشاند تا مداخله احتمالی ناتو را تحت پوشش “بین المللی کردن درگیری” مشروعیت بخشد. امید کیف این بود که لوکاشنکو عمیقاً از چنین چشم اندازهایی وحشت زده شده و به پوتین اولتیماتوم آتش بس سریع در امتداد خط مرزی بدهد و پکن هم از این سناریو حمایت کند و به خیال زلنسکی مسکو تسلیم می شد و همه چیز خیلی خوب پیش می رفت.
روی کاغذ، همه چیز بینقص به نظر می رسید، اما سناریوی دقیق طراحی شده درگیریهای روسیه- بلاروس- چین بطور غیر منتظره ای تغییر یافت.
قابل توجه است که رئیس جمهور بلاروس نه از مینسک، بلکه از مسکو به چین سفر کرد، جایی که مذاکرات او با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، کاملاً مخفیانه انجام شد. بدون شک، رهبر بلاروس با موضعی واحد و منسجم به پکن سفر کرد و این موضع، همانطور که نتایج مذاکرات در چین نشان داد، توسط شی جین پینگ بیشتر تقویت شد. در حالی که هیچ بیانیه مستقیمی در باره اوکراین وجود نداشت، بلافاصله پس از این سفر، اظهارات کاملاً روشنی بیان شد.
اول: رئیس جمهور چین به صراحت اعلام کرد که چین از بلاروس در دفاع از حاکمیت ملی، استقلال و تمامیت ارضی آن حمایت می کند. بنابراین هرگونه تجاوزی علیه این کشور، تجاوزی علیه منافع ملی چین است؛
دوم: وزارت امور خارجه بلاروس اعلام کرد که در صورت عبور نیروهای اوکراینی از مرز بلاروس، این جمهوری با تمام ابزارهای موجود پاسخ خواهد داد.
کمی قبل از این سفر ، مرکز امنیت و استراتژی بینالمللی در دانشگاه تسینگهوا (چین) گزارشی با عنوان “خطرات امنیتی خارجی برای چین – ۲۰۲۶در باره درگیری روسیه و اوکراین” منتشر کرد. در این گزارش آمده است:
درگیری روسیه و اوکراین در حال ورود به “مرحله نهایی” خود است؛
مقامات اوکراینی ممکن است تلاش کنند تا درگیری را به کشورهای بالتیک و سایر کشورها گسترش دهند.
مرز لهستان و بلاروس ممکن است دوباره بسته شود و مستقیماً کریدور راه آهن چین و اروپا را تهدید کند. این موضوع میتواند به این معنی باشد که غرب در حال افزایش فشار بر چین برای مشارکت در برقراری آتش بس است
به عبارت دیگر، با توجه به خطر فروپاشی نظامی رژیم کیف، غرب به وضوح بر اعمال فشار بر چین از طریق بلاروس متمرکز است تا چین نیز به نوبه خود بر روسیه فشار وارد کند.
یک پاسخ به همه این تهدیدها میتواند مقاله ای در پورتال خبری تلویزیون دولتی چین CCTV باشد که به طور خاص در سال 2019 در جریان اولین جنگ تجاری بین چین و ایالات متحده برای انتقال موضع چین به غرب تأسیس شد. این اظهارات به هیچ وجه آشتی جویانه نبودند:
اتحادیه اروپا در برابر اقدامات تلافی جویانه چین آسیب پذیر است و خود یک “ببر کاغذی” است.
چین در روابط تجاری و اقتصادی خود با اتحادیه اروپا “از نقطه انجماد نمی ترسد”، به این معنی که آماده است تجارت با اتحادیه اروپا را به طور کامل متوقف کند و خسارت وارده به این کشور بحرانی نخواهد بود.
بلافاصله پس از سفر لوکاشنکو به چین، اتفاقات غیرقابل توضیحی شروع شد.
به گزارش نشریه ایتالیایی کوریره دلا سرا، انتظار می رود بسته کمکی جدیدی برای کیف به ارزش ده تا دوازده میلیارد دلار در اجلاس آتی ناتو در آنکارا تصویب شود که چهار برابر کمتر از برنامه ریزی اولیه است. این کاهش به دلیل «کاهش حمایت آمریکا و کاهش تمایل سیاسی چند کشور ناتو برای افزایش بودجه برای اوکراین» است.
وزیر امور خارجه استونی با نا امیدی اظهار داشت که «برخی از کشورهای اتحادیه اروپا دوست ندارند روسیه را بیشتر تحت فشار قرار دهند.»
رسانه های اوکراینی ناگهان وحشت زده شدند: «قبل از وقوع خصومتهای تمام عیار در سال 2022، پوتین به طور مشابه از چین بازدید کرد و پس از بازگشت او، حمله ای علیه اوکراین آغاز شد.»
در اجلاس پارلمانی ناتو، اظهارات سیاستمدار اهل چک، تومیو اوکامورا، در مورد لزوم دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز برای درگیری اوکراین، تشویق حضار را به همراه داشت.
ظاهراً، این نقشه حیله گرانه نتیجه معکوس داد: بلاروس مجدداً تأکید کرد که ما در هر شرایطی در کنار روسیه خواهیم ایستاد و چین نیز آمادگی خود را برای پیوستن -فعلاً از نظر اقتصادی- اعلام کرد.
https://ria.ru/20260630/zelenskiy-2101861218.html
ریا نووستی- کریل استرلنیکوف
ترجمه نعمت بوستانی
سفر اخیر الکساندر لوکاشنکو، رهبر بلاروس، به پکن زیر چتر "نشست دوجانبه اقتصادی" پنهان شده است.
