Feed posts
امروز توی اینستاگرام ویدیویی دیدم
که با اطمینان میگفت اصطلاح خودش را به کوچه علیچپ زده از گوشهٔ ابولچپدر موسیقی سنتی ایران آمده است.
اول بد نیست بدانیم اصلاً گوشهیعنی چه.
در موسیقی سنتی ایران، هر دستگاه از مجموعهای ملودیهای کوچکتر تشکیل شده که به هر کدام گوشه میگویند. به مجموعهٔ این دستگاهها و گوشهها هم ردیف گفته میشود؛ یعنی گنجینهای از ملودیها که نسل به نسل از استاد به شاگرد منتقل شده است.
ابولچپ هم نام یکی از همین گوشههای موسیقی ایرانی است. یعنی یک بخش از یک دستگاه موسیقی، نه یک کوچه، نه یک اصطلاح عامیانه.
اما از اینجا تا اینکه بگوییم اصطلاح کوچه علیچپاز گوشهٔ ابولچپ گرفته شده، فاصلهٔ زیادی وجود دارد.
تا امروز هیچ سند تاریخی یا پژوهش معتبر زبانشناسی وجود ندارد که این ارتباط را ثابت کند. بله، گوشهٔ ابولچپ واقعاً وجود دارد، اما اینکه اصطلاح رایج مردم از آن گرفته شده باشد، فقط یک فرضیه است؛ نه یک حقیقت اثباتشده.
این روزها متأسفانه هر کسی یک روایت جذاب تعریف میکند و بعد همان روایت، بدون هیچ مدرکی، دستبهدست میشود و تبدیل به واقعیت میشود.
به نظر من، قبل از اینکه هر داستان جالبی را باور کنیم، بهتر است یک سؤال ساده بپرسیم….سندش کجاست.
شهره وکیلی
