رباب که به عنوان «روده» یا «رود» نیز شناخته میشود، یک ساز زهی-زخمهای اصیل و کهن است که خاستگاه آن به خراسان بزرگ (ایران و افغانستان کنونی) بازمیگردد. این ساز معمولاً با ۶ یا ۳ سیم جفت (روده یا نایلون) نواخته میشود، اما در اشعار فارسی گاهی به «چهاررود» (چهار تار) اشاره شده است Wikipedia, واژه یاب.
جزاء: شامل چهار قسمت شکم (کاسه)، سینه، دسته و سر است که کاسه آن معمولاً از چوب توت و روی آن پوست (آهو یا بز) کشیده میشود.
جایگاه: رباب سازی محلی است که در موسیقی افغانستان جایگاه ویژهای دارد و با مضراب (شاخ یا پلاستیک) نواخته میشود.
تاریخچه: واژه رباب معرب «رواده» (به معنی رشته و روده) است و از سازهای قدیمی حوزه فرهنگی ایران محسوب میشود.
Facebook +1
در اشعار کهن فارسی، «رود» به معنی تار و ساز است و عباراتی نظیر «رود رباب» به نوای این ساز اشاره دارد.