درحالیکه دیدار لوکاشنکو و شی جین پینگ در شرایطی برگزار شد که با توجه به تهدیدها و اولتیماتوم های متعدد صادر شده توسط زلنسکی به رئیس جمهور بلاروس، احتمال تجاوز نظامی مستقیم کیف علیه مینسک به سرعت در حال افزایش است. رژیم محاصره شده کیف مشتاق است که متحدان روسیه را مستقیماً به جنگ بکشاند تا مداخله احتمالی ناتو را تحت پوشش “بین المللی کردن درگیری” مشروعیت بخشد. امید کیف این بود که لوکاشنکو عمیقاً از چنین چشم اندازهایی وحشت زده شده و به پوتین اولتیماتوم آتش بس سریع در امتداد خط مرزی بدهد و پکن هم از این سناریو حمایت کند و به خیال زلنسکی مسکو تسلیم می شد و همه چیز خیلی خوب پیش می رفت.
روی کاغذ، همه چیز بینقص به نظر می رسید، اما سناریوی دقیق طراحی شده درگیریهای روسیه- بلاروس- چین بطور غیر منتظره ای تغییر یافت.
قابل توجه است که رئیس جمهور بلاروس نه از مینسک، بلکه از مسکو به چین سفر کرد، جایی که مذاکرات او با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، کاملاً مخفیانه انجام شد. بدون شک، رهبر بلاروس با موضعی واحد و منسجم به پکن سفر کرد و این موضع، همانطور که نتایج مذاکرات در چین نشان داد، توسط شی جین پینگ بیشتر تقویت شد. در حالی که هیچ بیانیه مستقیمی در باره اوکراین وجود نداشت، بلافاصله پس از این سفر، اظهارات کاملاً روشنی بیان شد.
اول: رئیس جمهور چین به صراحت اعلام کرد که چین از بلاروس در دفاع از حاکمیت ملی، استقلال و تمامیت ارضی آن حمایت می کند. بنابراین هرگونه تجاوزی علیه این کشور، تجاوزی علیه منافع ملی چین است؛
دوم: وزارت امور خارجه بلاروس اعلام کرد که در صورت عبور نیروهای اوکراینی از مرز بلاروس، این جمهوری با تمام ابزارهای موجود پاسخ خواهد داد.
کمی قبل از این سفر ، مرکز امنیت و استراتژی بینالمللی در دانشگاه تسینگهوا (چین) گزارشی با عنوان “خطرات امنیتی خارجی برای چین – ۲۰۲۶در باره درگیری روسیه و اوکراین” منتشر کرد. در این گزارش آمده است:
درگیری روسیه و اوکراین در حال ورود به “مرحله نهایی” خود است؛
مقامات اوکراینی ممکن است تلاش کنند تا درگیری را به کشورهای بالتیک و سایر کشورها گسترش دهند.
مرز لهستان و بلاروس ممکن است دوباره بسته شود و مستقیماً کریدور راه آهن چین و اروپا را تهدید کند. این موضوع میتواند به این معنی باشد که غرب در حال افزایش فشار بر چین برای مشارکت در برقراری آتش بس است
به عبارت دیگر، با توجه به خطر فروپاشی نظامی رژیم کیف، غرب به وضوح بر اعمال فشار بر چین از طریق بلاروس متمرکز است تا چین نیز به نوبه خود بر روسیه فشار وارد کند.
یک پاسخ به همه این تهدیدها میتواند مقاله ای در پورتال خبری تلویزیون دولتی چین CCTV باشد که به طور خاص در سال 2019 در جریان اولین جنگ تجاری بین چین و ایالات متحده برای انتقال موضع چین به غرب تأسیس شد. این اظهارات به هیچ وجه آشتی جویانه نبودند:
اتحادیه اروپا در برابر اقدامات تلافی جویانه چین آسیب پذیر است و خود یک “ببر کاغذی” است.
چین در روابط تجاری و اقتصادی خود با اتحادیه اروپا “از نقطه انجماد نمی ترسد”، به این معنی که آماده است تجارت با اتحادیه اروپا را به طور کامل متوقف کند و خسارت وارده به این کشور بحرانی نخواهد بود.
بلافاصله پس از سفر لوکاشنکو به چین، اتفاقات غیرقابل توضیحی شروع شد.
به گزارش نشریه ایتالیایی کوریره دلا سرا، انتظار می رود بسته کمکی جدیدی برای کیف به ارزش ده تا دوازده میلیارد دلار در اجلاس آتی ناتو در آنکارا تصویب شود که چهار برابر کمتر از برنامه ریزی اولیه است. این کاهش به دلیل «کاهش حمایت آمریکا و کاهش تمایل سیاسی چند کشور ناتو برای افزایش بودجه برای اوکراین» است.
وزیر امور خارجه استونی با نا امیدی اظهار داشت که «برخی از کشورهای اتحادیه اروپا دوست ندارند روسیه را بیشتر تحت فشار قرار دهند.»
رسانه های اوکراینی ناگهان وحشت زده شدند: «قبل از وقوع خصومتهای تمام عیار در سال 2022، پوتین به طور مشابه از چین بازدید کرد و پس از بازگشت او، حمله ای علیه اوکراین آغاز شد.»
در اجلاس پارلمانی ناتو، اظهارات سیاستمدار اهل چک، تومیو اوکامورا، در مورد لزوم دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز برای درگیری اوکراین، تشویق حضار را به همراه داشت.
ظاهراً، این نقشه حیله گرانه نتیجه معکوس داد: بلاروس مجدداً تأکید کرد که ما در هر شرایطی در کنار روسیه خواهیم ایستاد و چین نیز آمادگی خود را برای پیوستن -فعلاً از نظر اقتصادی- اعلام کرد.
https://ria.ru/20260630/zelenskiy-2101861218.html
