AI Overview
این بیت از اسدی طوسی در «گرشاسبنامه»،
توصیف شاعرانه و استعاری از صحنهی بهار است که در آن عناصر طبیعت به جنگافزار تشبیه شدهاند. معنای کلی این است که بهار با سپاهی از گل و گیاه آمده است: رنگینکمان (کمان آزفنداک) تیرِ ژاله، غنچهی گل تیر (پیکان) و زره، آبگیر (رود/دریاچه) شده است.واژگان و معانی:
- کمان آزفنداک: رنگینکمان.
- ژاله: شبنم.
- پیکان: نوک تیز تیر.
- ترگ/زره: کلاهخود/زره جنگی.
مفهوم:
شاعر در اینجا صحنهای آرام از طبیعت را با زبان حماسی تصویر میکند.
شاعر در اینجا صحنهای آرام از طبیعت را با زبان حماسی تصویر میکند.
- کمان آزفنداک شد ژاله تیر: رنگینکمان مانند کمانی است که ژالهها (شبنم) تیرهای آن هستند.
- گل غنچه پیکان: غنچههای گل که هنوز باز نشدهاند، مانند نوک تیر (پیکان) هستند.
- زره آبگیر: سطح آبگیرها (برکه یا دریاچه) مانند زرهی براق به نظر میرسد.
این تصویرسازی نشاندهندهی آمدن بهار و طراوت طبیعت با استعارههای جنگی است.
