۱۴۰۴ اسفند ۴, دوشنبه

کلول خلر جلبان مُلک مشیو

 کلول (Kallool) در گویش‌های محلی مناطق آذربایجان ایران، نامی برای گیاه «خلر» (نام علمی: Lathyrus sativus) است که در طب سنتی کاربرد دارد. این گیاه علفی است، اما دانه آن دارای مواد سمی است و استفاده زیاد آن خطرناک است. در برخی مناطق ایران مانند خراسان به آن «ملک» نیز گفته می‌شود.

نکات کلیدی درباره گیاه کلول (خلر):
  • نام‌های دیگر: خلر، جلبان، ملک (خراسان)، مشیو (شیراز).
  • ویژگی‌ها: دانه آن دارای حدود ۳۰ درصد مواد نشاسته‌ای، مواد قندی، و ترکیبات سمی مانند فیتیک اسید است.
  • کاربرد: در گذشته در مناطقی از آن در دوشاب (شیره انگور) استفاده می‌کردند.
  • خطرات: مصرف مقادیر زیاد دانه خام آن به دلیل وجود مواد سمی (اسیدهای آمینه خاص) می‌تواند باعث بیماری‌های عصبی شود.
نکته: در فرهنگ لغت دهخدا، «کلول» به معنی کند شدن (بینایی یا شمشیر) نیز آمده است که متفاوت از گیاه است.