چرا دانشجویان دانشگاه علم و صنعت خواهان تغییر نام دانشگاهشان نیستند؟
دو سه سال پیش پستی درباره نام دانشگاه شریف نوشته بودم و توضیح داده بودم که مجید شریف واقفی که از اعضای موسس مجاهدین بود، یک تروریست بی افتخار است. یعنی حتی در همان استانداردهای تروریستی هم گند زده. بمب گذاشته و دربان بینوای مجموعه راکشته. بعد نام یک تروریست که حتی عرضه ترور هم نداشته را گذاشته اند روی یکی از بهترین دانشگاههای دنیا.
حالا چند روز است دانشجویان این دانشگاه خواسته اندکه نام دانشگاهشان مجددا بشود دانشگاه صنعتی آریامهر. فقط آنها هم نیستند. دانشجویان دانشگاه الزهرا خواهان برگشت نام دانشگاه فرح شده اند و دانشجویان شهید بهشتی خواهان بازگشت نام دانشگاه ملی.
اما در این میان دانشجویان دانشگاه علم وصنعت چیزی درباره تغییر نام نگفته اند. دلیلش چیست؟
دانشگاه علم و صنعت ۹۵ سال پیش تحت نام موسسه فنی دولتی شروع به کار کرد و هدف آن پرورش “مهندسان آچار به دست” بود که روش مهندسی آلمانی را به کار بگیرند. نام این دانشگاه چندین بار تغییر کرد: از هنرسرای فنی نارمک تا موسسه فنی تهران. اما اینموسسه کاملا آماده بود تا نام “دانشگاه” بگیرد. علم و صنعت، دانشگاه مورد علاقه امیرعباس هویدا بود چون با دیدگاههای توسعه او همخوانی زیادی داشت. هویدا در بازدیدهای متعدد به این دانشگاه همواره قول دانشگاه شدنش را به دانشجویان میداد و دنبال کارهایش هم بود.
تا رسید به تیرماه سال ۱۳۵۶. اگر دقت کرده باشید، هویدا همیشه یک پیپ داشت و یکگل سینه و یک عصا. در بازدیدی که در ابتدای تابستان از این موسسه داشت، نماینده دانشجویان سخنرانی او را قطع کرد و گفت: “جناب نخست وزیر عذرخواهی میکنم حرفتان را قطع میکنم. اما چیزی به ذهنم رسید که نتوانستم صبر کنم.” هویدا که از جنم نماینده خوشش آمده بود از او خواست که حرفش را بگوید. دانشجو هم گفت: “جناب هویدا، برای پیپ روی لبتان چیزی ندارم. برای گل زیبای سینه تان هم فکرم به جایی نمیرسد. اما عصای دستتان، علم و صنعت ایران است.(مخفف علم و صنعت ایران میشود “عصا”)”. هویدا که از طنز دقیق وهوشمندانه نماینده دانشجویان ذوق زده شده بود همانجا فرمان تغییر نام نهایی دانشگاه را داد.
دو سال بعد از آن هویدا اعدام شده بود اما سرنوشت نماینده دانشجویان را نمیدانم. او همممکن است اعدام شده باشد یا در جنگ کشته شده باشد. شاید هممهاجرت کرده یا شاید هم با جمهوری اسلامی ساخته. نمیدانم. اما امیدوارم بساط جهل وجنون هرچه زودتر برچیده شود. ایران عصاهای زیادی لازم دارد که به مسیر پیشرفت و شکوفایی برگردد.
هویدا ۴۷ سال است که توسط حکومت اسلامی کشته شده، ولی تا همیشه از او به نیکی یاد خواهد شد.
